Storythai

เข้าเดือนธันวาแล้ว...  ใกล้คริสมาสต์แล้วน้าาาาา

ต้นคริสมาสต์เล็กๆที่สนามบินนาริตะ (ถ่ายเล่นรอฟรฮ.อาทิตย์ที่แล้ว)ฮ่าๆๆ



ขี้เกียจมาอัพได เลยเขียนเพิ่มตรงเม้นท์แทนอ่ะ
เมื่อวันพฤหัส  พารันบินมาถึงตอนเช้า...
ก็ขำๆ  แฟนก็มีพอควรนะ  ใครมาญี่ปุ่นนี่โดนห้ามไปหมด
แฟนคนญี่ปุ่นโคดซวย ดูตอนไทยดิ  ได้ชิปหายอ่ะ ..
มานี่คือไม่มีใครได้เหี้ยไร รูปก็ถ่ายไม่ได้ ลายเซ็นต์ก็ห้ามขอ
(แต่เค้าก็ให้ชั้นคนเดียวอ่ะ  ไม่ได้ขอให้ตัวเองหรอกนะ..  ขอให้เพื่อน เหอะๆๆ)
ถึงสนามบิน แม่งกันไปหมด ไม่ให้เดิน ยืนขวางเป็นขบวน
แต่ก็..แล้วไงอ่ะ ไม่สนอ่ะ ก็ชั้นรู้จักอ่ะ  อย่ามาห้ามกูให้ยาก
เดินไปเซย์ไฮ  กะคุณชิมคุณลี  ก็ไม่มีไร  คงงง กูโผล่มาได้ไงเหอๆๆ
ไม่ได้เจอกันนาน  ถามสารทุกข์สุขดิบกัน ไม่มีไรหรอก
ยืนเล่นๆกะพารันได้แป๊ป ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ ไม่ได้เจอกันเป็นปี ยังจำชั้นได้กันอยู่เลยนะเหอะๆ
ผ่านไป .. วันพฤหัสเป็นวันสนามบินน่ะ .. ต้องไปหลายรอบ เหอะๆๆT-T

รับพารันเสร็จ  กลับบ้านไปนอน  ตอนเย็นค่อยออกไปรับดั๊บใหม่
มีแต่คนแบบว่า ..ยุ้ย ตื่นได้แน่เหรอ  เด๋วโทรปลุก ..
ทุกคนรู้กันหมดแล้วอ่า  ว่าสันดานชั้นเป็นไง เหอๆๆ แต่ก็อย่างว่า ไม่ค่อยมีเวลานี่หว่า
ความสุขที่สุดของกูตอนนี้คือ..การได้นอนหลับอย่างเต็มอิ่ม เหอๆๆ
สุขกว่าไปตามดาราอีกเนี่ย (ตามดาราเหมือนเป็นหน้าที่..งานอดิเรกเป็นนอนหลับเหอๆ)

ตอนเย็น ดั๊บเครื่องลงหกโมงสี่สิบห้า..ห้าโมงครึ่งตื่นอ่ะ เจ๋งมาก..
จริงๆจะตื่นตั้งแต่ห้าโมง แต่ก็กดปิดนาฬิกาปลุกไปอ่ะ มีแต่คนโทรมาปลุก..
ปากบอกตื่นแล้ว แต่จริงๆยังนอนต่อ ฮ่าๆๆๆๆ  ไปทันก็บุญละเนี่ย
ชั้นไปถึงพอดีเวลาเครื่องลง  เพื่อนเมล์มาเตือนละ โมมิแม่งยืนดัก
ไล่คนเป็นแฟนออกไปนอกสนามบินหมดเลยเว้ย  ชั้นถึงสนามบินแล้วขอแยกตัวไปคนเดียวอ่ะ
อยู่คนเดียวแล้วสบายใจกว่า ไม่โดนจับได้ด้วย เด๋วนี้กะดั๊บไม่ต้องใส่แว่น
ตัวศิลปินก็จำได้ละ แต่หมูป่า จำกูไม่ได้ โมมิก็จำไม่ได้ ฮ๋าๆๆ
โมมิยืนมองชั้นแป๊ป แล้วก็ไม่ได้ด่าไร นึกว่าคนธรรมดามั้ง กูนั่งเล่นเกมส์เนียนๆเลย
แล้วนั่งข้างๆลุงคนนึง  เนียนจัด  เหมือนอยู่กะพ่อ 
พอท่าทางดั๊บจะออกนี่ กูเป้นผญ.แถวหน้าเหมือนเคยช่วยไม่ได้..
แต่ส่วนมากพวกโดนไล่มันก็หน้ามึนกันนะ  ด่าก็ไม่ไป  ตามสไตล์แฟนดั๊บ ฮ่าๆๆ
จนพอดั๊บออก...  อืม..เบียดกันเข้าไป เบียนไปเบียดมา
ตรงประตูทางออก  ..มีกูหลุดเข้าไปเฉ้ย ผลุบเข้าไปแบบไม่รู้ตัว 
หันไปข้างๆ ห่ากิน คยูจงอยู่ข้างๆ  เดินกันไปสองคน แต่แบบ..
มันก็ไม่ได้สนใจ สรุปมันก็ไม่ได้เห้นกู คนที่เห็นคือนู่นนน ลีดเดอร์
เพราะมันอยู่หลังคยูจง  ต่างคนต่างงง เอาเหอะ  วันนั้นชั้นก็งงๆกะชีวิตเหมือนกัน

ตกดึก ไปนั่งรอหน้าบ้าน ฮิซาชิบุริ๊  กะเพื่อนๆดั๊บทุกคน 
คิดถึงนะเนี่ย  แต่แบบเจอหน้าที..วันนี้ใครนัมเบอร์วัน ไงล่ะ
รู้ทันกูหมดละ เปลี่ยนผู้ชายรายวัน  เหอๆๆๆๆ คยูจงคัมแบ็คยัง 

วันศุกร์  วันมีคอน ..แต่ชั้นรับปากว่าจะไปช่วยงานที่ร้านก่อนตอนเช้า
ก็ไปทำงาน เลิกบ่ายสาม ทำงานเสร็จแวะกลับบ้านไปนอนอ่ะ...
แล้วก็อย่างที่คาด..คอนเริ่มหกโมงเย็น กูตื่นหกโมง เจ๋งป่ะล่ะะะะะะะะะ
ไม่ทันไง เหอๆๆ  อย่างที่ทุกคนคาด..ถ้าอากาเนะไม่โทรปลุก  ว่าอยู่ไหน
กูคงไม่ได้ดูคอนอ่ะนะ  ฮ่าๆๆๆ  สรุป..พารันร้องวงแรก..
ร้องสามเพลง กูไปดูทันเพลงสุดท้าย เฮ้อออ
ต่อด้วยมิ้งค์ห้าเพลง...และชื่อไรวะ นักร้องเกาหลี ฮวีซอง  มีไหม ..นั่นแหละ
แล้วก็คาวามูระริวอิจิ(ลูน่าซี) ซึ่งกูหลับ ..
ปิดท้ายด้วยดั๊บ  ร้องห้าเพลง
distance  , again  อีกเพลงไรวะ...จำไม่ได้  แล้วก็ ซันเซท และบีอะสตาร์
ดูแล้วก็..ยัปปะ  ...คยูจง..  เรายังรักคจ.น้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
เพ้อเลยทีเดียว  เดินออกมายังซื้อรูปอ่ะ กูจะบ้า 
เสื้อผ้าแต่ละคน แปลกชิป โดยเฉพาะลีดเดอร์ แปลกแบบไม่สามารถอธิบายได้ ฮ่าๆ
ดูคอนเสร็จ รีบไปร้านที่เค้าจะกินเลี้ยงกันต่อ..
จริงๆต้องไปกันหมดนะ  ดั๊บแม่งเสือกปฏิเสธ  สงสัยเห็นว่าไปเลี้ยงที่วาตามิแน่ เฮ้อ
ทำเป็นเล่นตัว น่าถีบจริงๆ  เราอุตส่าห์วงในแล้วเชียว..เพราะไม่มีใครรู้เลยจริงๆว่ะ
มีแต่กู นั่งเสร่ออยู่หน้าร้าน ฮ่าๆๆๆกะอากาเนะสองคน คือดั๊บไม่มา
กูเลย เป็นแฟนพารันไปโดยปริยาย  เอาน่า ขำๆ
วิ่งไปซื้อแม็กมาแดกรอคั่นเวลา  แล้วขำจริงๆ  เราก็เลว ไม่ได้บอกคนอื่นอ่ะ...
แฟนพารันก็รออยู่หน้าโรงแรมกันต่อไป  กูรู้ร้าน แต่ไม่บอก ก็ไม่รู้จักนี่นา
จนห้าทุ่มนิดๆ  เดินออกมากันงงๆ  เจอหน้ากูงงยิ่งกว่า  เหอะๆๆ
เอสน่ารักน้า  ก็น่ารักทั้งวงแหละ ยังจำกันได้  อิๆๆ
ชั้นก็ไม่รู้จะทำไรกะน้อง.. ขอจับมือละกัน  คือ นั่งดื่มน้ำอยู่ มือเลยเย็น
จับมือเสร็จ เอสบอก  สึเมไต้.....  แรดนะยะ  เด๋วนี้ทำเป็นพูดญี่ปุ่น
ชั้นเลยใส่ไป ..ก็นั่งรออยู่น่ะแหละ หนาวจะตาย ฮ่าๆๆ
มันเลยดึงมือไปจับใหม่ แล้วถูๆ ให้อุ่น (ดีมากน้อง เหอๆๆ)
ลายเซ็นต์..  เพื่อนๆจะขอ แต่เหมือนเค้าไม่ให้ เราเลยแบบ..
ขอหน่อยละกัน เพื่อนเรานะ ........ สุดท้ายก็ได้กันไป  อิๆๆๆ
ขำขันกันไป  ..พอรถพารันออก ชั้นตัวดีเลย ไปโรงแรมต่อเร้ว
ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ เราเดินไป..ยังทันอ่ะ ไปถึงก่อนพารัน ฮ๋าๆ
(แฟนคนอื่นก็ยืนรอกันต่อไป เพราะรอกันมาแต่แรก ก็เชิญรอกันต่อไปละกัน)
ก็เดินกันไป  เราก็เดินไปด้วย  จะว่ากูเป็นสต๊าฟก็เอาเหอะ วันนั้นเหมือนเป็นสต๊าฟด้วยจริงๆ

เค้าสื่อสารกันไม่ค่อยได้  ตะโกนกันโหวกเหวก ยุ้ยมานี่ ทำนั้นให้หน่อยทำนี้ให้หน่อย
มาแปลให้หน่อย  รับจ๊อปแบบนี้ไม่ได้เงินนะเนี่ย เฮ้อ
แฟนคนอื่นโดนห้าม ไม่ให้เดินเข้าไปถึงข้างใน สรุปก็มีแต่เรา(กะเพื่อนไม่กี่คน)
นู่น ส่งกันถึงหน้าลิฟท์ เอสน่ารักที่สุดอ่ะ ฮ่าๆๆ มันโผล่หน้าออกมาพูดไรซักอย่าง
ซึ่ง..เราก็...(ฟังไม่รู้เรื่องอ่ะ)  แต่งานนี้แรดทุกคน  พูดญี่ปุ่นกันใหญ่
เก่งเลยอ่ะ สำเนียงได้เลย  ขนาดไอ้คุณชิม มันยังไล่แฟนเป็นภาษาญี่ปุ่นเลยเหอะ
คือคาดว่าพูดได้อย่างเดียว ฟังไม่รู้เรื่อง ฮ่าๆๆๆ

จบข่าว หลับเป็นตาย ตอนเช้าบอกจะไปตามพารันแต่เช้า แต่กูตื่นสี่โมงครึ่ง..
จะเอาไรกะกู  เป้นบุคคลที่เชื่อถือไม่ได้เลยจริงๆ ฮ่าๆๆๆๆ

พวกแฟนพารันเมล์มาละ  ..ให้ไปตาม (กูไม่ตอบ จะนอน)
แฟนดั๊บ ก็เมล์มาละ  ดั๊บกลับบ่ายนะ... (ไปเหอะ  กูจะนอน)
สรุป..มาตื่นได้เพราะดงบัง  เพื่อนเมล์มา ว่ารถน้องเข้าโดมไปละ  ..
โอเคเลย กูเลยตื่นได้ตอนสี่โมง  เหอๆๆๆๆ

ไอ้แฟนดงบังจริงๆนี่หายหัวหมด  คอนโคดะกุมิเนี่ย
แต่ก็นะ ร้องเพลงเดียว จะเอาไร มีแต่ชั้น..และอากาเนะ(ซึ่งไม่รู้เรื่องว่าดงบังจะไปออก) เหอะๆ
ให้เสียเงินซื้อตั๋วจริงๆไม่ค่อยคุ้มซักเท่าไหร่อ่ะ 7777เยนเนี่ย (ทำยังกะเป็นคอนเซเว่น ฮ่าๆ)
คือว่า ชั้นซื้อตั๋วมาใบละพันเยน  ..มีสองใบด้วย ก็นึกว่าบีจะไปด้วย
ไอ้บีเสือกไม่ไป ห่ากิน ดันเลือกทำงาน ไม่ยอมดูดงบัง เอาเหอะ
ชั้นเลยลากน้องเมสไปแทน  รู้ทันอีก ตอนชวน ถามว่าจะไปดูดงบังเหรอ เหอๆๆ
(พึ่งรู้ว่าเมสเกิดวันเดียวกะเราเด๊ะๆ  ดีจำง่ายดี ฮ่าๆๆ ไม่เคยเจอใครเกิดวันเดียวกะเรา
หมายถึงคนปกติ  เจอแต่ดาราเกิดวันนี้ ฮ่าๆๆ)
คอนคูจังน่ารักน้าาาา  ชอบตอนเปิดตัว ยังกะเป็นเมอร์เมทเลย
ตอนเริ่มๆคอน เห็นแล้วนึกถึงคัตตุนไคโซคุบัง แนวนั้น อิๆๆ
ดูได้ซักพัก พอช่วงจะร็อกๆ  กูหลับละ..แต่เห็นเสื้อผ้าละ ต้องช่วงนี้แหละที่ดงบังจะออก
ก็ช่วงนั้นจริงๆล่ะ  ทำไงดี ..ชุดดำ หล่อมาก  เด๋วคงมีภาพออกมา
อ๊ายยย    หล่อๆๆ หล่อแบบ..เออ  ชอบแจจุงผมทรงนี้ ฮ่าๆๆ  ผมแอบตั้งหน่อยๆ
เซียมิกกี้ก็ไฮไลท์สีสวยดี    ยูโนก็เต้นได้แล้ว แต่มันไวมาก เพลงเดียวอ่าาาา
ก็ดีที่ยังได้พูด  ยุนแจน่ะได้พูด  แต่ฟังไม่ค่อยจะรู้เรื่องเลย
แล้วก็จากไป โทโฮชินกิเดชิตะ  เหอๆๆ พันเยน..เพลงเดียวก็โอเคแหละวะ
เพลงนี้..ร้องสดๆ เต้นสดๆ ไม่ได้หาดูได้ง่ายๆน้าาา   
ปล. คูจังน่ารัก    อิๆๆๆๆๆ  นั่งดูจนจะอ้วก คอนตั้งสามชม.แน่ะ

พรุ่งนี้คงต้องเป็นวันพารันละ  โดนโทรมาตามจิกให้ไปตามเป็นเพื่อนละ  เฮ้อออ
ว่าจะไปทำผมพรุ่งนี้... ไม่ทำก็ได้อ่าาา  พรุ่งนี้ขออย่างเดียว ตามทั้งที
อย่านั่งแท๊กซี่ละกัน เสียดายเงิน เฮ้อ 

ทำไงดี อยากเจอกอนอิลตัวเป็นๆ เมื่อไหร่จะมีบุญซักทีอ่ะ  ฮือๆๆ

ปล. ที่ไทยตามบบ.กันหนุกป่าว จีดีน่ารักใช่ป่ะล่ะ ฮิๆๆๆ
เราไม่มีบุญได้ตาม โฮฮฮฮฮฮฮ  ไว้รอตอนเดบิวที่ญี่ปุ่นปีหน้าละกัน
กะซึงรินี่ต้องเจอกันหน่อยยยยยย  มากวนตีนกันต่อเหอะ  เหอๆๆ

ปล. ไฟหน้าโดม สวยดีอ่า



2dec07 22:58

ทรมานนน  ความผิดพลาดในชีวิต  ระบบชีวิตเปลี่ยนไปเพราะวันเสาร์เรานอนมากไปอ่าาาา
จริงๆถ้าวันนั้น..ตอนบ่ายไปส่งดั๊บ  ตอนเย็นดูดงบัง  กลางคืนไปตามพารันที่ผับ
ชีวิตคงหนุกหนานอยู่ ไม่ดิ ไม่ได้ๆๆ ดูคอนเสร็จกลับบ้านนอนจะเวิร์คสุด
นอนหลับเป็นเวลา ชั้นก็จะไปส่งดงบังไปจีนได้ แต่... เอาเหอะ
ต่อให้สภาพร่างกายเอื้ออำนวย  เงินในกระเป๋ามันไม่ได้เอื้อเลยอ่ะ  สองพันยังมีค่า
ก่อนนอน..ได้แต่ล่ำราในฝัน เถื่อนไหมล่ะกู  บ๊ายบายแจจุงก่อนนอน
กูไม่สามารถไปสนามบินได้  หนึ่ง กูอยากนอน ..สอง กูไม่มีเงิน เหอะๆๆ
อย่างว่า..ถ้าคอนดงบังไม่ได้ตั๋วฟรี ชั้นไม่ได้กลับแน่..
และ... ถ้าตั๋วเครื่องบิน ไม่ได้ฟรี ..เพราะเป็นตั๋ววันเกิด  ชั้นก็คงไม่ได้กลับอีกเช่นกัน ฮ่าๆๆ
ทริปนี้เน้นของฟรีนะ  ไปดูคอน  กินเที่ยวเล่น ชั้นว่าชั้นไม่ได้ตามดงบังแน่ๆ

ตอนบ่ายๆ..ตื่นมาได้ เพราะป้า จปร. โทรมาปลุก.. ก็ตื่น..
พอจะนอนก็เสือกนอนไม่หลับ กลิ้งไปกลิ้งมา.. เพื่อนที่ชอบพารันโทรมาละ..
....... คือไม่อยากรับ แต่ก็ต้องรับอ่ะ  ตอแหลเค้าไปว่าทำงานถึงบ่ายสาม
แล้วมันก็บ่ายสองครึ่งละ เค้าโทรมาถามว่าทำงานเสร็จยัง พารันอยู่ฮารา..
กูก็เลยนะ  อ่ะ ไปก็ไป  ไม่ซีเรียส โทรมาตั้งแต่บ่ายสองครึ่ง กูนั่งเล่นเนตยันบ่ายสามแล้วค่อยออก
รักพารันมากอ่ะ เหอๆๆ    แต่ก็หนุกดีนะ คือ..คุณชิมเอเจ พีโอ ไปด้วยกัน
อยู่ทางแถวแก๊ป  แต่ที่ทาเคชิตะ อยู่สามคน เอสนีโอไรอัน คือเดินกันเองสามคนเลย
ชั้นก็เดินหาเอสเว้ย แบบ.อยู่ไหนวะ คือตอนนั้นสวนนีโอ แต่ทำเมินไม่ทัก ไม่เห็น
ไม่รับรู้ (คืออยากเจอเอส)  แล้วก็หาไม่เจอ เพราะมันอยู่ในร้าน
เลยไปหาพวกพีโอ  ชั้นนี่..เป็นตัวอันตรายของทุกวงการจริงๆเลยเนอะ
ดงบังก็เสือกจำได้ทั้งวง (รวมทั้งผจก.)
ดั๊บก็จำกูได้ทั้งวง (ผจก.ญี่ปุ่นและเกาหลีด้วย)ยองแซงยังจำได้เลยเหอะ  เฮ้อ
พารันนี่ไม่ได้เจอเป็นปี  วันนี้โผล่หน้าไปฮารา..ทุกคนแบบ ชี้หน้า เฮ้ย(มาอีกละ)..แล้วก็โค้งให้
คือ....เฮ้อ  เอาเหอะ ต้องศัลยกรรมเท่านั้นแหละตอนนี้ เหอๆๆ
ซื้อของกันเก่งชิปหาย นีโอกะเอเจเนี่ย คนอื่นไม่ค่อยได้เสียเงินเท่าไหร่
ก็ขำๆ..ชั้นไปถึงบ่ายสามครึ่ง ก็ตามจนห้าโมงครึ่ง เป็นการตามที่ยาวนานดีนะ
ตามจนแบบ  ..พอเหอะ กลับๆไปซะที แต่ก็อย่างว่า  เงินไม่มีอ่ะ
บอกมุสึมิไว้ก่อนเลย เราไม่ไปสนามบิน นัดเพื่อนไว้ (กูก็ไม่กล้าบอกว่าเงินหมด เหอๆๆ)
สรุป  วันนี้ไม่ไปส่งดงบัง ไม่ไปส่งพารัน แต่เสือกนั่งแดกชาบุชาบุกันเนี่ย ฮิๆๆๆ
อิ่มจะอ้วกกกกกกกกกกกกกกกก  แต่ก็กินได้อีกน้าาา 

(ลืมเล่า คืออยู่ไทยก็ได้จากพารัน อยู่เกาหลีก็ได้จากพารัน
กูมาญี่ปุ่นยังได้อีกอ่ะ ไม่ใช่ไรหรอก อุซาโกะเป็นคนจัดการพวกพารันทั้งหมด
ต้องคอยขับรถรับส่ง ไปไหนมาไหน ผ่านชีหมดอ่ะ  ข้อมูลเลยมาอยู่ในกำมือหมด อิๆ)

ระหว่างเดินไปร้านชาบุ(ปุ๊กกะบีไปรอกันก่อนแล้ว)
คือจากฮาราไง เพราะตามพารันที่ฮารา เดินไปชิบุย่า
เข้าทาวเวอร์  เข้าไปแล้วแบบ เอ๊ะๆนี่มันโปสเตอร์ไรวะ


อ่านรายละเอียดแล้วชิปหายวายวอดดดด
คือ เดบิวอัลบั้มในญี่ปุ่น จะวางแผง2มกรา...
แล้วคนที่จองซีดีก่อน (มีจำกัด ไม่บอกด้วยว่าเท่าไหร่)
จะได้เข้าร่วมงานมินิไลฟ์ กะงานจับมือ....
คิดดู มัน..ไม่ควรพลาดดดดดดดดดดดดดดดด
ซีดีแผ่นละพันเก้าเองอ่ะ  (ถูกกว่าอีอัลบั้มดั๊บสามแบบแล้วเข้าไปมินิไลฟ์อีก งานนั้นหมื่นหนึ่ง)
(และถูกกว่างานจับมือฟาเรนไฮด์ ...สามหมื่นห้า)

กูรักบิ๊กแบงค์............พระเจ้ามาโปรด  คนจนอย่างกู  โฮๆๆๆ
พันเก้าๆๆ  ทั้งมินิไลฟ์ และจับมือ  สวรรค์ชัดๆเลยอ่า
คือ  ชั้นก็ช่างถาม ซอกแซกมาก จนพนักงานบอกใจเย็นๆ ตอบไม่ทัน ฮ่าๆๆ
ถามหมดอ่ะ  .. เอาทั้งหมดกี่คน (มันบอกว่าบอกไม่ได้)
แล้วเริ่มจองตั้งแต่วันไหน (มันบอกว่าเมื่อวาน)
คนนึงได้กี่แผ่น (จองได้สองแผ่น และได้ใบเข้างานสองใบ)
สรุป ก็ได้มา ที่ทาวเวอร์เรคคอร์ด  ได้มาหกใบ จนถึงเบอร์ 242อ่ะ...
ไม่อยากจะบอกว่า............เหมือนว่าเอาแค่250ว่ะ เฉียดฉิว สยิวตูดมากๆเรยยย
นั่นคือที่ทาวเวอร์ งานมี สิบ ก.พ.  บ่ายสอง  จบข่าว


อ๊ายยย จีดีน่ารัก  ฮึกๆๆ  อยากเจอบ้างโว้ยยยยยยยยยยยย

ซะที่ไหนล่ะ    คือ ถ้ามีทาวเวอร์ ชั้นก็ขอแวะไปเฮชเอ็มวีหน่อย มันก็น่าจะมีไรบ้างล่ะนะ
ไม่มีพลาด..ห่าเอ๊ย ที่เฮชเอ็มวีก็มีเหมือนกัน มินิไลฟ์ และงานจับมือ
แต่มี เก้า ก.พ.  ไปจองอีก แต่ที่นี่จองได้ไม่จำกัด
เลยไปสอยมาอีกห้าใบ (เพราะคงไม่มีใครไปกะกูซักเท่าไหร่ เหอๆๆ)
คือ  สถานที่เฮชเอ็มวี มันเล็กกว่า ทาวเวอร์นะ ชั้นว่า..
น่าจะแค่ร้อยห้าสิบ ไม่ก็สองร้อยคนแน่ๆเลยอ่ะ... นี่ก็ท่าทางจะได้แบบเสียวๆ
.. คือได้เบอร์142มา....อืม..  พรุ่งนี้จะไปจองเพิ่มอีกใบ
ให้อีนรกที่บังอาจมาชอบจีดีเหมือนกู  ... ถ้าพรุ่งนี้ไม่ได้ คือมึงซวยนะอีโมะ
กูไม่ได้แกล้งนะมึง ฮ่าๆๆๆ  ตอนกูอยู่ที่ร้านเสือกไม่บอก พอกูกลับบ้านล่ะ..
กระแดะอยากจะได้ อีเวรรรร

ดงบัง ดั๊บ พารัน  จำได้ขึ้นสมองแล้ว พอแล้วอ่า 
ต้องเริ่มหาวงใหม่ๆ เอาให้จำขึ้นสมองอีก  เหอๆๆๆๆๆ
ตอนที่ดงกี้เดือนกันยา  ยังโจ๊กกะพวกนั้นไม่หาย
ปากดีทั้งคู่ ทั้งชั้นและพวกบบ.  กลายเป็นว่า ชั้นไม่ได้ตอแหลเค้าน้าาา
บบ.ดังจริงๆ  ซักอยู่นั่นแหละ ที่ไทยมีคนรู้จักบบ.ด้วยเหรอ  ..
คือกูใส่ไฟเต็มที่    สุดตีนอ่ะบบ. ดังมากกกกกกก  อย่าลืมไปไทยนะ
แฟนเนี่ยรออย่างบึ้ม (ในขณะที่ กูยังไม่รู้เลยว่าตอนนั้นกูคุยกะใคร ฮ่าๆๆ)

ยังไงก็รักดงบังชินกิที่สุดนะ นัมเบอร์วันขึ้นหิ้งเลย
(เพราะไม่ตามแล้ว  เก็บไว้เจองานถูกกฏหมายละกันเนอะ  เหอะๆๆ)
คือ วันที่23 คอนเอฟทีก็ขายตั๋วให้มายะไปแล้ว..
แถม..  แฟนมีตติ้งที่โอซาก้า  กูแรงมากกกก...ไม่ไปอ่ะ ยกตั๋วให้บีละกัน
ห่า ถ่อไปถึงนู่น ต้องเสียค่าชินคังเซนอีกเท่าไหร่ จริงๆนั่งบัสก็ได้
แต่เสียดายเวลาที่จะได้ตามเอฟที..และ...พารันมาถึงญี่ปุ่นวันนั้นด้วย ..
สรุปกูขออยู่โตเกียวอย่างสงบสุขดีกว่า สุดท้ายไม่รู้จะตามใครจริงๆ..
..สงสัยคงได้เลือกไปทำงาน หรือไม่ก็..นอนอืดอยู่บ้านเนี่ยแหละ แฮปปี้ที่สุด เหอะๆๆ

ที่แน่ๆ  เดือนหน้า กอนอิลเสร็จชั้นแน่เลยยยยยยยยยยยยยยย  กรี๊ดดดดดดดดดดดด
หัวใจมันเรียกร้อง (แหวะ)

เดือนหน้าที่ไทย ตามดงบังเผือเราด้วยนะ  ยังไม่แน่ใจว่าจะบินไปถึงวันคอนเลยหรือเปล่า
..และต้องนอนที่บ้านตัวเองอีกต่างหาก  ...
(แม่ถามว่า คราวนี้ไม่นอนกะพวกมันอีกเหรอ)  ถ้าแม่ออกเงินให้เราก็นอนน้าาาา
เงินไม่มีโว้ย ขอจมปลักอยู่ที่บ้านเนี่ยแหละ ทริปนี้ขอเป็นทริปของฟรีทั้งงานละกัน
จะเกาะป๊าด้วย ให้ป๊าพาไปกินอาหารดีๆหน่อย  กลับไทยขอเป็นคุณหนูหน่อยได้ไหม
ทุกวันนี้ชีวิตมันสลัมจริงๆเลยเนี่ย เฮ้อ

ปล.คนที่สั่งเอสแมกกาซีนไว้ ไปเอาได้แล้ววว แมกกาซีนถึงพี่ตาแล้วนะ