งง
ช่วงนี้ก๊งละ ลืมวันลืมคืน เหมือนมีเรื่องจะเขียนลงได แต่ผ่านมานาน..ก็ลืมหมดแล้วว่ะ เหอๆๆ
วันนี้ก็หลับซะ ยันห้าโมงเย็น ตื่นมาคืองงเลยทีเดียว นี่วันไหนแล้ววะ แต่เป็นวันที่แฮปปี้ที่สุด
เพราะหลับแบบลืมโลก ใครจะเมล์ตามโทรตามให้กูตามดั๊บ กูไม่สนละ มือถือร้องไปละกัน กูจะนอนนนน
ออกจากบ้านห้าโมงครึ่ง ..เอาเข้าไป ยังได้ตามอีกอ่ะ แต่เจอแต่ลีดเดอร์กะมันเนะ
เพราะคยูจงมันเข้าไปอัดตั้งแต่เมื่อวานแล้ว (ซึ่งกูทำงาน โฮๆ)
อยากจะบอกว่า โดนแจจุงสาปแช่งแน่ๆ
ตั้งแต่กลับจากไทย คยูจงยังไม่เห็นกูเลย นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น..
ใครสาปแช่งไรกูไว้ป่าววะ เฮ้อ
กะมันเนะนี่เจอจัง เจอตลอด แล้วไอ้เราก็ยืนเฉยๆ..
มองๆโบกมือเล่น มันเนะก็ต้องเห็นตลอด
แล้วเค้าจะต้องหันมา โอ๊ะๆๆๆ แล้วก็พูด สวัสดีครับ (ภาษาไทยเลยนะ)
ทุกครั้งอ่ะ เรานี่แบบ..มันเนะอีกละ ห่า เด๋วกูก็เปลี่ยนไปชอบมันเนะซะหรอก
คยูจงไม่ได้เจอเชี่ยไรเลยเนี่ย
ระหว่างที่วันนี้รอดั๊บ ถ้าสละเวลาซักหน่อยปลีกตัวไปเดินเล่น..กูว่าคงได้เจอยามะพี..
แต่เอาเหอะ ลีดเดอร์ไปก่อนละกัน แทนกันได้ หน้าคล้ายๆกัน เหอๆๆ
ตอนนี้ลีดเดอร์พี่แดกราเมงเสร็จ ..จะเป็นไงต่อไป คืนนี้เที่ยวแน่..
แต่กูกลับบ้านล่ะ รอข่าวเข้ามาก่อน กูตามแน่ ไหนๆวันนี้ก็หลับทั้งวันละเนี่ย
สแตนด์บายก่อน..ตอนนี้นั่งอัดดีวีดีไปพลางๆ คืนนี้ คจ.ออก กูออกเช่นกัน เหอๆๆ
แจจุงรีบกลับมาซักที อุตส่าห์รู้ที่เที่ยวจจ.ละ ...จะไปตามถึงผับเลยทีเดียว อิๆๆ
งงที่สอง เกิดไรขึ้น วันนี้แจจุงตกเวทีเหรอ กูล่ะงง
ถามมายูมิละ ตอนเพลงสุดท้าย เด๋วก็คงรู้ว่าเป็นไรมากไหม ตอนนี้ไม่รู้ว่าแจจุงเจ็บหรือเปล่า
เพลงสุดท้าย แจจุงตกเวที ตอนแรกก็เห็นยืนอยู่กันน่ะแหละ
ชางมินแจจุง (ชั้นก็มั่วๆนะ ไม่ได้ไปดูเอง)
มองๆไปอีกที เหลือแต่ชางมิน แจจุงหาย เพื่อนในวงก็ไม่มีใครสังเกต
จนจบเพลง ถึงพึ่งรู้สึก..ว่าแจจุงหายไป แล้วแฟนๆเรียกแจจุงเหรอ..
ตอนจบก็โผล่มาอีกที เค้าก็ไม่ได้บอก ว่าเป็นไงบ้าง แต่โผล่มาได้ ไม่เดินกระเผลก..
ก็คงไม่เป็นไรมั้ง(หรือเปล่าวะ) งานนี้ต้องถามคนที่ไปดูคอนล่ะ ชั้นไม่ได้ไปดู
ไม่รับรู้เว้ย เหอๆๆๆ
วงนี้เป็นไรเนี่ย เจ็บตัวกันเป็นประจำ อย่าเจ็บมาก หายกันเร็วๆ
เด๋วคอนที่ไทยจะไม่สนุกเอา เหอๆๆ
ใกล้ถึงวันเกิดแร้ววว วันเกิดทุกปีต้องได้เจอดงบัง (เจอมาสองปีละ ทุกวันเกิด)
ปีนี้หวังว่าคงได้เจออีกนะ มีรายการวิทยุด้วย ...เหอๆๆ
ปล.เด๋วลงรูปที่สนามบินตอนบินจากไทยกลับญี่ปุ่นละกัน
ว่างจัด เอาเป็นรูปไปดู ไฟล์วีดีโอไม่ให้ ฮ่าๆๆ
ปล.เซ๊ยมัวแต่อยู่กะถังขยะ..ทิ้งซัมติงอยู่ เฮ้อออ มีใครได้ให้ไรเซ๊ยบ้างป่าวเนี่ย
พวกฝากของมาอ่ะ .. แต่อย่ารับรู้เลย เซียมิกกี้ ...
ดีนะแจจุงเก็บหมด เหอะๆๆ
จริงๆมัน..มีตอนที่แจจุงกะมิกกี้บ๊ายบายให้กล้องอ่ะ แคปมาแล้วภาพเบลอ เหอะๆๆ
เอาไปแค่นี้ล่ะ สุดท้าย ขอปิดภาพด้วยหนูน้อยกระเป๋าสีแดง..
นังน้องบี..เดินตามยูโนต้อยๆขึ้นเครื่องไปเลยเลยเหอะ ฮ่าๆๆๆ
ปล.ก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำไมในสนามบินที่ไทยถึงมีแต่พวกเราที่เจอวะ
ฮ่าๆๆๆๆ ก็เห็นกันอยู่แคปรูปให้ดูละ จะว่าตอแหลก็เอาเหอะ เชิญหลอกตัวเองกันต่อไป อิๆๆ
คือเค้าก็เดินขึ้นเครื่องกันปกติเลยนะ เหอะๆ ก่อนเวลาเครื่องออกด้วยเหอะ
ไม่ได้ขึ้นคนสุดท้ายนะ เพราะยังมีคนอื่นช้ากว่าดงบัง
แต่ถ้าจากญี่ปุ่นมาไทยคนสุดท้ายแน่นอน (กูกะดงบังเองล่ะ วิ่งกันอย่างเหนื่อย)
ที่สำคัญไม่ได้อยากลงรูปหรอก ..ทำไมเพื่อนๆเรารีเควสกันจังวะ
อยากให้ลง เพราะสมเพชคนปากหมา เหอะๆ เอาไงก็เอาวะ
เราไม่ได้ไรอยู่ละ ช่วงนี้ทำแต่งาน ไดยังไม่มีเวลาจะอัพเลย เฮ้อออ
30oct07 5:44am
ขณะนี้เวลา..ตีห้ากว่าๆ ชั้นรอลีดเดอร์แค่ตีสี่ครึ่ง ไม่รู้แม่งกลับกี่โมง เอาเหอะ ขำๆ(ตามฟอร์ม)
รู้แค่วันนี้วิ่งเหนื่อยมากอ่ะ โจ๊กดี ฮ่าๆๆ สรุป...ไปรอหน้าบ้าน เจอแต่คยูจงกะหมูป่า
เดินไปคอนวินี่ตอนเที่ยงคืนครึ่ง และยองแซง เดินกลับบ้านตอนตีสามสิบห้านาที จบข่าว
แล้วกูก็ไม่ได้สนใจด้วย มัวแต่คุยโทรศัพท์อ่ะ เอาเหอะ กูไม่ได้ชอบ ฮ่าๆๆ
อุตส่าห์อยากเจอลีดเดอร์ลีดเดอร์คนดี เหมือนในดั๊บจะชอบลีดเดอร์มากสุดละเนี่ย ฮ่าๆๆ
วันนี้ก็นะ ...ไปรับดงบังมา เพราะวันนี้บินกลับญี่ปุ่น เที่ยวบินสุดท้าย
คือชั้นลางานล่วงหน้าเลยขอบอก วันอาทิตย์หลับยาว ยันห้าโมงเย็น
วันจันทร์ไปทำงานตอนเช้า แล้วขอเลิกแค่บ่ายสาม กลับบ้านมาสแตนด์บาย..
นอนหลับอ่ะ หลับให้อิ่มค่ำๆต้องรอรับดงบังที่สนามบิน แล้วดึกๆต้องไปนั่งหน้าบ้านดั๊บต่อ
(ชีวิตกูเถื่อนจริงๆ) หลับอิ่มจริงๆนะ ตอนนี้ก็ยังไม่ง่วงนอนเลยว่ะ
สี่ทุ่มยี่สิบนาที เครื่องต้องลง แต่นู่นนน กว่าดงบังจะเสด็จออกมา
สี่ทุ่มห้าสิบเลย รอกันอยู่ข้างในอ่ะ เอาเชือกมากั้นๆแฟน
แต่แฟนไม่เยอะนะ สามสิบคนเอง หรือมากกว่านั้นนิดหน่อย
แล้วเพื่อนชั้นนี่บอกเลย ยุ้ยโชคดีอ่ะ ปกติไม่เป็นแบบนี้ ปกติลากจิกรายตัว ไม่ให้อยู่ในสนามบิน
ไล่ให้ออกไปข้างนอก แต่คราวนี้ ปล่อยให้อยู่ แล้วคนมันน้อยด้วยแหละ
เซียเดินออกมาคนแรก.. ผ่านไป
มิกกี้..เดินตอนไหนไม่รู้ ไม่ได้อยู่ในความทรงจำเลยว่ะ
แล้วก็ เป็นแจจุงกะชางมิน เดินมาติดๆกัน รู้แค่...ชางมินยังใช้กระเป๋าเราอยู่ จบข่าว
ใช้ไปเยอะๆก็ดี กูเสียดายเงิน สี่หมื่นกว่าบาท กะกระเป๋าใบนึง ชั้นเอาไปซื้อตั๋วเครื่องบิน
บิสิเนสคลาสจะดีกว่าไหม เหอๆๆๆๆ (ช่วยไม่ได้ตอนนั้นรวย เงินเหลือ ตอนนี้จนไม่มีจะแดกเลยเนี่ย)
ชางมินน่ารักเชียว ใส่แว่นด้วย ถือกระเป๋าสองใบ กระเป๋าชั้น กะกระเป๋าใส่โน้ตบุ๊ค หนักไหมน่ะ
คือที่แน่ๆ กระเป๋ากูอ่ะหนักมาก แล้วของนี่เต็มกระเป๋าเลย น่าสงสาร ฮ่าๆ
ปิดท้ายด้วยยูโน ค่อยๆเดินมา ลากขาเดินมเลย น่าสงสารรรรรรรร
บรรยากาศค่อนข้างเงียบ แฟนญี่ปุ่นมารยาทดี ไม่เถื่อน คือในสนามบินเงียบกริบ
คนพูดกันยังไม่ค่อยจะมีเลย เรากะบีก็ผู้หญิงแถวหน้ากัน..
แล้วสภาพยูโนน่าสงสารมากๆ หน้าเค้าก็เป็ฯรอยอีก ตรงใต้ตาอ่ะ รอยแดงๆ
ชั้นนี่แบบ..เฮ้ย ยูโน น่าสงสาร แค่พูดๆอยู่หันไปมองไอ้บี ห่าาา
ไอ้บียืนร้องไห้ (กูงงว่ามันแฟนใครกันแน่ ฮ่าๆๆๆ)
ก็เรื่อยๆ พอดงบังขึ้นรถ แฟนเริ่มไปยืนกันทางหน้ารถกะหลังรถ เพราะมันส่องเข้าไปได้
แต่กูไม่อ่ะ ยืนข้างประตูเลย เหอะๆๆๆ คือถ้าเห็นก็คือเห็น ไม่เห็นก็คือจบ
แต่วันนี้คือดี เปิดประตูทิ้งไว้นาน ห่าเอ๊ย แล้วแฟนก็ไม่มียืนตรงนั้นเลยด้วยนะ
ชางมินเซียไปนั่งด้านหลัง
แจจุงกะมิกกี้ นั่งหลังคนขับ แจจุงอ่ะหลังคนขับเลยมิกกี้ตรงกลาง..
แล้วประตูก็เปิดค้าง แจจุงเนี่ยมองออกมา..ก็มองไป..ชั้นอ่ะมองเค้าไม่เห็นเท่าไหร่
เพราะในรถมืด เรามองเข้าไปไม่ค่อยเห็น แต่เห็นแค่ว่า เค้ามองออกมา
แต่มองออกมามันจะเห็ฯไรวะ...นอกจากชั้นกะบี ยืนหน้าเสร่อกันอยู่แถวนั้นเนี่ย เหอะๆๆ
ที่น่าแฮปปี้สุดๆ ยูโนนั่งข้างคนขับ ไม่มีฟิล์มไง ใสๆเลยเต็มตา
ตอนแรกยูโนหน้าเหมือนบึ้งๆอ่ะ .. ก็ไม่ได้ไร ก็มองเห็นเค้าแบบด้านข้าง
เพราะเค้าหันหน้าไปทางด้านหน้าอยู่แล้ว แต่ซักพัก เค้าหันไปคุยกะคนข้างหลัง ..
คือ แล้วเสือกหันมาทางฝั่งที่เรายืนอยู่ คือหันออกนอกรถ
(ปกติมันควรจะหันเข้าหาทางฝั่งคนขับป่ะ งงๆอยู่)
คุยเสร็จ กูก็เสร่อเลย ยืนโบกมือ (ตามสเตป) เห็นไม่เห็นไม่รู้ กูโบกไว้ก่อน
คือ... ยูโนน่ะยิ้มอยู่แล้ว ตั้งแต่หันไปคุยกะคนข้างหลัง แล้วมันหันกลับมาทางด้านหน้า
ยังไง๊ยังไงก็ต้องเห็นเราอ่ะ เค้าหยุดมองนะ เห็นชั้นบ้าพลังโบกมือบ๊ายบายอยู่
เค้าก็ขยับหัวออกมามองชัดๆ แล้วโบกมือให้เหมือนกัน โห ไงล่ะ งานนี้จบข่าว
แฟนยืนรอด้านหน้าด้านหลังกันบึ้ม ไม่ได้เชี่ยไรอ่ะ มีกูได้คนเดียว เหอๆๆๆ
งานนี้สะใจที่สุด แหม ไม่ได้ตามซะนาน กลับมาทีก็ยังได้อยู่เว้ย
แต่ที่แน่ๆ....อาทิตย์นี้อดลางานละ เฮ้อออ วันเกิดยังต้องทำงานอ่ะ..ซวยไหมล่ะ
แต่ไม่รู้แหละ เสาร์อาทิตย์ตอนกลางวันไม่ทำงานเว้ย จะไปตามดงบัง
บอกละว่าดงบังคัมแบ็ค หัวหน้ากุมขมับ มีลูกน้องแบบนี้เครียดอ่ะ
เค้าบอก..หลังจากคอนดั๊บ ยุ้ยเหมือนเป็นคนปกติอยู่พักนึง
ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้น น่าจะเลิกบ้าดาราได้ละ..ที่ไหนได้..ปล่อยให้กลับไทยไป
กลับกลายเป็นว่าบ้าหนักกว่าเก่า ฮ่าๆๆ
ตอนแรกบอกลางานจะบินไปคอนที่มาเลย์ คงไม่ได้ไปอ่ะ (ลาได้แล้วนะ)
สรุปว่าข้าพเจ้า อยู่ญี่ปุ่นอ่ะแหละ..ตามอู๋จุนเนี่ยแหละ ไม่เปลืองเงิน
ไม่ต้องเสียค่าเครื่องบิน ฮ่าๆๆ
ปล. คนที่สั่งออลอะเบ้าท์เนี่ยนัดเอาของกะพี่ตาได้แล้วนะ
ถึงตั้งแต่อาทิตย์ก่อนแล้วอ่ะ
ส่วนเอสแมกกาซีน คนที่สั่งประจำ ไปนัดเอาได้ละ ถึงไทยหมดแล้วเหมือนกัน
แล้วยังมีแมกกาซีนเหลืออยู่บ้าง ถ้าใครจะเอาเมล์มาได้
ดั๊บก็รีบๆกลับไปซะที ชั้นจะได้ทำงานทำการบ้าง เหอๆๆๆ
ตอนนี้ดั๊บชอบแบบขำๆละ ไม่ซีเรียส ไม่เสียน้ำตาให้ละ กูเหนื่อย
กะแจจุงยังไม่เคยร้องไห้ให้เลย ทำไมเสือกไปร้องไห้กะคจ.วะเนี่ย
ฟิ้ว หกโมงเช้านอนดีกว่าพรุ่งนี้ทำงานเช้าอีกละ เฮ้อ
30oct07 10:56am
งานนี้งงกันต่อ ตามหัวเรื่อง.. จนตอนนี้ยังงงอยู่
กูไปรอดั๊บแต่เสือกได้ลายเซ็นต์มิกกี้ เอาเข้าไป๊
ไม่รู้จะว่าไงละ เอาเป็นว่า เด็กในเครือข่ายที่สั่งๆกันไว้
(เด็กชงเหล้าทั่วราชอาณาจักร ฮ่าๆๆ)
คือสั่งไว้เลย ตามผับเนี่ย เจอดงบังชินกิ ติดต่อด่วน ..
คือนี่ก็คือพึ่งรู้ตอนเช้านะ ตอนที่มิกกี้อยู่ผับ กูยังไม่รู้เรื่องงงง
มารู้เอาเมื่อถึงบ้านหัวถึงหมอนละ ห่า สรุปว่าไปสองคน
หรือว่ามิกกี้คนเดียวตอนนี้ยังไม่รู้เลยเนี่ย
ต้องขอบคุณหลายๆฝ่าย ตอแหลกันเป็นกรุ๊ป..
น้องคนชงเหล้า(เพื่อนเว)บอกมิกกี้ วันเกิดพี่สาว ขอลายเซ็นต์หน่อย
เลยได้ลายเซ็นต์มาตามรูป มีค้งมีเค้กด้วย
แต่เอาเหอะใกล้วันเกิดกูจริงๆเว้ย ฮ่าๆๆๆ
ทูยุ้ย.. (ถ้าชื่อกูไทยแท้ๆ.. คาดว่ามิกกี้คงไหวตัวทัน กูเซ็นต์ชื่อนี้บ่อยมาก
โชคดี ชื่อเสือกคล้ายคนญี่ปุ่น เหอๆๆ)
วันที่ยังสติลเป็น 2007.10.29 ฮ่าๆๆๆ
คือ ถ้าเกิด..ไม่มีว่าทูยุ้ย กูว่ากูยกให้ปอยให้ฟ้าได้อีก ..
มิกกี้ได้เยอะแล้ว แต่ก็เอาอ่ะ อุตส่าห์แฮปปี้เบิร์ทเดย์ให้เว้ย
เด๋วเจอเวคราวหน้าต้องไปกราบตีนซะละ ช่วยกูเหลือเกิน ฮ๋าๆๆ
วันนี้ก็หลับซะ ยันห้าโมงเย็น ตื่นมาคืองงเลยทีเดียว นี่วันไหนแล้ววะ แต่เป็นวันที่แฮปปี้ที่สุด
เพราะหลับแบบลืมโลก ใครจะเมล์ตามโทรตามให้กูตามดั๊บ กูไม่สนละ มือถือร้องไปละกัน กูจะนอนนนน
ออกจากบ้านห้าโมงครึ่ง ..เอาเข้าไป ยังได้ตามอีกอ่ะ แต่เจอแต่ลีดเดอร์กะมันเนะ
เพราะคยูจงมันเข้าไปอัดตั้งแต่เมื่อวานแล้ว (ซึ่งกูทำงาน โฮๆ)
อยากจะบอกว่า โดนแจจุงสาปแช่งแน่ๆ
ตั้งแต่กลับจากไทย คยูจงยังไม่เห็นกูเลย นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น..
ใครสาปแช่งไรกูไว้ป่าววะ เฮ้อ
กะมันเนะนี่เจอจัง เจอตลอด แล้วไอ้เราก็ยืนเฉยๆ..
มองๆโบกมือเล่น มันเนะก็ต้องเห็นตลอด
แล้วเค้าจะต้องหันมา โอ๊ะๆๆๆ แล้วก็พูด สวัสดีครับ (ภาษาไทยเลยนะ)
ทุกครั้งอ่ะ เรานี่แบบ..มันเนะอีกละ ห่า เด๋วกูก็เปลี่ยนไปชอบมันเนะซะหรอก
คยูจงไม่ได้เจอเชี่ยไรเลยเนี่ย
ระหว่างที่วันนี้รอดั๊บ ถ้าสละเวลาซักหน่อยปลีกตัวไปเดินเล่น..กูว่าคงได้เจอยามะพี..
แต่เอาเหอะ ลีดเดอร์ไปก่อนละกัน แทนกันได้ หน้าคล้ายๆกัน เหอๆๆ
ตอนนี้ลีดเดอร์พี่แดกราเมงเสร็จ ..จะเป็นไงต่อไป คืนนี้เที่ยวแน่..
แต่กูกลับบ้านล่ะ รอข่าวเข้ามาก่อน กูตามแน่ ไหนๆวันนี้ก็หลับทั้งวันละเนี่ย
สแตนด์บายก่อน..ตอนนี้นั่งอัดดีวีดีไปพลางๆ คืนนี้ คจ.ออก กูออกเช่นกัน เหอๆๆ
แจจุงรีบกลับมาซักที อุตส่าห์รู้ที่เที่ยวจจ.ละ ...จะไปตามถึงผับเลยทีเดียว อิๆๆ
งงที่สอง เกิดไรขึ้น วันนี้แจจุงตกเวทีเหรอ กูล่ะงง
ถามมายูมิละ ตอนเพลงสุดท้าย เด๋วก็คงรู้ว่าเป็นไรมากไหม ตอนนี้ไม่รู้ว่าแจจุงเจ็บหรือเปล่า
เพลงสุดท้าย แจจุงตกเวที ตอนแรกก็เห็นยืนอยู่กันน่ะแหละ
ชางมินแจจุง (ชั้นก็มั่วๆนะ ไม่ได้ไปดูเอง)
มองๆไปอีกที เหลือแต่ชางมิน แจจุงหาย เพื่อนในวงก็ไม่มีใครสังเกต
จนจบเพลง ถึงพึ่งรู้สึก..ว่าแจจุงหายไป แล้วแฟนๆเรียกแจจุงเหรอ..
ตอนจบก็โผล่มาอีกที เค้าก็ไม่ได้บอก ว่าเป็นไงบ้าง แต่โผล่มาได้ ไม่เดินกระเผลก..
ก็คงไม่เป็นไรมั้ง(หรือเปล่าวะ) งานนี้ต้องถามคนที่ไปดูคอนล่ะ ชั้นไม่ได้ไปดู
ไม่รับรู้เว้ย เหอๆๆๆ
วงนี้เป็นไรเนี่ย เจ็บตัวกันเป็นประจำ อย่าเจ็บมาก หายกันเร็วๆ
เด๋วคอนที่ไทยจะไม่สนุกเอา เหอๆๆ
ใกล้ถึงวันเกิดแร้ววว วันเกิดทุกปีต้องได้เจอดงบัง (เจอมาสองปีละ ทุกวันเกิด)
ปีนี้หวังว่าคงได้เจออีกนะ มีรายการวิทยุด้วย ...เหอๆๆ
ปล.เด๋วลงรูปที่สนามบินตอนบินจากไทยกลับญี่ปุ่นละกัน
ว่างจัด เอาเป็นรูปไปดู ไฟล์วีดีโอไม่ให้ ฮ่าๆๆ
ปล.เซ๊ยมัวแต่อยู่กะถังขยะ..ทิ้งซัมติงอยู่ เฮ้อออ มีใครได้ให้ไรเซ๊ยบ้างป่าวเนี่ย
พวกฝากของมาอ่ะ .. แต่อย่ารับรู้เลย เซียมิกกี้ ...
ดีนะแจจุงเก็บหมด เหอะๆๆ
จริงๆมัน..มีตอนที่แจจุงกะมิกกี้บ๊ายบายให้กล้องอ่ะ แคปมาแล้วภาพเบลอ เหอะๆๆ
เอาไปแค่นี้ล่ะ สุดท้าย ขอปิดภาพด้วยหนูน้อยกระเป๋าสีแดง..
นังน้องบี..เดินตามยูโนต้อยๆขึ้นเครื่องไปเลยเลยเหอะ ฮ่าๆๆๆ
ปล.ก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำไมในสนามบินที่ไทยถึงมีแต่พวกเราที่เจอวะ
ฮ่าๆๆๆๆ ก็เห็นกันอยู่แคปรูปให้ดูละ จะว่าตอแหลก็เอาเหอะ เชิญหลอกตัวเองกันต่อไป อิๆๆ
คือเค้าก็เดินขึ้นเครื่องกันปกติเลยนะ เหอะๆ ก่อนเวลาเครื่องออกด้วยเหอะ
ไม่ได้ขึ้นคนสุดท้ายนะ เพราะยังมีคนอื่นช้ากว่าดงบัง
แต่ถ้าจากญี่ปุ่นมาไทยคนสุดท้ายแน่นอน (กูกะดงบังเองล่ะ วิ่งกันอย่างเหนื่อย)
ที่สำคัญไม่ได้อยากลงรูปหรอก ..ทำไมเพื่อนๆเรารีเควสกันจังวะ
อยากให้ลง เพราะสมเพชคนปากหมา เหอะๆ เอาไงก็เอาวะ
เราไม่ได้ไรอยู่ละ ช่วงนี้ทำแต่งาน ไดยังไม่มีเวลาจะอัพเลย เฮ้อออ
30oct07 5:44am
ขณะนี้เวลา..ตีห้ากว่าๆ ชั้นรอลีดเดอร์แค่ตีสี่ครึ่ง ไม่รู้แม่งกลับกี่โมง เอาเหอะ ขำๆ(ตามฟอร์ม)
รู้แค่วันนี้วิ่งเหนื่อยมากอ่ะ โจ๊กดี ฮ่าๆๆ สรุป...ไปรอหน้าบ้าน เจอแต่คยูจงกะหมูป่า
เดินไปคอนวินี่ตอนเที่ยงคืนครึ่ง และยองแซง เดินกลับบ้านตอนตีสามสิบห้านาที จบข่าว
แล้วกูก็ไม่ได้สนใจด้วย มัวแต่คุยโทรศัพท์อ่ะ เอาเหอะ กูไม่ได้ชอบ ฮ่าๆๆ
อุตส่าห์อยากเจอลีดเดอร์ลีดเดอร์คนดี เหมือนในดั๊บจะชอบลีดเดอร์มากสุดละเนี่ย ฮ่าๆๆ
วันนี้ก็นะ ...ไปรับดงบังมา เพราะวันนี้บินกลับญี่ปุ่น เที่ยวบินสุดท้าย
คือชั้นลางานล่วงหน้าเลยขอบอก วันอาทิตย์หลับยาว ยันห้าโมงเย็น
วันจันทร์ไปทำงานตอนเช้า แล้วขอเลิกแค่บ่ายสาม กลับบ้านมาสแตนด์บาย..
นอนหลับอ่ะ หลับให้อิ่มค่ำๆต้องรอรับดงบังที่สนามบิน แล้วดึกๆต้องไปนั่งหน้าบ้านดั๊บต่อ
(ชีวิตกูเถื่อนจริงๆ) หลับอิ่มจริงๆนะ ตอนนี้ก็ยังไม่ง่วงนอนเลยว่ะ
สี่ทุ่มยี่สิบนาที เครื่องต้องลง แต่นู่นนน กว่าดงบังจะเสด็จออกมา
สี่ทุ่มห้าสิบเลย รอกันอยู่ข้างในอ่ะ เอาเชือกมากั้นๆแฟน
แต่แฟนไม่เยอะนะ สามสิบคนเอง หรือมากกว่านั้นนิดหน่อย
แล้วเพื่อนชั้นนี่บอกเลย ยุ้ยโชคดีอ่ะ ปกติไม่เป็นแบบนี้ ปกติลากจิกรายตัว ไม่ให้อยู่ในสนามบิน
ไล่ให้ออกไปข้างนอก แต่คราวนี้ ปล่อยให้อยู่ แล้วคนมันน้อยด้วยแหละ
เซียเดินออกมาคนแรก.. ผ่านไป
มิกกี้..เดินตอนไหนไม่รู้ ไม่ได้อยู่ในความทรงจำเลยว่ะ
แล้วก็ เป็นแจจุงกะชางมิน เดินมาติดๆกัน รู้แค่...ชางมินยังใช้กระเป๋าเราอยู่ จบข่าว
ใช้ไปเยอะๆก็ดี กูเสียดายเงิน สี่หมื่นกว่าบาท กะกระเป๋าใบนึง ชั้นเอาไปซื้อตั๋วเครื่องบิน
บิสิเนสคลาสจะดีกว่าไหม เหอๆๆๆๆ (ช่วยไม่ได้ตอนนั้นรวย เงินเหลือ ตอนนี้จนไม่มีจะแดกเลยเนี่ย)
ชางมินน่ารักเชียว ใส่แว่นด้วย ถือกระเป๋าสองใบ กระเป๋าชั้น กะกระเป๋าใส่โน้ตบุ๊ค หนักไหมน่ะ
คือที่แน่ๆ กระเป๋ากูอ่ะหนักมาก แล้วของนี่เต็มกระเป๋าเลย น่าสงสาร ฮ่าๆ
ปิดท้ายด้วยยูโน ค่อยๆเดินมา ลากขาเดินมเลย น่าสงสารรรรรรรร
บรรยากาศค่อนข้างเงียบ แฟนญี่ปุ่นมารยาทดี ไม่เถื่อน คือในสนามบินเงียบกริบ
คนพูดกันยังไม่ค่อยจะมีเลย เรากะบีก็ผู้หญิงแถวหน้ากัน..
แล้วสภาพยูโนน่าสงสารมากๆ หน้าเค้าก็เป็ฯรอยอีก ตรงใต้ตาอ่ะ รอยแดงๆ
ชั้นนี่แบบ..เฮ้ย ยูโน น่าสงสาร แค่พูดๆอยู่หันไปมองไอ้บี ห่าาา
ไอ้บียืนร้องไห้ (กูงงว่ามันแฟนใครกันแน่ ฮ่าๆๆๆ)
ก็เรื่อยๆ พอดงบังขึ้นรถ แฟนเริ่มไปยืนกันทางหน้ารถกะหลังรถ เพราะมันส่องเข้าไปได้
แต่กูไม่อ่ะ ยืนข้างประตูเลย เหอะๆๆๆ คือถ้าเห็นก็คือเห็น ไม่เห็นก็คือจบ
แต่วันนี้คือดี เปิดประตูทิ้งไว้นาน ห่าเอ๊ย แล้วแฟนก็ไม่มียืนตรงนั้นเลยด้วยนะ
ชางมินเซียไปนั่งด้านหลัง
แจจุงกะมิกกี้ นั่งหลังคนขับ แจจุงอ่ะหลังคนขับเลยมิกกี้ตรงกลาง..
แล้วประตูก็เปิดค้าง แจจุงเนี่ยมองออกมา..ก็มองไป..ชั้นอ่ะมองเค้าไม่เห็นเท่าไหร่
เพราะในรถมืด เรามองเข้าไปไม่ค่อยเห็น แต่เห็นแค่ว่า เค้ามองออกมา
แต่มองออกมามันจะเห็ฯไรวะ...นอกจากชั้นกะบี ยืนหน้าเสร่อกันอยู่แถวนั้นเนี่ย เหอะๆๆ
ที่น่าแฮปปี้สุดๆ ยูโนนั่งข้างคนขับ ไม่มีฟิล์มไง ใสๆเลยเต็มตา
ตอนแรกยูโนหน้าเหมือนบึ้งๆอ่ะ .. ก็ไม่ได้ไร ก็มองเห็นเค้าแบบด้านข้าง
เพราะเค้าหันหน้าไปทางด้านหน้าอยู่แล้ว แต่ซักพัก เค้าหันไปคุยกะคนข้างหลัง ..
คือ แล้วเสือกหันมาทางฝั่งที่เรายืนอยู่ คือหันออกนอกรถ
(ปกติมันควรจะหันเข้าหาทางฝั่งคนขับป่ะ งงๆอยู่)
คุยเสร็จ กูก็เสร่อเลย ยืนโบกมือ (ตามสเตป) เห็นไม่เห็นไม่รู้ กูโบกไว้ก่อน
คือ... ยูโนน่ะยิ้มอยู่แล้ว ตั้งแต่หันไปคุยกะคนข้างหลัง แล้วมันหันกลับมาทางด้านหน้า
ยังไง๊ยังไงก็ต้องเห็นเราอ่ะ เค้าหยุดมองนะ เห็นชั้นบ้าพลังโบกมือบ๊ายบายอยู่
เค้าก็ขยับหัวออกมามองชัดๆ แล้วโบกมือให้เหมือนกัน โห ไงล่ะ งานนี้จบข่าว
แฟนยืนรอด้านหน้าด้านหลังกันบึ้ม ไม่ได้เชี่ยไรอ่ะ มีกูได้คนเดียว เหอๆๆๆ
งานนี้สะใจที่สุด แหม ไม่ได้ตามซะนาน กลับมาทีก็ยังได้อยู่เว้ย
แต่ที่แน่ๆ....อาทิตย์นี้อดลางานละ เฮ้อออ วันเกิดยังต้องทำงานอ่ะ..ซวยไหมล่ะ
แต่ไม่รู้แหละ เสาร์อาทิตย์ตอนกลางวันไม่ทำงานเว้ย จะไปตามดงบัง
บอกละว่าดงบังคัมแบ็ค หัวหน้ากุมขมับ มีลูกน้องแบบนี้เครียดอ่ะ
เค้าบอก..หลังจากคอนดั๊บ ยุ้ยเหมือนเป็นคนปกติอยู่พักนึง
ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้น น่าจะเลิกบ้าดาราได้ละ..ที่ไหนได้..ปล่อยให้กลับไทยไป
กลับกลายเป็นว่าบ้าหนักกว่าเก่า ฮ่าๆๆ
ตอนแรกบอกลางานจะบินไปคอนที่มาเลย์ คงไม่ได้ไปอ่ะ (ลาได้แล้วนะ)
สรุปว่าข้าพเจ้า อยู่ญี่ปุ่นอ่ะแหละ..ตามอู๋จุนเนี่ยแหละ ไม่เปลืองเงิน
ไม่ต้องเสียค่าเครื่องบิน ฮ่าๆๆ
ปล. คนที่สั่งออลอะเบ้าท์เนี่ยนัดเอาของกะพี่ตาได้แล้วนะ
ถึงตั้งแต่อาทิตย์ก่อนแล้วอ่ะ
ส่วนเอสแมกกาซีน คนที่สั่งประจำ ไปนัดเอาได้ละ ถึงไทยหมดแล้วเหมือนกัน
แล้วยังมีแมกกาซีนเหลืออยู่บ้าง ถ้าใครจะเอาเมล์มาได้
ดั๊บก็รีบๆกลับไปซะที ชั้นจะได้ทำงานทำการบ้าง เหอๆๆๆ
ตอนนี้ดั๊บชอบแบบขำๆละ ไม่ซีเรียส ไม่เสียน้ำตาให้ละ กูเหนื่อย
กะแจจุงยังไม่เคยร้องไห้ให้เลย ทำไมเสือกไปร้องไห้กะคจ.วะเนี่ย
ฟิ้ว หกโมงเช้านอนดีกว่าพรุ่งนี้ทำงานเช้าอีกละ เฮ้อ
30oct07 10:56am
งานนี้งงกันต่อ ตามหัวเรื่อง.. จนตอนนี้ยังงงอยู่
กูไปรอดั๊บแต่เสือกได้ลายเซ็นต์มิกกี้ เอาเข้าไป๊
ไม่รู้จะว่าไงละ เอาเป็นว่า เด็กในเครือข่ายที่สั่งๆกันไว้
(เด็กชงเหล้าทั่วราชอาณาจักร ฮ่าๆๆ)
คือสั่งไว้เลย ตามผับเนี่ย เจอดงบังชินกิ ติดต่อด่วน ..
คือนี่ก็คือพึ่งรู้ตอนเช้านะ ตอนที่มิกกี้อยู่ผับ กูยังไม่รู้เรื่องงงง
มารู้เอาเมื่อถึงบ้านหัวถึงหมอนละ ห่า สรุปว่าไปสองคน
หรือว่ามิกกี้คนเดียวตอนนี้ยังไม่รู้เลยเนี่ย
ต้องขอบคุณหลายๆฝ่าย ตอแหลกันเป็นกรุ๊ป..
น้องคนชงเหล้า(เพื่อนเว)บอกมิกกี้ วันเกิดพี่สาว ขอลายเซ็นต์หน่อย
เลยได้ลายเซ็นต์มาตามรูป มีค้งมีเค้กด้วย
แต่เอาเหอะใกล้วันเกิดกูจริงๆเว้ย ฮ่าๆๆๆ
ทูยุ้ย.. (ถ้าชื่อกูไทยแท้ๆ.. คาดว่ามิกกี้คงไหวตัวทัน กูเซ็นต์ชื่อนี้บ่อยมาก
โชคดี ชื่อเสือกคล้ายคนญี่ปุ่น เหอๆๆ)
วันที่ยังสติลเป็น 2007.10.29 ฮ่าๆๆๆ
คือ ถ้าเกิด..ไม่มีว่าทูยุ้ย กูว่ากูยกให้ปอยให้ฟ้าได้อีก ..
มิกกี้ได้เยอะแล้ว แต่ก็เอาอ่ะ อุตส่าห์แฮปปี้เบิร์ทเดย์ให้เว้ย
เด๋วเจอเวคราวหน้าต้องไปกราบตีนซะละ ช่วยกูเหลือเกิน ฮ๋าๆๆ
YUIJJ
yuijin
^
^
ลืมไป...น้องไม่ได้นับถือพุทธนี่หว่า...แป่วววว...
ขอให้น้องๆหายเจ็บกันไวๆ เฮ้อ...