หมดอารมณ์
ลบที่เขียนมาทิ้งเลยดีกว่า (เพราะมันติดไม่หมด อัพแล้วขาดๆหายๆ)
ไปเซนไดกลับมาละ ตลกดีว่ะ...........หมดตัวเลย ช็อปกระจาย
ทั้งๆที่ไม่คิดจะซื้ออะไรทั้งนั้น เฮ้อออออออออออออ
ที่โจ๊กที่สุด ในคอนเสิร์ต เวลาศิลปินปาบอลมา.......เคยคิดไหมว่าจะได้
(กูคนนึงละไม่เคยคิด)ในฮอลล์มีเป็นหมื่นๆคน มันคงไม่ตกมาอยู่ในมือกูได้หรอก
แต่..อยากจะบอกว่า..ที่เซนไดเนี่ยแหละ สองวันเลย วันแรก เซียปาบอลมา คือตรงแถวๆที่เรายืนกันเลย
ส่วนวันที่สอง... มิกกี้ปามา แต่คนถัดไปทางขวาจากเราสี่คนได้ไป............อืม...........
คือ ไอ้บอลวันแรกที่เซียปามา เราเสือกได้........ ได้มาแบบโคดทุเรด............
เราเป็นบุคคลที่ไม่สมควรได้เลยด้วยเหอะ ฮ่าๆๆๆ เอาเป็นว่ามันโจ๊กมาก (ไว้ค่อยเล่า)
แต่ทริปนี้ขำมากเลยว่ะ ไอ้บีแม่งเปิ่นชิป ทำเอากูขายหน้าไปด้วย ...ทำไปได้ (เชื่อเลยว่ะ)

บอล..ที่เซียเขวี้ยงมา..ลายเซ็นต์ห่าอะไรก็ไม่มี...บอลโล่งๆ
กลับไทยเดือนหน้า จะเอาไปให้น้องลูกหมาที่พึ่งเกิดเอาไปฟัดเล่น เหอะๆ
เอามานั่งดม..กูก็ไม่ได้กลิ่นเซียเลยเนี่ย ได้กลิ่นแต่กลิ่นยาง(ลูกบอล) ทุเรดมาก เหอะๆ
ปล.ไปเซนไดยังได้ตุ๊กตาช้างอ่ะ(ให้ตัวเอง ไม่ให้ศิลปินละ กูจน)
ตอนนี้สะสมทั้งตุ๊กตาช้าง ทั้งตุ๊กตาสคั๊มป์เลยเนี่ย ฮี่ๆ
ตั้งแต่ดูคอนมา (ของปีนี้) ที่เซนไดนี่ได้ที่ดีสุดละ แถวหก ติดเวทีด้านหน้าด้วย
แล้วก็ติดเวทีที่ยื่นออกมาด้วย ขำๆ น้องเห็นด้วย
ขอบอกว่า..ตอนนี้ชางมินมาแรง หล่อมากกกกกกกกกก ชอบมากกกกกกกกกก
หน้าจอมือถือเป็นชางมินหมดละเนี่ย
พีเอส. จะมีดวงกะอุรุไซ่อะไรขนาดนั้นวะ เจอตลอดงานนนนนนนนน
ไปถึงฮอลล์ก็เจอเลย ซื้อของเสร็จ ยังออกมาเจอ ไปเข้าห้องน้ำ ก็เสือกเจอ กูจะบ้า
ขอบ่น ตั๋วที่ไซตามะ โคดกลั่นแกล้ง...
ได้ที่นั่งอารีน่าอีกละ และที่สำคัญฝั่งเซียอีกละ ห่ากิน
เปลี่ยนมุมบ้างเหอะ ......ทำไมชอบให้ไรแบบซ้ำๆวะ กูดูมุมเซียทุกรอบเลยนะโว้ย
อุตส่าห์หวังว่าจะได้นั่งสแตนด์ (จะได้เห็นแบบรวมๆ)
นี่ตั้งแต่เริ่มคอนยังปิดคอนเสิร์ต เสือกให้กูนั่งแต่อารีน่าฝั่งซ้าย เชี่ยจริงๆ
มาเล่าต่อดีกว่าว่ะ เรื่องบอลเซีย มันเป็นเรื่องโจ๊กเรื่องนึงของเรา เหอะๆๆ
ตอนเพลง..ไหนวะที่โยนบอล ซักเพลงแหละ (ชายน์หรือเปล่าวะ)
ตอนมองอยู่ คือเซียเลย คนแรกที่โยนแล้วเสือกโยนมาฝั่งที่เรายืนกัน..
คือมันต้องมาลงตรงแถวเลยแหละ แต่ถัดไปทางซ้ายเราสองที่
เห็นไอ้บีไปรุมละ ได้แต่หวัง ต้องแย่งมาให้ได้นะ (ซึ่งมันก็ยากอยู่)
ลูกบอลมันกลมๆกลิ้ง .... ซักพักหันไปมองอีกที ชิปหาย บอลกลิ้งไปข้างหลัง
(แถวเรามันอยู่ตรงเวทีที่ยื่นออกมาพอดี แถวที่ถัดจากเราไปแถวนึง มันเลยห่างกันมาก มีทางเดินกั้น)
แล้วบอลมันไปกลิ้งตรงทางเดินอ่ะ แค่นั้นแหละ กูนี่ กระโดดข้ามเก้าอี้ (คือมันเป็นรั้วกันหมด)
กูทนไม่ไหวละ กลิ้งๆอยู่กะพื้น ขอกระโดดไปเอาหน่อยเหอะ แต่สรุปว่า..
ตอนกระโดดไปถึง อีห่าลูกบอลเสือกกลิ้งไปหาคนแถวหลังแล้ว เป็นผช.
แค่นั้นแหละ กูกลับที่ แล้วปากนี่ด่าไม่หยุด เป็นผู้ชาย แฟนก็ไม่ใช่ ยังเสือกจะอยากได้อีกนะ
แล้วคือ..กูด่าตลอด ด่าไม่หยุดอ่ะ (โคดเหี้ย) คือ ไม่ใช่ไรหรอก กูลงทุนกระโดดข้ามเก้าอี้ไปแล้ว กูเหนื่อยนะเว้ย เหอๆๆ
แล้วคือเลวอ่ะ หันไปมองหน้าเค้าหลายรอบอยู่ จนคนที่ได้บอล ตะโกนมาบอกเว้ย
ให้รับบอลด้วย เค้ายกให้.......... (เค้ากลัวภัยมืดหรือเปล่าวะ เราเหี้ยขนาดนั้นเลยเหรอ ตอบ ..ใช่เลย)
นั่นแหละ กลายเป็นว่า ก็ได้มาแบบงงๆ บอลเซีย มันไม่ควรมาตกอยู่ในมือเราอ่ะเหอะๆๆ
แต่วันนี้ขำกว่า ตีสี่กว่า..ตอนอยู่บนบัส บัสแม่งจอดพัก เลยจะไปเข้าห้องน้ำ ไอ้บีแม่ง รถจอดปุ๊ปไปเลย
ชั้นพึ่งตื่น เลยคลำๆควานๆหารองเท้า..แต่กูหาไม่เจอ...........สิ่งที่เหลืออยู่ เป็นรองเท้าเราข้างนึง
และ..........รองเท้าบีอีกข้างนึง คือมัน..............เกินคำบรรยาย ไอ้บีมันลงไปเข้าห้องน้ำ แบบ...
แบบว่า...รองเท้าเรา (สีชมพู) และรองเท้ามัน (สีฟ้า) มันแรงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
ไม่ได้รู้เรื่องเลย ไอ้คนรู้เรื่องน่ะกู แต่..จะทำไงอ่ะ จะลงไปตีนเปล่า หรือจะลงไปแบบคนบ้า ใส่รองเท้าคนละข้าง T-T
สรุปว่าก็ลงไปแบบคนบ้า เพราะปวดฉี่มากๆๆ ไอ้บีก็ไม่กลับมาซักที มันใส่ไปได้ไงวะ รองเท้าแม่งก็โคดจะไม่เหมือนกัน
สรุป ลงไปถึงหน้ารถ กูขอถอดรองเท้าเดิน (แล้วไปใส่ต่อในห้องน้ำ เอาแบบไม่มีคนเห็น)
มันอัปปรีย์มาก เหมือนคนบ้าเลยยยยยยยยยยยยยยยย
แม่ง..แรงพอกัน กะเคส กกน.มิโอะเลยว่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แต่กกน.มิโอะมันอายคนเดียว.........แต่อีบี เสือกทำกูต้องอายไปด้วย ทั้งๆที่กูไม่ได้มีความผิดเลย
กูโดนขโมยรองเท้าข้างนึงโว้ยยยยย ฮือๆๆ




หมดอารมณ์อัพใหม่เหมือนกันว่ะ
ไปเซนไดละ วันจันทร์ถึงกลับโตเกียว
ตอนนี้อาการเริ่มดีขึ้น อาทิตย์หน้า
คาดว่าคงตามได้ปกติ (มั้ง ถ้าไม่ขี้เกียจ)