Storythai

หลังจากนี้ไป   ...กลับเข้าสู่ภาวะปกติ   ปกติจริงๆ เมล์รายงานการตามดั๊บ ก็จะไม่มีอีกต่อไป
แล้วที่แย่คือ วันนี้ ทุกคนพร้อมใจกันไปส่งดั๊บกลับเกาหลี...โดยที่ไม่มีกู
(แต่คนส่วนมากก้รู้ละว่าชั้นเลือกดงบัง   เหอะๆๆๆ   )
ก็ได้แต่ถามถึง ยุ้ยหายไปไหน (หายไปหลายงานเลยเหอะ)
ช่วยไม่ได้ว่ะ   ชั้นต้องเร่งทำงาน อยู่ๆหนีงาน แล้วกลับไทยไปตอนเดือนที่แล้ว(พาราก้อน)
จบชีวิต หนีงานอีกไม่ได้ละ โดนด่า..
วันนี้ก็งอแง..เพราะมันมีลางว่าดั๊บจะกลับเกาหลี(กลับถาวร)วันนี้..
คืออยากไปส่งนะ ไม่ได้ไม่อยาก เพราะชั้นก็ไม่ได้เจอคยูจงมานานนะ
ตั้งแต่ก่อนกลับไทยไปตามดงบังอ่ะ (คือชั้นเห็นคจ.ฝ่ายเดียว แต่เค้าไม่เห็นเราอ่ะ โฮๆ)
คือจนวันมันกลับเกาหลี..กูก็ไม่ไปส่ง เฮ้อ   บ่นๆจะร้องไห้
แต่โดนดักล่วงหน้า   เลือกเอาซักวง   แจจุงกะคยูจง   อย่ามาร้องไห้พร่ำเพรื่อT-T

ทีนี้กลายเป็นร้องไห้เพราะโดนด่าแทน ฮ่าๆๆ
ไม่ได้เจอนานๆ ก็คิดถึงนะเนี่ย ...   วันนี้ได้เบอร์มือถือ..คนนั้น..มาแล้ว
แหม มีการบอกอีกนะ ถ้าไปเกาหลีโทรหานะ ไปหาอะไรกินกัน (หมายถึงเวนะไม่ใช่กู)
ต้องให้เวจัดการต่อ.. พี่สาวจะไปเกาหลี ช่วยเทคแคร์พี่สาวด้วย...
ถ้าเป็นงั้นจริงแล้วมาเจอหน้ากัน กูว่างานนี้คจ.ช็อค   อีพวกนี้ทำเป็นขบวนการเลยเว้ย ฮ่าๆๆๆ
ได้เบอร์มาก็เท่านั้น....เราเปิดเผยตัวไม่ได้ ฮือๆๆๆ

ปล.ไดหน้าที่แล้วไม่มีไรจริงๆ อย่าซีเรียส   เหอะๆๆ
ช่วงนี้ต้องเมคมันนี่ก่อนซะละ   มีแต่หนี้   เฮ้อ   เดือนนี้ลางานอีกบึ้ม ดั๊บไม่อยู่..
ปลายเดือนนี้ ฟาเรนไฮด์เต็มที่อ่ะ   ฮ่าๆๆ