Storythai

เฮ้อออออออออออ 

ชีวิตหลังจากนี้จะสงบสุขเหมือนคนปกติแล้ว (แต่ก็แค่พักนึง)

วันนี้ดั๊บกลับไปเรียบร้อย  บอกตามตรงว่าเหนื่อยเหลือเกิน (ไม่มีใครบังคับ แต่เต็มใจเหนื่อย)

หนึ่งเดือนครึ่งที่ชีวิตไม่ค่อยสงบสุข  เป็นวงจรชีวิตอุบาทว์อ่ะ

ตื่นสิบโมง เลิกงานห้าทุ่มกว่า แล้วไปนั่งหน้าบ้านดั๊บ

วันไหนฟิตหน่อยก็รอยันตีห้า แล้วนั่งรถไฟเที่ยวแรกกลับ

วันไหนร่างกายรับไม่ไหว ก็นั่งแท๊กซี่กลับ  นั่งเล่นเนต

แล้วได้นอนวันละสามสี่ชม.  ส่วนมากมีแต่ชีวิตแบบนี้

สภาพถึงเหมือนศพเข้าไปทุกวัน

ถ้าวันไหนเป็นวันหยุด  ใช่ว่าจะได้หยุดจริงๆ

ดันต้องตื่นเช้ากว่าปกติ  ไปนั่งรอดั๊บ ..เช้ายันค่ำอีก

มันก็หนุกดีนะ  หนุกเพราะได้เจอเพื่อน หนุกที่ได้นินทาคน ฮ่าๆๆ

คือ วันไหนไม่เจอดั๊บไม่เป็นไรนะ  ขอแค่เจอเพื่อนได้มีคนเม้าท์ด้วยก็พอ

วันไหนไม่มีเพื่อนอยู่ เราก็ไม่อยู่รออ่ะ เราขี้เบื่อ แล้วไม่ค่อยมีสมาธิด้วย

ต่อให้รอ เราก็นั่งเล่นเกมส์ ไม่เคยสนใจจะมองประตูเข้าออกอ่ะ ฮ่าๆๆ

ทุกครั้งที่เจอคือเพื่อนต้องดึงเราไป เราไม่ยอมวางเกมส์ซะที ฮ่าๆ

เมื่อวันอาทิตย์ วันหยุด แต่แอบแย่หน่อย  เพราะดงบังเลย ต้องตื่นเช้าไปส่งดงบัง

แล้วกลับบ้านมานอน ตื่นอีกทีเลยห้าหกโมงเย็นเลย มันเลยติดขัดไปหมด

ออกไปไม่ทัน คยูจงยองแซงออกไปเที่ยวแล้ว .. ช้าไปห้านาที เซ็งเลยเหอะ

คจ.ยซ.ออกไปพร้อมกัน คงไปเที่ยวด้วยกันแป๊ปนึง แล้วคจ.แยกไปกะบริษัท

เลี้ยงส่งยกแรก  เพราะงานนั้นมีแค่ลด.กะคจ.  เรานี่แบบ กะเจอคจ.เต็มที่

อุ๊ยบังเอิญ (เหรอออ) สรุป  มัวแต่นั่งแดก คจ.ออกไปตอนไหนไม่รู้คนเดียว

(ไปสมทบกะยซ.อีกรอบ) เลยเจอแต่ลด.คนเดียว เมามายไม่ได้สติ

โคดขำเลย ไม่เคยเจอลด.สภาพนั้น เมาไม่ได้สติ สต๊าฟต้องแบกขึ้นหลังไปส่งห้องเลย

ไอ้เราก็นะ..ไปไหนไม่ได้ ตอนแรกจะบอกเพื่อนละ นั่งแท๊กซี่กลับก่อนนะ

แต่ก็ไม่อยากทิ้งเค้าไว้ เลยนั่งอยู่เป็นเพื่อนเค้ายันเช้า  ไม่ได้นอนไปอีกวัน..

แล้ววันจันทร์ไปทำงาน สภาพเบลอๆ เพราะต้องเปิดร้านด้วยเหอะ

ตกดึก เอาอีก  มัวแต่นั่งเอ้อระเหย นั่งกินข้าวกะไอ้บี ไม่รีบออกไป

เราเลยคลาดไปอีกห้านาที (อีกแร้วววว) คยูจงเข้าอัดเสียงตั้งแต่สองทุ่ม

แล้วออกมาอีกทีห้าทุ่มครึ่งไง เราดันใจเย็นไปหน่อย เหอะๆๆ

ไม่ได้เจออีกรอบ (ไม่ได้เจอคยูจงครบหนึ่งอาทิตย์พอดี)

เราเลยกลับบ้าน อาบน้ำสระผม เตรียมนอน

เพราะวันนี้ ดั๊บต้องกลับเกาหลี (แล้วเราก็ต้องไปเที่ยวดิสนีย์ด้วย นัดกันกะพวกแก้วไว้แล้ว)

คือยังไงก็ต้องนอนอ่ะ ไม่งั้น สภาพร่างกายคงย่ำแย่

สรุป  กะลังเอนตัวลงนอน  เพื่อนโทรมาทันที จะเอาไง

เค้ารอยซ.ตอนอัดเสียงที่สตูเสร็จ (ตีสองกว่า) แล้วตามไปหน้าบ้าน

เห็นยซ.เข้าไป  แต่เห็นมันเนะกะคยูจงออกมาขึ้นรถ ...

ไม่รู้ว่าไปไหน เพราะเค้าก็ไม่ได้ตาม แต่เค้านั่งเดากันเอง ว่าน่าจะเป็นที่ไหน

สรุปว่าเดาถูกที่ มาเลี้ยงส่งกันอีกรอบ โทรมาตอนดั๊บกะลังเดินเข้าร้าน อ่ะ

ตีสองสี่สิบนาที ..เราเลย เอาวะ  ไม่ได้เจอเป็นอาทิตย์ แล้วกลัวว่าจะไม่ตื่นไปส่งสนามบินด้วย

เลยบึ่งออกไปเลย  คือร้านมันเป็นกระจกใส  ก็นั่งมองอยู่ซักพัก แล้วตัดสินใจ

เข้าไปกินกันเหอะ พวกนั้นไม่ว่าหรอก  ฮ่าๆๆ 

เปิดประตูเข้าไปปุ๊ป แม่งหันมามองทั้งโต๊ะ  (เพราะเค้ารอจองมินกัน )

เราทำเป็นไม่เห็น ไม่สนใจ แล้วเข้าไปนั่ง

แต่ไม่ได้ไปยุ่งไร นั่งกินไปเรื่อยๆ  แล้วจม.ก็เข้ามา 

ทุกคนโอเค น่ารัก  เค้าก็พูดคุยกันปกติ

คือจิงๆคุยเกาหลีกันก็ได้นะ ... สต๊าฟรู้ภาษาเกาหลีกันทั้งนั้น

ไม่ต้องพูดญี่ปุ่นให้พวกเราเข้าใจก็ได้  เรื่องบางเรื่อง

ใครในวงจะทะเลาะอะไรกัน  อย่าให้แฟนรู้จะดีกว่า เหอะๆๆ 

จองมินก็ดี๊ดี หันมายิ้ม มาโค้งให้

คยูจงนี่เดินมาอ่อยแถวโต๊ะแล้วยิ้มให้รอบนึง

หลังจากนั้นก็ไม่มีอีก นั่งเมากันต่อไป  เหอะๆๆ  ศิลปินก็เมา เราเองก็เมา (นานๆที)

มันเนะก็เมาหน้าแดงเชียว โคดน่ารัก

(ยองแซง ไปหากิ๊ก  ฮี่ๆๆๆ  )

คือ  ตอนคจ.ออกจากสตู  มีเคือง  เพื่อนเราบ่นเป็นชุดเลย เหอๆๆ

เราไม่สนอ่ะ  อยากทำไรทำไป  คือ มันจะมีแฟนคยูจง น่ารักมากๆๆๆ สวยมากๆๆๆ(เหมือนคาเอร่า คิมุระ)

คือ  เป็นโอคินิของคยูจงเลยว่างั้น  คือคยูจงเค้าก็ชอบคนนั้นแหละ  เหอๆๆ

แล้วเมื่อวานมันออกนอกหน้าไปหน่อย เพื่อนเราเลยบ่นเป็นชุด ทำให้เราเซ็งไปด้วย

ถ้าเราอยู่ตอนนั้น แล้วมัวแต่พิศวาสยัยนั่นแล้วไม่สนใจแฟนคนอื่นนี่   เราหันไปหาจองมินแน่

แต่เมื่อวานเราไม่อยู่ไง ฮ่าๆๆ  เพื่อนเราก็นอย 

ถ้าไปชอบใครก็เอาเหอะ แต่อย่าลืมแฟนคลับตัวเอง  เซอวิสให้เท่าๆกันเว้ย ไม่งั้นเคืองอ่ะ

แล้วประกอบกับ ร้านอาหารเมื่อคืนอ่ะ  จองมินเค้าดีกว่าคยูจง ค่อนข้างเยอะ

คะแนนเลยไปกองอยู่กะจองมิน  กลับถึงบ้านแล้วยังโหมดจองมินมากกว่าคยูจงไง เหอๆๆ

พอกินกันเสร็จ (เกือบตีห้า)  เพื่อนเราเค้าเมนยองแซงกัน เลยโดนบังคับให้อยู่หน้าบ้านยันเจ็ดโมงด้วยกัน..

นึกสภาพ  คยูจงเข้าบ้านแล้ว แต่เราต้องนั่งอยู่ต่อไป เพื่อยองแซง....  เพื่อคนที่ไม่ได้ชอบ  เหอะๆ

แต่ก็เกรงใจ  อยู่ด้วยก็ได้ เมื่อวานที่ไปนั่งรอร้านอาหาร มีแค่เรา อุซาโกะ(ลด.) อิกุมิ(ยซ.)

ได้ข่าวว่าคนที่เค้าชอบทั้งคู่ก็ไม่อยู่แต่เค้าก็รอคจ.เป็นเพื่อนเราอ่ะ เหอๆๆ 

เจ็ดโมงครึ่งถึงบ้าน เก้าโมงครึ่งต้องตื่นไปสนามบิน

แล้วส่งเสร็จต้องไปดิสนีย์ต่อ    มันเป็นวันหยุดที่..นรกชัดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ตื่นสายด้วย แต่ก็ยังไปทัน รอดตัวไป  ไปถึงก่อนดั๊บสิบนาทีเอง

แฟนก็เยอะ  การ์ดก็เยอะ ตอนดงบังแม่งคนยังน้อยกว่าเยอะมากกก

แฟนห้ามเข้าสนามบินอีก แต่เราก็เข้าไป(ก่อนที่ดั๊บจะเข้ามา)ในช่วงชุลมุน

การ์ดคนนึงมันเล็งเราไว้ละ  ยื่นจดหมายให้คยูจง   คยูจงก็ยื่นมือมารับละ

แต่โดนการ์ดตัวดีแม่งปัดออก  เซ็งไหมมมมมมมมมมมมม

หน้าเราแบบ  มึง..มาจากไหน กะลังส่งมอบยาบ้ากันอยู่

หน้าคจ.ก็แบบ ...ยื่นไปรับแล้ว ..ช่วยไม่ได้ ..........การ์ดกันเอง

แต่เราวิ่งตื้ดๆไปแถวก่อนเข้าเอ็กซเรย์อีกรอบ  มันมีเชือกกัน

แล้วดีหน่อยที่การ์ดมันก็เข้าไปถึงตรงนั้นไม่ได้ มันก็กันได้แค่ด้านนอก

แล้วดั๊บอีกสามคนเดินมาที่หลัง (คจ.คนแรก)

เค้าก็ยืนรอเพื่อน  เราอยู่แถวนั้นพอดี คจ.คนดีเดินมาหา แล้วมาเอาจดหมายไป

ไงล่ะ  จองมินกระเด็น คยูจงกลับมาอยู่ในใจเหมือนเดิม ฮี่ๆๆๆ (แหวะ)

คราวนี้ เข้าถึงตัวยากมากๆ  เหมือนไม่มีใครได้ให้ของเลย

(แต่ถ้าเป็นจองมิน คิดว่าให้ได้นะ  จองมินเดินตามเก็บหมด ฮ่าๆ)

บราโว่มาก  คยูจงแรง การ์ดกระเด็นเลย เดินเข้ามาหาเพื่อจดหมายฉบับเดียว

(จดหมายผิดซองป่าววะ  เขียนถึงผิดคนนี้กูซวย เหอะๆๆ)

 

ไปดิสนีย์ก็กรี๊ดได้มันส์สะใจมาก แสบคออยู่เนี่ย

แถมหมดตัวอีกต่างหาก  หมดไปเกือบสองหมื่น  ซื้อของโคดไร้สาระ เหอะๆๆ

แต่อยากบอกว่า ถ้าอยากไปเที่ยวดิสนีย์ อย่าไปหน้าร้อนนะ

ทรมานสุดๆ เหนียวเต

ปล.แมนชั่นนั้น มียามะพี  คุซานางิสแมป (ฝั่งหรู)

ดับเบิ้ลเอส จิน ยาโอโทเมะ ทาเคะอุจิยูทากะ..(ฝั่งตึกใหญ่)

เหมือนมีดาราอยู่อีก แต่เราไม่รู้จัก  แค่นี้ก็เพียงพอละ เหอๆๆ

เฮ้อออออออออออ  วันหยุดในรอบหนึ่งอาทิตย์
แต่เหมือนไม่ได้หยุดนะต้องตื่นเช้ากว่าวันทำงานอีกด้วยเหอะ
ตั้งแต่วันหยุดครั้งก่อน (อาทิตย์ที่แล้ว) ตื่นบ่ายโมงแล้วก็ต้องรีบออกไปสตูดิโอ...
ไปนั่งรอลีดเดอร์อัดเสียง (แต่กว่าจะออกแม่ง...ทุ่มนิดๆ รอเงกเลยนะนั่น)
แต่ยังดีหน่อย ตอนกลางคืน ยังตามแล้วได้เจอลด.กะคจ.แอบไปนั่งกินยากินิขุกันสองคน
(แล้วก่อนหน้านั้นคจ.เค้าออกไปกินกะฮยองจินแล้วนะรอบนึง เหอะๆ)
....วันจันทร์ทำงาน แต่เลวเอง ปิดร้านเร็วมาก แล้วไปนั่งหน้าบ้านดั๊บ
นั่นก็ถือว่าโชคดี  เพราะฮยองจุนอยู่ด้วยล่ะมั้ง เหอๆๆ เราเลยอยู่รอดปลอดภัย
เอาผจก.มาคุ้มหัว  มันด่าคนอื่น แต่ไม่ด่าเรา แล้วตัวศิลปินเองมันก็ไม่ว่าไรเราอยู่แล้ว ฮ่าๆๆ

อังคาร พุธ พฤหัส ศุกร์ เสาร์ ทำงานติดกันห้าวันแบบ..
ไม่ได้โผล่หน้าไปสตูดิโอหรือหน้าแมนชั่นดั๊บเลยยยย
(ขนาดดั๊บยังไม่ไป คิดเหรอว่าจะไปหน้าแมนชั่นดงบังอ่ะ เหอๆๆ)
ลด.กลับเกาหลีคืนวันจันทร์(นั่งแท๊กซี่จากหน้าแมนชั่นไปสนามบินเองด้วยเหอะ
 ผจก.แม่งไม่ไปส่ง) แล้วกลับมาอีกทีพฤหัส
ศุกร์กะเสาร์เข้าอัดเสียงทั้งห้าคนเลย
เมื่อวาน เข้าห้องอัดบ่ายโมง แล้วออกมาสองทุ่มกว่าๆ
อัดเสียงเสร็จ ลด.กลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วออกไปฟิตเนส.......
แล้วกลับมาถึงแมนชั่นอีกทีตอนสี่ทุ่มกว่าๆ
ในขณะที่...คยูจงยองแซง ออกจากบ้านกันห้าทุ่ม
มันแย่มากเว้ย .......ห้าทุ่มเราเลิกงานพอดี กะลังจะไปแมนชั่นเลย...
เพื่อนโทรมาบอกว่า คจ.ออกไปละ............เค้าตามนะ
แต่หลุดตรงชิบุย่า แต่ดูท่าทางแล้ว คงผับแบบมีหญิงแน่ๆ ..
แค่นั้นแหละ  ข้าพเจ้าตรอมใจ ถ้าไปผับแบบมีหญิงก็นะ ไม่อยากตามอ่ะ
ปล่อยให้เค้ามีความสุขไปละกัน เหอๆๆ
แล้วแต่ละคนแม่งพูดยังกะจะกลับบ้านกัน..เราเลยไม่ไปอ่ะ
พอเที่ยงคืนครึ่งเมล์มากันใหญ่ ว่าเราอยู่ไหน ..เค้ารอกันอยู่หน้าบ้าน ทำไมไม่มาซักที
อ่าว ............  ไอ้เราก็นึกว่าไม่มีใครอยู่ เราเลยกลับบ้านนอนอ่ะดิ
ตอนเช้าวันอาทิตย์ต้องไปส่งดงบังกลับเกาหลีนะเว้ย เหอๆๆ
เพื่อนแต่ละคนก็นะ เด๋วนี้ยุ้ยไม่ไปหน้าบ้านดั๊บเลย ..
ทำยังกะเราไม่อยากไปงั้นแหละ อยากไปจนตัวสั่น ....
แต่มีงานนี้หว่า อยากหยุดกระทันหันก็ไม่ได้ ช่วงนี้เก็บคะแนนความดีอยู่
อยากให้ทำวันไหนบอกเลย ยอมทุกอย่าง แลกกะเดือนหน้าอ่ะ เดือนหน้าจะเลวละ ฮ่าๆ

เมื่อคืนนอนตีสอง ถือว่า เร็วแล้วนะ เพราะตื่นมาแล้วกระปรี้กระเปร่า นอนเพียงพออ่ะ
(ตื่นมาตีห้าครึ่ง) อาบน้ำแต่งตัว นั่งรถไฟไปสนามบิน ...
เจอซาระที่ชินากาว่าพอดี คุยกันได้ไม่นาน เรามองไปอีกทาง ชิปหายวายวอด อุรุไซ่มันเดินมา
แล้วมันจ้องเราอยู่ด้วย  แค่นั้นแหละ  นรกดีๆนี่เอง
ช่วยทำเป็นจำเราไม่ได้หน่อยจะได้ไหมอ่ะฮือๆๆๆๆ
มันก็นะ เหมือนมันมาก่อนเรานะเว้ย แต่พอเห็นแล้วเสือกเดินมาใกล้ๆ
มายืนอยู่รอรถไฟโบกี้ติดๆกะเรา (โคดเลว เล่นสงครามประสาทกะกูเหรอเนี่ยยย)
แค่นั้นไม่พอ ตอนโทรศัพท์ไปหาบี มันคงรู้ว่านินทามันแน่เลยว่ะ...
จากที่ยืนรอรถไฟโบกี้ข้างๆ แม่งเสือกเสร่อเดินมาหา แล้วยืนจ่อหลังเรา ......
เพื่อ?????????????????  เอาเหอะ มันก็ไม่ได้ด่าไรหรอก ได้แต่มองเท่านั้น
หน้าตามันดุด้วย กลัวด้วยสัญชาติญาณอ่ะ เหอๆๆ
แล้วเราเป็นโรคห่าอะไรวะ  ชอบมีซัมติงรองกะผจก.แทบทุกวง
(ซัมติงในทางที่ดีและไม่ดี เฮ้ออออออออออออออออ)
พอถึงสนามบิน แม่งก็เสือกมาเดินตามหลังเราอีกนะ
ไอ้เราก็เล็งๆ กะให้แม่งเดินไปก่อน เดินไปต่อแถวขึ้นบันไดเลื่อนฝั่งคนเยอะๆ
แม่งก็เสือกขึ้นบันไดเลื่อนอันข้างๆ ไปๆมาๆ ต้องมายืนข้างมันอีก
คิมาสึยยยยยยยยยยยยยยยยยยย  T-T
จะหลุดหัวเราะก็แบบ...เฮ้อ ทำไมกูซวยงี้
หันไปบ่นกะซาระตลอด วันนี้ดาเมะๆๆ ดาเมะจริงๆ เจออุรุไซ่แต่เช้า
จะซวยไปถึงเรื่องคยูจงด้วยไหมเนี่ย ฮือๆๆ
ออกจากสถานีรถไฟปุ๊ป ..ทำเป็นเดินหลบเข้าห้องน้ำ
พอเห็นไอ้อุรุไซ่ขึ้นไปแล้ว เราเลยค่อยๆขึ้นบันไดเลื่อนตามไปอีกที
อีนี่แม่งก็ฉลาดดดดดดดดดดดดดดด
ยืนรออยู่ด้านบนอีก  เรานี่แบบ หลบไม่ได้แล้วด้วยนะขอบอก
สบตากันไปอีกแล้วฮือๆๆ   มันยืนสูบบุหรี่อยู่
พอเห็นมันสูบบุหรี่ เลยคิดว่ามันคงอยู่อีกซักพัก 
แล้วตอนเราเดินไป บัสพึ่งออกพอดี เราเลยเดินไปสนามบินฝั่งตปท.
หันหลังมาอีกที ..อุรุไซ่ที่รักเดินตามอีกแล้ว T-T
อยากหันไปถามมาก ต้องการไรจากกู 
หรือมันอยากให้เรารู้ความรู้สึกว่าเวลาโดนตามเป็นไง เหอๆๆๆ

เปลี่ยนเรื่อง  เข้าดงบังละ มันเร็วมาก จนจำไรไม่ค่อยได้
ไอ้บีมันอยู่ด้านนอก  เราอยู่ด้านใน แยกย้ายกันทำมาหากิน
จริงๆด้านนอกเห็นเยอะกว่านะ แต่ถ้าเราออกไปข้างนอก
อุรุไซ่มันจะคิดถึง แหวะะะะะะะะะะ  เล็งเราเหลือเกิน
ยุน  ชางมิน มิกกี้ แจจุง เซีย เดินออกมาตามนี้เนอะ
แต่สามคนแรกเดินเข้ามาก่อน (ชางมินทำมือถือตกด้วย)
แต่เซีย ลืมมือถือไว้ เลยเดินกลับไปเอาที่รถ
แจจุงก็เดินกลับไปเอาเป็นเพื่อน (เป็นคนดีที่น่าชื่นชม ..เหรอ)
ไอ้เราเองรอข้างในไง ตอนสามคนแรกมาต้องอยู่ห่างหน่อย
ดีนะที่จจ.ไปกะเซียน่ะ เพราะสองคนหลังทิ้งช่วงกันเยอะมาก
เลยไปยืนเกาะติดทางเข้าได้เลย เหอๆๆ
อีแรดคนเดิมเอาอีกละ เค้าห้ามแล้วห้ามอีก
อยากดูก็ดูไป แต่อย่าไปยุ่งกะศิลปิน
อีแรดที่..เคยมีภาพมันเอาจดหมายยัดให้แจจุงน่ะ ..
ชีอีกแล้วค่ะ วันนี้เอาอีก  มุริยาริ  ยัดจดหมายให้แจจุง
ไอ้บีบอกว่า มันไปเบียดๆเซีย ชนเซีย เพื่อที่จะวิ่งหาแจจุง
แล้วยื่นจดหมายให้ เราอ่ะเห็นแต่ตอนมันยื่นจดหมาย
แจจุงมันจะไม่รับ แม่งก็ยื่นๆอยู่นั่นแหละ 
แจจุงหน้าเป็นตูดเลยด้วย แต่ก็รับๆไปตัดปัญหา อีแรดนี่จะได้ไปซะที
เวลาผ่านไป ตอนจะเดินเอ็กซเรย์ .........
แจจุงอารมณ์ไหนไม่รู้ วันนี้หันออกมามองด้วย ดีเหมือนกัน
เรายืนติดอุรุไซ่เลย (ช่วยไม่ได้ ) แจจุงหันมา เลยโบกมือ ฮ่าๆๆ
ไม่สนอ่ะอุรุไซ่ไร จะด่าไรด่าไป  แจจุงมันหันออกมามองเองนะ  เหอๆๆ
ส่วนเซียก็เห็นนานเชียว แต่ด้านหลังอ่ะ  ยืนนานมาก
แจจุงก็นาน แล้วหันหน้าออกมามองด้วย เราว่าวันนี้แฟนจจ.คุ้มสุดนะ ฮี่ๆๆ

สรุป ไดวันนี้มีแต่เรื่องอุรุไซ่  เป็นแฟนคลับแม่งเลยดีไหม ฮ่าๆๆ

จะสิบโมงละ ขอนอนซักงีบ  บ่ายๆเย็นๆจะตื่นไปตามคยูจงที่รักต่อ
เมื่อวานน้อยใจ ออกไปเที่ยวกะหญิง ชิชะ..ให้ป้ามาส่งด้วยใช่ไหม ฮือๆๆ
กลับมากะยองแซงตอนตีสองครึ่ง มีคนขับรถมาส่งอ่ะ เฮ้อออออออออ

ถ้าวันนี้ไม่ได้เจอคยูจง คือจะไม่ได้เจอกันแล้วอ่ะ  เค้าจะกลับเกาหลีกันละ
บ๊ายบายยยยยยยย เจอกันใหม่เดือนหน้า

ตั้งแต่อาทิตย์หน้าจะมีชีวิตอย่างปกติสุข..
วันอังคารจะไปเที่ยวดิสนีย์ซี........
วันหยุดต่อๆไป  เราจะอยู่บ้านจัดบ้าน เดินช็อปปิ้ง ไปทำผม แบบคนปกติแล้ว
เป็นสิ่งที่ต้องการมาตลอดระยะเวลาสองเดือนที่ผ่านมา
อยากได้เวลาส่วนตัว (แบบไม่ต้องตามดารา) ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ปล.วันนี้ก็คงไม่ได้ไปดู ยูคิสอ่ะ.. เป็นโอกาสสุดท้ายที่จะได้เจอคยูจงอ่ะ ขอไปหาคยูจงหน่อย

ปล.สอง ช่วงนี้อารมณ์ไหนไม่รู้ ไปซื้อเพลงบรรเลงเปียโนมาฟัง

ฟังแล้วมันสบายใจดีอ่ะ เปิดตอนจะนอน เหอๆๆๆ 

แต่ฟังแล้วก็นะ คันไม้คันมือ อยากเล่นเปียโนอ่ะ  T-T     

 

ตื่นมาแล้ววววววววววว สี่โมงครึ่งเลย (นอนไปได้ไงวะ เสียดายเวลาเที่ยว โฮๆๆ)

วันนี้เราไปส่งดงบังแล้วนะ  ปอยฝ้ายปอ   ห้ามด่าเรานะ  เหอะๆๆ

เอารูปมายืนยัน ช็อตอีแรดโดนไอ้โหดด่า  ชีหน้ามึนนะ โดนด่าก็ไม่สน

คนแบบนี้มันน่าโดนนักเชียววววว

เห็นรูปแล้วขำ  แม่งมีกันอยู่แค่นี้จริงๆ

เราเสื้อชมพู  (ดีนะเห็นนิดเดียวฮ่าๆ)

ซาระเสื้อลายทาง  โอกาโมโต้ ผมยาวๆกางเกงดำด้านขวา

ยูมิ ริมขวาคนอ้วนๆหน่อย   นาโฮะกะมิกิ ตกขอบ เพราะอยู่ซ้ายไปหน่อย เหอๆ

ไอ้บีนี่เมล์มาขำตั้งแต่เรายังไม่ตื่น แน่นอนสิยะ ตัวเองรอข้างนอก...

เลยไม่ติดขอบกะเค้า อยากโดนป่ะล่ะ เฮ้ออ

รูปนี้มองไม่เห็นอีแรด แต่มันยื่นจดหมายไปแล้วล่ะ

อันนี้เห็นอีแรดชัด ...(ควรโดนด่ามากค่ะ)

แล้วแจจุงก็เดินจากไป  ปล่อยให้ผจก.อาริตะ ด่าอีแรดไป เหอะๆๆ

ปล.หลังจากนี้ อีแรดโดนอุรุไซ่ด่าอีกรอบ .. คนมันหน้าด้านอ่ะเนอะ

มันคงไม่รับรู้ไร ครั้งหน้ามันก็ทำอีก เชื่อดิ เหอๆๆ

 

ควรทำไงกะชีวิตเนี่ย ดั๊บออกไปทำงานแต่เช้าแล้วกลับมาบ่ายสาม...

เรากะลังงงๆ  ก็ว่าละว่าต้องมีงานเช้าแน่  เพราะเมื่อคืนลด.ไม่ออก

แล้วคจ.ยซ.ก็กลับตั้งแต่ตีสองครึ่ง มันผิดปกติอ่ะ เหอๆๆ

เราควรทำไงวะเนี่ย   แต่อยากไปเดินเที่ยวซักหน่อยน่ะ  คิดไม่ตก

ก่อนอื่น ควรไปอาบน้ำก่อนใช่ไหม เหอะๆๆๆ

วันนี้ลักกี้เดย์ ของแท้  ฮ่าๆๆ

เป็นวันหยุดวันแรกที่ได้เจอแบบเต็มๆ เจอตลอด  ฮี่ๆๆ (โรคจิตไปแล้วเรา)

ตั้งใจจะตื่นแต่เช้าหน่อย เพราะอยากไปตัดผม แล้วค่อยไปตามดั๊บต่อ

เพราะยังต้องเข้าห้องอัดกันอยู่ (เมื่อวาน จองมิน ยองแซง คยูจง เข้าห้องอัดกันสามคน)

วันนี้ก็คิดว่าคงมีคนเข้าห้องอัดต่อ...แต่เดาเอาว่าลด.กะมันเนะ เพราะเมื่อวานเค้าไม่ได้ไปกัน..

สรุป ตื่นมาบ่ายโมงกว่า (ได้ข่าวว่าจองมินเข้าห้องอัดไปละ)

เราก็นั่งเรื่อยเปื่อยอ่ะ  ... นั่งอ่านการ์ตูน จนเกือบๆบ่ายสามถึงออกจากบ้าน

ไปถึงแมนชั่นดั๊บตอนบ่ายสามครึ่ง... ณ เวลานั้น

จองมินกลับมาแล้ว แล้วลีดเดอร์ไปห้องอัดต่อ

แล้วก่อนเราไปถึงสิบนาทีได้ มันเนะออกไปข้างนอก  (ไปโรงพยาบาล)

คือเหมือนมันเนะไม่สบาย แต่ก็ไม่รู้ว่าเป็นไร ....มีคนบอกว่าเจ็บคอ..

แต่สงสัยคงไม่ใช่ว่ะ   เพื่อนบอกเห็นสูบบุหรี่พ่นควันปุ๋ยๆเลย เหอะๆๆ

เวลาผ่านไป...  เราไปถึงได้ประมาณไม่ถึงห้านาที  จองมินเดินออกมาอ่ะ

เดินออกมาแล้วไปขึ้นรถมาริ (อีกฟากของถนน) ก็งงๆ มาริมันย้ายไปเป็นผจก.โชชินซองแล้วนะเนี่ย

ทำไมยังมายุ่งกะดั๊บอยู่วะ???  เอาเหอะ  หลังจากนั้นก็ไม่รู้จะทำไร

เลยเดินจากหน้าบ้านดั๊บไปห้องอัดแม่งซะเลย (ประหยัดเงินสุดชีวิต)

ตากแดดตัวดำ ใช้เวลาเดินยี่สิบนาที..กว่าจะถึงห้องอัด

แล้วก็ไปนั่งคิมาสึยอยู่คนเดียวหน้าห้องอัด ..

เค้าอยู่กันเป็นกลุ่ม เรานั่งเล่นเกมส์อยู่คนเดียว ฮือๆๆ (เพื่อนไม่มากันเลย)

คือ เราไปถึงตั้งแต่เกือบๆห้าโมง แต่ได้ข่าวว่าลีดเดอร์.. ออกจากห้องอัดทุ่มนึง เฮ้ออ

รอเงกเลยเหอะ  (รู้งี้เอาเวลาช่วงนั้นหนีไปตัดผมดีกว่า ฮือๆๆ)

ช่วงที่เรารอลีดเดอร์... มันเนะกลับมา .. (คิดว่าคงแค่นั้น ช่วงรอลด. ไม่มีใครออกมาเลยอ่ะ คจ.กะยซ.เนี่ย)

ทุ่มกว่า กลับมานั่งรอหน้าแมนชั่นต่อ..........

ประมาณสองทุ่มครึ่ง ลีดเดอร์เดินออกมา แล้วนั่งแท๊กซี่ไป(ไหนไม่รู้)

แล้วสี่ทุ่มสิบ  คยูจงเดินออกมากะฮยอนจิน .. 

คือเราไม่รู้เรื่องเลยเว้ย เห็นเพื่อนวิ่งหนีกัน เราก็นึกว่าหนียาม

เพราะเราไม่คิดว่าคยูจงจะเดินออกจากประตูใหญ่ แต่หันหลังไปอ่ะเห็นฮยอนจินนะ

แต่ไม่รู้ว่าฮยอนจินมากะใคร  เราเลยเดินเรื่อยเปื่อย คือเค้าเดินตามหลังเรากันมาเลย เหอๆๆ

แฟนทุกคนก็วิ่งมาแอบดูอยู่ห่างๆ  ก็..เราไม่กลัวฮยอนจินนี่หว่า เลยค่อยๆเดิน รู้ว่าเค้าไม่ด่าอยู่ละ

พอรู้ว่าเป็นคยูจงเท่านั้นแหละ  เราควักจดหมายเลย...  คือตอนนั้นก็ยืนอยู่ห่างเหมือนกันนะ

แต่เค้าก็เห็นแหละ ยืนห่างๆ ถือจดหมายอยู่  ฮยอนจินเลยกวักมือเรียกเราให้เข้าไปหา เหอะๆๆๆๆๆๆๆ

ลักกี้เดย์~~~~~  รักฮยอนจินที่สุด (เหรอออ)  เค้าใจดีเกินไปหรือเปล่าวะ

เรียกเราให้เข้าไปหา แล้วบอกคยูจง หันมารับจดหมายไทยแฟนหน่อย ฮ่าๆๆๆ

ตลกดี  แฟนคนยี่ปุ่นนี่ยืนมองกันห่างๆต่อไป  (เค้าเรียกเราเข้าไปคนเดียวนี่หว่า เหอะๆๆ)

ทุกคนคืองง  เพราะปกติ..คยูจงเค้าไม่ค่อยชอบให้ตามหน้าบ้านซักเท่าไหร่..

เอาเป็นว่าเราไปตามหน้าบ้านตลอด แต่คยูจงไม่เคยเห็นเรานะ  เรากลัวมันเกลียดอ่ะ เหอๆๆ

แต่วันนี้ช่วยไม่ได้จริงๆ  ฮยอนจินเรียกเราเข้าไปเอง(ช่วงนั้นเรายืนรอสัญญาณไฟอยู่)

ก็เลยคุยกัน แบบงงๆ  เอาเหอะ  เราเลยขี้เกียจเอาคำตอบจากคยูจง  เพราะคุยกันแล้วต่างคนต่างงง ฮ่าๆ

ฮยอนจินก็ยืนยิ้มยืนขำอยู่นั่นแหละ (เพราะฟังไม่รู้เรื่อง)  จนเค้าข้ามถนนไปขึ้นแท๊กซี่

เข้าไปนั่งรถแล้ว คยูจงยังหันมาโบกมือให้  โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ ทำไมช่างเป็นคนดีอะไรเช่นนี้  กรี๊ดดด

(จริงๆ  ภายนอกดูดี แต่จริงๆแอบเลว  คยูจงเค้าฉลาดเกินไป แต่วันนี้เราจับไต๋เค้าได้ละ ฮี่ๆ)

ตอนเกือบห้าทุ่ม จองมินเดินกลับมา..(เข้าทางด้านหน้าเลย)

ตอนห้าทุ่มสิบนาที คยูจงกลับมากะฮยอนจิน แต่ไม่ได้กลับมาทางด้านหน้านะ

ดันเข้าทางประตูหลัง!!!! แต่ก็มีคนเห็น เราก็เลยวิ่งไปดูด้วยเลยเห็นว่าเค้ากลับมากันสองคน

สงสัยคงออกไปหาไรกินกัน  แค่นั้นแหละ เรานั่งรอถึงห้าทุ่มครึ่งแล้วก็กลับบ้านเหมือนกัน

แต่ตอนรถไฟถึงชิบุย่า.. อิกุมิจังโทรมา บอกว่า..เจอคยูจงที่สถานีรถไฟ จะเอาไง ..

แล้วแต่เรา  แต่เด๋วเค้าจะตามให้ เหอๆๆ เราเลยวกกลับไปใหม่เลย ฮือๆๆๆ

คือ ตอนนั้นแฟนนั่งรอหน้าบ้านกันอยู่นะ แต่ไม่มีใครรู้เลย เพราะแม่งแอบออกมาทางด้านหลัง

แล้วอิกุมิจังมาเจอแถวสถานีรถไฟ (ออกด้านหลังแล้วโผล่แถวสถานีเลย)

เลยแอบเดินตามเรื่อยๆ สรุปเค้าไปเข้าร้านยากินิคุ...  แล้วในร้านมีลีดเดอร์นั่งอยู่ ...

ไงล่ะ  ตัวแสบสองคน เหอๆๆๆ  ลีดเดอร์คือเมาอ่ะ  แล้วเค้าออกจากร้านกันตอนตีหนึ่ง

เราวิ่งไปแอบ  เพราะไม่อยากให้เห็นซักเท่าไหร่  ฮยอนจินไม่อยู่ช่วยเราด้วยนะ เหอๆๆ

ตอนข้ามถนน น่ารักมากๆๆ คยูจงจูงมือลีดเดอร์ข้ามถนนอ่ะ  โมเอ้   กรี๊ดกร๊าดเป็นที่สุด

พอข้ามถนนเสร็จ เดินกอดคอกันสองคน ..จนจะถึงทางเดินเข้าแมนชั่น..

ดึงๆไรกันอยู่สองคน คืออารมณ์คยูจงจะลากให้เข้าทางด้านหลัง

แต่ลีดเดอร์ก็แบบว่า เข้าแม่งด้านหน้าเนี่ยแหละ  ... สรุปว่า ก็เข้ากันทางด้านหน้า..

จบข่าวประจำวันนี้  ... 

ตีหนึ่งกว่าๆ ยามะพีกลับมาแมนชั่นเช่นกัน ฮี่ๆๆๆ

เกือบตีสอง เราต้องนั่งแท๊กซี่กลับบ้าน เฮ้อออ  เพราะพรุ่งนี้ทำงานเช้า ไม่อยากเป็นศพไปทำงาน

ปล. พรุ่งนี้ติดงาน อดไปสนามบินเรยยย T-T

 

ปล.สอง ของเอเนชั่น ..สั่งได้ถึงช่วงต้นๆเดือนหน้าละกัน ว่าจะสั่งของซักวันที่สิบห้าน่ะ

22july08 6:21am

ให้ตายเหอะ วันนี้หนักกว่าเดิม...

ทำไมคยูจงต้องทำแบบนี้ กรี๊ดดดด

มันเลิกชอบไม่ได้ว่ะ ชอบมากขึ้นเรื่อยๆ  วันนี้นั่งน้ำตาไหลเลยตอนกลับบ้านเนี่ย ...

วันนี้มีอีเว้นท์นะ ที่โอไดบะแต่ไม่ได้ไปอ่ะ ทำงาน ...

ตกค่ำ  เที่ยวบินสุดท้าย ลด.กลับเกาหลีไปคนเดียว (เพราะพรุ่งนี้มีถ่ายแต่เช้า)

เราทำงานเสร็จ สี่ทุ่มครึ่ง แล้วไปหน้าแมนชั่น ไปงั้นแหละ..

เพราะรู้สึกว่าจะไม่ได้เจออีกแล้ว...เราติดงานทุกวัน

ไหนๆวันนี้ก็เลิกเร็วเลยไปซะหน่อย กลางวันก็นอนซะอิ่ม...

ก่อนเราไปถึง มันเนะเดินออกไปสึทายะซื้อซีดี ..แล้วกลับมาก่อนเราไปถึงประมาณสิบนาที

...จริงๆกะรอจนถึงรถไฟเที่ยวสุดท้าย..แล้วจะกลับบ้าน ไม่อยากนั่งแท๊กซี่แล้ว..

แต่ ตอนเกือบเที่ยงคืนคยูจงดันออกมากะฮยอนจิน เดินออกทางด้านหลังด้วยน้าา

แต่พอดีเรารู้ไต๋ละ  ฮ่าๆๆ  แต่ออกทางด้านหลัง แล้วไปโผล่ตรงที่มีแฟนเยอะๆอยู่ดี

ฮ่าๆๆ ก็เห็นกันหมดน่ะแหละ (แต่เราเดินนำคยูจงอยู่ เลยเห็นไม่เต็มตา)

จนข้ามถนนไป  มีแฟนเหมือนจะตามเค้าไป คยูจงหันไปส่งสายตาน่ากลัว

แล้วยกมือห้าม บอกว่า อย่าตามมา  วิ้วววว  แรงงงงง  (ดีนะไม่ใช่กู)

จากว่าจะกลับบ้าน ...ไม่กล้ากลับเลยว่ะ อยากเจอตอนน้องกลับเข้าบ้านอีกที

คือตอนออกมาแฟนยี่สิบกว่าคนได้ อยากเข้าใกล้แต่ก็ไม่กล้า

พวกที่อยู่นี่อริเราทั้งนั้น เลยไม่อยากทำไร   สุดท้าย ..เราก็อยู่กะยูมิ(แฟนคยูจงด้วยกันทั้งคู่)

(แต่ได้ข่าวว่า ก็แฟนดงบังด้วยกันทั้งคู่เหมือนกัน ฮ่าๆๆ 

มีการนัดแนะ ..ดั๊บกลับเกาหลี ไปรอหน้าแมนชั่นดงบังกันต่อนะ เหอๆ)

 และแล้ว ก็รอยันเช้า ........... ตีสอง จองมินกลับมา

คือแฟนที่รอหน้าบ้านนี่แฟนจองมินทั้งนั้นว่ะ สิบกว่าคน ..

พอจองมินเข้าไปปุ๊ป  ห่า..เหลือกูกะยูมิสองคน มองหน้ากันแบบ...

ไม่มีแฟนคยูจงเลยเหรอวะเนี่ย เหอๆๆ  แต่ก็ดี  ไม่มีคนยิ่งดี  สะใจดี

แต่คือ ปกติมันไม่ค่อยมีคนเพราะว่า.. มันเป็นคยูจงไง ..

รอหน้าบ้าน แล้วรอยันเช้า เผลอๆจะโดนมันด่าเอา ปกติเรารอก็คือได้แต่มอง

ไม่เคยโผล่หน้าไปให้เห็นนะ  แต่วันนี้ เอาซะหน่อย ให้เห็นแม่งเลย

(บอกละ ไม่กลัวเพราะมีฮยอนจิน ฮ่าๆๆ  เมื่อวาน คจ.ลด. เสือกกลัว ไม่กล้าเข้าไปทัก)

รอไป คุยไป เรื่องฟรฮ. เรื่องดงบัง หลายเรื่องมาก

ปกติเราไม่ไปตามหน้าบ้านดงบังนะ  แอบกลัวผจก.

แล้วกลัวจจ.ด้วย กลัวเค้าเห็นว่าไปตามหน้าบ้านแล้วจะโดนเกลียดขี้หน้าเอา..

สรุป ถามเพื่อนละ เค้าบอกว่า ไปเหอะ 

แฟนจจ.สมควรไปเป็นอย่างยิ่ง เดินเข้าเดินออกตลอด

แล้วใจดีชิปหาย ใครจะเอาลายเซ็นต์ ให้หมด  ฮี่ๆๆๆๆๆๆๆ

ชี้โพรงให้กระรอก พอฟังแค่นั้นแหละ  โอเค เด๋วพรุ่งนี้ไปละกัน

ตอนแรกเราถามว่า..ยืนหน้าแมนชั่น..เค้าจะให้เหรอ 

เพื่อนบอก  ..ไปยืนอยู่มุมๆไหนซักมุม ตอนเค้าจะออก ให้หมด ไม่ต้องห่วง

ไม่เคยเห็นจจ.ปฏิเสธ  ฮี่ๆๆๆๆๆๆ  (อีกรอบ)

พรุ่งนี้ทำงานกะบีด้วย  เลิกงานเสร็จ ดี๊ด๊าไปกันสองคนแน่นอนค่ะ (เหรอวะ)

เด๋วนี้กะจจ.ขำๆ  ไงก็ได้  แต่คยูจงตอนนี้ไม่ขำแล้วนะเว้ย ร้องไห้กันเลยทีเดียววันนี้ เหอะๆๆ

ตอนตีสามครึ่ง เรานั่งเล่นเกมส์อยู่ แล้วอยู่ๆได้ยินเสียงคนตะโกน ..

คือรู้ว่าอารมณ์คนเมาอ่ะ ...  แล้วภาษาเกาหลี  แล้วมีตะโกนว่า ฮยอนจินนนน (ลั่นเลย)

(แต่ไม่ใช่เสียงคยูจงนะ)  ตอนนั้นคือเริ่มเอะใจละ ..มาแล้วเหรอวะ

คือมาแต่เสียง ไม่มีตัวนะ สรุปว่า โหวกเหวกกันตั้งแต่อยู่ต้นซอย

พอเลี้ยวมา ..เจอเรากะยูมินั่งอยู่..  คจ.ผงะอ่ะ ..เพราะคงคิดว่าไม่มีแฟนแล้ว

แต่เสือกมี เค้ายืนส่องเลยนะเว้ย เราเองก็โผล่หน้าไปเลย

ตอนแรกคจ.จะเดินเข้าด้านหลัง แต่พอส่องมา  เห็นหน้าปุ๊ป

ดันโบกมือเฉ้ยยยย แล้วเดินมาทางที่เราอยู่กัน (บอกละว่าเค้าใจดี)

(ที่ฟังมาเชื่อไม่ได้ซักคน ไหนบอกคจ.น่ากลัวไงงงง)

ที่สำคัญ ยองแซงอยู่ด้วย ตลกมากๆๆๆ  แต่ก็เมาพอควรเลยแหละยองแซงเนี่ย

ยิ้มแป้น แล้วเอนหัวไปมา แล้วยื่นหน้ามาหา 

หน้าตาแบบ คัมม่อนๆ  เข้าหาได้เลย ..(แต่กูแฟนคยูจงนะ)

ไม่ได้สนใจอ่ะ แต่ยูมินี่ เพ้อไปเลยว่ะ ยองแซงน่ารักๆๆ (ยันกลับบ้าน)

ฮยอนจินก็เมาได้ที่ ตอนแรกเห็นเพื่อนบอกว่า พูดประมาณว่า ยังมีแฟนอยู่อีกเหรอ..

พอเห็นหน้าเราแล้วแม่งหัวเราะ  ... ชิ 

ด้วยประสบการณ์หลายๆครั้ง เราพูดญี่ปุ่นกะคจ.แล้วมักจะสื่อสารกันไม่ได้

วันนี้เลยซัดภาษาอังกฤษไป  โคดขำ แต่ก็ตอบมานะ

ทำเป็นแรงตอบอังกฤษด้วยเหมือนกัน   ก็ดี..

ได้แต่บอกว่า งั้นคงเจอกันแค่วันนี้แหละ ไปส่งกลับเกาหลีไม่ได้ ติดงาน..

เค้าก็บ๊ายบายตลอด  จากต้นซอย ยันถึงประตูทางเข้า (เดินด้วยกันเกือบห้านาที)

เค้าเดินกันช้าด้วยแหละ เดินๆหยุดๆ  ขำๆ แต่คยูจงนี่เดินถอยหลังนะ ..

หันมามองตลอด แล้วเล่นนู่นนี้ โบกแล้วโบกอีก 

(ชอบตอนคจ.ใส่แว่นจัง ฮือๆ) 

แล้วตอนก่อนเดินเข้าแมนชั่น  ฮยอนจินแม่งก็บ้า หันมาโบกมือแล้วโบกมืออีก..

พูดบ๊ายบายใส่ด้วย  เพื่อ..(อะไร)   เหอะๆๆ

แต่วันนี้พอละ  เต็มที่  ไม่ไปส่งแล้วล่ะ  ต้องทำงานทำการบ้างละไม่งั้นโดนด่าตายห่า

แต่วันนี้ทุกคนสั่งเสียไว้กะเราหมดเลย ..

ยุ้ยจัง เต็มที่  เพราะมีเราคนเดียวที่ทำได้  เหอๆๆๆ(หน้าด้าน)

มาคาเซมัสกันหมด  แบกรับภาระเต็มที่เลยเรา

ใช้ให้เราถาม  ..ไปส่งกันได้หมดนี่หว่า มีเราคนเดียวไปไม่ได้ ฮือๆๆ

โอ๊ย  ติดตา กะภาพคยูจง...............ไม่ได้เจอกันอีกนานเลย (เดือนหน้าถึงเจออีกเนอะ)

วันนี้แบบ  ชอบคยูจงแบบไม่ไหวละ ไม่ไหวจริงๆ น้ำตาไหล โคดปัญญาอ่อน

เสียใจที่จะต้องจากกัน (แหวะ)

แต่ได้ข่าวว่า วันพรุ่งนี้จะไปหาแจจุง.............

วันอาทิตย์มีอีเว้นท์ของวงน้องมันเนะอีกเนอะ  ก็คงต้องไป  อุซาโกะเป็นคนจัดงาน

โดนบังคับให้ไปตามระเบียบ เฮ้ออ

วันจันทร์มีแถลงข่าวอู๋จุน ..  เค้าถามอยู่ว่าจะเข้าไปงานแถลงข่าวไหม จะได้ส่งชื่อไป 

เราก็อยากไปเป็นนักข่าวให้อยู่อ่ะนะ..  แต่วันหยุดเรามันอาทิตย์กะอังคารนี่หว่า ฮือๆๆๆ  

แถมวันอังคารจะไปเที่ยวดิสนีย์อีก  ............เด๋วได้ไปช็อคตายในดิสนีย์เหมือนครั้งก่อนอีก เหอๆๆ

ชอบคยูจงไม่ไหวแล้ววว  ไอเลิฟยูมอร์ๆ  T-T

เจอกันอีกที ตอนแฟนมีตติ้งที่ยี่ปุ่นเลยละกันเนอะ  ฮือๆๆ

 

คืนวันพุธไม่สบาย ..

พฤหัสศุกร์ พักฟื้น ..ไม่ไปตามใครทั้งสิ้น

ไม่ไปส่งเอสเจ ไม่ไปรับดั๊บ ไม่ไปตามโชชินซอง.............

ต้องหายให้ทันวันเสาร์ไง เพราะตอนเช้าทำงาน

ตอนเย็นดูคอนดั๊บ แล้ววันอาทิตย์คอนดั๊บทั้งวันอีก

คืนวันเสาร์ ดูคอนเสร็จ ก็อยากจะกลับบ้านพักอ่ะนะ

แต่ก็ทนไม่ไหว ไปหน้าบ้านดั๊บอีกละ เหอะๆๆ  อีตอนจะกลับ

เพื่อนก็รั้งไว้ ..........(ตามเคย ไม่เคยปฏิเสธใครอยู่แล้ว ฮือๆ)

แต่ก็ได้กลับรถไฟเที่ยวสุดท้าย  .. คือห้าทุ่มครึ่ง รอดูตอนเดินเข้าแมนชั่น.. แค่นั้นแหละ (เพื่อไรวะ)

 

วันอาทิตย์ มหาโหด   ทรมานร่างกายตัวเองมากๆ

ตื่นบ่ายโมง ดูคอนดั๊บสองรอบ ยันค่ำ

ดูคอนเสร็จ ตามต่อ  เค้าไปกินเลี้ยงกันที่อีดาบาชิ (ก็ได้ข่าวว่าข้างที่ทำงานกู  เชี่ยมากกกกกก)

เข้าไปกินตั้งแต่สี่ทุ่ม.......  ตอนเที่ยงคืนลีดเดอร์กะยองแซงออกมา

(แยกไปเที่ยวเองต่อว่ะ)  ตีสอง สามคนที่เหลือออกมา แล้วกลับแมนชั่น (แวะซื้อของคอนวินี่ก่อน)

แล้วเราก็อยู่ในอารมณืที่ไม่สามารถไปไหนได้ มันแย่มากเว้ย ไม่มีเงินติดตัว เหลืออยู่ห้าร้อยเยนอ่ะ

อยากนั่งแท๊กซี่กลับนะ แต่ก็..เงินก็ไม่มี   ก็เลยนั่งรอไปเรื่อยๆ เม้าท์ๆกันไป

คือไม่ได้สนใจไรเลยนะเว้ย  แล้วอยู่ๆ  ยองแซงเดินกลับมา 

มีการแวะมาตรงที่พวกเรานั่งแล้วถามว่า ทำไรกันอยู่เหรอ  แล้วหน้าคือ ยิ้มสุดๆ

งง วันนี้ยองแซงอารมณ์ไหนวะ  ไม่ค่อยเข้าใจ  เหอๆ

ถามว่าทำไรอยู่ แล้วก็เดินเข้าแมนชั่นไป  โทรหาคยูจงแล้วมันเสือกไม่รับ

เลยต้องเดินเข้าแมนชั่นอีกทาง ฮ่าๆๆ  ตลกดี  วันนี้เลยเห็นความน่ารักยองแซงเลยเนี่ย

ฮ่าๆๆๆ  แต่น่ารักจริงๆว่ะ ยื่่นหน้ามาใกล้ๆ แล้วถาม  นานิชิเตรุ......

เอ่อ  ทุกคนตกใจมาก นั่งอ้าปากค้างกันแบบ..(มึงมาจากไหนนนนนนนนน)

เวลาผ่านไป  เดินเล่นแถวนั้นแหละ อารมณืนั้น  เข้าโหมดน้องพี

(ตีสี่เป็นเวลาน้องพี)  เดินไปเล่นแถวแมนชั่นน้องพีไง 

แจ็คพอตอีกละ  น้องพีพึ่งกลับมาอ่ะ ตีสี่นิดๆ  พรุ่งนี้ไม่ทำงานเหรอวะ..

กลับบ้านตีสี่เนี่ยยยย

..............เวลาผ่านไป  หกโมงสิบห้านาที  เราต้องจรลี

ออกจากหน้าบ้านดั๊บไปสนามบิน...........ไหนๆก็ไหนๆละ  เอาแม่งให้ครบละกัน

จะคยูจง น้องพี  แจจุง เอาแม่งให้หมด  เลยไปส่งดงบังซะหน่อย

สัญญากะตัวเองไว้ แจจุง เจอเดือนละครั้งละกัน  เดือนนี้ยังไม่เจอไง

(เพื่อนดงบังด่าเราชิปหาย ทำไมเมื่อวานไม่ไปอัดเฮ้ๆ 

ทำไงได้ คอนดั๊บนี่หว่าาาาาาาาาาาาาาา)

อุรุไซ่เด๋วนี้ทำไมมันโอชาเระขึ้นวะ ...  แฟนวันนี้มีสิบ ถึงสิบสองคน

ถือว่าน้อย....(หรือเปล่าวะ เราก็ไม่ได้มาส่งดงบังซะนานเหอะๆ)

แล้วมันไล่ให้แฟนไปอยู่อีกฝั่ง ...  แต่เราไม่ไปอ่ะ

เดินไปตรงที่เห็นชัดๆ มันก็เห็นนะว่าเราเดินเข้าไป

ทำไมมันไม่ว่าเราวะ  แต่พอคนอื่นจะเดินมาฝั่งเรา แม่งชี้หน้าด่าเรียงตัวเลย

แล้วจิกให้ออกไปอีกด้าน .................ก็เลยเสร็จเรา

แต่ดงบังก็ไม่ได้สนใจไรแฟนนะ เดินผ่านไปฟิ้วๆ

ผ่านหน้าเราประชิดๆทุกคนเลย ฮ่าๆๆ  

เราก็ยืนอย่างหมดอารมณ์  คือ ให้ผ่านๆไปเร็วๆเราจะได้กลับบ้านนอนซักที

สภาพเรายังกะศพ เพื่อนบอก ใต้ตาดำมาก ....(ไม่ได้นอนเลยนี่หว่า ฮือๆๆ)

พอแจจุงเดินผ่าน  ทำไมไม่ก้มหน้าก้มตาเดินไปอ่ะ เราเห็นฝ่ายเดียวก็ได้

ไม่ต้องเห็นเราหรอก (แต่ถ้าเป็นคยูจง  มันต้องเห็นเราด้วย!!!!!)

เดินๆอยู่  คือ ควรจะหันหน้ามุ่งหน้าไปทางเข้าเกท  ตัวอ่ะเดินไปแล้วนะ

แต่เสือกหันหน้ามามองกูเฉ้ย  แต่ก็ไม่มีไรนะ  มองแล้วก็หันกลับไปเดินต่อ

เราไม่กล้าสบตา  (แต่หลบไม่ทัน) มองไปแล้วอ่ะ ...ไม่อยากให้เห็น

เจอดงบังทีไร สภาพแย่ๆทุกที เหอๆๆ เอาเหอะ..... เฮ้อ

ปล. ชางมินหล่ออ่ะ กรี๊ดๆๆ  เราว่าวันนี้ หล่อทุกคนยกเว้นแจจุงว่ะ

หน้าโคดง่วง ตาตี่เชียว เหอๆๆ

ปล.สอง  ตอนเราออกจากหน้าแมนชั่นดั๊บ  ลีดเดอร์ยังไม่กลับบ้านเลยเหอะ

ปล.สาม ขณะนี่เก้าโมงครึ่ง ..แล้วข้าพเจ้าต้องตื่นไปทำงานตอนสิบโมง...

และ..ตอนนี้ยังนอนไม่ได้เพราะพึ่งอาบน้ำสระผม หัวเปียกโชก..........

สรุป  ไม่ต้องนอนแม่งเลยละกัน โฮฮฮฮฮฮฮฮฮ 

 

มาเขียนต่อ เมื่อเช้ารีบพิมพ์รีบนอนเลยลืม

งงๆกะดั๊บมาก เป็นไรกันหมดวะ
ปกติลีดเดอร์มันมึนๆ ไม่่ค่อยเล่น
เราก็โบกมือไปงั้นแหละ เห็นมันมองอยู่พอดี
มันก็โบกมือกลับ หน้ามันยังงงๆ เหอๆๆ
คยูจงก็ดี โบกมือเล่นตลอด
(แต่คยูจงเล่นกะแฟนตัวเองทุกคนไง)
ลีดเดอร์นี่งงมาก ไม่เล่นกะใครเลย
เสือกเล่นกะกูคนเดียว (น่างงป่ะล่ะ)

ตอนที่ลีดเดอร์ยองแซงออกมาก่อน ...
นั่งรถไปแล้วมันติดไฟแดง แล้วเราอ่ะเดินไปหาเพื่อนแถวนั้น
มันเห็นปุ๊ป มันโบกมือเรียกให้ไปหามัน
แล้วพูดเกาหลีไรซักอย่างเราไม่รู้เรื่องโว้ยย
พอทำหน้างงๆ  มันก็พูดไรไม่รู้ แล้วก็โอยาสุมิ
(อารมณ์ว่า มึงไม่ต้องตามกูแล้วนะ  หรือเปล่าวะ ฮ๋าๆ)
แล้วพอแฟนคนอื่นเห็นลีดเดอร์แม่งเปิดกระจกมาคุยกะเรา..
แม่งวิ่งกันมาเป็นพรวน ลีดเดอร์ปิดกระจกหนี ไม่สนใจเลย ฮ่าๆ

แล้วตอนออกจากร้านกันหมดเจอฮยอนจิน(ไอ้บิส)ด้วยนะ
นี่ก็อีกคน อารมณืไหนกันวะ หรือเวลาพวกนี้เมาแล้วจะเป็นงี้
พอดียืนอยู่ใกล้ๆกัน แล้วพอมันเห็นเรา  เดินรี่เข้ามาหา
ยิ้มแป้นเลยนะ (เพื่อนๆเรางงหมด  เกิดไรขึ้น)
เราเองก็งง ตอนอยู่ไทย  ที่บินด้วยรอบแรกนู้น
มันไม่ค่อยดีกะเรานะ แต่พอมาเจอกันที่ยี่ปุ่น..
มันดีด้วยตลอด  เจอแล้วต้องยิ้มต้องโค้งให้ตลอด
เมื่อวานก็เอาอีก  พอผจก.คนนี้เห็นเราปุีป
เดินมาหา แล้วมาตบไหล่เรา เพื่อ????
คือเราก็งง มองหน้าเพื่อนอยู่ มันเมายาไรกันวะ
วันนี้ดั๊บเมากันทั้งวงเลยหรือไง  ก๊งกันทั้งวง
แต่คยูจงนี่เมาแบบ เดินเป๋เลยนะ ก้มหน้าก้มตา
ฮ่าๆๆๆ

แล้วเราตามไปหน้าบ้านต่อ เราถึงตอนคยูจง,จองมิน,มันเนะเข้าไปละ
ซักพัก  คยูจงออกมาอีกกะผจก.
เหมือนมันคุยไรกันไม่รู้ แบบว่า มีปัญหาไรวะ..
ปรึกษาไรกันไม่รู้ ยืนหน้าแมนชั่นกันสองคน ห้านาทีได้
แล้วคยูจงเข้าไปหาของในรถ (หานานมาก)
ยืนส่องกันสนุกมาก ฮ่าๆๆ

จบข่าววันนี้ทำงานแบบ ไม่มีสติเลย

อยากไปหาคยูจงนะ แต่สภาพตอนนี้แย่มากๆ

พรุ่งนี้วันหยุด กะว่าจะไปพรุ่งเนี่ยแหละ เหอๆๆ

วันนี้ต้องนอนให้อิ่ม พรุ่งนี้เจอกันใหม่นะที่รัก ฮ่าๆ

ไม่บายอีกแล้ว ความผิดศิลปินเกาหลีเลย ที่ทำให้เราเป็นงี้ โฮกๆๆ

เมื่อวันอาทิตย์ดึกและจันทร์เช้า เอสเจมา

วันจันทร์ ดงบังมาเช้า  , ลีดเดอร์กลับเกาหลีบ่าย

วันอังคาร ดั๊บ อีกสี่คนกลับเกาหลี เช้า , เย็นมีแฟนมีตเอสเจ

วันพุธ โชชินซองมา  ,บ่ายเย็น มีแลกนามบัตรและทัชเอสเจ

วันพฤหัสเช้า เอสเจกลับเกาหลีเที่ยวแรก , ดั๊บกลับญี่ปุ่นเที่ยวแรก

ขณะนี้วันพฤหัส  ไม่ได้หยุดเลยยันเมื่อวานอ่ะ ..........

แต่ก็นะ ทัชเอสเจเสร็จ เราไม่สบายแบบ แทบช็อคตายไปเลย

สภาพโคดแย่ กลับไปทำงานแบบ...เชี่ยมาก ทำไรไม่ไหว นั่งพะงาบๆอยู่ข้างถังขยะ

ต้องให้โยเอายามาให้ด่วน (ทิ้งไว้ที่บ้าน)  ไม่ไหวแล้วจิงๆ

นี่ก็ยังไม่หาย ตอนเย็นไม่ได้ทำงานนะ  ขอโทษทุกคนด้วย (เพื่อนร่วมงาน)

คงเหนื่อยกัน โฮๆๆ  เราแบบ ไม่ไหวจริงๆอ่ะ  กลับมาก็นอนเลย

จะเอสเจ ดั๊บ ดงบัง โชชินซอง เอาเลย ทำไรทำกันไป เชิญตามสบาย ฮึกๆๆ

 

...ไม่เจอสี่วัน เหมือนไม่เจอสี่ปี

ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาทรมานเหลือเกิน ฮือๆๆ

อยากเจอแต่ไม่ได้เจอ วันเราหยุด  ก็ดันไม่ออกไปไหนเลยยยย

วันนี้รู้ตัวเลยนะว่าเลวมากๆ แต่มันทนไม่ไหวแล้ว..

ทิ้งร้านเลย ปล่อยให้บีกะยูโกะอยู่ร้านกันแล้วตัวเองหนีไปตามดั๊บ

รู้สึกผิด แต่ก็..จะรู้สึกแย่เหมือนกันถ้าไม่ได้ไป  เพราะเหมือนจะไม่มีโอกาสได้เจอใกล้ๆแล้ว

ได้เจอซักที  เจอแบบใกล้ๆ เจอแบบ เค้าเห็นเรานี่มีความสุขจริงๆ ฮือๆๆๆๆๆๆๆ

วันนี้ บ้าอีกแล้ว อะสะมาเดะคอร์ส...  เสียสติจริงๆ

เจอนิดเดียวทำกูเสียสติได้ ฮ่าๆๆๆ  ยันเช้าอ่ะ นั่งคุยกันแบบ

พึ่งได้รู้อะไรเยอะแยะ  คือ.. เราไม่ค่อยรู้จักใครหรอกนะ  แต่ทุกคนรู้จักเรา (พูดง่ายๆคือโดนนินทาบ่อยๆ)

เอาเหอะ  วันนี้มีอีกคนที่พึ่งคุยกัน  ก็คือรู้ว่าเค้าตามดงบัง ..

เค้าก็บอกว่าเคยเจอเราตามดงบัง ชอบแจจุงใช่ไหม

(รู้อีกแน่ะว่ากูชอบใคร กูเสือกไม่เคยรู้อะไรเลยเรื่องคนอื่น  คือ..ไม่ค่อยชอบเสือกเท่าไหร่ เหอๆ)

แค่นั้นไม่พอ  มีถามอีก  ฟาเรนไฮด์ก็ไปใช่ไหม  อ่าว ชิปหาย ขนาดฟรฮ. ไม่ค่อยโผล่ไป

ยังเสือกเห็นกูอีกเหรอ  เราว่าเราดูคนเดียวอย่างสงบแล้วเชียวนะ  เหอะๆ

วันหยุดครั้งหน้า..  คิดว่าคงไม่ไปสนามบินนะ  แต่ก็ไม่แน่ไง

ขึ้นอยู่กะดั๊บ  ถ้ามันอยู่กันอย่างสงบ เราก็คงไปสนามบิน แต่เข้าห้องอัดหรือห้องซ้อมเมื่อไหร่

สนามบินไรไม่ไปหรอกน้าาาา

ที่สำคัญ  วันอังคาร วันแฟนมีตเอสเจ...............

ควรไปไหมวะ บัตรก็มีแล้ว แต่เราอาจจะต้องไปสนามบินอ่ะสิ 

เสือกช่วงเวลามีงานอีก  พอบอกเพื่อน .. มีแต่คนบอกว่า

ยุ้ยเอาจริงเหรอ .......รักวงนั้นขนาดนั้นเลยเหรอ ถึงกะทิ้งตั๋วเอสเจ

(แหงละ  ก็ไม่ได้ชอบเอสเจนี่หว่า เห็นเพื่อนไปหมดเลยไปบ้าง)

พอมีคนถามในเอสเจชอบใคร เชื่อไหมว่าตอบไม่ได้ ไม่ได้ชอบใครเลยซักคน

 

นอนหกโมง ตื่นเก้าโมง พรุ่งนี้ต้องโด๊ปอีกแล้ว ฮือๆๆ

เราก็อยากเจอคยูจงอีกนะ  เอาแบบวันนี้ก็ได้

ปล. เรานึกว่า คยูจงไม่เคยทำไม่ดีกะใคร  ...  คุยกันกะเพื่อนเลยพึ่งรู้........

ที่สำคัญแฟนตัวเองด้วยอ่ะ    เหอๆๆ

ก็ดี ตัดคู่แข่งไปหนึ่ง (เหรอออ)  แฟนคยูจงแต่โดนคยูจงเกลียด

ซวยชิปหายเลย  (ชีถึงไปตามแต่เอฟที นานๆทีโผล่มาหาคจ.)

ให้ของก็เอาทิ้งอ่ะ  มันเกลียดขนาดนั้นเลยเหรอวะเนี่ย

เจอแล้วเมิน ..ถ้าเป็นเรา.. คงหนีไปชอบคนอื่น ตัวเลือกเยอะอยู่ละ ฮ่าๆ

แต่โดยรวมแฟนคยูจงน่ารักนะ  ฮ่าๆๆ อยู่กันอย่างสงบเสงี่ยม

นี่ก็งงๆอยู่ อะสะมาเดะคอร์ส มีแฟนคยูจงสามคนนะ....

แล้วได้ข่าวว่าสามคนนี้ชอบดงบัง .. แต่ในดงบังชอบไม่เหมือนกันเลยว่ะ

มิกกี้ ยูโน แจจุง ........ไม่ได้เกี่ยวกันเลย แล้วทำไมดันชอบคยูจงเหมือนกันเนี่ย

 

โอยาสุมิ พรุ่งนี้เราคงไม่ได้เจอคยูจงแน่เลย  เสียจายยยยยยยยยย

 

8july08 03:00am

นั่งรอเวลาอยู่ ห้ามนอน..เพราะถ้านอนจะไม่ตื่นไปสนามบิน (ตามสไตล์ของเรา ฮ่าๆ)

นั่งดูรายการทีวีที่ดั๊บไปออก  คยูจงมันยังไม่เลิกเว้ย

ยังยืนยัน ว่าชอบyuiอยู่  เออ ดี 

งานนี้ไม่รู้จะขอบคุณ พ่อแม่ที่ตั้งชื่อเราให้ชื่อนี้

หรือขอบคุณที่คยูจงมันชอบยูอิพอดี ฮ่าๆๆๆ

ชอบฟังเสียงมันเวลาพูดชื่อ  น่าร้ากกกก

ขอแบบ พูดชื่อแล้วแกว่งมืออีกนะ ชอบอ่ะ เหอะๆๆ

 

ปล. คยูจงไม่อยู่  ข้าพเจ้าก็ต้องไปหาแจจุงน่ะสิ

เมื่อไหร่จะได้นอนอย่างสงบสุขในบ้านตัวเอง...

พรุ่งนี้บีจะไปบ้านจจ.ไหม (มันจะหนีไปเที่ยวกะเอสเจไหมวะเนี่ย)

 

9:38am

ความรักความหลงทำให้เราตาบอด (เหรออ)

ไม่เชื่อก็ต้องเชือ (จริงๆก็ไม่ค่อยมีคนอยากเชื่อเท่าไหร่ เหอๆ)

ตื่นได้เว้ย  ตอนแรกว่าจะไม่นอน แต่ร่างกายมันไม่ไหวแล้ว

ตาจะปิดแล้ว ตีสี่กว่าๆเลยนอน..

แล้วต้องตื่นตีห้า ..........ตื่นมาได้ไงวะ 

แต่ตื่นมาแล้วแบบ ยังบ่นกะพี่ตา ว่าง่วง หรือว่าจะไม่ไปดีวะ

(เหมือนที่ปกติจะไปส่งดงบัง ตื่นทุกครั้งนะ แต่ความขี้เกียจเข้าครอบงำ)

สุดท้ายก็ตื่นไป ไปหน้าบ้านก่อน เพื่อไรไม่รู้

รู้ทั้งรู้ว่ามันต้องบิน (ไม่เที่ยวแรกก็เที่ยวสอง) คือเรางงๆไง

อยู่หน้าบ้าน เห็นรถยังจอดเฉ้ยยย

จนเจ็ดโมงยี่สิบ รถถึงขยับ  แฟนทุกคนไปรอสนามบินหมด

ตอนแรกเรากะว่า ส่งแค่หน้าแมนชั่นเนี่ยแหละ แอบมองไปละกัน

ไม่ไปสนามบินเพราะเปลืองเงิน..........

สรุป แค่เห็นคยูจงเดินลากกระเป๋าออกมาแค่นั้นแหละ ลน...

มันหล่อว่ะ  งานนี้ยอมเสียเงินไปสนามบินก็ได้อ่าาาาาาาาาาาาาาาา

มองน้องๆทั้งสี่ขนของขึ้นรถ (ลีดเดอร์กลับไปตั้งแต่บ่ายๆเมื่อวานละคนเดียว)

จนเหมือนรถจะออก  กระโจนขึ้นแท๊กซี่ ไปสนามบินเลย

..อีแท๊กซี่ก็เสือกพาไปทางปกติ ในขณะที่ดั๊บขึ้นทางด่วน ไงล่ะกู....

ไม่ทันเลยตอนเช็คอินเรย วันนี้เช็คอินกันเองด้วย ดั๊บไปถึงตอน7.43น.

เดินไปเช็คอิน  (มีแฟนสิบห้าคนได้) ตอนแรกนึกว่าเราจะไม่ทันแล้วนะ..

แต่ก็เอาวะ มันต้องเสี่ยง เราไปถึง 7:50น.  ก็ทันเว้ย คือเค้าเช็คอินเสร็จละ

กะลังเดินออกจากที่เช็คอินเข้าเกท  ฮี่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ทันเวลา เซฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ

คยูจงเดินออกมาคนสุดท้าย ใส่แว่นดำด้วยอ่า แต่พอจะเดินออก เค้าถอดแว่น 

แล้วเราก็ยืนริมสุดเลย แล้วหยุดตรงหน้าพอดี เหอะๆๆ

เลยเรียกไปงั้นแหละ คยูจงๆ  (ไม่มีใครเรียกคยูจงเลย น่าสงสาร เราเรียกเองก็ได้ 

ปกติไม่เรียกหรอก ชอบดูอย่างเดียว)  มันเลยหันมายิ้ม แล้วยกนิ้วโป้งให้ ???

ช่วงนี้เป็นไร วันนี้คยูจงแม่งชูนิ้วโป้งให้แฟนตัวเองตลอด  แต่น่ารัก

เรียกแล้วหันตลอด  ฮือๆๆ  

เสียสติเนอะ  มันยิ่งดี เราก็ยิ่งบ้า ยังกะโดนเล่นของเลย เหอๆๆ

วันนี้อีป้าเหยิน เอาใหญ่ละ  คยูจงใช้กระเป๋าพราด้าที่เค้าให้ .....

คยูจง อยากได้ไร บอกป้า(คนนี้)ได้  เด๋วจัดให้ ห่า ช่วงนี้กูไม่ได้ตามใคร

น้องจะเอาไรบอกมา ให้ได้ทุกอย่าง ป้ายุ้ยให้งบ แสนนึง ..

(เหรอออ ขนาดค่าแท๊กซี่กูยังบ่นเลย 

อาทิตย์นี้เสียค่าแท๊กซี่ไปสามหมื่นกว่าแล้วนะ โฮๆๆๆ  เพื่อไรไม่รู้ หมื่นกว่าบาทเลยนะโว้ย)

(แจจุงยังให้ได้เลย  ทำไมกะคยูจงจะให้ไม่ได้ แต่จะว่าไป ไม่เคยให้ไรคยูจงเลยว่ะ เหอะๆ)

บ่นไปก็เท่านั้น  มันอดไม่ได้อ่ะ  เด๋ววันดั๊บกลับมา เราก็หนีงานอีก

ขีดตารางงานตัวเองออกไปละ โคดเหี้ยเลย ฮ่าๆๆ 

เด๋วไปชดใช้ทำตอนปลายเดือนละกัน ดั๊บเค้าไม่อยู่ 

ศิวาพรเต็มที่กะการทำงาน (เหรอวะ)

ตอนนี้ขอนอนอย่างสงบ  เย็นนี้ต้องออกไปแฟนมีตของเอสเจอีก  

งานนี้ถ้าไม่ตื่น ไอ้บีอดด้วย ตั๋วอยู่กะเรานะ ฮี่ๆๆ

 9july08  1:32am

ตอนเช้าไปส่งดั๊บกลับเกาหลี.....

กลับบ้านนอน ตอนเย็นออกไปดูแฟนมีตติ้งเอสเจ .........

มันมีลางสังหรณ์ เหอๆๆ ตอนเอสเจจับฉลากแล้วให้ของแฟนอ่ะ

ว่าแล้วเชียววววววว    แล้วมันก็ใช่

ตอนคังอินจับ (คังอินให้หมวก)  พอบอกบล็อกปุ๊ป 

เรานี่นั่งลุ้นเลย สามสี่ห้าหก (เพื่อนกูหมด)  สรุปว่า บล็อคอารีน่าเอสาม เบอร์สี่ได้ไป

มากิ  ฮ่าๆๆ  ตอนเลิกงาน เอาหมวกมาดมละ 

ไม่เห็นเหม็นเลย  ดับกลิ่นดีแล้วแน่ๆ เหอๆๆๆ

ตอนแรกกะกันไว้ว่าจะไปโรงแรมนะ แต่..มันไกลเหลือเกิน

แค่กินเสร็จ (แบบโคดไม่อิ่ม)    ถ้าไปก็กลับบ้านไม่ทันอ่ะ

ไม่ไหวว่ะ ชีวิตมันทรหดเกิน วันพรุ่งนี้ทำงานเช้าอีก

(แล้วโชชินซองก็จะมา แต่คงไม่ได้ไป)

คือ ไปดูแล้วก็ชอบ (แต่ไม่มาก ฮ่าๆๆ)  วันพรุ่งนี้เลยกะจะไปจับมือกะเอสเจ

ไปแม่งตอนพักน่ะแหละ เวลานอนหายไปอีก

รีบวิ่งไปจับมือแล้ววิ่งกลับมาทำงานต่อ (ที่ทำงานอยู่ใกล้บูโดคัง ฮ่าๆ)

 เลิกงานเสร็จ  อยาก แอบไปหาโชชินซองอ่ะ .. ไปดีกว่าเนอะ

อยากเจอกอนอิล เหอๆๆๆ  เราไม่ได้กลับไทย ต้องจกเอาที่ญี่ปุ่นเนี่ยแหละ

ปล. โรงแรมเอสเจไม่ไป แต่แว้บไปบ้านดงบังแทน ฮ่าๆๆ

ไปรักษาความปลอดภัยมา ฮี่ๆๆ

เด๋วเอสเจกลับ ดั๊บมาต่อ  แปะมือกันดีจริงๆเลยว่ะ

วันเดียวสามวง  จะไปหาวงไหนดี

ดงบัง โชชินซอง ดั๊บ   (เราว่าเราเลือกดั๊บ)

แล้ววันดงบังกลับเกาหลี มันมีแววว่าบีจะได้ไปคนเดียวอีกละ ฮ่าๆๆ

แต่..คงต้องไปซักหน่อยอ่ะ เดือนนี้ยังไม่ได้เจอหน้าแจจุง

เด๋ววันกลับเกาหลีจะไปส่งก็ได้อ่ะ เฮ้อ