Storythai

เฮ้อ ทนทำงานอีกวัน  จะได้หยุดอีกสี่วัน(ซึ่งไม่ได้พักผ่อน)
จะได้เจอคจ.ละ คิดถึง 
วันเสาร์นี้จะเอาไงกะชีวิตดีวะ  ไปดูคอนผู้หญิงคนนั้นที่โดมดีไหมอ่ะ..
นัดน้องเมสไว้แล้วด้วย อุตส่าห์ลากมาได้ ฮ่าๆๆ

คิดถึงกอนอิลจัง.....(ซองเจด้วยน้าา)

ปีนี้ไม่เที่ยวแร้ววว ปลายปีไม่ไปเกาหลีแล้วนะ  ไม่มีเงิน...
เก็บเงินกันเถอะ..ปีหน้าไปเที่ยวยุโรปกัน อิๆๆ
ทำไรเพื่อตัวเองบ้าง ตามดาราอย่างเดียวกูไม่ได้เที่ยวห่าไรเลยเนี่ยยยย

ข่าวร้ายประจำวัน..มีเงินติดตัวสามร้อยเยน..พรุ่งนี้ซื้อนมกินกล่องเดียว..ร้อยเยน...จะไม่ใช้อย่างอื่นละ
โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ

เมื่อวานพึ่งไปทำสีผมกะตัดผมมา...พอเริ่มจะเหมือนหญิง ต้องทำตัวให้...เป็นทอมเหมือนเคย
เมื่อไหร่จะได้เป็นผู้หญิงวะ 

แต่วันอาทิตย์ว่างแบบไม่มีไรเลย นอกจาก..นอนหลับ..พักผ่อน
แต่ไม่หลับ จะไปยืดผมต่อ เงินไม่มี รูดการ์ดไปละกัน เฮ้อ
เด๋วก็รูดการ์ดป๊าแม่งซะเลย  การ์ดตัวเองไม่มีจ่ายละเนี่ย เหอๆๆๆ

เด๋วหนีไปตามนักร้องที่ชื่นชอบก่อน  ช่วงนี้ทำงานเซ็งๆไม่หนุกเลย
แล้วจะมาอัพใหม่ เหอะๆ 

ไม่พูดเรื่องแฟนน้องแล้วนะ เด๋วชั้นซวยอีก..
หาว่าปล่อยข่าว ..เหอะๆๆ
ให้น้องมีแฟนล่ะดีละ จะได้อารมณ์ดีทุกวัน โลกสีชมพู อิๆๆๆ
ไว้ตามจนเจอตัวเป็นๆก่อนเหอะ (ไอ้บีคงเอาหัวโขกผนังตาย ฮ่าๆๆๆๆ)
สังเกตมาหลายครั้งละ ดงบังชอบหนีกลับมาญ๊่ปุ่นวันที่ทั้งชั้นและบีทำงาน
รู้ล่วงหน้าก็ทำไรไม่ได้ ไม่มีคนมาทำงานแทนเว้ย เหอๆๆๆ

พรุ่งนี้หนีกลับไปรักดั๊บก่อนละกัน เด๋วต้องรีบนอน ไม่งั้นกูไม่ตื่นไปสนามบินแน่เหอะ
(วันนี้ต้องนอนก่อนตีสาม อย่ามาชวนคุยถึงหกโมงเช้าเหมือนปกตินะ ไม่งั้นไม่ได้ไปแน่)
วันศุกร์ก็ด้วยนี่หว่า  ดั๊บกะดงบังเสือกมีงานชนกัน ..แต่ดงบังนามะชูเค
ดั๊บนี่ ได้ดูแบบนามะ  กูคงต้องเอาดั๊บล่ะนะ
วันเสาร์ค่อยเอาดงบังละกัน เหอๆๆๆ

30พ.ย. 16:28
ไม่น่าเชื่อ ตื่นไปทำงานแต่เช้าได้ด้วย อิๆๆ
เลิกงานละ นี่กลับบ้านมานอนพักซักงีบ เดี๋ยวจะออกไปดูคอนเสิร์ต่อ เฮ้อออ

อย่างเรานี่ถือว่าอาการน่าเป็นห่วงนะ  ตื่นยากจริงๆ แล้วทุกคนคือ..รู้กันหมด
นัดกันที่สนามบินไปตามดาราทีไร..ทุกคนต้องถามก่อนละ..ต้องโทรปลุกไหม..
(จริงๆถ้าเราจะไม่ตื่น โทรปลุกไงก็ไม่ตื่นหรอกนะ ต้องนอนบ้านเดียวกัน
แล้วเอาตีนถีบเท่านั้นอ่ะ ถึงตื่นได้  ฮ่าๆๆ)

เอาเป็นว่า เช้าเมื่อวานก็ตื่น ...........เพื่อไปรับพารัน เป็นไงล่ะ
งงมาก การ์ดเยอะชิปหาย เยอะจริงๆ เยอะจนแบบ  เฮ้ย นี่แค่พารันจริงๆเหรอวะ
แล้วมันก็กันแฟนโคดเหี้ยยยยยย  เอาเหอะ
ชั้นไม่รู้แหละ จะกันทำหอกอะไร แม่งไม่ให้เดินเลย
งานนี้มาทั้งคุณลีและคุณชิม...  คือ ชั้นเรียกคุณลีเลย มึงไม่ให้กูเดินเหรอ..
เรียกเสร็จ  ก็คือ..ทุกคนต้องหันมาทักทาย (แบบว่าไม่ได้เจอกันนาน เหอๆๆ)
ข้าพเจ้าเลย หลุดเข้าไปอยู่กะศิลปิน ห่า ช่วยไม่ได้ 
ชั้นไปสนามบินเล่นๆ  จนตอนนี้ก็ยังงง..ไปดะอ่ะ  (ก็ดงบังเสือกมาวันที่ชั้นหยุดงานไม่ได้นี่นา)
วันไหนหยุดงาน ต้องใช้สิทธิ์ให้คุ้ม  แต่ก็แค่สนามบินแหละ
ที่โรงแรมชั้นไม่ไปอ่ะ ....  เสียเวลา 
โอทานิ ชั้นเคยไปแล้วป่าววะ ไอ้มิโอะเคยไปนอนที่นั่นใช่ไหมวะถ้าจำไม่ผิด เหอๆ

ตกเย็นเมื่อวาน เอาอีก  ไปรับดั๊บ แฟนเยอะกว่าตอนพารันเยอะเลยทีเดียว
เริ่มกลับเข้าสู่สังคมดั๊บเดิมๆ  พวกตามแรงๆก็รู้จักกันหมด  เหอๆๆๆ
ต้องเริ่มโคกันเหมือนเดิม  ใครอยู่จุดใคร ใครจะรอตรงไหนยังไง 
เด๋วโทรเช็คกันที่หลัง แต่คือไม่ได้เจอกัเกือบเดือนเลยนะ เพื่อนดั๊บอ่ะ
เจอหน้ากันก็แบบ.ยุ้ยจัง...ยังเหมือนคยูจงเหมือนเดิมเลย ห่าาาา
ตอนนี้ยังเหมือนอยู่อีกเหรอวะ  เหอะๆๆ

หกโมงสี่สิบห้าเครื่องลง ดั๊บออกมาทุ่มเป๊ะ เร็วเหี้ยเลยเนี่ย
(ตอนพารัน เครื่องลงสิบสี่สิบห้า แต่ออกมาสิบเอ็ดครึ่ง เฮ้อ)
ตอนเย็น เอาคนมายืนเรียงกั้นหมดเลยนะ  แบบ..แต่แฟนมันก็เบียดๆๆๆ
กูก็งง แม่งเบียดกันภาษาเหี้ยไรไม่รู้ ..ตอนเดินออก  แถวประตู
..มีกูหลุดไปเดินกะคยูจงสองคน ..คืองานนี้ คนงงอ่ะกู
แต่คจ.ไม่เห็นหรอก เพราะเดินติดกันเลย ขนาบข้าง
ไอ้คนที่จะเห็นกูน่ะ ไอ้หลังคยูจง  (ลีดเดอร์) เหอะๆๆๆๆ

หลังจากสนามบิน เหมือนว่า ดั๊บจะแวะซื้อของกินกันระหว่างทางมั้ง ไม่รู้ว่ะ
แต่กว่าจะถึงที่บ้าน(แมนชั่นเดิม) ปาไปสองทุ่มอ่ะ ทั้งๆที่จริงๆใช้เวลาแค่สิบห้าถึงยี่สิบนาทีนะ
จากสนามบินอ่ะ ... คงแวะไหนซักที่แหละ

สามทุ่มครึ่ง ยองแซง ออกจากแมนชั่นเดินไปทางด้านหลังเรียกแท็กซี่ไปแรดไหนไม่รู้
ชั้นรออยู่กะคุมิโกะ เค้าเอารถมา  ..ไปนั่งรออุ่นๆในรถ ..
แต่บอกไว้ละ ชั้นรอแค่ห้าทุ่ม เพราะวันนี้ต้องทำงานเช้า (จริงๆอยากกลับตั้งนานละ)
แต่ต้องนั่งรออยู่ เพราะ..แต่ละคนไปตามไม่ได้ ฝากฝังกันใหญ่ ยุ้ยจังตามเผื่อด้วย..
ทั้งๆที่กูก็อยากกลับบ้านมานอน  โฮๆๆๆๆ
สรุปว่า..สี่ทุ่มห้าสิบแปด..อีหมูป่า ลีดเดอร์ คยูจง..เสือกเดินออกมา
ไงล่ะ ก่อนห้าทุ่มเลย..กูเลยต้องตาม ..ก็ขับรถตามห่างๆนะ มันเดินวนไปวนมา
เพื่อที่จะดักจับแฟนที่ตามแล้วด่าเรียงตัว ฮ่าๆๆๆ โคดตลกเลย อีห่าหมูป่า ..น่าลอบฆ่าจริงๆ
จนมันเดินเข้าซอยเล็กๆ ทางวันเวย์เนี่ย  รถเข้าไม่ได้ ชั้นกะคุมิโกะเลยกลับบ้านกันเหอะ
สุดท้ายก็กลับบ้านไปนอน

คจ. ตอนมาจากสนามบินเสื้อหนาวสีขาว..
แต่ตอนออกมาแรดตอนดึกๆ  เปลี่ยนเป็นเสื้อหนาวสีดำละ ..
น่ารักเหมือนเดิม ฮือๆๆ ยังไม่โผล่หน้าไปให้เห็นเลย ..
พอไม่เห็นกูล่ะถามถึง...  สงสัยต้องไปตามที่เกาหลีละ เพื่อความแรง  เหอๆๆๆ
ไม่ตามแล้ว คืนนี้จะไม่ไปบ้านดั๊บ(ขอให้ไม่มีคนชวน กูไม่อยากไปจริงๆ ถ้ามีคนชวนก็ไม่กล้าปฏิเสธ)

วันพรุ่งนี้ก็ไม่ตามนะ ทั้งพารันและดั๊บเลยอ่ะ ..ตอนเช้าขอพักผ่อน
ตอนเย็นต้องไปดูน้องรักนัมเบอร์วัน  เหอๆๆๆ

ขอเล่าเรื่องน่ารักๆ ของดั๊บหน่อยเหอะ
เดือนนี้ทั้งเดือนหมกมุ่นกะดงบัง เลยเหมือนดั๊บจะโดนทิ้งเลยไม่ได้เล่าเลยเนี่ย
ช่วงกลางๆเดือนที่จองมินบินกลับมาอัดรายการทีวีคนเดียว
แมนชั่นจองมินก็อยู่คนเดียวไง แฟนๆก็ไปรอกันเหมือนเดิม
(ส่วนมากก็แฟนจองมิน เพราะมีจองมินบินกลับญี่ปุ่นมาคนเดียวอ่ะ)
ตอนค่ำๆดึกๆหน่อย จองมินจะเดินออกมาหาของกิน
เจอแฟนๆรออยู่หน้าแมนชั่น.สรุปว่า  จองมินคนดีของทุกคน
ชวนแฟนๆที่รอเค้าอยู่ทั้งหมดเนี่ยแหละ  (สิบแปดคน)
ไปนั่งกินราเมงด้วยกัน ...  ที่สำคัญ จองมินเลี้ยงเองค่ะ  เหอๆๆ
คนดีช่ายม้าาาาาาา 
แต่  งกๆอย่างจองมินเหรอจะออกเงินเอง...สรุป ตอนจบ
..จ่ายเงิน จองมินบอกพนักงาน ......ขอใบเสร็จรับเงินด้วย จะเอาไปเบิก
ไงล่ะ  ดีเอสพีเจแปน อิๆๆๆๆๆ  ฉะโจคงงง  ค่าราเมง เจ็ดแปดพัน..
เอาเงินมาเลี้ยงแฟนๆ  วันหลังเลี้ยงกูบ้างนะ  เหอๆ

นอนดีกว่า  วันนี้ไปดูคอนสายหน่อยละกัน ดั๊บคงไม่ร้องวงแรกหรอกเนอะ