Storythai

วันนี้ลักกี้เดย์ ของแท้  ฮ่าๆๆ

เป็นวันหยุดวันแรกที่ได้เจอแบบเต็มๆ เจอตลอด  ฮี่ๆๆ (โรคจิตไปแล้วเรา)

ตั้งใจจะตื่นแต่เช้าหน่อย เพราะอยากไปตัดผม แล้วค่อยไปตามดั๊บต่อ

เพราะยังต้องเข้าห้องอัดกันอยู่ (เมื่อวาน จองมิน ยองแซง คยูจง เข้าห้องอัดกันสามคน)

วันนี้ก็คิดว่าคงมีคนเข้าห้องอัดต่อ...แต่เดาเอาว่าลด.กะมันเนะ เพราะเมื่อวานเค้าไม่ได้ไปกัน..

สรุป ตื่นมาบ่ายโมงกว่า (ได้ข่าวว่าจองมินเข้าห้องอัดไปละ)

เราก็นั่งเรื่อยเปื่อยอ่ะ  ... นั่งอ่านการ์ตูน จนเกือบๆบ่ายสามถึงออกจากบ้าน

ไปถึงแมนชั่นดั๊บตอนบ่ายสามครึ่ง... ณ เวลานั้น

จองมินกลับมาแล้ว แล้วลีดเดอร์ไปห้องอัดต่อ

แล้วก่อนเราไปถึงสิบนาทีได้ มันเนะออกไปข้างนอก  (ไปโรงพยาบาล)

คือเหมือนมันเนะไม่สบาย แต่ก็ไม่รู้ว่าเป็นไร ....มีคนบอกว่าเจ็บคอ..

แต่สงสัยคงไม่ใช่ว่ะ   เพื่อนบอกเห็นสูบบุหรี่พ่นควันปุ๋ยๆเลย เหอะๆๆ

เวลาผ่านไป...  เราไปถึงได้ประมาณไม่ถึงห้านาที  จองมินเดินออกมาอ่ะ

เดินออกมาแล้วไปขึ้นรถมาริ (อีกฟากของถนน) ก็งงๆ มาริมันย้ายไปเป็นผจก.โชชินซองแล้วนะเนี่ย

ทำไมยังมายุ่งกะดั๊บอยู่วะ???  เอาเหอะ  หลังจากนั้นก็ไม่รู้จะทำไร

เลยเดินจากหน้าบ้านดั๊บไปห้องอัดแม่งซะเลย (ประหยัดเงินสุดชีวิต)

ตากแดดตัวดำ ใช้เวลาเดินยี่สิบนาที..กว่าจะถึงห้องอัด

แล้วก็ไปนั่งคิมาสึยอยู่คนเดียวหน้าห้องอัด ..

เค้าอยู่กันเป็นกลุ่ม เรานั่งเล่นเกมส์อยู่คนเดียว ฮือๆๆ (เพื่อนไม่มากันเลย)

คือ เราไปถึงตั้งแต่เกือบๆห้าโมง แต่ได้ข่าวว่าลีดเดอร์.. ออกจากห้องอัดทุ่มนึง เฮ้ออ

รอเงกเลยเหอะ  (รู้งี้เอาเวลาช่วงนั้นหนีไปตัดผมดีกว่า ฮือๆๆ)

ช่วงที่เรารอลีดเดอร์... มันเนะกลับมา .. (คิดว่าคงแค่นั้น ช่วงรอลด. ไม่มีใครออกมาเลยอ่ะ คจ.กะยซ.เนี่ย)

ทุ่มกว่า กลับมานั่งรอหน้าแมนชั่นต่อ..........

ประมาณสองทุ่มครึ่ง ลีดเดอร์เดินออกมา แล้วนั่งแท๊กซี่ไป(ไหนไม่รู้)

แล้วสี่ทุ่มสิบ  คยูจงเดินออกมากะฮยอนจิน .. 

คือเราไม่รู้เรื่องเลยเว้ย เห็นเพื่อนวิ่งหนีกัน เราก็นึกว่าหนียาม

เพราะเราไม่คิดว่าคยูจงจะเดินออกจากประตูใหญ่ แต่หันหลังไปอ่ะเห็นฮยอนจินนะ

แต่ไม่รู้ว่าฮยอนจินมากะใคร  เราเลยเดินเรื่อยเปื่อย คือเค้าเดินตามหลังเรากันมาเลย เหอๆๆ

แฟนทุกคนก็วิ่งมาแอบดูอยู่ห่างๆ  ก็..เราไม่กลัวฮยอนจินนี่หว่า เลยค่อยๆเดิน รู้ว่าเค้าไม่ด่าอยู่ละ

พอรู้ว่าเป็นคยูจงเท่านั้นแหละ  เราควักจดหมายเลย...  คือตอนนั้นก็ยืนอยู่ห่างเหมือนกันนะ

แต่เค้าก็เห็นแหละ ยืนห่างๆ ถือจดหมายอยู่  ฮยอนจินเลยกวักมือเรียกเราให้เข้าไปหา เหอะๆๆๆๆๆๆๆ

ลักกี้เดย์~~~~~  รักฮยอนจินที่สุด (เหรอออ)  เค้าใจดีเกินไปหรือเปล่าวะ

เรียกเราให้เข้าไปหา แล้วบอกคยูจง หันมารับจดหมายไทยแฟนหน่อย ฮ่าๆๆๆ

ตลกดี  แฟนคนยี่ปุ่นนี่ยืนมองกันห่างๆต่อไป  (เค้าเรียกเราเข้าไปคนเดียวนี่หว่า เหอะๆๆ)

ทุกคนคืองง  เพราะปกติ..คยูจงเค้าไม่ค่อยชอบให้ตามหน้าบ้านซักเท่าไหร่..

เอาเป็นว่าเราไปตามหน้าบ้านตลอด แต่คยูจงไม่เคยเห็นเรานะ  เรากลัวมันเกลียดอ่ะ เหอๆๆ

แต่วันนี้ช่วยไม่ได้จริงๆ  ฮยอนจินเรียกเราเข้าไปเอง(ช่วงนั้นเรายืนรอสัญญาณไฟอยู่)

ก็เลยคุยกัน แบบงงๆ  เอาเหอะ  เราเลยขี้เกียจเอาคำตอบจากคยูจง  เพราะคุยกันแล้วต่างคนต่างงง ฮ่าๆ

ฮยอนจินก็ยืนยิ้มยืนขำอยู่นั่นแหละ (เพราะฟังไม่รู้เรื่อง)  จนเค้าข้ามถนนไปขึ้นแท๊กซี่

เข้าไปนั่งรถแล้ว คยูจงยังหันมาโบกมือให้  โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ ทำไมช่างเป็นคนดีอะไรเช่นนี้  กรี๊ดดด

(จริงๆ  ภายนอกดูดี แต่จริงๆแอบเลว  คยูจงเค้าฉลาดเกินไป แต่วันนี้เราจับไต๋เค้าได้ละ ฮี่ๆ)

ตอนเกือบห้าทุ่ม จองมินเดินกลับมา..(เข้าทางด้านหน้าเลย)

ตอนห้าทุ่มสิบนาที คยูจงกลับมากะฮยอนจิน แต่ไม่ได้กลับมาทางด้านหน้านะ

ดันเข้าทางประตูหลัง!!!! แต่ก็มีคนเห็น เราก็เลยวิ่งไปดูด้วยเลยเห็นว่าเค้ากลับมากันสองคน

สงสัยคงออกไปหาไรกินกัน  แค่นั้นแหละ เรานั่งรอถึงห้าทุ่มครึ่งแล้วก็กลับบ้านเหมือนกัน

แต่ตอนรถไฟถึงชิบุย่า.. อิกุมิจังโทรมา บอกว่า..เจอคยูจงที่สถานีรถไฟ จะเอาไง ..

แล้วแต่เรา  แต่เด๋วเค้าจะตามให้ เหอๆๆ เราเลยวกกลับไปใหม่เลย ฮือๆๆๆ

คือ ตอนนั้นแฟนนั่งรอหน้าบ้านกันอยู่นะ แต่ไม่มีใครรู้เลย เพราะแม่งแอบออกมาทางด้านหลัง

แล้วอิกุมิจังมาเจอแถวสถานีรถไฟ (ออกด้านหลังแล้วโผล่แถวสถานีเลย)

เลยแอบเดินตามเรื่อยๆ สรุปเค้าไปเข้าร้านยากินิคุ...  แล้วในร้านมีลีดเดอร์นั่งอยู่ ...

ไงล่ะ  ตัวแสบสองคน เหอๆๆๆ  ลีดเดอร์คือเมาอ่ะ  แล้วเค้าออกจากร้านกันตอนตีหนึ่ง

เราวิ่งไปแอบ  เพราะไม่อยากให้เห็นซักเท่าไหร่  ฮยอนจินไม่อยู่ช่วยเราด้วยนะ เหอๆๆ

ตอนข้ามถนน น่ารักมากๆๆ คยูจงจูงมือลีดเดอร์ข้ามถนนอ่ะ  โมเอ้   กรี๊ดกร๊าดเป็นที่สุด

พอข้ามถนนเสร็จ เดินกอดคอกันสองคน ..จนจะถึงทางเดินเข้าแมนชั่น..

ดึงๆไรกันอยู่สองคน คืออารมณ์คยูจงจะลากให้เข้าทางด้านหลัง

แต่ลีดเดอร์ก็แบบว่า เข้าแม่งด้านหน้าเนี่ยแหละ  ... สรุปว่า ก็เข้ากันทางด้านหน้า..

จบข่าวประจำวันนี้  ... 

ตีหนึ่งกว่าๆ ยามะพีกลับมาแมนชั่นเช่นกัน ฮี่ๆๆๆ

เกือบตีสอง เราต้องนั่งแท๊กซี่กลับบ้าน เฮ้อออ  เพราะพรุ่งนี้ทำงานเช้า ไม่อยากเป็นศพไปทำงาน

ปล. พรุ่งนี้ติดงาน อดไปสนามบินเรยยย T-T

ปล.สอง ของเอเนชั่น ..สั่งได้ถึงช่วงต้นๆเดือนหน้าละกัน ว่าจะสั่งของซักวันที่สิบห้าน่ะ

22july08 6:21am

ให้ตายเหอะ วันนี้หนักกว่าเดิม...

ทำไมคยูจงต้องทำแบบนี้ กรี๊ดดดด

มันเลิกชอบไม่ได้ว่ะ ชอบมากขึ้นเรื่อยๆ  วันนี้นั่งน้ำตาไหลเลยตอนกลับบ้านเนี่ย ...

วันนี้มีอีเว้นท์นะ ที่โอไดบะแต่ไม่ได้ไปอ่ะ ทำงาน ...

ตกค่ำ  เที่ยวบินสุดท้าย ลด.กลับเกาหลีไปคนเดียว (เพราะพรุ่งนี้มีถ่ายแต่เช้า)

เราทำงานเสร็จ สี่ทุ่มครึ่ง แล้วไปหน้าแมนชั่น ไปงั้นแหละ..

เพราะรู้สึกว่าจะไม่ได้เจออีกแล้ว...เราติดงานทุกวัน

ไหนๆวันนี้ก็เลิกเร็วเลยไปซะหน่อย กลางวันก็นอนซะอิ่ม...

ก่อนเราไปถึง มันเนะเดินออกไปสึทายะซื้อซีดี ..แล้วกลับมาก่อนเราไปถึงประมาณสิบนาที

...จริงๆกะรอจนถึงรถไฟเที่ยวสุดท้าย..แล้วจะกลับบ้าน ไม่อยากนั่งแท๊กซี่แล้ว..

แต่ ตอนเกือบเที่ยงคืนคยูจงดันออกมากะฮยอนจิน เดินออกทางด้านหลังด้วยน้าา

แต่พอดีเรารู้ไต๋ละ  ฮ่าๆๆ  แต่ออกทางด้านหลัง แล้วไปโผล่ตรงที่มีแฟนเยอะๆอยู่ดี

ฮ่าๆๆ ก็เห็นกันหมดน่ะแหละ (แต่เราเดินนำคยูจงอยู่ เลยเห็นไม่เต็มตา)

จนข้ามถนนไป  มีแฟนเหมือนจะตามเค้าไป คยูจงหันไปส่งสายตาน่ากลัว

แล้วยกมือห้าม บอกว่า อย่าตามมา  วิ้วววว  แรงงงงง  (ดีนะไม่ใช่กู)

จากว่าจะกลับบ้าน ...ไม่กล้ากลับเลยว่ะ อยากเจอตอนน้องกลับเข้าบ้านอีกที

คือตอนออกมาแฟนยี่สิบกว่าคนได้ อยากเข้าใกล้แต่ก็ไม่กล้า

พวกที่อยู่นี่อริเราทั้งนั้น เลยไม่อยากทำไร   สุดท้าย ..เราก็อยู่กะยูมิ(แฟนคยูจงด้วยกันทั้งคู่)

(แต่ได้ข่าวว่า ก็แฟนดงบังด้วยกันทั้งคู่เหมือนกัน ฮ่าๆๆ 

มีการนัดแนะ ..ดั๊บกลับเกาหลี ไปรอหน้าแมนชั่นดงบังกันต่อนะ เหอๆ)

 และแล้ว ก็รอยันเช้า ........... ตีสอง จองมินกลับมา

คือแฟนที่รอหน้าบ้านนี่แฟนจองมินทั้งนั้นว่ะ สิบกว่าคน ..

พอจองมินเข้าไปปุ๊ป  ห่า..เหลือกูกะยูมิสองคน มองหน้ากันแบบ...

ไม่มีแฟนคยูจงเลยเหรอวะเนี่ย เหอๆๆ  แต่ก็ดี  ไม่มีคนยิ่งดี  สะใจดี

แต่คือ ปกติมันไม่ค่อยมีคนเพราะว่า.. มันเป็นคยูจงไง ..

รอหน้าบ้าน แล้วรอยันเช้า เผลอๆจะโดนมันด่าเอา ปกติเรารอก็คือได้แต่มอง

ไม่เคยโผล่หน้าไปให้เห็นนะ  แต่วันนี้ เอาซะหน่อย ให้เห็นแม่งเลย

(บอกละ ไม่กลัวเพราะมีฮยอนจิน ฮ่าๆๆ  เมื่อวาน คจ.ลด. เสือกกลัว ไม่กล้าเข้าไปทัก)

รอไป คุยไป เรื่องฟรฮ. เรื่องดงบัง หลายเรื่องมาก

ปกติเราไม่ไปตามหน้าบ้านดงบังนะ  แอบกลัวผจก.

แล้วกลัวจจ.ด้วย กลัวเค้าเห็นว่าไปตามหน้าบ้านแล้วจะโดนเกลียดขี้หน้าเอา..

สรุป ถามเพื่อนละ เค้าบอกว่า ไปเหอะ 

แฟนจจ.สมควรไปเป็นอย่างยิ่ง เดินเข้าเดินออกตลอด

แล้วใจดีชิปหาย ใครจะเอาลายเซ็นต์ ให้หมด  ฮี่ๆๆๆๆๆๆๆ

ชี้โพรงให้กระรอก พอฟังแค่นั้นแหละ  โอเค เด๋วพรุ่งนี้ไปละกัน

ตอนแรกเราถามว่า..ยืนหน้าแมนชั่น..เค้าจะให้เหรอ 

เพื่อนบอก  ..ไปยืนอยู่มุมๆไหนซักมุม ตอนเค้าจะออก ให้หมด ไม่ต้องห่วง

ไม่เคยเห็นจจ.ปฏิเสธ  ฮี่ๆๆๆๆๆๆ  (อีกรอบ)

พรุ่งนี้ทำงานกะบีด้วย  เลิกงานเสร็จ ดี๊ด๊าไปกันสองคนแน่นอนค่ะ (เหรอวะ)

เด๋วนี้กะจจ.ขำๆ  ไงก็ได้  แต่คยูจงตอนนี้ไม่ขำแล้วนะเว้ย ร้องไห้กันเลยทีเดียววันนี้ เหอะๆๆ

ตอนตีสามครึ่ง เรานั่งเล่นเกมส์อยู่ แล้วอยู่ๆได้ยินเสียงคนตะโกน ..

คือรู้ว่าอารมณ์คนเมาอ่ะ ...  แล้วภาษาเกาหลี  แล้วมีตะโกนว่า ฮยอนจินนนน (ลั่นเลย)

(แต่ไม่ใช่เสียงคยูจงนะ)  ตอนนั้นคือเริ่มเอะใจละ ..มาแล้วเหรอวะ

คือมาแต่เสียง ไม่มีตัวนะ สรุปว่า โหวกเหวกกันตั้งแต่อยู่ต้นซอย

พอเลี้ยวมา ..เจอเรากะยูมินั่งอยู่..  คจ.ผงะอ่ะ ..เพราะคงคิดว่าไม่มีแฟนแล้ว

แต่เสือกมี เค้ายืนส่องเลยนะเว้ย เราเองก็โผล่หน้าไปเลย

ตอนแรกคจ.จะเดินเข้าด้านหลัง แต่พอส่องมา  เห็นหน้าปุ๊ป

ดันโบกมือเฉ้ยยยย แล้วเดินมาทางที่เราอยู่กัน (บอกละว่าเค้าใจดี)

(ที่ฟังมาเชื่อไม่ได้ซักคน ไหนบอกคจ.น่ากลัวไงงงง)

ที่สำคัญ ยองแซงอยู่ด้วย ตลกมากๆๆๆ  แต่ก็เมาพอควรเลยแหละยองแซงเนี่ย

ยิ้มแป้น แล้วเอนหัวไปมา แล้วยื่นหน้ามาหา 

หน้าตาแบบ คัมม่อนๆ  เข้าหาได้เลย ..(แต่กูแฟนคยูจงนะ)

ไม่ได้สนใจอ่ะ แต่ยูมินี่ เพ้อไปเลยว่ะ ยองแซงน่ารักๆๆ (ยันกลับบ้าน)

ฮยอนจินก็เมาได้ที่ ตอนแรกเห็นเพื่อนบอกว่า พูดประมาณว่า ยังมีแฟนอยู่อีกเหรอ..

พอเห็นหน้าเราแล้วแม่งหัวเราะ  ... ชิ 

ด้วยประสบการณ์หลายๆครั้ง เราพูดญี่ปุ่นกะคจ.แล้วมักจะสื่อสารกันไม่ได้

วันนี้เลยซัดภาษาอังกฤษไป  โคดขำ แต่ก็ตอบมานะ

ทำเป็นแรงตอบอังกฤษด้วยเหมือนกัน   ก็ดี..

ได้แต่บอกว่า งั้นคงเจอกันแค่วันนี้แหละ ไปส่งกลับเกาหลีไม่ได้ ติดงาน..

เค้าก็บ๊ายบายตลอด  จากต้นซอย ยันถึงประตูทางเข้า (เดินด้วยกันเกือบห้านาที)

เค้าเดินกันช้าด้วยแหละ เดินๆหยุดๆ  ขำๆ แต่คยูจงนี่เดินถอยหลังนะ ..

หันมามองตลอด แล้วเล่นนู่นนี้ โบกแล้วโบกอีก 

(ชอบตอนคจ.ใส่แว่นจัง ฮือๆ) 

แล้วตอนก่อนเดินเข้าแมนชั่น  ฮยอนจินแม่งก็บ้า หันมาโบกมือแล้วโบกมืออีก..

พูดบ๊ายบายใส่ด้วย  เพื่อ..(อะไร)   เหอะๆๆ

แต่วันนี้พอละ  เต็มที่  ไม่ไปส่งแล้วล่ะ  ต้องทำงานทำการบ้างละไม่งั้นโดนด่าตายห่า

แต่วันนี้ทุกคนสั่งเสียไว้กะเราหมดเลย ..

ยุ้ยจัง เต็มที่  เพราะมีเราคนเดียวที่ทำได้  เหอๆๆๆ(หน้าด้าน)

มาคาเซมัสกันหมด  แบกรับภาระเต็มที่เลยเรา

ใช้ให้เราถาม  ..ไปส่งกันได้หมดนี่หว่า มีเราคนเดียวไปไม่ได้ ฮือๆๆ

โอ๊ย  ติดตา กะภาพคยูจง...............ไม่ได้เจอกันอีกนานเลย (เดือนหน้าถึงเจออีกเนอะ)

วันนี้แบบ  ชอบคยูจงแบบไม่ไหวละ ไม่ไหวจริงๆ น้ำตาไหล โคดปัญญาอ่อน

เสียใจที่จะต้องจากกัน (แหวะ)

แต่ได้ข่าวว่า วันพรุ่งนี้จะไปหาแจจุง.............

วันอาทิตย์มีอีเว้นท์ของวงน้องมันเนะอีกเนอะ  ก็คงต้องไป  อุซาโกะเป็นคนจัดงาน

โดนบังคับให้ไปตามระเบียบ เฮ้ออ

วันจันทร์มีแถลงข่าวอู๋จุน ..  เค้าถามอยู่ว่าจะเข้าไปงานแถลงข่าวไหม จะได้ส่งชื่อไป 

เราก็อยากไปเป็นนักข่าวให้อยู่อ่ะนะ..  แต่วันหยุดเรามันอาทิตย์กะอังคารนี่หว่า ฮือๆๆๆ  

แถมวันอังคารจะไปเที่ยวดิสนีย์อีก  ............เด๋วได้ไปช็อคตายในดิสนีย์เหมือนครั้งก่อนอีก เหอๆๆ

ชอบคยูจงไม่ไหวแล้ววว  ไอเลิฟยูมอร์ๆ  T-T

เจอกันอีกที ตอนแฟนมีตติ้งที่ยี่ปุ่นเลยละกันเนอะ  ฮือๆๆ