Storythai

มันเป็นโชคดีบนความโชคร้าย

หรือโชคร้ายบนความโชคดีวะ.. เอาเป็นว่าโดนแม่งสองอย่างเลยละกัน

ตอนเช้าไม่ตื่น ตื่นไม่ไหว  ทั้งปุ๊กทั้งโยกปลุกให้ไปต่อแถวเอาบัตรอู๋จุนแล้วนะ..

แต่ก็ไม่ไป  ยังดีที่ตื่นไปดูคยูจงได้เนี่ย  ดูก็ดูแบบทรมานๆ  กว่าจะได้เห็นหน้าาาา

ต้องยืนหามุมดีๆ   แต่มันหล่ออ่าาาา ใส่ชุดแบบนั้นแล้วหล่อ โฮๆๆๆ

ดั๊บไปกินข้าว เราก็ไปกินข้าวบ้าง แต่กินเสร็จเราขอคิวเค........

แว้บไปนอนบ้านเพื่อน  (ดั๊บก็กลับบ้านนอนเหมือนกัน)  แต่มันมีเปลี่ยนเวลากันเว้ย

ห้าโมง ลีดเดอร์ออกไปคนเดียว(กะรถผจก.)  ..............

หกโมง จองมินกลับมาคนเดียว   

สรุปคือ จากแมนชั่น รถออกไปพร้อมลด. แต่กลับพร้อมจม.

ทุ่มสิบนาที คยูจงออกไปคนเดียว 

สองทุ่ม รถกลับมาพร้อมลด. 

ขอคั่นมีเรื่องโจ๊กกว่า  คือ..แมนชั่นดั๊บตอนนี้   .............

เป็นแมนชั่นเดียวกันกะที่อคนช.จิน  กะยามะพี..อยู่อ่ะ

มันโจ๊กกก  ปกติเราไม่ค่อยได้ไปรอหรอก เป็นคนไม่มีความอดทน

ถ้าไม่มีเพื่อนไปเราก็ไม่อยู่รอไง  แต่วันนี้เพื่อนอยู่

แถมดั๊บเข้าๆออกๆตลอด ก็เลยรอ  ตอนคยูจงออกไป...

หลังจากนั้นสิบห้านาทีได้  รถสีดำแบบเดียวกะดั๊บเลย..

มาจอดอยู่ข้างหน้า  คือมีคนบอกเหมือนกันว่ารถน้องพีรถเหมือนดั๊บอ่ะ

ทะเบียน8192  จอดอยู่ตรงหน้าฟิล์มดำมืด.. ยังคุยกะเพื่อนอยู่เลย

ไม่ใช่ยามะพีโผล่มาหรอกนะ............  ไม่ทันขาดคำ

เปิดประตูรถมา น้องพีเดินดุ่มๆเข้าแมนชั่นเลย ฮ่าๆๆๆ

วันหลังขออคนช.บ้างนะ  อยากเห็น แต่กลัวโดนมันด่า  เหอๆๆๆ

คือ  วันนี้ยังไงก็ไม่เจอ จินอยู่เซนได  นี่ถ้าพรุ่งนี้เรายังรอดั๊บยันเช้าแบบวันนี้อีก

เราว่าเจออ่ะ  นั่งโต้รุ่งขนาดนี้ ไม่เจอก็บ้าละ ฮ่าๆๆ

เข้าเรื่องต่อๆๆ  สองทุ่มสี่สิบ คยูจงกลับมา

สี่ทุ่มสิบนาที  คยูจง  ลีดเดอร์ มันเนะ  ออกไป..สตูดิโอนั่นแหละ

ไปแว้บเดียว ไวมาก  ชม.นิดๆเอง (ไปสามคนคิดว่าน่าจะนานกว่านี้)

(เออ ตอนกลางวันเราแว้บไปดูมา เสือกเจอแต่เด็กจอห์นนี่ เซ็งจิต)

แล้วช่วงที่เราออกไปตามคยูจงที่ออกไปกันรอบหลัง..

นรกมาก  น้องพีออกมาอ่ะ ...  (ไม่รู้ว่าออกไปซื้อของกินแถวนั้นหรือออกไปเที่ยว)

แต่เพื่อนที่อยู่  ..ก็ได้มากันตามระเบียบ  เค้าใจดีอ่ะน้องพี (ถ้าเป็นอคนช.คงโดนไล่ตะเพิด ฮ่าๆๆ)

ลายเซ็นต์น้องพี...........เด๋ววันหลังถ้าเจอเราเอาบ้าง..
น้องพีดันออกมาตอนคยูจงไม่อยู่แมนชั่น คจ.ไม่อยู่กูก็ไม่อยู่ดิวะ ฮือๆ

เที่ยงคืนเป๊ะ...รถออกไปอีกรอบ  ลด.คจ.มันเนะ จม.

ยองแซงคนเดียวยังอยู่ในแมนชั่น 

หลังจากนั้น ... T-T

เหมือนเราไปค้นพบ  คุ้ยเรื่องบางอย่างเค้าเลยว่ะ...

ยกแรก  ไปกินกันแถวนู้น  .............

แล้วไปต่อกันเลยที่...................

คือ  ตอนตีสอง ยองแซงออกมาคนเดียวจากแมนชั่น แล้วตามไปเจอสี่คนนั้นที่หลัง

....................................................

เราไม่ได้ไปหรอกนะ  ให้เพื่อนไปกันเลย เพราะลูกเค้านอนหลับอยู่

เราอาสาดูแลเด็กให้ ไปตามกันให้เต็มที่ ..

คิดถูกแล้วล่ะ  ที่เราไม่ไป  คือถ้าคยูจงเห็นคงแบบ..

ผ่านๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เอาน่า เราเข้าใจ ... รู้สาเหตุมันละ  เหอๆๆ

ดีนะ คนละรร.กะจจ.  ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

และแล้ว...หกโมงครึ่ง  เมมเบอร์ทั้งห้าคน คาเอริมาชิตะ...........

(กูกลับบ้านตั้งแต่หกโมง หนาวจะตายห่า  ฝนก็ตก  ขาก็ชา

นั่งอุเทนะจัง แม่งบ่นหนาว  ทำยังกะกูเป็นแม่  นั่งอุ้มเด็กไว้กะตัก  ฮือๆๆ)

แต่..... เพื่อนบอก ... ก็กลับมาในสภาพมึนๆเมาๆ

แต่ก็เหมือนปกติที่ออกไปเที่ยวแล้วกลับมาเช้านะ.............

เอาเหอะ   กลับเวลานี้บ่อยๆ เราก็ตายดิวะ

เช่นวันนี้เป็นต้น ได้ข่าวว่าทำงานสิบเอ็ดโมง

นอนก็ไม่ได้นอน ไปนอนตายที่ทำงานละกัน โฮฮฮฮฮฮฮฮ

(พ่อแม่รู้คงช็อค ไม่หลับไม่นอน ลูกกูเสียสติได้ขนาดนี้  ฮือๆๆ)

ปล. คยูจงมันคงด่ายองแซงเนอะ  ออกมายังไงให้แฟนตามได้

เพราะจากที่แรก  ผจก.แม่งสะบัดหลุดหมดเลยเว้ย

มาตามได้อีกทีตอนยองแซงเนี่ยแหละ  เหอะๆๆ

ปล.สอง  เพื่อนบอกคยูจงน่ากลัวมาก ดีละที่ยุ้ยไม่ไป

บาเรตะแน่ๆ  ทำไมคยูจงมันระวังตัวเหลือเกินวะเนี่ย

สุดท้าย......ไม่ต้องคิดมาก  เราแค่เขียนไดให้เราระลึกอะไรบ้างอย่างได้เท่านั้น

ไม่มีไรหรอก  ฮี่ๆๆ  คิดว่าดั๊บจะไม่เป็น เป็นมันทุกวงเลยเว้ย เฮ้ออออออออออออออ

เบื่อป้าแก่ๆใช้เงินฟาดหัวจิงๆเล้ยยยยยยย

 (แค่ดริ้งเฉยๆ เหรอออออออออออ  ยังกะเป็นโฮสต์เลย ฮ่าๆ)

คืนนี้ไปหายามะพีต่อดีกว่า ลัลลาาาาาาาาาาาา

(ขอของแถมเป็นจ.ด้วยนะ  จะดูแต่ตาเฉยๆ  ไม่เข้าหาแน่ อคนช.เนี่ยยยย)

หนึ่ง ก.ค. ตีห้า

ถ้าใครว่าง ฝากดูแลน้องเพนกวินเจเจหน่อยนะ...

ในไฮไฟว์ http://yui-jj.hi5.com

แม่ง... ส่ายหัวอย่างเดียว กินก็ไม่กิน อาบน้ำก็ไม่เอา เหม็นจะตายห่าอยู่ละเนี่ย

พรุ่งนี้เราหยุดงาน คงออกไปหาดั๊บตลอด...

ใครว่างดูแลเจเจหน่อยนะ ฮ่าๆๆ  นอนดีกว่า

4july08

วันเกิดจิน  (บอกทำไมอ่ะ)

ซวยติดกันมาหลายวันละ  ตั้งแต่เข้าเดือนก.ค.

ไม่ได้เจอคจ.แบบใกล้ๆเลย ทรมานมาก

ทำงานแบบทรมาน น้ำตาเล็ด ..ช่วงนี้ทำงานแบบ..

ทำไปบ่นไป (ดาต้องทนฟังเราด่าลูกค้า ฮ่าๆๆ)

แม่ง แดกก็ไม่แดก นั่งแช่อีก กูล่ะเซ็ง แทนที่จะได้ไปหาคจ.  ชิชะ

ของหน้าคอนเอสเจ

http://superjunior-jp.net/news/goods.html

ถ้าฝากเราซื้อ  ฝากแบบถนอมน้ำใจหน่อยนะ

ข้าพเจ้าดูเอสเจเสร็จจะไปหาคยูจงต่อ

..ไปหาคยูจงในสภาพ ..ของหน้าคอนเอสเจเต็มมือ มันก็ทุเรดว่ะเนอะ

เมื่อไหร่จะถึงวันหยุดซักที ...อยากไปตาม

นี่ไม่ได้ไปตามนานแล้วนะ ฮือๆๆ

วันนี้ซีเรียสนะ  เพราะพึ่งมีเรื่องซีเรียสๆเข้ามาในชีวิต

วันก่อนเราเครียดๆเรื่องงาน ร้องไห้โฮเลย (แต่พอร้องไห้แล้วเราก็หายเองอ่ะ)

วันนี้มีเรื่องเครียดของคนรู้จัก... เพื่อนของน้องชาย (เพื่อนยิม)

น้องเค้าคงมีปัญหาคิดไม่ตก  ทะเลาะกะแฟน .....

ฆ่าตัวตายไปเมื่อคืน ผูกคอตายไปเลย  ตอนนี้ที่บ้านเราเลยเศร้ากันใหญ่

น้องเค้าเป็นเพื่อนสนิทยิม ...ตั้งแต่ป.หนึ่ง  เรียนสาธิตเกษตรด้วยกันตั้งแต่ป.หนึ่งเลยนะ

พอมหาลัย  ก็เกษตรกันทั้งคู่แต่คนละวิทยาเขต  พอเรียนจบ..

ก็ยังได้มาทำงานที่เดียวกันอีก  กระทรวงการคลังกันทั้งคู่  (ที่เดียวกันกะป๊า)

เพื่อนรัก เพื่อนสนิทที่สุดของยิมเลยมั้ง  เมื่อคืนน้องยิมก็โทรคุยกันกะเพื่อน....

เพราะอยู่ๆเมื่อวานน้องเค้าไม่ไปเรียนที่จุฬา ยิมเลยไปเรียนคนเดียว เลยจะโทรถามว่าเป็นอะไร

แต่เค้าทะเลาะกะแฟนอยู่  ก็ไม่มีใครคิดหรอกว่าน้องเค้าจะคิดสั้นฆ่าตัวตาย..........

จะบอกว่า..รักตัวเองให้มากๆนะ  อย่าคิดว่าไม่มีใครรัก  อย่างน้อยยังมีพ่อแม่ที่รักเราอยู่

พ่อแม่เลี้ยงลูกมาจนโต อยากเห็นอนาคตที่ดีของลูก  ตอนนี้พ่อแม่น้องเค้าเสียใจมากๆ

มันก็ไม่อยากให้มีใครเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น  T-T

  T0T

ปลงชีวิตเลย  ทำบุญกันเยอะๆด้วยนะ  ชาติหน้าจะได้เกิดมาสบายๆ

(โหมดธรรมะหน่อย เมื่อคืนก็นั่งอ่านหนังสือพวกเวรกรรมมีจริง  จะบรรลุละเนี่ย)

ที่มีชีวิตอยู่ตอนนี้ อยู่เพื่อชดใช้กรรมนะเนี่ย  ชีวิตต้องสู้  คนเราเลือกเกิดไม่ได้

แต่เลือกที่จะเป็นคนดีได้  คบเพื่อนก็ต้องดูดีๆ  ในโลกนี้มีทั้งคนดีและคนไม่ดี

  แต่เวรกรรมมีจริง  ถ้าชาตินี้ยังไม่เจอ ชาติหน้าก็คงเจอเอง

ที่แน่ๆ วันนี้ต้องรีบนอนหลับ วันพรุ่งนี้..จะตื่นเช้าเพื่ออู๋จุนได้ไหม

ถ้าจะตื่นเช้าเพื่ออู๋จุน แปดโมงต้องตื่น

แต่ถ้าจะตื่นเช้าเพื่อคยูจงคนเดียว สิบโมงครึ่งค่อยตื่นก็ได้ เหอๆๆๆ

คยู กะลังมาแรง  T-T

นัดเพื่อนไว้ว่าจะไปซักบ่ายโมงสุดท้ายก็นะ ตามฟอร์ม

ไม่เคยตื่นทันเวลากะเค้าหรอก ฮ่าๆๆ

ปีนี้คนเยอะนะ  เยอะๆๆ มากกว่าปีที่แล้วเยอะเหมือนกัน

ไม่คิดว่าจะเยอะไง เพราะไม่ได้โปรโมทไรซักกะอย่าง

แล้วอีกอย่างคือ ฝนตก ตั้งแต่เมื่อคืน  ตกไม่หยุด  ตกแรงด้วยเหอะ

คือถ้าไม่พิศวาสมาก น้ำหน้าอย่างเราคงไม่ออกจากบ้านแน่นอน

(แต่เราพิศวาสขั้นรุนแรงไง ฮี่ๆๆ)

ไปถึงบ่ายโมงกว่า แต่ได้บัตรคิวเข้าตอนบ่ายสองครึ่ง

(เข้าจริงๆแม่งเกือบสี่โมงเลยเหอะ)

ไอ้พวกรอบบ่ายโมง  บอกว่า คนที่แถวยาวที่สุด  เป็นคยูจง(เราเลยเซ็ง) กะจองมิน

แต่รอบที่เราเข้าไป..เป็นจองมินยองแซงล่ะ  (คยูจงนี่กลางๆ)

รอบแรก  เข้าไปจับมือกะมันเนะ

เราไม่เลือกไรมากหรอก  ได้เข้าจับมือสิบเอ็ดรอบ

วางแผนไว้ว่า จะไปหา คยูจง9  มันเนะ1  ลีดเดอร์1

ผลสุดท้าย กลายเป็นว่า คยูจง6 มันเนะ2 ลีดเดอร์2 จองมิน1

กะคยูจงนี่เครียดมานานละ  ยิ่งเป็นคนที่ชอบ เราจะยิ่งแบบว่า..

ไม่รู้จะคุยอะไรด้วย แค่เห็นหน้าก็พอแล้ว  แล้วพอไม่รู้จะคุยอะไรด้วย

มันยิ่งกดดัน เราเลยวิ่งไปเข้าแถวคนอื่นแม่งซะเลย 

คนแรกเป็นมันเนะ  ไปด้วยเหตุผลที่ว่า  ไม่ต้องต่อแถว

เข้าได้เลย คนน้อยมาก แถมข้างหลังไม่มีคนอีก ฮ่าๆๆ  จะได้คุยนานๆ

เดินเข้าไปปุ๊ป  รู้เลย จำกูไม่ได้แน่  เลยใส่ภาษาไทยไปซะ

จำได้ยัง ว่ากูเป็นคนไทย  แค่นั้นแหละ

มันเนะแบบว่า ดีดนิ้วชี้หน้า  อ๊าาาาาาาาาาาาาาาา

แล้วพูดว่า สวัสดีครับ ขอบคุณครับ แล้วผมรักคุณ

จนเราเดินออกไปแล้ว ฮียังตะโกนผมรักคุณตามออกไปอีก  (ขำๆ)

รอบต่อมา ไปคยูจง ไอ้เราก็ลืมมม 

ลืมตัวไป  ดั๊นไปพูดคำแรกว่า..ไม่ได้เจอกันนาน......

เชื่อไหม คยูจงงงอ่ะ  (คงคิดว่า กูพึ่งเจอมึงวันก่อน  จะฮิซาชิบุริได้ไง ฮ่าๆๆ)

แต่กะคยูจงนี่รู้  รู้ว่าจำได้แน่ๆ ไม่ต้องตอกย้ำอะไร

กะคยูจงไม่ต้องพูดภาษาไทยให้รู้ว่าเป็นคนไทย เพราะมันจำได้แต่ไหนแต่ไรละ

รอบนี้ผ่านไปแบบงงๆ  เพราะเราก็มึนตึ้บกะสิ่งที่เราพูด  (พูดไปได้ไงวะ ฮิซาชิบุริเนี่ย ฮือๆๆ)

ต่อมาลีดเดอร์  ตอนโผล่ไป  นี่ก็จำไม่ได้   แต่พอสวัสดีไป

เลยนึกออกเหมือนกัน หันมายกมือไหว้แล้วบอกสวัสดีครับ

(แบบไม่ชัด  มันเนะชัดกว่าเยอะ  ฮี่ๆๆ) จบไปอีกคน

แต่หลังๆสต๊าฟเริ่มกวนบาทาแม่งดันออกตลอด  ห้ามนู่นห้ามนี่

คุยก็แทบไม่ได้คุย ดันออกเลย จับมือโอนลี่  ขอกอดก็ไม่ให้

สต๊าฟสั่งไว้เลย ห้ามกอด  เหมือนว่าเค้าสั่งน้องไว้ด้วยแหละ

เพราะมีคนขอกอดมันเนะ จองมิน  น้องก็บอกว่าไม่ได้จริงๆ   ชิ

หลังจากนั้นไปจองมิน  นี่ก็ไปแบบรวดเร็ว ...

จองมินเป็นคนที่เรามั่นใจว่าน่าจะจำเราได้....แต่..............

ฮีจำไม่ได้ เลยกระตุ้นต่อมความจำไป 

(ก็เลยนึกออก)  แต่คุยอะไรได้ไม่มาก เพราะแถวจองมินยาวมาก

แม่งไล่อย่างเดียว  ยังไม่ทันทำห่าไร ลากออกไปละ  เฮ้อออ

แล้วไปคยูจงอีกรอบ  คราวนี้ถามมัน ....ไปไทยอีกเมื่อไหร่

(จริงๆเรารู้ละ ถามมันลองเชิง)  คือ.เค้าบอกว่า ยังไม่รู้เลยว่าตอนไหนแต่ไปแน่ๆ

(เราอยากบอกมัน กูรู้ละ  ว่าไปเมื่อไหร่ เหอๆๆๆ  คือ  สรุปว่าเค้าไม่รู้จริงๆ  หรือว่ามันแหลวะเนี่ย

แต่คยูจงไม่เคยแหลนะ  ขนาดถามว่า แมนชั่นอยู่ไหน มันยังบอก  ฮ่าๆๆๆ)

เอาใหม่ ไปลีดเดอร์ต่อ  ถามคำถามเดียวกัน  อยากรู้ไง มันจะตอบว่าไง

ปีที่แล้ว เคยคุยไรไว้กะลีดเดอร์  ถามไรไป คำตอบเค้าตรงเป๊ะๆ 

คราวนี้ ถามคำถามเดียวกัน  แล้วคราวนี้ ไม่มีใครต่อหลังเราเลยยยยยยยย

แบบหายเงียบไปนานมาก สต๊าฟมันก็ไม่ไล่ไง  เพราะไม่มีคนต่อ

ยืนคุยกันนาน (นานกว่าที่กูคุยกะคยูจงอีก ชิ)

คุยไรไปบ้างไม่รู้ แต่ตอนถามเรื่องไปไทยเมื่อไหร่..

เค้ายืนคิดนะ .. แล้วตอบมาเป็ฯภาษาเกาหลีเว้ย

เราก็แบบ..เฮ้ย ..วาคันไน่  ขอญี่ปุ่นไม่ก็อังกฤษ..  เราเลยตอบเอง เดือนนั้นใช่ไหม

(เราว่ามันจำภาษายี่ปุ่นไม่ได้อ่ะ  เหอๆ)   แล้วทำนิ้ว ย้ำอีกรอบ ว่าเดือนนั้นป่ะ..

คำตอบตรงกัน โอเค  ลีดเดอร์กะเรา ข่าวเดียวกันนะ  เหอๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

(คยูจงไปอยู่หลุมไหนวะเนี่ย  ทำไมไม่รู้วะ)

(ปล. คยูจงกะลีดเดอร์ เทนชั่นต่ำมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  เราเลยไม่ค่อยอยากไปต่อคยูเท่าไหร่ช่วงแรกๆอ่ะ)

แต่มีแต่คนบ่นลีดเดอร์  หน้าแบบโคดเหนื่อย เทนชั่นก็ต่ำ

ซึ่งก็รู้สาเหตุ เมื่อคืน ลีดเดอร์เสือกออกไปเที่ยว(กะใครไม่รู้)  แต่ออกไปคนเดียว

ตอนสี่ทุ่ม ..วันนี้แม่งถึงหน้าโทรมชิปหายเลยเนี่ย

มันเนะอีกรอบ..รู้สึกว่า เจอหน้าแล้วผมรักคุณเลยนะ  เหอะๆๆ  แต่ก็ไม่มีไร ยิ่งช่วงหลังๆแม่งยิ่งเร็ว

เอาล่ะ เล่าคนอื่นหมด เหลือแค่คยูจงละ  (จำไม่ได้ว่ารอบไหนเป็นไง)

รู้แต่ มีรอบนึง เราถามว่า จำชื่อเราได้หรือยัง !!!!  ยุ้ย  จำให้ได้ซักทีนะ 

รอบนั้นก็ ยุ้ยๆ  (โดนเราบังคับให้พูดไปตามระเบียบ)

หลังจากนั้น ..เราไม่มีอะไรจะพูดกะเค้าแล้วคือแบบ..จะให้คุยอะไรอ่ะ???

แค่อยากเห็นหน้าเฉยๆ  อยู่ๆจะให้บอกคยูจง  หล่อจัง (มันคงงงอีนี่เป็นห่าไร)

เลยเงียบ  ยิ้มๆแล้วเดินไปจับมืออย่างเดียว  (หมดคำพูด) 

แต่เค้าดีนะ  ฮ่าๆๆ  แค่โผล่หน้าไป เรียกชื่อก่อนเลย ยุ้ย ยุ้ย ยุ้ย 

ตอนจับมือ ก็จับมือสองข้างแล้วเอามือไปแกว่งๆ (เพื่อ??)

(หลังจากนั้น แค่เจอหน้าเรา เรียกชื่อก่อนเลยเว้ย กลัวโดนเราวีนเหรอเนี่ย เหอๆๆ)

จนสุดท้าย รอบสุดท้ายของเราแล้ว  อันนี้มีคำพูดแน่

เพราะจะบอกลาเค้า  ฮ่าๆๆ  บอกไปเลยไง รอบสุดท้ายแล้วล่ะนะ

กอดได้ไหม  (น่าจะบอกว่าไม่ได้ เพราะคนอื่นมันไม่ให้ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ถามไปงั้นแหละ)

แค่นั้นแหละ  แม่งเอ๊ยยยย  จบประโยคปุ๊ป  ดึงไปกอดเลยเว้ย

กอดเต็มเหนี่ยว  แล้วตบไหล่ บอกแต้งกิ้ว  (ส่วนมากเค้าจะพยายามพูดอังกฤษมากกว่าญี่ปุ่นว่ะ)

ตายห่าไปเลย  ทำไมคนอื่นบอกว่า  ไม่ให้กอดไงงงงงงงงงงงงงงงงง

ทำไมไอ้นี่มันกอดล่ะ  แต่อย่างว่า คยูจงคนดี เหอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ(เกี่ยวไหมอ่ะ )

ขอไรให้หมด  ขอเบอร์ด้วยได้ไหม  เด๋วป้านัดไปเลี้ยงข้าว ฮ่าๆๆ

วันนี้ คนที่ดีที่สุด คิดว่าเป็นยองแซงนะ  เพราะทุกคนบอกว่า เค้าเทนชั่นสูงมากๆ

แล้วผมน่ารัก ยิ้มแย้มตลอด  (แต่เราก็ไม่ไปจับมืออ่ะ  หาคยูจงดีกว่า)

เวลาผ่านไป  ดงบัง คัตตุนไร ไม่ไปอ่ะ  ตามดั๊บต่อ  คือนั่งกินข้าวกันเสร็จ

กะเวลา ที่ดั๊บน่าจะกลับแมนชั่น ไปเดินเล่นหน้าแมนชั่น เต็มตา

เจอรถนะ  ตัวศิลปินอ่ะไม่เจอ  ฮ่าๆๆ  แล้ว..มันเปลี่ยนสต๊าฟใหม่ทั้งชุด

น่ากลัวมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก  ไม่ไหวแล้ว

เจอรถ  แล้วมีใครซักคนในวง ไม่รู้ว่ากี่คนอ่ะ ขึ้นรถไป  แล้วไปฟิ้วๆเลย..

แค่นั้นแหละ จบข่าว กูไม่เอาละ  อีคนขับรถแม่ง  ขับรถมาจ้องหน้าเลย

เด๋วจะหมดอนาคตซะก่อน (ตอนนี้อนาคตเราก็ไม่เหลือแล้วเนี่ยเหอๆๆ)

ขอนอกเรื่องเป็นดงบังหน่อย คอนเสิร์ตวันนี้

ดงบังร้องสองเพลงอ่ะ บิวตี้ฟูลยู  กะเพลงใหม่ แค่สองเพลงเอง..

(ถ้าให้เลือกสองงานนี้ เราก็ขอไปกอดกะคยูจงดีกว่าว่ะ ฮ่าๆๆๆ)

รีบนอนๆๆ  ไม่งั้นพรุ่งนี้จะโดนใครหลายๆคนด่า เหอะๆๆ

 ปล. เสาร์หน้า ไปตามอู๋จุนค่ะ  ฮี่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เครียดเลย ดั๊บกะอู๋จุน เราต้องสับรางให้ทัน ดีนะ อยู่ใกล้ๆกัน พอวิ่งไปทันอยู่

วันหยุดของเราผ่านไปอย่างรวดเร็ว (วันอังคาร)

........ตื่นมาเที่ยง  ไปซื้อคอมใหม่กะไอ้โย 

คนมันรวยช่วยไม่ได้  (แต่เราจน) เราก็อยากได้ใหม่นะ  แต่ทนใช้ไปก่อน

รอดูของโยก่อน ถ้าของมันใช้ดี เด๋วเราเอาบ้าง เหอๆๆ 

แอบอยากได้เหมือนกัน จอใหญ่สะใจดี  สวยกว่าของเราอีกต่างหาก ฮือๆ

ทนใช้อีแก่ไป..  เน่าเมื่อไหร่ค่อยซื้อใหม่ ยุคนี้ต้องประหยัดไว้ก่อน T-T

ซื้อคอมกะโยเสร็จ ...  กลับบ้านมาเอาของ ..

แล้วออกไปกินเฝอต่อ  จริงๆเน้นเครปนะ  ... แต่วันนี้กินเฝอแบบเซต

จบข่าวเลย  ไม่สามารถกินเครปได้  อิ่มอ่ะ  ยัดไม่ลง

กินเสร็จ  ไปย่อยกันต่อแถวบ้านดงบัง  ส่องกันแบบผวา

(ส่องห้องจจ.กะมก.)  ต้องคอยมองซ้ายมองขวา ถ้ามันกลับมาแล้วเจอพอดีนี่

ช็อคตายก่อน ไม่มีไรปิดบังหน้าตาตัวเองด้วยนะ .. 

เสร็จแล้ว  บ.กะป. ไปทำงานกันต่อ เรากลับบ้าน

คือจะกลับไปเอากล้องไง แบทหมด   ให้ไอ้โยชาร์ตอยู่

พอถึงบ้านปุ๊ป..เอาหน่อย ขอนอนเหอะ ซักงีบนึงละกัน

มีเวลานอนสิบห้านาที   แล้วต้องรีบไปสนามบินต่อ........

ต้องออกจากบ้านห้าโมง  เพราะเครื่องลงประมาณหกโมง

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ เสือกตื่นมาห้าโมงครึ่ง  ช่างกล้าา

ตื่นมาแล้วก็งงๆ ห้าโมงครึ่งแล้วอ่ะ  ไม่ทันแล้วใช่ไหม

แต่ก็ยังดันทุรังจะไปสนามบิน ก่อนไปยังแวะซื้อไอติมกินเล่นอีกแน่ะ (ถ้าไม่ซื้อไอติมกูทันอ่ะ มั่นใจ)

เราถึงสนามบินตอนหกโมงสี่สิบนาที.......ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ

ณเวลาที่ก้าวลงจากรถไฟ  เป็นเวลาที่...

ดั๊บออกมาพอดี แล้วขึ้นรถ บึ่งไปแล้วเรียบร้อย 

(โคดเชี่ย)  ก็งงอยู่ สุดท้ายก็นั่งรถไฟกลับไปที่ที่คิดว่าดั๊บน่าจะอยู่

มีแฟนรออยู่พอควรนะ  (แต่คือ คิดว่าเค้าไปหาไรกินกันก่อนมั้ง)

จนซักพัก  ห้าทุ่มแล้ว  คือยังไงก็จะกลับบ้านอ่ะ ไม่อยากสันดานเดิม

เหมือนปีที่แล้ว ที่รอยันเช้าแล้วไปทำงานต่อ  ร่างกายชั้นย่ำแย่แน่ๆ..

เพื่อนเลยขับรถไปส่งที่เอกิ   แต่ก็นะ  พอถึงเอกิ  คุยกะเพื่อนอีกคนว่า

ไปเดินเล่น..ที่นั่นกันเหอะ  นี่คือไปเล่นๆจริงๆ  ไม่อยากแบบว่า

ถ้ากลับถึงบ้านแล้ว มีคนมาบอกว่า เค้ากินกันอยู่ที่นั่น แล้วมันจะเสียใจตอนหลัง..

สรุปตอนเดินเล่นอยู่  นรกมาก รถ501 มันวิ่งมาข้างๆเว้ย  ยืนนิ่งกันเลย

จ้อง ว่ามันไปทางไหน  ทีนี้วิ่งตาม  อารมณ์รอบคัดเลือกก่อนไปโอลิมปิกที่จีน...

แต่คนกะรถ  ..มันคงตามได้หรอก  อีคนขับมันก็เหมือนรู้เชียวนะ  ขับโคดกวนตีน

แล้วตรงที่รถมันจอดตอนแรก  เราเสือกเห็น คนเหมือนจะหล่อ..

เห็นแต่ด้านหลังไง เอาฮู้ดมาคลุมหัว (คนปกติที่ไหนมันจะทำ)

แต่เห็นด้านหลังตอนนั้น เราเดาเอาเลย คยูจงแหง  แต่พอเลี้ยวเข้าซอยปุ๊ป..

หายยยย  แต่ไม่รู้แหละ  มันต้องอยู่ในซอยนั้นกันแน่ๆ

ตั้งแต่ห้าทุ่มนิดๆ  ..เชื่อไหม เราวนไปวนมา ยันเที่ยงคืนเกือบครึ่ง

(รถไฟหมดเที่ยงคืนสามสิบห้า)   ตอนนั้น คือลังเลแล้วนะ กลับบ้าน ..

ไม่กลับบ้าน  ควรทำไงกะชีวิต  คือเพื่อนโทรตามละ

เวลาของเรากะลังจะหมดลง เค้าเลยเรียกให้เราเดินกลับไปหาเค้า..

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ  ขณะเดินๆแบบไม่คิดอะไร  ยืนแกว่งกระเป๋าห่าเหวไรของกูไป

เห็นผช.สามคน เหมือนจะหล่อเดินสวนมา (ระยะไกล) แต่ไม่ได้คิดไร

พอเริ่มใกล้  กูโดนเข้าซะละ  .......  คือไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

เดินกอดคอเมากันมาเลยนะ  ยองแซง ลีดเดอร์ คยูจง

แต่คยูจงเนี่ย จ้องมาแต่ไกล  คือกูพยายามทำเป็นมองไม่เห็น

จนระยะประชิดมากๆ  ไม่เห็นก็เว่อร์ไปใช่ไหม เลยเงยหน้าไปมองมันแล้วยิ้มแบบไม่อยากจะยิ้ม

(เพราะไม่คิดว่าจะเจอมันแบบนี้นี่หว่า อยากเจอแบบเดินตามหลังมัน  แล้วมันไม่เห็นเรา)

มันก็นะ..สมกะเป็นคยูจง  เค้าก็เป็นคนดีตลอดกาล  ในขณะที่ยองแซงกะลีดเดอร์ไม่ได้สังเกตอะไร

แต่คยูจงนี่ทักทายมาก่อนละ  ทั้งโค้ง ทั้งยิ้ม โบกมือให้  อืมม...  แล้วเราก็ต้องเดินสวนไป

แล้วเดินตาม แบบหลบตามป้าย (จะหลบทำไม)  ตามหลังไป  คยูจงก็มองหลังตลอด

กูก็ไม่อยากตาม แต่เวลาที่เจอกัน กูกลับบ้านไม่ได้แล้วโว้ยย 

ก็ตามได้เท่าที่สามารถ ..ที่พักใหม่ จะหรูไปไหน  เฮ้อออออ 

 สรุปแล้ว ก็ถือว่าเป็นวันลักกี้เดย์ของเรา(กะดั๊บ)ไปละกัน ฮี่ๆๆ

แต่ที่แน่ๆ สนามบินขาเข้าตอนนี้มันแย่มาก ไปแล้วก็ไม่ค่อยจะเห็นอะไร  ดังนั้น

ต่อไปใครมา  จะไม่ไปรับละ  มันแย่จริงๆว่ะ  (ตั้งแต่ตอนชชซ.ละ)

ดังนั้นส่งตอนกลับเกาหลีอย่างเดียวพอ  ตอนขาออกนอกประเทศ โอเคเลยทีเดียว

ดงบังไว้เจอกันตอนกลับเกาหลีละกัน  วันนั้นไปส่งแน่นอน  เหอๆๆ เราเคลียร์ตารางเรียบร้อยละ ฮี่ๆ

ดั๊บอยู่นานเชียว..  แค่วันแรกก็ทำกูหมดเงินไปเป็นหมื่น(ค่าแท๊กซี่)

เครียด  ไม่ตามแล้วก็ได้  ไม่อยากนั่งแท๊กซี่แล้วอ่ะ  ฮือๆๆ

วันพฤหัส ตอนพักเราไปตามได้ แต่ต้องอดข้าว  ถึงเวลาพักปุ๊ปตอกบัตร ออกไปตามเลย ไม่งั้นไม่ทัน เหอๆ

ปล. แต่งตัวสถุลไปทำงานไม่ได้ละ  เพราะต่อไปนี้ ต้องพร้อมลุยตลอดเวลา T-T

จำได้เลย ปีที่แล้ว ทั้งดงบังทั้งดั๊บ วันไหนกูสถุล

วันนั้นแหละคือวันที่จะต้องออกไปเจอพวกนั้นโดยไม่ได้ตั้งใจ ฮือๆ

ปล.สอง ต่อไป  ต้องขอเลขเด็ดจากแม่ตัวเอง  เพราะชีแรงเกิน

งวดที่แล้วก็ถูกนะ  (สามตัว) งวดนี้ก็ถูก (สองตัว)  สามตัวนี้เกือบถูก ถ้าชีออกไปซื้อก็ถูกอ่ะ

งวดนี้ ทุกเลขเลยนะ แม่บอกเรามาหมดแล้ว (เรื่องที่เค้าฝัน) ... เสือกไม่ค่อยจะอยากฟังเค้าเล่า

หมดเลยอ่ะหนึ่งหนึ่งหนึ่ง สามหกเก้า หกหกเก้า  และเจ็ดห้า  เฮ้อออออ 

แถมยังเฉียดรางวัลที่สองอีก เหอะๆ  คนมันมีดวง  (เรามันไม่มีดวง ซื้อแล้วโดนกินเรียบ)

ตอนต้นปี   แม่เคยถูกนะ สามตัว สามเลข กะสองตัว ..  ชีถูกในงวดเดียวกัน

ตอนเอาเงินไปขึ้น เค้าถามเลย ทำได้ไงเนี่ย ฮ่าๆๆๆๆ

ไปนอนละ  หลับฝันดี คยูจงหล้อหล่อ  ทำไมหุ่นดีจังวะ 

ปล. ตอนแรกแอบเดาว่าลด.จะไปดริ๊งๆกะจจ.  วันนี้ไม่แฮะ  เหอๆๆ

ps.ถึงคนที่ฝากซื้อซีดีซุปเปอร์จูเนียร์ของญี่ปุ่น..

เดือนหน้าวันที่แปด มันมีคอนเสิร์ตใช่ป่ะ  แล้ววันที่เก้า มันจะมีอีเว้นท์

ช่วงบ่ายเป็นอีเว้นท์แลกนามบัตร(เหมือนตอนดงบัง)

ช่วงเย็นเป็นอีเว้นท์ทัชแปะมือ (เหมือนดงบังอีกละ)

เนื่องจากวันที่เก้าเราไปทำงาน   แต่ถ้ามีใครที่อยากได้นามบัตรของเอสเจ (คนที่ฝากซื้อซีดีนะ)

จะใช้ให้คนไปเอาให้  เมล์มาบอกละกันนะ  เราไม่รู้ว่ามันจะเลือกได้ไหม

แต่คิดว่าเลือกได้แหละ  ถ้าเลือกได้จะเอาใคร บอกเราด้วยละกันนะ 

 19june0:56am

ตอนกลางวัน ดั๊บออกไปเอ็มเนตอยู่ที่เอ็มเนต สี่ชม.ได้ แล้วไปบริษัท  .. คยูจงยองแซงเดินเล่นฮารา

จองมินก็ออกไปเที่ยวกะเพื่อนออกไปตอนหกโมงกว่าๆได้

กลับดึกๆ (อันนี้ฮีบอกเองเลยนะ  ว่าวันนี้ไม่ต้องอยู๋รอ คิดว่ากลับดึกเลย)

ส่วน ลด.สงสัยจะออกไปกะจจ. แน่เลยอ่ะ ลด.ออกไปตอนห้าทุ่มครึ่งได้...ไปคนเดียว..(เดาเอาเองว่าจจ.ฮ่าๆ)

กลางวันวันนี้ตอนแรกว่าจะไปตามนะ แต่ไม่ไหวจริงๆ 

เมื่อวานนอนหกโมงกว่า ..คือกว่าจะแหกตาตื่นมาได้ก็ทรมาน แถมวันนี้ที่ร้านก็ยุ่ง

เป็นศพเลยอ่ะ  จากตอนแรกแพลนว่าจะไป  ...  ขอลาเลยยังมีโอกาสแก้ตัวอีกนาน(เหรอ)

วันนี้คาดว่าต้องรีบนอน..พรุ่งนี้ตอนพัก มีแพลนต้องออกไปตามดั๊บอีกละ  เฮ้ออออ

ตอนดึกคงไปไม่ไหวแน่ คืนพุธ พฤหัส ศุกร์นี่คงต้องขอบาย. เหอๆๆ

21june08 2:37am

จะตีสามละ ไม่หลับไม่นอน (เพราะปกตินอนตีห้าถึงหกโมง ฮี่ๆๆ)

ตอนนี้เสียสติไปแล้วนะ  บ้าคนเดียวก็เสียสติได้

อะไรก็ดั๊บๆๆๆๆ  ช่วยด้วยเหอะ  T-T

วันนี้เลิกงาน ..จะกลับบ้าน รถไฟแม่งเสือกไม่วิ่ง เลยต้องไปนั่งใต้ดิน

พูดเล่นอยู่กะบี ไปป่าววว   ไปบ้านดงบัง  (แต่ถ้าให้ไปจิง ขอไปบ้านดั๊บ เหอๆๆ)

จริงๆ  ลังเลกันแล้วนะ  เกือบไปบ้านดงบังละ

ถ้าไม่ติดว่า..วันพรุ่งนี้ทั้งเราทั้งบี จะต้องทำงานตั้งแต่เช้า

ถ้าไม่ติดว่า.. วันนี้เราไม่สบาย ร้องห่มร้องไห้ เกือบไม่ได้ทำงาน(ปวดท้องเชี่ยๆ)

ถ้าไม่ติดว่า..คืนนี้ฝนจะตก 

ถ้าไม่ติดว่า ..ตอนนี้เราชอบคยูจงมากกว่าแจจุง ฮ่าๆๆๆๆ

สรุป  นั่งแท็กซี่กลับบ้าน ให้หัวหน้าออกเงิน จริงๆรถไฟยังไม่หมดหรอก แต่ตอแหลไป

ขี้เกียจเบียดกะคนเยอะๆขึ้นรถไฟใต้ดินนี่หว่า  

แต่เราก็ลงแค่ชินจูกุนะ  แล้วเดินกลับบ้าน ยามาโนะเตะก็เสือกคนเยอะ

เดินกลับบ้านซะเลย  ออกกำลังกาย  หลังจากนี้เราจะผอม

(ผอมแบบจำใจ)  ตามดั๊บบ่อยๆ ผอมได้เอง

พักกลางวันไม่กินข้าว ออกไปหาดั๊บ...

เลิกงาน ..ข้าวไม่กิน ต้องรีบออกไปตามดั๊บ...

ระหว่างรอหน้าบ้าน ไปไหนไม่ได้ ต้องเกาะติดหน้าแมนชั่น

เพราะเค้าชอบหนีออกมากินกิวด้งแบบไม่เป็นเวลา  ...............

เวลาน้องกิน เราก็ต้องรอ หนีไปกินไม่ได้ เด๋วน้องหนีออกมาก่อน..

สรุป  วันๆกูไม่ต้องแดกห่าไรละ  แค่เห็นก็เป็นสุข (เหรอวะ)

เฮ้อออออออออออออ  เมื่อไหร่จะเงินเดือนออกซะที

อยากได้กระเป๋า  ฮือๆๆๆ  (ได้ข่าวว่าเงินเดือนพึ่งออกมาได้ห้าวันT-T)

22june08 2:22am

พลาดไปละ  บ่นว่าอยากได้มาหลายวัน ... ขนาดตัวเองทำงานตลอดนะ

ไม่วาย..ใช้ให้คนอื่นไปซื้อให้ (ปุ๊กว่างพอดี)

ซื้อแบบไม่ต้องถาม เพราะถ้าถามจะลังเล บอกปุ๊กไว้ว่า ถ้าเจอสอยมาเลย

สีขาวโอนลี่ (เพราะอาทิตย์ที่แล้วที่ดู มันไม่มีสีขาวอ่ะ)

สุดท้ายมันก็ตกมาอยู่ในมือเราเรียบร้อย ..แต่ราคาไม่ค่อยน่ารักเท่าไหร่

เดือนนี้อุตส่าห์ไม่ไปทำผม เพราะจะได้ประหยัดเงิน.. (ผมยาวน่ารำคาญมากๆ)

สองหมื่นกว่าเยน.. คือ ตอนแรก จะไม่คิดอะไรมากกะราคานี้

แต่พึ่งได้เมล์ของเฮชไอเอส.............

ทัวร์ ไปเที่ยวไซปัน ตั๋วเครื่องบินพร้อมโรงแรม สี่วันสามคืน...

ราคาทั้งหมด 19800เยน ช็อคโลกกกกกกกกกกกกกกกกกก

กระเป๋ากูสองหมื่นกว่าเยน  กูไปไซปันได้เลย  โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ

(ค่าตั๋วพร้อมโรงแรม 3800เยน  พันหนึ่งร้อยกว่าบาท

แล้วค่าน้ำมัน 16000เยน  เชี่ยกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว  )

กระเป๋า  ไซปัน กระเป๋า ไซปัน ...............

นอนน้ำตาตกในอยู่บ้าง  ว่าจะเอากระเป๋ามาแทะเล่น ฮือๆๆๆ

ปล. วันพรุ่งนี้จะไปงานจับมือดั๊บ ...  จะได้เจอคยูจงแล้ว

ตื่นเต้น (เหรอ)  (วันนั้นน่าจะตื่นเต้นกว่านะ เหอๆๆ)

ต้องแยกย้ายกันทำมาหากิน ไอ้บีนี่ทำมาหากินจริงๆ เพราะทำงานจิงๆ

เพื่อนดงบัง..ไปดูคอนที่ดงบังจะไปออก  (ที่ไซตามะอารีน่า อีกละ)

ส่วนเรา  ตอนนี้ ..เมนดั๊บ ต้องไปงานของดั๊บนะคะ  ฮี่ๆๆ 

(เพื่อนดงบังบอก..เด๋วจะบอกจจ. ยุ้ยหนีไปหาคจ.อีกแล้ว

ชีจะบินไปเกาหลีพร้อมดงบังอีกละ  บินได้บินดี  เบื่อคนรวย 

แต่เที่ยวบินนั้น บิสิเนสมีสองชั้นด้วย ไปลุ้นเอาเองหน้าเค้าเตอร์ละกัน ฮ่าๆ)

จะเอาไงดี หรือวันพรุ่งนี้จะสำส่อนดี  เอาแม่งสามวงเลย ดีไหม

บ่ายๆไปอีเว้นท์ดั๊บ  ................

เย็นๆ รอคอนดงบังจบ แล้วไปรอแถวหน้าบ้าน (เหรอออ)........

ดึกๆ  ไปรับคัตตุน  (ไม่ใช่เรื่อง)

เชื่อเหอะ พรุ่งนี้ดึกๆ คงกลับมาพร้อมกะเรื่องดั๊บอย่างเดียว

พออีเว้นท์จบ กูไม่ไปไหนอ่ะ  ตามดั๊บแม่งวงเดียวพอ ฮ่าๆๆๆ

วันนี้เราโดนปอยทรมานมา ... นัดกันสิบเอ็ดโมง เราต้องตื่นก่อนเวลาไปทำงานอีกนะเนี่ย เหอๆๆ

สิบเอ็ดโมงยันห้าโมงอ่ะ  เมื่อยขากันเลยทีเดียว 

ที่แรกก็..แหล่งช็อปปิ้ง(ที่ไม่สามารถซื้อไรได้ซักอย่างเหอๆๆ)

จะไปร้านอุด้ง..วันอาทิตย์ก็เสือกปิดร้าน เลยต้องเดินไปกินซูชิกันแทน ฮี่ๆ

ทัวร์ชิบุย่า ..ปอยไม่เสียเงินไรหรอกนะ มีแต่เราที่เสีย

ซื้อกระปุกออมสินมาใหม่ จินเซกินโค  (เล่นเกมส์ได้)

คือนี่กลับมาแล้วอยากเล่นมาก แต่ไม่มีไขควง  ..แกะไม่ได้อ่ะจะใส่ถ่าน

เด๋วต้องออกไปซื้อไขควงซะละ

เสร็จแล้วเดินไปฮาราต่อ ไปไหว้พระ แล้วค่อยเดินไปกินเครป...

แล้วก็ให้ปอยไปดูคอนอาราชิ (ส่วนเรากลับบ้านนอน)

ตื่นมาสามทุ่ม  เพราะมีคนโทรมาปลุก (จากไทย)

เราก็นึกตั้งนานนนนนนน ใครวะ เสียงคุ้นมากๆๆ

เจ้าเจี๊ยบนี่เอง   ใกล้ละ  เด๋วจะมาญี่ปุ่นแล้วเหมือนกัน  แต่งงานเสร็จปุ๊ป

ตามสามีมาอยู่ญี่ปุ่นเลย   (แต่มันก็คบกันนานละ แต่งๆไปซะที)

ถ้ามันมาอยู่ญี่ปุ่น ชั้นต้องโดนเจี๊ยบมันเทศน์ทุกวันเหมือนเมื่อก่อนแน่ๆเลยว่ะ  เหอๆๆ

เฮ้อออ นั่งดูข่าวแผ่นดินไหวแล้วแบบ... โลกจะแตกแล้วหรือเปล่าเนี่ย

แผ่นดินแยกไปหมดเลยอ่ะ   มันรุนแรงเหมือนกันนะครั้งนี้  โฮๆๆ

(โตเกียวจะโดนเมื่อไหร่วะ) อยู่ไหนก็ไม่ปลอดภัย ถึงคราวจะตายก็ต้องตายละวะ T-T

ก่อนตายขอถูกหวยซักงวดนะ เหอๆๆ

ปล. เด๋วนี้ชักจะเป็นแม่บ้านคนไทยในญี่ปุ่นเข้าทุกวัน

วันๆนั่งหาเลขเด็ดแทงหวย,เล่นแชร์

(ร้านโยมือละห้าพันยังโอเค,ร้านเราแม่งจะเล่นมือละห้าหมื่นกูจะบ้าาา)

แถมนั่งอ่านหนังสือแม่บ๊านแม่บ้าน คู่สร้างคู่สม ชีวิตรักไรพวกนี้ แถมอ่านหนังสือธรรมมะอีกเนี่ย ..

ได้เวลา ออกไปหาไรกินแล้วไปดงกี้  ดีกว่า ... 

ปล. พึ่งได้ดูข่าวดรีมคอน  ถูกใจลีดเดอร์่ว่ะ  ที่เค้าแจกขนมปังให้แฟนดั๊บ

แล้วให้ฝากข้อความถึงแฟน...แรงเกินไปป่าว  เอาถุงขนมปังมาดู แล้วบอกว่า..

ขนมปังจะหมดวันนี้ๆๆ  รีบๆกินก่อนหมดอายุนะ.........

เอ่อม..........แล้วหน้าตายมาก  จริงจังมาก  แต่แบบนี้แหละ ชอบ ฮี่ๆๆ

เป็นไงกันบ้าง อิ่มกะดงบังกันหรือยัง 

ไม่ดิ  ช่วงที่ผ่านมา ที่ไทยคงโคดอิ่มกะศิลปินเลยเนอะ

ได้เจอกันแทบทุกวัน เราต้องทำแต่งาน ชีวิตน่าสงส๊ารน่าสงสาร

ตั้งแต่กลับจากไทย ชีวิตทรหดมากๆ

(เพราะต้องทำงานทดแทนที่หยุดไป  สิบห้าวันติดแบบไม่มีหยุด นันสต๊อปมาก)

แต่ตั้งแต่เดือนนี้  โอเคแล้วแหละ  หยุดอาทิตย์ละสองวัน ค่อยมีชีวิตเหมือนมนุษย์กะเค้าหน่อย

เมื่อวันเสาร์พึ่งหยุด (แต่ก็นอนตื่นห้าโมงเย็น)  ดึกๆไปหากอนอิล....

วันนี้(อังคาร) หยุดอีกแล้ว  ไอ้โยมันจะลากเราไปซื้อคอมใหม่กะมัน

มันไปคนเดียวมันจะไม่กล้าซื้อ  ต้องมีอีเจ๊ซื้อแหลกไปด้วย ..

ซื้อไม่ปรึกษาใครอ่ะ  อยากได้เอาแม่งเลย ฮ่าๆๆ

ไม่ต้องคิด คิดทำไมปวดหัว  ไม่คิดห่าไรซักอย่างสบายใจดี ฮี่ๆ

สรุปว่า เราก็ไม่ตื่นไปดูของกะมันหรอกนะ สิบเอ็ดโมงใครจะตื่น

กว่ากูจะนอนก็แปดโมงเช้าละ ไปเป็นสายสืบมา(เหรอ)

ที่แน่ๆปวดตากะการเพ่งบางอย่างมากๆ 

วันหยุดวางแผนจะทำนู่นทำนี่ ..ที่แน่ๆ กะว่าตื่นมาต้องไปเช็คบ้านดงบังก่อน..

ตื่นมาแล้วก็ลืมเว้ย (บ่ายสามตื่น)  ก็งงๆ ว่าควรทำไรกะชีวิตดี กลิ้งไปกลิ้งมา

จนได้คุยกะปอย เลยพึ่งนึกได้  จะไปบ้านดงบังนี่หว่า ฮ่าๆๆ

คือ อาทิตย์ก่อน เพื่อนบอกว่า เหมือนมีข่าวว่าดงบังย้ายออกไปแล้ว (อันนี้ข่าววงนอก ลือกันไปเอง)

วันนี้ต้องไปเช็คกะตาตัวเอง ............อืมมมมมมมมมมมมม

ยังเหมือนเดิม ยังไม่ได้ย้ายนี่หว่า  คือถ้ามองไปที่แมนชั่นมัน จะเห็นห้องน้องไง

ห้องแจจุงกะมิกกี้ เพราะอยู่ติดด้านนอก  สเตอริโอยังวางอยู่ที่เดิม..มันคงยังไม่ย้ายหรอก

แค่นั้นแหละ จบ  ดังนั้นลือกันต่อไป ย้ายไปแล้วก็ได้ ..จริงๆมันยังอยู่ที่เดิมกันเว้ย

เช็คเสร็จเดินไปหาของกินต่อ... แถวนั้นของอร่อยเยอะอ่ะ

วันนี้เลยซัด เฝอ(840yen) กะเครป(580yen) ไปซะ... ไม่อิ่มนะ แต่มันอร่อยมาก ฮี่ๆๆ

เด๋วอาทิตย์นี้ชวนปอยไปกินด้วยดีกว่า  จะชวนไปกินเยอะมาก

ร้านอุด้ง ที่ดงบังไปกิน(ในดีวีดีแฟนมีต) ก็ว่าจะลากปอยไปด้วยนะเนี่ย เหอๆๆ

คงต้องเลือก  กินไรดีหว่า กินอุด้ง แล้วออกมากินเครปต่อดีไหม

 (เครปอร่อยมากๆๆๆ จริงๆนะ เราว่าอร่อยกว่าเครปที่ฮาราอีกอ่ะ)

คือ เฝอมันเหมือนไม่มีอะไรนะ.แต่ทำไมเรารู้สึกว่ามันอร่อยกว่าเส้นเล็กน้ำเยอะวะ..

ให้กินเฝอกินนะ ให้กินเล็กน้ำไม่ค่อยอยากกินอ่ะ

อยากไปกินเครปอีกอ่าาาา

ดั๊บก็ใกล้มาละ ...  ต้องเคลียร์คิวตัวเอง เตรียมหาแลกตารางงานอีกแล้วอ่ะ

พรุ่งนี้ตอนพักจะได้พักไหมวะ..โยพยายามจะลากให้เราไปซื้อคอมเป็นเพื่อนมัน

ต้องเก็บค่าตัวซะละ ชม.ละสองพัน มึงจ่ายมากูไปด้วยแน่ ฮ่าๆๆๆ

มัดมือชกไปละ ..บังคับให้ซื้อแม็ค (เพราะความอยากได้ส่วนตัว)

เออ  ที่ญี่ปุ่น ไอโฟนก็กะลังจะขาย (ของซอฟแบงค์) ... ท่าจะแพง

แต่ถ้าลงโปรแกรมภาษาไทยได้ โอเคเลยนะ  เหอๆๆ ซื้อแล้วเอาลงภาษาไทยดีกว่า

แต่นะ..ไอพอททัชก็มี แล้วจะซื้อไอโฟนอีกทำไมวะ ..

ตอนอยู่ไทย เล่นเอ็มเอสเอ็นจากทัชตลอด มาญี่ปุ่น คลื่นแม่งไม่มี

พอมีก็ล็อคหมด  กูไม่ต้องเล่นเนตกันพอดี ฟังเพลงแม่งอย่างเดียวเนี่ยแหละ

ปล.ดงบังมีของมาหลอกขายอีกแล้ว

ดีวีดีคอนเสิร์ตทียี่ปุ่น ออกเดือนสิงหา

แล้วก็มีผ้าเช็ดตัวด้วย (ควรซื้อไหมวะ  คิดว่าน่าจะได้ใช้นะ เหอๆ)

ปล.สอง สำหรับครึ่งปีแรก..เราจะได้โบนัสเท่าไหร่หว่าาา  ขอซักแสนนึงละกัน ฮี่ๆๆ(ใฝ่ต่ำแล้วนะ เฮ้อ)

ปล.สาม  กักโคเอ๊ะ วันนี้....ตลกดีว่ะ  ไอ้ช่วง บีเว็กซ์ (เลียนแบบค่ายเอเว็กซ์) 

วันนี้มีนักร้องใหม่โทโจ....  เป็นสาวไทย เว้ย แต่ชีก็โจ๊กดี  เป็นบียอนเซ่เมืองไทย ฮ่าๆๆ

แต่เนื้อเพลงชี  แสดงออกถึงความรู้สึกคนไทยดี  อิชิโอคุ.. โฮชี่ดาโยเนะ  ฮี่ๆๆ

เราก็โฮชี่นะ  เศรษฐกิจไทยตอนนี้ อิชิโอคุ  โฮชี่จิงๆ

อาทิตย์หน้าชีก็คงมาออกใหม่อ่ะ  แล้วตลก ตอนโก(หรือโอคาดะวะ) ที่ถามว่า

ชอบดาราคนไหน .. (ตามธรรมเนียมควรพูดถึงดาราญี่ปุ่น)

ชีตอบ  ชอบหม่ำจ๊กม๊กค่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  โกกะโอคาดะงง   หม่ำจ๊กม๊กใครวะ

ตลกดี  พี่ตาไปหาดูด้วยนะ หรือจะให้อัดส่งไปให้ เหอๆๆๆ

เออ  ถ้าว่าง ไปเซิร์จหาดูกักโคอาทิตย์ที่แล้วด้วย ที่ให้นักเรียนชายแต่งหญิงอ่ะ

มีคนสวยมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อีกคนแล้วเว้ย กรี๊ดกร๊าด สวยสุดๆอ่ะ

เหนื่อยมากเลย เล่นเกมส์ยันเช้า(หกเจ็ดโมง)ติดกันมาสองสามวันแล้ว ฮือๆๆๆ

วันนี้ได้ฤกษ์หยุดงาน(ตอนเย็น) เพราะผช.  ไม่ได้เจอเกือบครึ่งปีแล้วอ่ะ...

ตอนเค้ามาครั้งที่แล้วเราก็กลับไทยพอดี  เหอะๆๆๆ

แค่อยากเห็นเฉยๆว่าเปลี่ยนจากเดิมมากไหม....

กอนอิลเหมือนเดิมนะ  หน้าสิวๆเหมือนเดิม (แต่ก็ชอบที่สุดเหมือนเดิม ฮ่าๆๆ)

แล้วก็ยังยืนยันว่า คนที่นิสัยดี น่ารักเล่นกะแฟนตลอด...เป็นซองเจอยู่ดี  เฮ้อ

เป็นผช.เพอเฟ็กซ์เลยว่ะ  (แต่เราชอบคนโหดๆเถื่อนๆอ่ะ อิๆๆ)

วันนี้  ทำงานตอนเช้าเสร็จ.. มันเป็นเวลาที่บิเมียว

รู้สึกว่าจะเครื่องเดียวกันนะ   ดงบังกะโชชินซอง (แต่คนละขา)

ดงบังออกจากยี่ปุ่นสี่โมงครึ่ง (แจล)  ไปถึงเกือบทุ่ม

แล้วโชชินซอง ออกจากเกาหลี สองทุ่มครึ่ง (แจล)  มาถึงสี่ทุ่มสิบห้า

ถ้าอยู่คิมโปนี่อิ่มหนำสำราญเลยเนอะ  เหอๆๆ

เราเลิกงานสามโมง  ถ้าไปสนามบินเลย ... ก็ยังไม่ทันอยู่ดี (ใช้เวลาชม.กว่าๆ)

เพราะวันนี้ดงบังเข้าไปตอน เกือบๆสี่โมง  นึกว่าคนจะเยอะ

คนไม่เยอะ(อีกแล้วววว) คือ  สงสัยมาก 

นักร้องเกาหลีที่ดังสุดในญี่ปุ่น ..ดงบัง ...แต่คนที่ไปรับไปส่งสนามบิน ..

ยี่สิบกว่าคนตลอด  แล้วโชชินซองวันนี้นะ.............

ตอนแรกเจ็ดสิบกว่าคน แต่มันก็ค่อยๆลดลงอ่ะ  เพราะมันดึกเกิน

เครื่องลงสี่ทุ่มสิบห้า แต่กว่าคุณท่านจะเสด็จออก...  ห้าทุ่มสามสิบห้าอ่ะ รอจนเบื่อ

มันดึกเกิน  แฟนเลยเหลืออยู่ประมาณสามสิบคน เหอๆๆๆ

แต่สุดท้ายจนไปถึงโรงแรม เหลือสิบกว่าคน  หนุกดี ..แต่เรา..

เนือยๆอีกแล้วช่วงหลังๆนี่เนือยตลอด  เจอดงบังก็เฉย

เจอโชชินซองก็เฉย  (เจอดั๊บคงไม่เฉยหรอก ฮ่าๆๆ)

ไม่รู้ช่วงนี้เป็นอะไร  หรือเพราะเหนื่อยจากการทำงาน ทำให้ไม่รู้สึกอยากตามดาราเท่าไหร่

นี่เพื่อนๆเค้าก็รอที่โรงแรมยันเช้า รอเด็กออกเที่ยว (แต่เราว่าวันนี้คงไม่เที่ยวอ่ะ เพราะพรุ่งนี้ต้องออกแต่เช้า)

เราหนีกลับบ้านก่อนเลย  พอดีบ้านใกล้  รถไฟยังเหลือ  (แต่ถึงบ้านเกือบตีหนึ่ง เหอะๆๆ)

พรุ่งนี้วันหยุด  แต่ไม่ไปดูคอน (เพราะไม่มีเงิน)  ออกไปเดินเล่น

ตกดึกค่อยไปล่าต่อ  บีจังจะไปด้วย คาดว่าคงไม่ได้กลับบ้าน เหอๆๆ

แล้ววันอาทิตย์ทำงานแต่เช้า  ไปเป็นศพตอนทำงานเลยก็ได้

นี่ยังคิดอยู่ ชชซ.ในยี่ปุ่นทริปนี้ เราอาจจะได้เจอแค่วันนี้ด้วยซ้ำ

วันพรุ่งนี้ ..ถ้าไม่มียารุกิ ..  เราก็ไม่ไปนะ 

หรือเพราะตั้งแต่กลับไทย  เจอแต่คนรอบข้างที่ไม่บ้าดารา ..

เลยรู้สึกว่า  ไม่บ้าก็ได้ (เหรอ)  แต่คือ พอเจอแล้ว ก็รู้สึกว่า...

มันก็...แค่นั้นอ่ะ  ไม่เจอไม่ตาย   (ไม่ว่าจะดงบังหรือชชซ.)

แต่อารมณ์นี้ ถ้าไม่ได้เจอดั๊บ กูตายแน่  นานมากแล้วนะ  ไม่ได้เจอคยูจงนานมากแล้วนะ

สามเดือนแล้วนะโว้ย  ตอนดั๊บมา ไม่กลับบ้านกลับช่องแน่  ทำนายล่วงหน้าเลย เหอะๆๆ

ไปเล่นเกมส์ต่อดีกว่า ฮี่ๆ  วันนี้เราจะไม่แพ้  วันนี้กูจะไม่ยอมตกนรกโว้ย

รักดั๊บ รักคยูจง แบบไม่มีเหตุผล 

.............ขอบคุณนัทมาก ...  ถ้าไม่ได้นัท...คงไม่รู้รีแอคชั่นคยูจง ฮ่าๆๆๆ ตลกดี

ไว้เดือนหน้าค่อยเจอกัน  เวตติ้ง ฟอร์  ยู  จากคยูจง

ขอบคุณที่เวตติ้งกู 

ปล. เอารูปเราคืนมาด้วย  คยูจงอย่าเนียน  เหอๆๆๆ

พีเอส หน้าเหมือนกันไหม   พี่น้องกันๆๆ  พี่สาวน้องสาว เหอะๆๆ

มัวแต่เพ้อ คยูจงๆ  พรุ่งนี้เราจะตื่นไปหาผช.อีกคนไหมวะ  เฮ้อ

อยากเจอ แต่ก็อยากนอน  มันเลือกยากจริงๆแฮะ   (เลือกคยูจงดีที่สุด)

2june08 12:20pm

เฮ้ออออ ง่วงนอนมาก ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ ตื่นมาได้ด้วยเหอะ

ขนาดนอนหกโมงเช้านะเนี่ย (มัวแต่นั่งเล่นเกมส์วี่กันอยู่  ทั้งแฟมิลี่เทรนเนอร์ ทั้งจินเซเกมส์เลย  ฮ่าๆ)

นอนหกโมงตื่นเก้าโมง....  นรกจริงๆ  สภาพเป็นศพ 

ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าคิดถูกคิดผิดที่ไป... เพราะมันไวชิปหาย 

แต่คนน้อยอ่ะ ปกติคนไม่น้อยแบบนี้ มีแค่สิบกว่าคนเอง เหอะๆๆๆ

เครื่องลงตามเวลา แต่กว่าดงบังจะเสด็จออก ... สิบเอ็ดโมงห้านาที

(แต่ก็ถือว่าเร็ว  นับจากเวลาเครื่องลงแค่ยี่สิบนาทีเอง)

วันนี้น่าเศร้า  ไม่เจออุรุไซ่แฮะ  เจอแต่ไอ้โหด  ยองแซง ...อ๊ะ วันนี้เต้าหู้บินมาพร้อมน้องๆด้วย

แต่อารมณ์ดีกันจริงๆ  ....  คือเพื่อนก็บอกละ ว่าตอนออกจากเกาหลี น้องอารมณ์ดี

มานี่ก็ยังอารมณ์ดีกันอยู่  เหอะๆๆ  เซียนี่ยิ้มแป้นหน้าบานเดินออกมาเลย

จจ.  วันนี้มาแบบผิดคาด  ใส่แว่นตาดำ ใส่หมวก และเสื้อกล้าม  เห็นแล้วแบบ..

มันฤดูอะไรวะ   คือวันนี้กูหนาวด้วยเหอะ  ต้องมีแจ็คเกต แต่เอาเหอะ มันไม่ได้ออกมาเผชิญโลกกว้าง

อยู่แต่ในรถ  ในเครื่องบิน  ให้อภัย

แล้ววันนี้..เพราะแฟนน้อย  สต๊าฟกะการ์ดไม่ไล่  แถมไปยืนเกาะรถได้เลย

ส่องสนุก  จ้องอยู่จจ.เนี่ย ตอนแรกมองมา (มั้ง) เพราะตอนแรกมันยุกยิกๆ  แล้วก็หันมาหยุด ...  (ขำๆ)

แต่กระเป๋าใบใหม่สวยดีนะ  ซื้อจากอเมกาแน่ 

ยุน..ลุงๆเหมือนเดิม .. ชางมิน  น่ารักที่สุด  ทำไมวันนี้เค้าดูทะเล้นๆวะ  เหอๆๆ(คิดไปเอง)

นั่งตรงกลางอ่ะ  แล้วเค้าโผล่หน้ามาเปิดซีดี (เห็นหน้าปก เป็นผช.ห้าคน ..อันใหม่เหรอ ???)

แต่ตัวแผ่นซีดี เป็นแผ่นเดโมอ่ะ  เพลงใครก็ไม่รู้  เอาเหอะ  

มิกกี้..ไม่รู้จะปิดไปไหน  ฮู้ดคลุมหัว ก้มหน้าก้มตา  ใกล้วันเกิดแล้วด้วยนี่ ..

วันเกิดปีนี้อยู่ยี่ปุ่นอีกละ  จะไปผับไหนดี  เหอๆๆๆ  (ไม่ต้องรอถึงวันเกิด  เราว่าคืนนี้ก็ออก) 

ขณะนี้.... เรากลับบ้านมานอน  สภาพร่างกายไม่พร้อมเลย..........

ส่วน พวกนั้น เข้าบ. และสตู    เฮ้อ   พอละ  เดือนละครั้ง (พอไหม)

ตอนกลับเกาหลี ยังลังเลอยู่ เอาไงดีวะ  ตอนกลับคนเยอะแน่  ไม่ชอบคนเยอะๆ

จริงๆลางานไปแล้ว แต่...............ทำงานดีกว่าไหมวะ  จะได้ไม่โดนหัวหน้าบ่น

แล้วเก็บไว้หยุดตอนดั๊บมาแทน  คยูจ๊งงงงงงงงงงงงงงงงง

เวตติ้งฟอร์ยู  ฮ่าๆ

ไปเฝ้าพระอินทร์ก่อนดีกว่า เฮ้อ