Storythai

สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น

สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น

ช่วงนี้ก๊งละ ลืมวันลืมคืน  เหมือนมีเรื่องจะเขียนลงได แต่ผ่านมานาน..ก็ลืมหมดแล้วว่ะ  เหอๆๆ

วันนี้ก็หลับซะ  ยันห้าโมงเย็น ตื่นมาคืองงเลยทีเดียว นี่วันไหนแล้ววะ แต่เป็นวันที่แฮปปี้ที่สุด
เพราะหลับแบบลืมโลก ใครจะเมล์ตามโทรตามให้กูตามดั๊บ กูไม่สนละ  มือถือร้องไปละกัน กูจะนอนนนน 

ออกจากบ้านห้าโมงครึ่ง  ..เอาเข้าไป ยังได้ตามอีกอ่ะ  แต่เจอแต่ลีดเดอร์กะมันเนะ
เพราะคยูจงมันเข้าไปอัดตั้งแต่เมื่อวานแล้ว (ซึ่งกูทำงาน โฮๆ)
อยากจะบอกว่า โดนแจจุงสาปแช่งแน่ๆ
ตั้งแต่กลับจากไทย คยูจงยังไม่เห็นกูเลย นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น..
ใครสาปแช่งไรกูไว้ป่าววะ  เฮ้อ
กะมันเนะนี่เจอจัง  เจอตลอด  แล้วไอ้เราก็ยืนเฉยๆ..
มองๆโบกมือเล่น  มันเนะก็ต้องเห็นตลอด
แล้วเค้าจะต้องหันมา  โอ๊ะๆๆๆ แล้วก็พูด สวัสดีครับ (ภาษาไทยเลยนะ)
ทุกครั้งอ่ะ  เรานี่แบบ..มันเนะอีกละ ห่า เด๋วกูก็เปลี่ยนไปชอบมันเนะซะหรอก
คยูจงไม่ได้เจอเชี่ยไรเลยเนี่ย

ระหว่างที่วันนี้รอดั๊บ ถ้าสละเวลาซักหน่อยปลีกตัวไปเดินเล่น..กูว่าคงได้เจอยามะพี..
แต่เอาเหอะ  ลีดเดอร์ไปก่อนละกัน แทนกันได้ หน้าคล้ายๆกัน เหอๆๆ

ตอนนี้ลีดเดอร์พี่แดกราเมงเสร็จ ..จะเป็นไงต่อไป คืนนี้เที่ยวแน่..
แต่กูกลับบ้านล่ะ  รอข่าวเข้ามาก่อน  กูตามแน่ ไหนๆวันนี้ก็หลับทั้งวันละเนี่ย   

สแตนด์บายก่อน..ตอนนี้นั่งอัดดีวีดีไปพลางๆ คืนนี้ คจ.ออก กูออกเช่นกัน  เหอๆๆ

แจจุงรีบกลับมาซักที  อุตส่าห์รู้ที่เที่ยวจจ.ละ ...จะไปตามถึงผับเลยทีเดียว อิๆๆ

งงที่สอง  เกิดไรขึ้น วันนี้แจจุงตกเวทีเหรอ  กูล่ะงง
ถามมายูมิละ  ตอนเพลงสุดท้าย  เด๋วก็คงรู้ว่าเป็นไรมากไหม ตอนนี้ไม่รู้ว่าแจจุงเจ็บหรือเปล่า
เพลงสุดท้าย แจจุงตกเวที ตอนแรกก็เห็นยืนอยู่กันน่ะแหละ
ชางมินแจจุง (ชั้นก็มั่วๆนะ ไม่ได้ไปดูเอง)
มองๆไปอีกที เหลือแต่ชางมิน แจจุงหาย เพื่อนในวงก็ไม่มีใครสังเกต
จนจบเพลง ถึงพึ่งรู้สึก..ว่าแจจุงหายไป  แล้วแฟนๆเรียกแจจุงเหรอ..
ตอนจบก็โผล่มาอีกที  เค้าก็ไม่ได้บอก ว่าเป็นไงบ้าง  แต่โผล่มาได้ ไม่เดินกระเผลก..
ก็คงไม่เป็นไรมั้ง(หรือเปล่าวะ) งานนี้ต้องถามคนที่ไปดูคอนล่ะ  ชั้นไม่ได้ไปดู
ไม่รับรู้เว้ย  เหอๆๆๆ 
วงนี้เป็นไรเนี่ย เจ็บตัวกันเป็นประจำ  อย่าเจ็บมาก หายกันเร็วๆ
  เด๋วคอนที่ไทยจะไม่สนุกเอา เหอๆๆ

ใกล้ถึงวันเกิดแร้ววว  วันเกิดทุกปีต้องได้เจอดงบัง (เจอมาสองปีละ ทุกวันเกิด)
ปีนี้หวังว่าคงได้เจออีกนะ มีรายการวิทยุด้วย ...เหอๆๆ

ปล.เด๋วลงรูปที่สนามบินตอนบินจากไทยกลับญี่ปุ่นละกัน
ว่างจัด เอาเป็นรูปไปดู ไฟล์วีดีโอไม่ให้ ฮ่าๆๆ

ปล.เซ๊ยมัวแต่อยู่กะถังขยะ..ทิ้งซัมติงอยู่  เฮ้อออ  มีใครได้ให้ไรเซ๊ยบ้างป่าวเนี่ย
พวกฝากของมาอ่ะ  ..  แต่อย่ารับรู้เลย เซียมิกกี้  ...
ดีนะแจจุงเก็บหมด  เหอะๆๆ







จริงๆมัน..มีตอนที่แจจุงกะมิกกี้บ๊ายบายให้กล้องอ่ะ แคปมาแล้วภาพเบลอ  เหอะๆๆ
เอาไปแค่นี้ล่ะ  สุดท้าย ขอปิดภาพด้วยหนูน้อยกระเป๋าสีแดง..
นังน้องบี..เดินตามยูโนต้อยๆขึ้นเครื่องไปเลยเลยเหอะ  ฮ่าๆๆๆ

ปล.ก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำไมในสนามบินที่ไทยถึงมีแต่พวกเราที่เจอวะ
ฮ่าๆๆๆๆ  ก็เห็นกันอยู่แคปรูปให้ดูละ  จะว่าตอแหลก็เอาเหอะ  เชิญหลอกตัวเองกันต่อไป อิๆๆ
คือเค้าก็เดินขึ้นเครื่องกันปกติเลยนะ เหอะๆ  ก่อนเวลาเครื่องออกด้วยเหอะ
ไม่ได้ขึ้นคนสุดท้ายนะ เพราะยังมีคนอื่นช้ากว่าดงบัง
แต่ถ้าจากญี่ปุ่นมาไทยคนสุดท้ายแน่นอน (กูกะดงบังเองล่ะ วิ่งกันอย่างเหนื่อย)

ที่สำคัญไม่ได้อยากลงรูปหรอก ..ทำไมเพื่อนๆเรารีเควสกันจังวะ
อยากให้ลง  เพราะสมเพชคนปากหมา เหอะๆ  เอาไงก็เอาวะ 
เราไม่ได้ไรอยู่ละ  ช่วงนี้ทำแต่งาน ไดยังไม่มีเวลาจะอัพเลย เฮ้อออ


30oct07 5:44am
ขณะนี้เวลา..ตีห้ากว่าๆ  ชั้นรอลีดเดอร์แค่ตีสี่ครึ่ง  ไม่รู้แม่งกลับกี่โมง เอาเหอะ ขำๆ(ตามฟอร์ม)
รู้แค่วันนี้วิ่งเหนื่อยมากอ่ะ โจ๊กดี ฮ่าๆๆ  สรุป...ไปรอหน้าบ้าน เจอแต่คยูจงกะหมูป่า
เดินไปคอนวินี่ตอนเที่ยงคืนครึ่ง และยองแซง เดินกลับบ้านตอนตีสามสิบห้านาที จบข่าว
แล้วกูก็ไม่ได้สนใจด้วย มัวแต่คุยโทรศัพท์อ่ะ  เอาเหอะ กูไม่ได้ชอบ ฮ่าๆๆ
อุตส่าห์อยากเจอลีดเดอร์ลีดเดอร์คนดี  เหมือนในดั๊บจะชอบลีดเดอร์มากสุดละเนี่ย ฮ่าๆๆ

วันนี้ก็นะ  ...ไปรับดงบังมา  เพราะวันนี้บินกลับญี่ปุ่น เที่ยวบินสุดท้าย
คือชั้นลางานล่วงหน้าเลยขอบอก  วันอาทิตย์หลับยาว  ยันห้าโมงเย็น 
วันจันทร์ไปทำงานตอนเช้า  แล้วขอเลิกแค่บ่ายสาม กลับบ้านมาสแตนด์บาย..
นอนหลับอ่ะ  หลับให้อิ่มค่ำๆต้องรอรับดงบังที่สนามบิน แล้วดึกๆต้องไปนั่งหน้าบ้านดั๊บต่อ
(ชีวิตกูเถื่อนจริงๆ) หลับอิ่มจริงๆนะ ตอนนี้ก็ยังไม่ง่วงนอนเลยว่ะ

สี่ทุ่มยี่สิบนาที เครื่องต้องลง แต่นู่นนน กว่าดงบังจะเสด็จออกมา
สี่ทุ่มห้าสิบเลย รอกันอยู่ข้างในอ่ะ  เอาเชือกมากั้นๆแฟน
แต่แฟนไม่เยอะนะ สามสิบคนเอง  หรือมากกว่านั้นนิดหน่อย
แล้วเพื่อนชั้นนี่บอกเลย ยุ้ยโชคดีอ่ะ  ปกติไม่เป็นแบบนี้ ปกติลากจิกรายตัว ไม่ให้อยู่ในสนามบิน
ไล่ให้ออกไปข้างนอก  แต่คราวนี้  ปล่อยให้อยู่  แล้วคนมันน้อยด้วยแหละ
เซียเดินออกมาคนแรก..  ผ่านไป
มิกกี้..เดินตอนไหนไม่รู้ ไม่ได้อยู่ในความทรงจำเลยว่ะ
แล้วก็  เป็นแจจุงกะชางมิน เดินมาติดๆกัน      รู้แค่...ชางมินยังใช้กระเป๋าเราอยู่ จบข่าว
ใช้ไปเยอะๆก็ดี กูเสียดายเงิน  สี่หมื่นกว่าบาท  กะกระเป๋าใบนึง  ชั้นเอาไปซื้อตั๋วเครื่องบิน
บิสิเนสคลาสจะดีกว่าไหม เหอๆๆๆๆ  (ช่วยไม่ได้ตอนนั้นรวย เงินเหลือ ตอนนี้จนไม่มีจะแดกเลยเนี่ย)
ชางมินน่ารักเชียว  ใส่แว่นด้วย ถือกระเป๋าสองใบ กระเป๋าชั้น กะกระเป๋าใส่โน้ตบุ๊ค หนักไหมน่ะ
คือที่แน่ๆ กระเป๋ากูอ่ะหนักมาก แล้วของนี่เต็มกระเป๋าเลย น่าสงสาร ฮ่าๆ
ปิดท้ายด้วยยูโน ค่อยๆเดินมา ลากขาเดินมเลย น่าสงสารรรรรรรร
บรรยากาศค่อนข้างเงียบ  แฟนญี่ปุ่นมารยาทดี ไม่เถื่อน คือในสนามบินเงียบกริบ
คนพูดกันยังไม่ค่อยจะมีเลย  เรากะบีก็ผู้หญิงแถวหน้ากัน..
แล้วสภาพยูโนน่าสงสารมากๆ  หน้าเค้าก็เป็ฯรอยอีก ตรงใต้ตาอ่ะ  รอยแดงๆ
ชั้นนี่แบบ..เฮ้ย ยูโน  น่าสงสาร แค่พูดๆอยู่หันไปมองไอ้บี ห่าาา
ไอ้บียืนร้องไห้ (กูงงว่ามันแฟนใครกันแน่ ฮ่าๆๆๆ)
ก็เรื่อยๆ  พอดงบังขึ้นรถ  แฟนเริ่มไปยืนกันทางหน้ารถกะหลังรถ เพราะมันส่องเข้าไปได้
แต่กูไม่อ่ะ ยืนข้างประตูเลย เหอะๆๆๆ  คือถ้าเห็นก็คือเห็น ไม่เห็นก็คือจบ
แต่วันนี้คือดี เปิดประตูทิ้งไว้นาน ห่าเอ๊ย แล้วแฟนก็ไม่มียืนตรงนั้นเลยด้วยนะ
ชางมินเซียไปนั่งด้านหลัง
แจจุงกะมิกกี้ นั่งหลังคนขับ  แจจุงอ่ะหลังคนขับเลยมิกกี้ตรงกลาง..
แล้วประตูก็เปิดค้าง  แจจุงเนี่ยมองออกมา..ก็มองไป..ชั้นอ่ะมองเค้าไม่เห็นเท่าไหร่
เพราะในรถมืด  เรามองเข้าไปไม่ค่อยเห็น แต่เห็นแค่ว่า เค้ามองออกมา
แต่มองออกมามันจะเห็ฯไรวะ...นอกจากชั้นกะบี ยืนหน้าเสร่อกันอยู่แถวนั้นเนี่ย เหอะๆๆ

ที่น่าแฮปปี้สุดๆ ยูโนนั่งข้างคนขับ  ไม่มีฟิล์มไง ใสๆเลยเต็มตา
ตอนแรกยูโนหน้าเหมือนบึ้งๆอ่ะ  .. ก็ไม่ได้ไร  ก็มองเห็นเค้าแบบด้านข้าง
เพราะเค้าหันหน้าไปทางด้านหน้าอยู่แล้ว แต่ซักพัก เค้าหันไปคุยกะคนข้างหลัง ..
คือ แล้วเสือกหันมาทางฝั่งที่เรายืนอยู่ คือหันออกนอกรถ 
(ปกติมันควรจะหันเข้าหาทางฝั่งคนขับป่ะ งงๆอยู่)
คุยเสร็จ  กูก็เสร่อเลย ยืนโบกมือ (ตามสเตป)  เห็นไม่เห็นไม่รู้ กูโบกไว้ก่อน
คือ... ยูโนน่ะยิ้มอยู่แล้ว ตั้งแต่หันไปคุยกะคนข้างหลัง  แล้วมันหันกลับมาทางด้านหน้า
ยังไง๊ยังไงก็ต้องเห็นเราอ่ะ  เค้าหยุดมองนะ  เห็นชั้นบ้าพลังโบกมือบ๊ายบายอยู่
เค้าก็ขยับหัวออกมามองชัดๆ  แล้วโบกมือให้เหมือนกัน  โห ไงล่ะ งานนี้จบข่าว
แฟนยืนรอด้านหน้าด้านหลังกันบึ้ม ไม่ได้เชี่ยไรอ่ะ  มีกูได้คนเดียว  เหอๆๆๆ
งานนี้สะใจที่สุด  แหม ไม่ได้ตามซะนาน กลับมาทีก็ยังได้อยู่เว้ย

แต่ที่แน่ๆ....อาทิตย์นี้อดลางานละ  เฮ้อออ วันเกิดยังต้องทำงานอ่ะ..ซวยไหมล่ะ
แต่ไม่รู้แหละ เสาร์อาทิตย์ตอนกลางวันไม่ทำงานเว้ย จะไปตามดงบัง
บอกละว่าดงบังคัมแบ็ค  หัวหน้ากุมขมับ มีลูกน้องแบบนี้เครียดอ่ะ
เค้าบอก..หลังจากคอนดั๊บ  ยุ้ยเหมือนเป็นคนปกติอยู่พักนึง
ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้น น่าจะเลิกบ้าดาราได้ละ..ที่ไหนได้..ปล่อยให้กลับไทยไป
กลับกลายเป็นว่าบ้าหนักกว่าเก่า ฮ่าๆๆ
ตอนแรกบอกลางานจะบินไปคอนที่มาเลย์ คงไม่ได้ไปอ่ะ (ลาได้แล้วนะ)
สรุปว่าข้าพเจ้า อยู่ญี่ปุ่นอ่ะแหละ..ตามอู๋จุนเนี่ยแหละ ไม่เปลืองเงิน
ไม่ต้องเสียค่าเครื่องบิน ฮ่าๆๆ



ปล. คนที่สั่งออลอะเบ้าท์เนี่ยนัดเอาของกะพี่ตาได้แล้วนะ
ถึงตั้งแต่อาทิตย์ก่อนแล้วอ่ะ
ส่วนเอสแมกกาซีน  คนที่สั่งประจำ  ไปนัดเอาได้ละ ถึงไทยหมดแล้วเหมือนกัน
แล้วยังมีแมกกาซีนเหลืออยู่บ้าง ถ้าใครจะเอาเมล์มาได้   


ดั๊บก็รีบๆกลับไปซะที ชั้นจะได้ทำงานทำการบ้าง เหอๆๆๆ
ตอนนี้ดั๊บชอบแบบขำๆละ ไม่ซีเรียส ไม่เสียน้ำตาให้ละ  กูเหนื่อย
กะแจจุงยังไม่เคยร้องไห้ให้เลย ทำไมเสือกไปร้องไห้กะคจ.วะเนี่ย

ฟิ้ว หกโมงเช้านอนดีกว่าพรุ่งนี้ทำงานเช้าอีกละ เฮ้อ

30oct07 10:56am
งานนี้งงกันต่อ ตามหัวเรื่อง..  จนตอนนี้ยังงงอยู่
กูไปรอดั๊บแต่เสือกได้ลายเซ็นต์มิกกี้ เอาเข้าไป๊

ไม่รู้จะว่าไงละ  เอาเป็นว่า เด็กในเครือข่ายที่สั่งๆกันไว้
(เด็กชงเหล้าทั่วราชอาณาจักร ฮ่าๆๆ)
คือสั่งไว้เลย ตามผับเนี่ย เจอดงบังชินกิ ติดต่อด่วน ..
คือนี่ก็คือพึ่งรู้ตอนเช้านะ  ตอนที่มิกกี้อยู่ผับ กูยังไม่รู้เรื่องงงง
มารู้เอาเมื่อถึงบ้านหัวถึงหมอนละ  ห่า สรุปว่าไปสองคน
หรือว่ามิกกี้คนเดียวตอนนี้ยังไม่รู้เลยเนี่ย
ต้องขอบคุณหลายๆฝ่าย ตอแหลกันเป็นกรุ๊ป..
น้องคนชงเหล้า(เพื่อนเว)บอกมิกกี้ วันเกิดพี่สาว ขอลายเซ็นต์หน่อย 
เลยได้ลายเซ็นต์มาตามรูป มีค้งมีเค้กด้วย
แต่เอาเหอะใกล้วันเกิดกูจริงๆเว้ย ฮ่าๆๆๆ
ทูยุ้ย.. (ถ้าชื่อกูไทยแท้ๆ.. คาดว่ามิกกี้คงไหวตัวทัน กูเซ็นต์ชื่อนี้บ่อยมาก
โชคดี ชื่อเสือกคล้ายคนญี่ปุ่น เหอๆๆ)
วันที่ยังสติลเป็น 2007.10.29  ฮ่าๆๆๆ


คือ ถ้าเกิด..ไม่มีว่าทูยุ้ย  กูว่ากูยกให้ปอยให้ฟ้าได้อีก ..
มิกกี้ได้เยอะแล้ว  แต่ก็เอาอ่ะ อุตส่าห์แฮปปี้เบิร์ทเดย์ให้เว้ย

เด๋วเจอเวคราวหน้าต้องไปกราบตีนซะละ  ช่วยกูเหลือเกิน ฮ๋าๆๆ

สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น

ช่วงนี้ก๊งละ ลืมวันลืมคืน  เหมือนมีเรื่องจะเขียนลงได แต่ผ่านมานาน..ก็ลืมหมดแล้วว่ะ  เหอๆๆ

วันนี้ก็หลับซะ  ยันห้าโมงเย็น ตื่นมาคืองงเลยทีเดียว นี่วันไหนแล้ววะ แต่เป็นวันที่แฮปปี้ที่สุด
เพราะหลับแบบลืมโลก ใครจะเมล์ตามโทรตามให้กูตามดั๊บ กูไม่สนละ  มือถือร้องไปละกัน กูจะนอนนนน 

ออกจากบ้านห้าโมงครึ่ง  ..เอาเข้าไป ยังได้ตามอีกอ่ะ  แต่เจอแต่ลีดเดอร์กะมันเนะ
เพราะคยูจงมันเข้าไปอัดตั้งแต่เมื่อวานแล้ว (ซึ่งกูทำงาน โฮๆ)
อยากจะบอกว่า โดนแจจุงสาปแช่งแน่ๆ
ตั้งแต่กลับจากไทย คยูจงยังไม่เห็นกูเลย นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น..
ใครสาปแช่งไรกูไว้ป่าววะ  เฮ้อ
กะมันเนะนี่เจอจัง  เจอตลอด  แล้วไอ้เราก็ยืนเฉยๆ..
มองๆโบกมือเล่น  มันเนะก็ต้องเห็นตลอด
แล้วเค้าจะต้องหันมา  โอ๊ะๆๆๆ แล้วก็พูด สวัสดีครับ (ภาษาไทยเลยนะ)
ทุกครั้งอ่ะ  เรานี่แบบ..มันเนะอีกละ ห่า เด๋วกูก็เปลี่ยนไปชอบมันเนะซะหรอก
คยูจงไม่ได้เจอเชี่ยไรเลยเนี่ย

ระหว่างที่วันนี้รอดั๊บ ถ้าสละเวลาซักหน่อยปลีกตัวไปเดินเล่น..กูว่าคงได้เจอยามะพี..
แต่เอาเหอะ  ลีดเดอร์ไปก่อนละกัน แทนกันได้ หน้าคล้ายๆกัน เหอๆๆ

ตอนนี้ลีดเดอร์พี่แดกราเมงเสร็จ ..จะเป็นไงต่อไป คืนนี้เที่ยวแน่..
แต่กูกลับบ้านล่ะ  รอข่าวเข้ามาก่อน  กูตามแน่ ไหนๆวันนี้ก็หลับทั้งวันละเนี่ย   

สแตนด์บายก่อน..ตอนนี้นั่งอัดดีวีดีไปพลางๆ คืนนี้ คจ.ออก กูออกเช่นกัน  เหอๆๆ

แจจุงรีบกลับมาซักที  อุตส่าห์รู้ที่เที่ยวจจ.ละ ...จะไปตามถึงผับเลยทีเดียว อิๆๆ

งงที่สอง  เกิดไรขึ้น วันนี้แจจุงตกเวทีเหรอ  กูล่ะงง
ถามมายูมิละ  ตอนเพลงสุดท้าย  เด๋วก็คงรู้ว่าเป็นไรมากไหม ตอนนี้ไม่รู้ว่าแจจุงเจ็บหรือเปล่า
เพลงสุดท้าย แจจุงตกเวที ตอนแรกก็เห็นยืนอยู่กันน่ะแหละ
ชางมินแจจุง (ชั้นก็มั่วๆนะ ไม่ได้ไปดูเอง)
มองๆไปอีกที เหลือแต่ชางมิน แจจุงหาย เพื่อนในวงก็ไม่มีใครสังเกต
จนจบเพลง ถึงพึ่งรู้สึก..ว่าแจจุงหายไป  แล้วแฟนๆเรียกแจจุงเหรอ..
ตอนจบก็โผล่มาอีกที  เค้าก็ไม่ได้บอก ว่าเป็นไงบ้าง  แต่โผล่มาได้ ไม่เดินกระเผลก..
ก็คงไม่เป็นไรมั้ง(หรือเปล่าวะ) งานนี้ต้องถามคนที่ไปดูคอนล่ะ  ชั้นไม่ได้ไปดู
ไม่รับรู้เว้ย  เหอๆๆๆ 
วงนี้เป็นไรเนี่ย เจ็บตัวกันเป็นประจำ  อย่าเจ็บมาก หายกันเร็วๆ
  เด๋วคอนที่ไทยจะไม่สนุกเอา เหอๆๆ

ใกล้ถึงวันเกิดแร้ววว  วันเกิดทุกปีต้องได้เจอดงบัง (เจอมาสองปีละ ทุกวันเกิด)
ปีนี้หวังว่าคงได้เจออีกนะ มีรายการวิทยุด้วย ...เหอๆๆ

ปล.เด๋วลงรูปที่สนามบินตอนบินจากไทยกลับญี่ปุ่นละกัน
ว่างจัด เอาเป็นรูปไปดู ไฟล์วีดีโอไม่ให้ ฮ่าๆๆ

ปล.เซ๊ยมัวแต่อยู่กะถังขยะ..ทิ้งซัมติงอยู่  เฮ้อออ  มีใครได้ให้ไรเซ๊ยบ้างป่าวเนี่ย
พวกฝากของมาอ่ะ  ..  แต่อย่ารับรู้เลย เซียมิกกี้  ...
ดีนะแจจุงเก็บหมด  เหอะๆๆ







จริงๆมัน..มีตอนที่แจจุงกะมิกกี้บ๊ายบายให้กล้องอ่ะ แคปมาแล้วภาพเบลอ  เหอะๆๆ
เอาไปแค่นี้ล่ะ  สุดท้าย ขอปิดภาพด้วยหนูน้อยกระเป๋าสีแดง..
นังน้องบี..เดินตามยูโนต้อยๆขึ้นเครื่องไปเลยเลยเหอะ  ฮ่าๆๆๆ

ปล.ก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำไมในสนามบินที่ไทยถึงมีแต่พวกเราที่เจอวะ
ฮ่าๆๆๆๆ  ก็เห็นกันอยู่แคปรูปให้ดูละ  จะว่าตอแหลก็เอาเหอะ  เชิญหลอกตัวเองกันต่อไป อิๆๆ
คือเค้าก็เดินขึ้นเครื่องกันปกติเลยนะ เหอะๆ  ก่อนเวลาเครื่องออกด้วยเหอะ
ไม่ได้ขึ้นคนสุดท้ายนะ เพราะยังมีคนอื่นช้ากว่าดงบัง
แต่ถ้าจากญี่ปุ่นมาไทยคนสุดท้ายแน่นอน (กูกะดงบังเองล่ะ วิ่งกันอย่างเหนื่อย)

ที่สำคัญไม่ได้อยากลงรูปหรอก ..ทำไมเพื่อนๆเรารีเควสกันจังวะ
อยากให้ลง  เพราะสมเพชคนปากหมา เหอะๆ  เอาไงก็เอาวะ 
เราไม่ได้ไรอยู่ละ  ช่วงนี้ทำแต่งาน ไดยังไม่มีเวลาจะอัพเลย เฮ้อออ


30oct07 5:44am
ขณะนี้เวลา..ตีห้ากว่าๆ  ชั้นรอลีดเดอร์แค่ตีสี่ครึ่ง  ไม่รู้แม่งกลับกี่โมง เอาเหอะ ขำๆ(ตามฟอร์ม)
รู้แค่วันนี้วิ่งเหนื่อยมากอ่ะ โจ๊กดี ฮ่าๆๆ  สรุป...ไปรอหน้าบ้าน เจอแต่คยูจงกะหมูป่า
เดินไปคอนวินี่ตอนเที่ยงคืนครึ่ง และยองแซง เดินกลับบ้านตอนตีสามสิบห้านาที จบข่าว
แล้วกูก็ไม่ได้สนใจด้วย มัวแต่คุยโทรศัพท์อ่ะ  เอาเหอะ กูไม่ได้ชอบ ฮ่าๆๆ
อุตส่าห์อยากเจอลีดเดอร์ลีดเดอร์คนดี  เหมือนในดั๊บจะชอบลีดเดอร์มากสุดละเนี่ย ฮ่าๆๆ

วันนี้ก็นะ  ...ไปรับดงบังมา  เพราะวันนี้บินกลับญี่ปุ่น เที่ยวบินสุดท้าย
คือชั้นลางานล่วงหน้าเลยขอบอก  วันอาทิตย์หลับยาว  ยันห้าโมงเย็น 
วันจันทร์ไปทำงานตอนเช้า  แล้วขอเลิกแค่บ่ายสาม กลับบ้านมาสแตนด์บาย..
นอนหลับอ่ะ  หลับให้อิ่มค่ำๆต้องรอรับดงบังที่สนามบิน แล้วดึกๆต้องไปนั่งหน้าบ้านดั๊บต่อ
(ชีวิตกูเถื่อนจริงๆ) หลับอิ่มจริงๆนะ ตอนนี้ก็ยังไม่ง่วงนอนเลยว่ะ

สี่ทุ่มยี่สิบนาที เครื่องต้องลง แต่นู่นนน กว่าดงบังจะเสด็จออกมา
สี่ทุ่มห้าสิบเลย รอกันอยู่ข้างในอ่ะ  เอาเชือกมากั้นๆแฟน
แต่แฟนไม่เยอะนะ สามสิบคนเอง  หรือมากกว่านั้นนิดหน่อย
แล้วเพื่อนชั้นนี่บอกเลย ยุ้ยโชคดีอ่ะ  ปกติไม่เป็นแบบนี้ ปกติลากจิกรายตัว ไม่ให้อยู่ในสนามบิน
ไล่ให้ออกไปข้างนอก  แต่คราวนี้  ปล่อยให้อยู่  แล้วคนมันน้อยด้วยแหละ
เซียเดินออกมาคนแรก..  ผ่านไป
มิกกี้..เดินตอนไหนไม่รู้ ไม่ได้อยู่ในความทรงจำเลยว่ะ
แล้วก็  เป็นแจจุงกะชางมิน เดินมาติดๆกัน      รู้แค่...ชางมินยังใช้กระเป๋าเราอยู่ จบข่าว
ใช้ไปเยอะๆก็ดี กูเสียดายเงิน  สี่หมื่นกว่าบาท  กะกระเป๋าใบนึง  ชั้นเอาไปซื้อตั๋วเครื่องบิน
บิสิเนสคลาสจะดีกว่าไหม เหอๆๆๆๆ  (ช่วยไม่ได้ตอนนั้นรวย เงินเหลือ ตอนนี้จนไม่มีจะแดกเลยเนี่ย)
ชางมินน่ารักเชียว  ใส่แว่นด้วย ถือกระเป๋าสองใบ กระเป๋าชั้น กะกระเป๋าใส่โน้ตบุ๊ค หนักไหมน่ะ
คือที่แน่ๆ กระเป๋ากูอ่ะหนักมาก แล้วของนี่เต็มกระเป๋าเลย น่าสงสาร ฮ่าๆ
ปิดท้ายด้วยยูโน ค่อยๆเดินมา ลากขาเดินมเลย น่าสงสารรรรรรรร
บรรยากาศค่อนข้างเงียบ  แฟนญี่ปุ่นมารยาทดี ไม่เถื่อน คือในสนามบินเงียบกริบ
คนพูดกันยังไม่ค่อยจะมีเลย  เรากะบีก็ผู้หญิงแถวหน้ากัน..
แล้วสภาพยูโนน่าสงสารมากๆ  หน้าเค้าก็เป็ฯรอยอีก ตรงใต้ตาอ่ะ  รอยแดงๆ
ชั้นนี่แบบ..เฮ้ย ยูโน  น่าสงสาร แค่พูดๆอยู่หันไปมองไอ้บี ห่าาา
ไอ้บียืนร้องไห้ (กูงงว่ามันแฟนใครกันแน่ ฮ่าๆๆๆ)
ก็เรื่อยๆ  พอดงบังขึ้นรถ  แฟนเริ่มไปยืนกันทางหน้ารถกะหลังรถ เพราะมันส่องเข้าไปได้
แต่กูไม่อ่ะ ยืนข้างประตูเลย เหอะๆๆๆ  คือถ้าเห็นก็คือเห็น ไม่เห็นก็คือจบ
แต่วันนี้คือดี เปิดประตูทิ้งไว้นาน ห่าเอ๊ย แล้วแฟนก็ไม่มียืนตรงนั้นเลยด้วยนะ
ชางมินเซียไปนั่งด้านหลัง
แจจุงกะมิกกี้ นั่งหลังคนขับ  แจจุงอ่ะหลังคนขับเลยมิกกี้ตรงกลาง..
แล้วประตูก็เปิดค้าง  แจจุงเนี่ยมองออกมา..ก็มองไป..ชั้นอ่ะมองเค้าไม่เห็นเท่าไหร่
เพราะในรถมืด  เรามองเข้าไปไม่ค่อยเห็น แต่เห็นแค่ว่า เค้ามองออกมา
แต่มองออกมามันจะเห็ฯไรวะ...นอกจากชั้นกะบี ยืนหน้าเสร่อกันอยู่แถวนั้นเนี่ย เหอะๆๆ

ที่น่าแฮปปี้สุดๆ ยูโนนั่งข้างคนขับ  ไม่มีฟิล์มไง ใสๆเลยเต็มตา
ตอนแรกยูโนหน้าเหมือนบึ้งๆอ่ะ  .. ก็ไม่ได้ไร  ก็มองเห็นเค้าแบบด้านข้าง
เพราะเค้าหันหน้าไปทางด้านหน้าอยู่แล้ว แต่ซักพัก เค้าหันไปคุยกะคนข้างหลัง ..
คือ แล้วเสือกหันมาทางฝั่งที่เรายืนอยู่ คือหันออกนอกรถ 
(ปกติมันควรจะหันเข้าหาทางฝั่งคนขับป่ะ งงๆอยู่)
คุยเสร็จ  กูก็เสร่อเลย ยืนโบกมือ (ตามสเตป)  เห็นไม่เห็นไม่รู้ กูโบกไว้ก่อน
คือ... ยูโนน่ะยิ้มอยู่แล้ว ตั้งแต่หันไปคุยกะคนข้างหลัง  แล้วมันหันกลับมาทางด้านหน้า
ยังไง๊ยังไงก็ต้องเห็นเราอ่ะ  เค้าหยุดมองนะ  เห็นชั้นบ้าพลังโบกมือบ๊ายบายอยู่
เค้าก็ขยับหัวออกมามองชัดๆ  แล้วโบกมือให้เหมือนกัน  โห ไงล่ะ งานนี้จบข่าว
แฟนยืนรอด้านหน้าด้านหลังกันบึ้ม ไม่ได้เชี่ยไรอ่ะ  มีกูได้คนเดียว  เหอๆๆๆ
งานนี้สะใจที่สุด  แหม ไม่ได้ตามซะนาน กลับมาทีก็ยังได้อยู่เว้ย

แต่ที่แน่ๆ....อาทิตย์นี้อดลางานละ  เฮ้อออ วันเกิดยังต้องทำงานอ่ะ..ซวยไหมล่ะ
แต่ไม่รู้แหละ เสาร์อาทิตย์ตอนกลางวันไม่ทำงานเว้ย จะไปตามดงบัง
บอกละว่าดงบังคัมแบ็ค  หัวหน้ากุมขมับ มีลูกน้องแบบนี้เครียดอ่ะ
เค้าบอก..หลังจากคอนดั๊บ  ยุ้ยเหมือนเป็นคนปกติอยู่พักนึง
ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้น น่าจะเลิกบ้าดาราได้ละ..ที่ไหนได้..ปล่อยให้กลับไทยไป
กลับกลายเป็นว่าบ้าหนักกว่าเก่า ฮ่าๆๆ
ตอนแรกบอกลางานจะบินไปคอนที่มาเลย์ คงไม่ได้ไปอ่ะ (ลาได้แล้วนะ)
สรุปว่าข้าพเจ้า อยู่ญี่ปุ่นอ่ะแหละ..ตามอู๋จุนเนี่ยแหละ ไม่เปลืองเงิน
ไม่ต้องเสียค่าเครื่องบิน ฮ่าๆๆ



ปล. คนที่สั่งออลอะเบ้าท์เนี่ยนัดเอาของกะพี่ตาได้แล้วนะ
ถึงตั้งแต่อาทิตย์ก่อนแล้วอ่ะ
ส่วนเอสแมกกาซีน  คนที่สั่งประจำ  ไปนัดเอาได้ละ ถึงไทยหมดแล้วเหมือนกัน
แล้วยังมีแมกกาซีนเหลืออยู่บ้าง ถ้าใครจะเอาเมล์มาได้   


ดั๊บก็รีบๆกลับไปซะที ชั้นจะได้ทำงานทำการบ้าง เหอๆๆๆ
ตอนนี้ดั๊บชอบแบบขำๆละ ไม่ซีเรียส ไม่เสียน้ำตาให้ละ  กูเหนื่อย
กะแจจุงยังไม่เคยร้องไห้ให้เลย ทำไมเสือกไปร้องไห้กะคจ.วะเนี่ย

ฟิ้ว หกโมงเช้านอนดีกว่าพรุ่งนี้ทำงานเช้าอีกละ เฮ้อ

30oct07 10:56am
งานนี้งงกันต่อ ตามหัวเรื่อง..  จนตอนนี้ยังงงอยู่
กูไปรอดั๊บแต่เสือกได้ลายเซ็นต์มิกกี้ เอาเข้าไป๊

ไม่รู้จะว่าไงละ  เอาเป็นว่า เด็กในเครือข่ายที่สั่งๆกันไว้
(เด็กชงเหล้าทั่วราชอาณาจักร ฮ่าๆๆ)
คือสั่งไว้เลย ตามผับเนี่ย เจอดงบังชินกิ ติดต่อด่วน ..
คือนี่ก็คือพึ่งรู้ตอนเช้านะ  ตอนที่มิกกี้อยู่ผับ กูยังไม่รู้เรื่องงงง
มารู้เอาเมื่อถึงบ้านหัวถึงหมอนละ  ห่า สรุปว่าไปสองคน
หรือว่ามิกกี้คนเดียวตอนนี้ยังไม่รู้เลยเนี่ย
ต้องขอบคุณหลายๆฝ่าย ตอแหลกันเป็นกรุ๊ป..
น้องคนชงเหล้า(เพื่อนเว)บอกมิกกี้ วันเกิดพี่สาว ขอลายเซ็นต์หน่อย 
เลยได้ลายเซ็นต์มาตามรูป มีค้งมีเค้กด้วย
แต่เอาเหอะใกล้วันเกิดกูจริงๆเว้ย ฮ่าๆๆๆ
ทูยุ้ย.. (ถ้าชื่อกูไทยแท้ๆ.. คาดว่ามิกกี้คงไหวตัวทัน กูเซ็นต์ชื่อนี้บ่อยมาก
โชคดี ชื่อเสือกคล้ายคนญี่ปุ่น เหอๆๆ)
วันที่ยังสติลเป็น 2007.10.29  ฮ่าๆๆๆ


คือ ถ้าเกิด..ไม่มีว่าทูยุ้ย  กูว่ากูยกให้ปอยให้ฟ้าได้อีก ..
มิกกี้ได้เยอะแล้ว  แต่ก็เอาอ่ะ อุตส่าห์แฮปปี้เบิร์ทเดย์ให้เว้ย

เด๋วเจอเวคราวหน้าต้องไปกราบตีนซะละ  ช่วยกูเหลือเกิน ฮ๋าๆๆ

มาขึ้นหน้าใหม่ก่อน  ...หน้าที่แล้วยาวเกินไปแล้วอ่ะ


ถ้าวันนี้เลิกงานเร็วจะมาอัพต่อ

วันหยุดเมื่อวาน....เหมือนไม่ใช่วันหยุด 
เฮ้ออ

ปากบอกรักแจจุง  ทำไมกูต้องไปตามดั๊บด้วย โฮๆๆๆ

พีเอส
เมื่อวาน 
คนหล่อที่ร้านอาหารนั่นไม่ไหวแล้วววววว
เจอหล่อๆแบบนั้น   
...ยอมเลิกบ้าดาราเลยว่ะ เหอๆๆๆ


ปล. ให้รางวัลแก่ชีวิต
ด้วยไอพอททัชเครื่องใหม่ ฮี่ๆๆๆ 
ตามร้านของขาดตลาด
เลยต้องสั่งซื้อทางเนตเลย เหอๆๆ..
สลักชื่อไปว่า ..ยุ้ย แจจุง
(กูจะรักแจจุงได้อีกยาวนานไหมวะ
กลัวตัวเอง)

ไปทำงานดีกว่า
 
23oct07 22:45
โหมดไม่สบาย 
สงสัยจะเหนื่อยเกินไป
ตั้งแต่กลับจากไทยยังไม่ได้พักเลย
ทำงานทุกวันสิบเอ็ดโมงยันเกือบเที่ยงคืน
ห่าเอ๊ย กูมีชีวิตรอดอยู่ได้ยังไงเนี่ย
ฮือๆๆๆ
วันอาทิตย์วันหยุดนะ แต่เสือกไม่ได้หยุด  เพราะไปตามดั๊บ
(กูทำไรวะเนี่ย)

ทริปดงบัง  สนุกสนาน ชั้นว่า
คนที่โชคดีที่สุดเป็นเว(น้องชายเรย์)
คือ ต้องบินกลับญี่ปุ่นอยู่ละ 
คือมันไม่รู้เรื่องไรเลยนะ
นั่งเอเอ็นเอเป็นปกติอยู่ละ
แล้วก็นั่งบิสิเนส..โดยที่ไม่รู้ไรทั้งนั้น
กะเวคือทุกอย่างมันบังเอิญ
(แต่ของกูนี่ไม่บังเอิญไง เหอะๆ)
แล้วบังเอิญขนาดไหน
คนที่นั่งติดกะมันดันเป็นมิกกี้ ฮ่าๆๆ
คือบนเครื่องบิน ก็โจ๊กๆขำๆ
เวไม่รู้จักดงบังหรอก รู้จักแค่ไอ้ผมทอง(แจจุง)
คือชั้นเนื้อๆเน้นๆเลย
ไอ้ผมทองคนเดียวเลยน้อง  ฮ่าๆๆ
แอร์เอเอ็นเอก็โหดอีก 
ยุนแจนั่งหน้าสุด(ของล็อกสอง)  ล็อคตรงกลางอ่ะนะ
ที่เป็นสามที่นั่งติด
แล้วข้างๆแจจุงมันว่าง (เพราะแจจุงนั่งกลาง) 

มันอุตส่าห์บอกแอร์ว่าอยากนั่งกะเพื่อน แอร์เสือกไม่ให้นั่ง ฮ่าๆๆๆๆ

เอาเหอะ นั่งข้างมิกกี้ไปน่ะดีละ  คือ 
ก็พอรู้ล่ะว่าเป็นดารา(ต่อให้จำไม่ได้)
เพราะขึ้นมาตอนหลังกันห้าคน 
แล้วพูดเกาหลีกัน  (เวเลยรู้ว่าข้างๆเป็นเกาหลี)
ก็นั่งๆกันไป 
เหมือนมิกกี้มันสื่อสารกะแอร์ไม่ค่อยได้เหรอวะ 

ภาษาญี่ปุ่นมิกกี้เน่าขนาดนั้นเลยเหรอวะ  ไม่รู้เหมือนกันนะ
ฮ่าๆๆ
คือ  จะเรียกแอร์ แอร์ก็ดันเดินผ่าน (สงสัยไม่ได้ยิน) 

เวเลยจัดให้
...คือมันจัดการให้ทุกอย่างยังกะผจก.ส่วนตัวเลยเว้ย
เรียกแอร์สั่งน้ำให้มิกกี้
มิกกี้อยากเอาไรแม่งเป็นคนบอกแอร์ให้หมดอ่ะ
(มิกกี้นี่ได้แต่หันมายิ้ม 
ฮ่าๆๆ  ขอบคุณเหลือเกิน)
แล้วตอนเวเอาบุหรี่เก็บเข้ากระเป๋าตัวเองอีก 
มาโบโร่ไลท์
มิกกี้มองตาเป็นมัน.. 
มองจนเวแบบว่า..ต้องการอะไรจากกู
เลยให้มาโบโร่เป็นของขวัญซะ 
อิๆๆๆ
สุดท้าย  ..เวถาม เป็นดาราหรือเปล่า พี่สาวชอบ
ขอลายเซ้นต์หน่อย
แต่เหมือนก็ฟังไม่รู้เรื่องนะ  มันเลย อ่ะ 
กระดาษปากกา
ถ้าใช่ดารามันคงเซ็นต์ล่ะวะ เหอๆๆๆ

ไปล่ะ 
ได้เวลากินข้าว เด๋วมาอัพต่อ  ออกไปนั่งกินอาหารเกาหลีร้านพี่สาวแจจุงดีกว่า
ลัลลา

25oct07  1:29am
เฮ้อ 
ทุกวันนี้นี่ไปกินข้าวหรือไปหาผู้ชายหล่อวะเนี่ย 
เมื่อวันอาทิตย์
ไปนั่งกินร้านเกาหลี เจอผู้ชายเกาหลี อย่างหล่อ
ยังเด็กๆอยู่ด้วย 
หน้าเหมือนซีวอนเลย แต่หล่อกว่าาาา  เน้นว่าหล่อกว่า

โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ  ตายกันหมด ชั้น เรย์ บี 
..หล่อจริงๆ

เมื่อวาน ไปนั่งกินร้านพี่สาวแจจุง เอาอีก 
เสือกเจอคนนั่งอยู่ในร้าน
หน้าเหมือนฮยอนบิน คือ  เหมือนอ่ะ เหมือนเลย
เหมือนจนชั้นคิดว่า ใช่แน่ๆ
แล้วในร้านติดโปสเตอร์ฮยอนบินเยอะมาก 
ชั้นสะกิดถามเรย์อยู่เลย
ไอ้โต๊ะนั้น มันฮยอนบินหรือเปล่าวะ
พูดไม่ทันขาดคำ
อีพนักงานสุดหล่อเดินมาคุยด้วย
เหมือนมันรู้ว่าชั้นคิดไรอยู่
มาพูดๆ บอกว่า รู้จักฮยอนบินไหม.. 
แล้วบอกว่า เห็นโต๊ะข้างๆไหม
นั่นแน่ะ ..แค่นั้นแหละ กูตาโต 
อย่าบอกนะว่าใช่  ....
สรุปแค่ เหมือน แต่มันเหมือนมากถึงมากที่สุด
จนชั้นตกใจ
แต่พี่ฮยอนบินน่ารักนะ  เค้าเป็นคนดี
คอยสังเกตการณ์ตลอด
พวกเราแดกผิด แม่งยังไม่สุก  มีการบอกอีก ให้รออีกหน่อย
อย่าพึ่งกิน
ฮ่าๆๆๆๆ    แล้วตอนหลัง เราออกจากร้านละ แต่ยังเดินผ่านอีก

พี่ฮยอนบินออกจากร้านพอดี  ..........เจอก่อนกลับบ้าน
มีความสุข

พรุ่งนี้มีอีเว้นท์ดั๊บ  เลิกงานแล้วค่อยไป รอบเดียวพอ 
เปลืองงงง
คือ มันแถวๆบ้านเคจังเลยนะ  แบบว่า  กะว่าจบอีเว้นท์ 
ไปหาแม่เคจังดีกว่า
ไม่ได้ไปหานานมาก เด๋วคุณแม่จะลืม (ลืมๆไปเหอะ 
ฮ่าๆๆ)
สุดท้าย ไปๆมาๆ..อยากไปร้านพี่แจจุงอีก  ติดใจหมู (หรือผู้ชาย)

เอาเป็นว่าเด๋วพรุ่งนี้ค่อยคิดละกัน เหอๆๆ

คือ กลับบ้านมา
ก็นั่งคุยห่าไรกันไม่รู้ ไร้สาระ
หนังผี  (เหรอวะ)   
กว่าจะนอนก็ตีห้ากว่า
จริงๆไม่ต้องนอนก็ได้นะ  ไปสนามบินเลยก็ได้นะ 
ฮ่าๆๆ
(แต่ไม่ไป) คือ..ยังไม่ค่อยไว้ใจสถานการณ์สนามบินในญี่ปุ่น
ห่า
กลัวอีผจก.เดินมาจิกด่ารายตัว (เหมือนที่คนอื่นเค้าโดนกัน
เฮ้อ)
ได้แต่โทรหาฮุง..กรุณาไปรับดงบังด้วย
เที่ยวบินแรก..
ฮ่าๆๆๆๆ

เอาล่ะสิ เดือนหน้าค่อนข้างเครียด 
อู๋จุนจะมาแล้ว..
วันชนกันเลย
เราควรจะแจจุงหรืออู๋จุนดีวะ
เกิดมายังไม่เคยเจออู๋จุนเลยนะ
โฮๆๆ
เดือนธันวาเครียดกว่า ตาราง...แบบว่าแน่นเอี๊ยด
ยี่สิบสองธ.ค. 
คอนเอฟที
ยี่สิบสามธ.ค. แฟนอีเว้นท์ดงบัง(โอซาก้า)
ยี่สิบสี่ธ.ค.
  คอนพารัน...
ยี่สิบเจ็ดธ.ค. 
แฟนอีเว้นท์ดงบัง(โตเกียว)

ควรทำไงกะชีวิตวะเนี่ย

เมื่อวานนี่โคดเถื่อน
รอดั๊บ แต่รอแบบเบื่อๆ
เด๋วนี้ คือแบบไม่เจอก็ได้  รอกันซักพัก
กลับดีกว่า
พอจะกลับเสือกเจอรถลีมูซีนยาวๆ...
เลยคิดว่าต้องมีใครแน่ๆ
วิ่งตามรถไป..
สรุปว่า..เป็นกู่เทียนเล่อ ฮ่าๆ หล่อนะเว้ย
หล่อดำๆ
จบจากกู่เทียนเล่อ  กะลังเดินกลับไปเอกิ
อยากกลับบ้านนอนมาก
อ่าวตายห่า มีลีมูซีนมาอีกคัน..
วิ่งกลับไปที่เดิมอีก
...คราวนี้เซียะถิงฟง  กะลูกเฉินหลง
กูล่ะปวดกบาล
แต่ก็ถ่ายวีดีโอมานะ 
เด๋วนี้ชั้นพกกล้องติดตัวตลอดเวลา
รู้สึกว่าดวงดารา(ที่ไม่ได้ชื่นชอบ)กะลังขึ้น

เมื่อวันจันทร์เดินไปจองซีดี กูยังเจอโชอนเลย
เดินตามได้ซักพัก
กูจะตามทำไมวะ ชอบก็ไม่ได้ชอบ
กลับร้านไปนอนดีกว่า เหอๆๆๆ

ปล.
อยากกินมาคารอนมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
ขนมเชี่ยไรไม่รู้ (ของฝรั่งเศส) ก้อนเล็กนิดเดียว
เล็กเท่าไข่นกกระทา
..แต่ชิ้นละร้อยบาท ห่าเอ๊ยยยย
แต่มันอร่อยจริงๆนะ 
อาทิตย์ที่แล้ว ซื้อมากล่องนึง
แดกให้หายอยาก  (สิบหกชิ้น) 
ไม่ถึงชม.กินหมด
เงินกู..พันหกร้อยบาท...แทนที่จะได้ตามดารา
ดันมาหมดกะขนมมาคารอน โฮๆๆ

27oct07  1:09am
อาทิตย์นี้มีแต่ดั๊บ
แต่ตามแบบ..คจ.ไม่เห็นกู..
เป็นไรที่ทรมาน เมื่อวานอุตส่าห์อยากให้เห็น
เสือกที่ห่วยอีก  สรุปทุกวันนี้
มันยังไม่เห็นชั้นเลยนะ 
แต่ก็ดีละ..
เหมือนโดนแจจุงสาปส่ง  กลับมาจากไทย
กูยังไม่ได้เชี่ยไรจากคจ.เลยว่ะ เฮ้อออ

ฤดูเสียเงินค่าคอนอีกละ 
ว่าจะไปดูคอนนิวส์ซักรอบ..
และ..ต้องไปงานแฟนอีเว้นท์ของดงบัง มันมีสี่รอบ
แต่คงไปดูสองหรือสามรอบ
แฟนคลับเบอร์นึงได้แค่รอบเดียว
ดีนะกูเป็นสมาชิกสามเบอร์ 
(ไอ้บีก็เช่นกัน)
ค่าตั๋วเอฟที..ก็เหมือนจะต้องจ่ายแล้วหรือเปล่าวะ..
ตอนนี้เริ่มไม่อยากได้ละ 
เอารอบเดียวพอนะ  อีกวันต้องไปดูดงบังที่โอซาก้า

ปล. เดือนพ.ย.
สงสัยต้องทำงานหัวโต  ไปไหนไม่ได้ละ ลางานบ่ได้ เฮ้อออ
ก็ดี ทำงานเยอะๆ
จะได้รวยๆเหมือนคนอื่นบ้าง โฮฮฮฮ

วันอาทิตย์นี้
วันหยุดของชั้นอยากนอนตื่นมาซักห้าโมงเย็น
(เวลากะลังดี)
กูว่าจะปิดมือถือไม่รับรู้ไรทั้งนั้น
อย่าโทรหรือเมล์มาลากกูให้ไปตามดั๊บละกันนะ
วันพักผ่อนของกูนะะะะะะะะ
ดึกๆค่อยออกไปหาซีวอนหรือฮยอนบิน
ต้องไปส่องหน้าร้านก่อน มีใครอยู่ไหม
อยากเจอคนหล่อ เหอะๆๆ


อิจฉาคนไปดูคอนที่เกาหลี อยากบินไปบ้าง แต่ไม่มีตังค์ 
และไม่มีคนทำงานแทนให้
ซวยชิปอยากดูจริงๆนะ  ฮือๆๆๆ  ฟ้าและฮุง
เป็นไงบ้าง ทราบแล้วเปลี่ยน
แต้งกิ้วที่ซื้อของหน้าคอนให้ 
มายูมิต้องแบกเป็นอีบ้ามาให้ชั้นที่ญี่ปุ่นอีกละ
ฮ่าๆๆน่าสงสาร
ทำไมกูต้องเก็บของสองสามชุดด้วยวะ ไม่เข้าใจจจ

สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น

ช่วงนี้ก๊งละ ลืมวันลืมคืน  เหมือนมีเรื่องจะเขียนลงได แต่ผ่านมานาน..ก็ลืมหมดแล้วว่ะ  เหอๆๆ

วันนี้ก็หลับซะ  ยันห้าโมงเย็น ตื่นมาคืองงเลยทีเดียว นี่วันไหนแล้ววะ แต่เป็นวันที่แฮปปี้ที่สุด
เพราะหลับแบบลืมโลก ใครจะเมล์ตามโทรตามให้กูตามดั๊บ กูไม่สนละ  มือถือร้องไปละกัน กูจะนอนนนน 

ออกจากบ้านห้าโมงครึ่ง  ..เอาเข้าไป ยังได้ตามอีกอ่ะ  แต่เจอแต่ลีดเดอร์กะมันเนะ
เพราะคยูจงมันเข้าไปอัดตั้งแต่เมื่อวานแล้ว (ซึ่งกูทำงาน โฮๆ)
อยากจะบอกว่า โดนแจจุงสาปแช่งแน่ๆ
ตั้งแต่กลับจากไทย คยูจงยังไม่เห็นกูเลย นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น..
ใครสาปแช่งไรกูไว้ป่าววะ  เฮ้อ
กะมันเนะนี่เจอจัง  เจอตลอด  แล้วไอ้เราก็ยืนเฉยๆ..
มองๆโบกมือเล่น  มันเนะก็ต้องเห็นตลอด
แล้วเค้าจะต้องหันมา  โอ๊ะๆๆๆ แล้วก็พูด สวัสดีครับ (ภาษาไทยเลยนะ)
ทุกครั้งอ่ะ  เรานี่แบบ..มันเนะอีกละ ห่า เด๋วกูก็เปลี่ยนไปชอบมันเนะซะหรอก
คยูจงไม่ได้เจอเชี่ยไรเลยเนี่ย

ระหว่างที่วันนี้รอดั๊บ ถ้าสละเวลาซักหน่อยปลีกตัวไปเดินเล่น..กูว่าคงได้เจอยามะพี..
แต่เอาเหอะ  ลีดเดอร์ไปก่อนละกัน แทนกันได้ หน้าคล้ายๆกัน เหอๆๆ

ตอนนี้ลีดเดอร์พี่แดกราเมงเสร็จ ..จะเป็นไงต่อไป คืนนี้เที่ยวแน่..
แต่กูกลับบ้านล่ะ  รอข่าวเข้ามาก่อน  กูตามแน่ ไหนๆวันนี้ก็หลับทั้งวันละเนี่ย   

สแตนด์บายก่อน..ตอนนี้นั่งอัดดีวีดีไปพลางๆ คืนนี้ คจ.ออก กูออกเช่นกัน  เหอๆๆ

แจจุงรีบกลับมาซักที  อุตส่าห์รู้ที่เที่ยวจจ.ละ ...จะไปตามถึงผับเลยทีเดียว อิๆๆ

งงที่สอง  เกิดไรขึ้น วันนี้แจจุงตกเวทีเหรอ  กูล่ะงง
ถามมายูมิละ  ตอนเพลงสุดท้าย  เด๋วก็คงรู้ว่าเป็นไรมากไหม ตอนนี้ไม่รู้ว่าแจจุงเจ็บหรือเปล่า
เพลงสุดท้าย แจจุงตกเวที ตอนแรกก็เห็นยืนอยู่กันน่ะแหละ
ชางมินแจจุง (ชั้นก็มั่วๆนะ ไม่ได้ไปดูเอง)
มองๆไปอีกที เหลือแต่ชางมิน แจจุงหาย เพื่อนในวงก็ไม่มีใครสังเกต
จนจบเพลง ถึงพึ่งรู้สึก..ว่าแจจุงหายไป  แล้วแฟนๆเรียกแจจุงเหรอ..
ตอนจบก็โผล่มาอีกที  เค้าก็ไม่ได้บอก ว่าเป็นไงบ้าง  แต่โผล่มาได้ ไม่เดินกระเผลก..
ก็คงไม่เป็นไรมั้ง(หรือเปล่าวะ) งานนี้ต้องถามคนที่ไปดูคอนล่ะ  ชั้นไม่ได้ไปดู
ไม่รับรู้เว้ย  เหอๆๆๆ 
วงนี้เป็นไรเนี่ย เจ็บตัวกันเป็นประจำ  อย่าเจ็บมาก หายกันเร็วๆ
  เด๋วคอนที่ไทยจะไม่สนุกเอา เหอๆๆ

ใกล้ถึงวันเกิดแร้ววว  วันเกิดทุกปีต้องได้เจอดงบัง (เจอมาสองปีละ ทุกวันเกิด)
ปีนี้หวังว่าคงได้เจออีกนะ มีรายการวิทยุด้วย ...เหอๆๆ

ปล.เด๋วลงรูปที่สนามบินตอนบินจากไทยกลับญี่ปุ่นละกัน
ว่างจัด เอาเป็นรูปไปดู ไฟล์วีดีโอไม่ให้ ฮ่าๆๆ

ปล.เซ๊ยมัวแต่อยู่กะถังขยะ..ทิ้งซัมติงอยู่  เฮ้อออ  มีใครได้ให้ไรเซ๊ยบ้างป่าวเนี่ย
พวกฝากของมาอ่ะ  ..  แต่อย่ารับรู้เลย เซียมิกกี้  ...
ดีนะแจจุงเก็บหมด  เหอะๆๆ







จริงๆมัน..มีตอนที่แจจุงกะมิกกี้บ๊ายบายให้กล้องอ่ะ แคปมาแล้วภาพเบลอ  เหอะๆๆ
เอาไปแค่นี้ล่ะ  สุดท้าย ขอปิดภาพด้วยหนูน้อยกระเป๋าสีแดง..
นังน้องบี..เดินตามยูโนต้อยๆขึ้นเครื่องไปเลยเลยเหอะ  ฮ่าๆๆๆ

ปล.ก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำไมในสนามบินที่ไทยถึงมีแต่พวกเราที่เจอวะ
ฮ่าๆๆๆๆ  ก็เห็นกันอยู่แคปรูปให้ดูละ  จะว่าตอแหลก็เอาเหอะ  เชิญหลอกตัวเองกันต่อไป อิๆๆ
คือเค้าก็เดินขึ้นเครื่องกันปกติเลยนะ เหอะๆ  ก่อนเวลาเครื่องออกด้วยเหอะ
ไม่ได้ขึ้นคนสุดท้ายนะ เพราะยังมีคนอื่นช้ากว่าดงบัง
แต่ถ้าจากญี่ปุ่นมาไทยคนสุดท้ายแน่นอน (กูกะดงบังเองล่ะ วิ่งกันอย่างเหนื่อย)

ที่สำคัญไม่ได้อยากลงรูปหรอก ..ทำไมเพื่อนๆเรารีเควสกันจังวะ
อยากให้ลง  เพราะสมเพชคนปากหมา เหอะๆ  เอาไงก็เอาวะ 
เราไม่ได้ไรอยู่ละ  ช่วงนี้ทำแต่งาน ไดยังไม่มีเวลาจะอัพเลย เฮ้อออ


30oct07 5:44am
ขณะนี้เวลา..ตีห้ากว่าๆ  ชั้นรอลีดเดอร์แค่ตีสี่ครึ่ง  ไม่รู้แม่งกลับกี่โมง เอาเหอะ ขำๆ(ตามฟอร์ม)
รู้แค่วันนี้วิ่งเหนื่อยมากอ่ะ โจ๊กดี ฮ่าๆๆ  สรุป...ไปรอหน้าบ้าน เจอแต่คยูจงกะหมูป่า
เดินไปคอนวินี่ตอนเที่ยงคืนครึ่ง และยองแซง เดินกลับบ้านตอนตีสามสิบห้านาที จบข่าว
แล้วกูก็ไม่ได้สนใจด้วย มัวแต่คุยโทรศัพท์อ่ะ  เอาเหอะ กูไม่ได้ชอบ ฮ่าๆๆ
อุตส่าห์อยากเจอลีดเดอร์ลีดเดอร์คนดี  เหมือนในดั๊บจะชอบลีดเดอร์มากสุดละเนี่ย ฮ่าๆๆ

วันนี้ก็นะ  ...ไปรับดงบังมา  เพราะวันนี้บินกลับญี่ปุ่น เที่ยวบินสุดท้าย
คือชั้นลางานล่วงหน้าเลยขอบอก  วันอาทิตย์หลับยาว  ยันห้าโมงเย็น 
วันจันทร์ไปทำงานตอนเช้า  แล้วขอเลิกแค่บ่ายสาม กลับบ้านมาสแตนด์บาย..
นอนหลับอ่ะ  หลับให้อิ่มค่ำๆต้องรอรับดงบังที่สนามบิน แล้วดึกๆต้องไปนั่งหน้าบ้านดั๊บต่อ
(ชีวิตกูเถื่อนจริงๆ) หลับอิ่มจริงๆนะ ตอนนี้ก็ยังไม่ง่วงนอนเลยว่ะ

สี่ทุ่มยี่สิบนาที เครื่องต้องลง แต่นู่นนน กว่าดงบังจะเสด็จออกมา
สี่ทุ่มห้าสิบเลย รอกันอยู่ข้างในอ่ะ  เอาเชือกมากั้นๆแฟน
แต่แฟนไม่เยอะนะ สามสิบคนเอง  หรือมากกว่านั้นนิดหน่อย
แล้วเพื่อนชั้นนี่บอกเลย ยุ้ยโชคดีอ่ะ  ปกติไม่เป็นแบบนี้ ปกติลากจิกรายตัว ไม่ให้อยู่ในสนามบิน
ไล่ให้ออกไปข้างนอก  แต่คราวนี้  ปล่อยให้อยู่  แล้วคนมันน้อยด้วยแหละ
เซียเดินออกมาคนแรก..  ผ่านไป
มิกกี้..เดินตอนไหนไม่รู้ ไม่ได้อยู่ในความทรงจำเลยว่ะ
แล้วก็  เป็นแจจุงกะชางมิน เดินมาติดๆกัน      รู้แค่...ชางมินยังใช้กระเป๋าเราอยู่ จบข่าว
ใช้ไปเยอะๆก็ดี กูเสียดายเงิน  สี่หมื่นกว่าบาท  กะกระเป๋าใบนึง  ชั้นเอาไปซื้อตั๋วเครื่องบิน
บิสิเนสคลาสจะดีกว่าไหม เหอๆๆๆๆ  (ช่วยไม่ได้ตอนนั้นรวย เงินเหลือ ตอนนี้จนไม่มีจะแดกเลยเนี่ย)
ชางมินน่ารักเชียว  ใส่แว่นด้วย ถือกระเป๋าสองใบ กระเป๋าชั้น กะกระเป๋าใส่โน้ตบุ๊ค หนักไหมน่ะ
คือที่แน่ๆ กระเป๋ากูอ่ะหนักมาก แล้วของนี่เต็มกระเป๋าเลย น่าสงสาร ฮ่าๆ
ปิดท้ายด้วยยูโน ค่อยๆเดินมา ลากขาเดินมเลย น่าสงสารรรรรรรร
บรรยากาศค่อนข้างเงียบ  แฟนญี่ปุ่นมารยาทดี ไม่เถื่อน คือในสนามบินเงียบกริบ
คนพูดกันยังไม่ค่อยจะมีเลย  เรากะบีก็ผู้หญิงแถวหน้ากัน..
แล้วสภาพยูโนน่าสงสารมากๆ  หน้าเค้าก็เป็ฯรอยอีก ตรงใต้ตาอ่ะ  รอยแดงๆ
ชั้นนี่แบบ..เฮ้ย ยูโน  น่าสงสาร แค่พูดๆอยู่หันไปมองไอ้บี ห่าาา
ไอ้บียืนร้องไห้ (กูงงว่ามันแฟนใครกันแน่ ฮ่าๆๆๆ)
ก็เรื่อยๆ  พอดงบังขึ้นรถ  แฟนเริ่มไปยืนกันทางหน้ารถกะหลังรถ เพราะมันส่องเข้าไปได้
แต่กูไม่อ่ะ ยืนข้างประตูเลย เหอะๆๆๆ  คือถ้าเห็นก็คือเห็น ไม่เห็นก็คือจบ
แต่วันนี้คือดี เปิดประตูทิ้งไว้นาน ห่าเอ๊ย แล้วแฟนก็ไม่มียืนตรงนั้นเลยด้วยนะ
ชางมินเซียไปนั่งด้านหลัง
แจจุงกะมิกกี้ นั่งหลังคนขับ  แจจุงอ่ะหลังคนขับเลยมิกกี้ตรงกลาง..
แล้วประตูก็เปิดค้าง  แจจุงเนี่ยมองออกมา..ก็มองไป..ชั้นอ่ะมองเค้าไม่เห็นเท่าไหร่
เพราะในรถมืด  เรามองเข้าไปไม่ค่อยเห็น แต่เห็นแค่ว่า เค้ามองออกมา
แต่มองออกมามันจะเห็ฯไรวะ...นอกจากชั้นกะบี ยืนหน้าเสร่อกันอยู่แถวนั้นเนี่ย เหอะๆๆ

ที่น่าแฮปปี้สุดๆ ยูโนนั่งข้างคนขับ  ไม่มีฟิล์มไง ใสๆเลยเต็มตา
ตอนแรกยูโนหน้าเหมือนบึ้งๆอ่ะ  .. ก็ไม่ได้ไร  ก็มองเห็นเค้าแบบด้านข้าง
เพราะเค้าหันหน้าไปทางด้านหน้าอยู่แล้ว แต่ซักพัก เค้าหันไปคุยกะคนข้างหลัง ..
คือ แล้วเสือกหันมาทางฝั่งที่เรายืนอยู่ คือหันออกนอกรถ 
(ปกติมันควรจะหันเข้าหาทางฝั่งคนขับป่ะ งงๆอยู่)
คุยเสร็จ  กูก็เสร่อเลย ยืนโบกมือ (ตามสเตป)  เห็นไม่เห็นไม่รู้ กูโบกไว้ก่อน
คือ... ยูโนน่ะยิ้มอยู่แล้ว ตั้งแต่หันไปคุยกะคนข้างหลัง  แล้วมันหันกลับมาทางด้านหน้า
ยังไง๊ยังไงก็ต้องเห็นเราอ่ะ  เค้าหยุดมองนะ  เห็นชั้นบ้าพลังโบกมือบ๊ายบายอยู่
เค้าก็ขยับหัวออกมามองชัดๆ  แล้วโบกมือให้เหมือนกัน  โห ไงล่ะ งานนี้จบข่าว
แฟนยืนรอด้านหน้าด้านหลังกันบึ้ม ไม่ได้เชี่ยไรอ่ะ  มีกูได้คนเดียว  เหอๆๆๆ
งานนี้สะใจที่สุด  แหม ไม่ได้ตามซะนาน กลับมาทีก็ยังได้อยู่เว้ย

แต่ที่แน่ๆ....อาทิตย์นี้อดลางานละ  เฮ้อออ วันเกิดยังต้องทำงานอ่ะ..ซวยไหมล่ะ
แต่ไม่รู้แหละ เสาร์อาทิตย์ตอนกลางวันไม่ทำงานเว้ย จะไปตามดงบัง
บอกละว่าดงบังคัมแบ็ค  หัวหน้ากุมขมับ มีลูกน้องแบบนี้เครียดอ่ะ
เค้าบอก..หลังจากคอนดั๊บ  ยุ้ยเหมือนเป็นคนปกติอยู่พักนึง
ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้น น่าจะเลิกบ้าดาราได้ละ..ที่ไหนได้..ปล่อยให้กลับไทยไป
กลับกลายเป็นว่าบ้าหนักกว่าเก่า ฮ่าๆๆ
ตอนแรกบอกลางานจะบินไปคอนที่มาเลย์ คงไม่ได้ไปอ่ะ (ลาได้แล้วนะ)
สรุปว่าข้าพเจ้า อยู่ญี่ปุ่นอ่ะแหละ..ตามอู๋จุนเนี่ยแหละ ไม่เปลืองเงิน
ไม่ต้องเสียค่าเครื่องบิน ฮ่าๆๆ



ปล. คนที่สั่งออลอะเบ้าท์เนี่ยนัดเอาของกะพี่ตาได้แล้วนะ
ถึงตั้งแต่อาทิตย์ก่อนแล้วอ่ะ
ส่วนเอสแมกกาซีน  คนที่สั่งประจำ  ไปนัดเอาได้ละ ถึงไทยหมดแล้วเหมือนกัน
แล้วยังมีแมกกาซีนเหลืออยู่บ้าง ถ้าใครจะเอาเมล์มาได้   


ดั๊บก็รีบๆกลับไปซะที ชั้นจะได้ทำงานทำการบ้าง เหอๆๆๆ
ตอนนี้ดั๊บชอบแบบขำๆละ ไม่ซีเรียส ไม่เสียน้ำตาให้ละ  กูเหนื่อย
กะแจจุงยังไม่เคยร้องไห้ให้เลย ทำไมเสือกไปร้องไห้กะคจ.วะเนี่ย

ฟิ้ว หกโมงเช้านอนดีกว่าพรุ่งนี้ทำงานเช้าอีกละ เฮ้อ

30oct07 10:56am
งานนี้งงกันต่อ ตามหัวเรื่อง..  จนตอนนี้ยังงงอยู่
กูไปรอดั๊บแต่เสือกได้ลายเซ็นต์มิกกี้ เอาเข้าไป๊

ไม่รู้จะว่าไงละ  เอาเป็นว่า เด็กในเครือข่ายที่สั่งๆกันไว้
(เด็กชงเหล้าทั่วราชอาณาจักร ฮ่าๆๆ)
คือสั่งไว้เลย ตามผับเนี่ย เจอดงบังชินกิ ติดต่อด่วน ..
คือนี่ก็คือพึ่งรู้ตอนเช้านะ  ตอนที่มิกกี้อยู่ผับ กูยังไม่รู้เรื่องงงง
มารู้เอาเมื่อถึงบ้านหัวถึงหมอนละ  ห่า สรุปว่าไปสองคน
หรือว่ามิกกี้คนเดียวตอนนี้ยังไม่รู้เลยเนี่ย
ต้องขอบคุณหลายๆฝ่าย ตอแหลกันเป็นกรุ๊ป..
น้องคนชงเหล้า(เพื่อนเว)บอกมิกกี้ วันเกิดพี่สาว ขอลายเซ็นต์หน่อย 
เลยได้ลายเซ็นต์มาตามรูป มีค้งมีเค้กด้วย
แต่เอาเหอะใกล้วันเกิดกูจริงๆเว้ย ฮ่าๆๆๆ
ทูยุ้ย.. (ถ้าชื่อกูไทยแท้ๆ.. คาดว่ามิกกี้คงไหวตัวทัน กูเซ็นต์ชื่อนี้บ่อยมาก
โชคดี ชื่อเสือกคล้ายคนญี่ปุ่น เหอๆๆ)
วันที่ยังสติลเป็น 2007.10.29  ฮ่าๆๆๆ


คือ ถ้าเกิด..ไม่มีว่าทูยุ้ย  กูว่ากูยกให้ปอยให้ฟ้าได้อีก ..
มิกกี้ได้เยอะแล้ว  แต่ก็เอาอ่ะ อุตส่าห์แฮปปี้เบิร์ทเดย์ให้เว้ย

เด๋วเจอเวคราวหน้าต้องไปกราบตีนซะละ  ช่วยกูเหลือเกิน ฮ๋าๆๆ

มาขึ้นหน้าใหม่ก่อน  ...หน้าที่แล้วยาวเกินไปแล้วอ่ะ


ถ้าวันนี้เลิกงานเร็วจะมาอัพต่อ

วันหยุดเมื่อวาน....เหมือนไม่ใช่วันหยุด 
เฮ้ออ

ปากบอกรักแจจุง  ทำไมกูต้องไปตามดั๊บด้วย โฮๆๆๆ

พีเอส
เมื่อวาน 
คนหล่อที่ร้านอาหารนั่นไม่ไหวแล้วววววว
เจอหล่อๆแบบนั้น   
...ยอมเลิกบ้าดาราเลยว่ะ เหอๆๆๆ


ปล. ให้รางวัลแก่ชีวิต
ด้วยไอพอททัชเครื่องใหม่ ฮี่ๆๆๆ 
ตามร้านของขาดตลาด
เลยต้องสั่งซื้อทางเนตเลย เหอๆๆ..
สลักชื่อไปว่า ..ยุ้ย แจจุง
(กูจะรักแจจุงได้อีกยาวนานไหมวะ
กลัวตัวเอง)

ไปทำงานดีกว่า
 
23oct07 22:45
โหมดไม่สบาย 
สงสัยจะเหนื่อยเกินไป
ตั้งแต่กลับจากไทยยังไม่ได้พักเลย
ทำงานทุกวันสิบเอ็ดโมงยันเกือบเที่ยงคืน
ห่าเอ๊ย กูมีชีวิตรอดอยู่ได้ยังไงเนี่ย
ฮือๆๆๆ
วันอาทิตย์วันหยุดนะ แต่เสือกไม่ได้หยุด  เพราะไปตามดั๊บ
(กูทำไรวะเนี่ย)

ทริปดงบัง  สนุกสนาน ชั้นว่า
คนที่โชคดีที่สุดเป็นเว(น้องชายเรย์)
คือ ต้องบินกลับญี่ปุ่นอยู่ละ 
คือมันไม่รู้เรื่องไรเลยนะ
นั่งเอเอ็นเอเป็นปกติอยู่ละ
แล้วก็นั่งบิสิเนส..โดยที่ไม่รู้ไรทั้งนั้น
กะเวคือทุกอย่างมันบังเอิญ
(แต่ของกูนี่ไม่บังเอิญไง เหอะๆ)
แล้วบังเอิญขนาดไหน
คนที่นั่งติดกะมันดันเป็นมิกกี้ ฮ่าๆๆ
คือบนเครื่องบิน ก็โจ๊กๆขำๆ
เวไม่รู้จักดงบังหรอก รู้จักแค่ไอ้ผมทอง(แจจุง)
คือชั้นเนื้อๆเน้นๆเลย
ไอ้ผมทองคนเดียวเลยน้อง  ฮ่าๆๆ
แอร์เอเอ็นเอก็โหดอีก 
ยุนแจนั่งหน้าสุด(ของล็อกสอง)  ล็อคตรงกลางอ่ะนะ
ที่เป็นสามที่นั่งติด
แล้วข้างๆแจจุงมันว่าง (เพราะแจจุงนั่งกลาง) 

มันอุตส่าห์บอกแอร์ว่าอยากนั่งกะเพื่อน แอร์เสือกไม่ให้นั่ง ฮ่าๆๆๆๆ

เอาเหอะ นั่งข้างมิกกี้ไปน่ะดีละ  คือ 
ก็พอรู้ล่ะว่าเป็นดารา(ต่อให้จำไม่ได้)
เพราะขึ้นมาตอนหลังกันห้าคน 
แล้วพูดเกาหลีกัน  (เวเลยรู้ว่าข้างๆเป็นเกาหลี)
ก็นั่งๆกันไป 
เหมือนมิกกี้มันสื่อสารกะแอร์ไม่ค่อยได้เหรอวะ 

ภาษาญี่ปุ่นมิกกี้เน่าขนาดนั้นเลยเหรอวะ  ไม่รู้เหมือนกันนะ
ฮ่าๆๆ
คือ  จะเรียกแอร์ แอร์ก็ดันเดินผ่าน (สงสัยไม่ได้ยิน) 

เวเลยจัดให้
...คือมันจัดการให้ทุกอย่างยังกะผจก.ส่วนตัวเลยเว้ย
เรียกแอร์สั่งน้ำให้มิกกี้
มิกกี้อยากเอาไรแม่งเป็นคนบอกแอร์ให้หมดอ่ะ
(มิกกี้นี่ได้แต่หันมายิ้ม 
ฮ่าๆๆ  ขอบคุณเหลือเกิน)
แล้วตอนเวเอาบุหรี่เก็บเข้ากระเป๋าตัวเองอีก 
มาโบโร่ไลท์
มิกกี้มองตาเป็นมัน.. 
มองจนเวแบบว่า..ต้องการอะไรจากกู
เลยให้มาโบโร่เป็นของขวัญซะ 
อิๆๆๆ
สุดท้าย  ..เวถาม เป็นดาราหรือเปล่า พี่สาวชอบ
ขอลายเซ้นต์หน่อย
แต่เหมือนก็ฟังไม่รู้เรื่องนะ  มันเลย อ่ะ 
กระดาษปากกา
ถ้าใช่ดารามันคงเซ็นต์ล่ะวะ เหอๆๆๆ

ไปล่ะ 
ได้เวลากินข้าว เด๋วมาอัพต่อ  ออกไปนั่งกินอาหารเกาหลีร้านพี่สาวแจจุงดีกว่า
ลัลลา

25oct07  1:29am
เฮ้อ 
ทุกวันนี้นี่ไปกินข้าวหรือไปหาผู้ชายหล่อวะเนี่ย 
เมื่อวันอาทิตย์
ไปนั่งกินร้านเกาหลี เจอผู้ชายเกาหลี อย่างหล่อ
ยังเด็กๆอยู่ด้วย 
หน้าเหมือนซีวอนเลย แต่หล่อกว่าาาา  เน้นว่าหล่อกว่า

โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ  ตายกันหมด ชั้น เรย์ บี 
..หล่อจริงๆ

เมื่อวาน ไปนั่งกินร้านพี่สาวแจจุง เอาอีก 
เสือกเจอคนนั่งอยู่ในร้าน
หน้าเหมือนฮยอนบิน คือ  เหมือนอ่ะ เหมือนเลย
เหมือนจนชั้นคิดว่า ใช่แน่ๆ
แล้วในร้านติดโปสเตอร์ฮยอนบินเยอะมาก 
ชั้นสะกิดถามเรย์อยู่เลย
ไอ้โต๊ะนั้น มันฮยอนบินหรือเปล่าวะ
พูดไม่ทันขาดคำ
อีพนักงานสุดหล่อเดินมาคุยด้วย
เหมือนมันรู้ว่าชั้นคิดไรอยู่
มาพูดๆ บอกว่า รู้จักฮยอนบินไหม.. 
แล้วบอกว่า เห็นโต๊ะข้างๆไหม
นั่นแน่ะ ..แค่นั้นแหละ กูตาโต 
อย่าบอกนะว่าใช่  ....
สรุปแค่ เหมือน แต่มันเหมือนมากถึงมากที่สุด
จนชั้นตกใจ
แต่พี่ฮยอนบินน่ารักนะ  เค้าเป็นคนดี
คอยสังเกตการณ์ตลอด
พวกเราแดกผิด แม่งยังไม่สุก  มีการบอกอีก ให้รออีกหน่อย
อย่าพึ่งกิน
ฮ่าๆๆๆๆ    แล้วตอนหลัง เราออกจากร้านละ แต่ยังเดินผ่านอีก

พี่ฮยอนบินออกจากร้านพอดี  ..........เจอก่อนกลับบ้าน
มีความสุข

พรุ่งนี้มีอีเว้นท์ดั๊บ  เลิกงานแล้วค่อยไป รอบเดียวพอ 
เปลืองงงง
คือ มันแถวๆบ้านเคจังเลยนะ  แบบว่า  กะว่าจบอีเว้นท์ 
ไปหาแม่เคจังดีกว่า
ไม่ได้ไปหานานมาก เด๋วคุณแม่จะลืม (ลืมๆไปเหอะ 
ฮ่าๆๆ)
สุดท้าย ไปๆมาๆ..อยากไปร้านพี่แจจุงอีก  ติดใจหมู (หรือผู้ชาย)

เอาเป็นว่าเด๋วพรุ่งนี้ค่อยคิดละกัน เหอๆๆ

คือ กลับบ้านมา
ก็นั่งคุยห่าไรกันไม่รู้ ไร้สาระ
หนังผี  (เหรอวะ)   
กว่าจะนอนก็ตีห้ากว่า
จริงๆไม่ต้องนอนก็ได้นะ  ไปสนามบินเลยก็ได้นะ 
ฮ่าๆๆ
(แต่ไม่ไป) คือ..ยังไม่ค่อยไว้ใจสถานการณ์สนามบินในญี่ปุ่น
ห่า
กลัวอีผจก.เดินมาจิกด่ารายตัว (เหมือนที่คนอื่นเค้าโดนกัน
เฮ้อ)
ได้แต่โทรหาฮุง..กรุณาไปรับดงบังด้วย
เที่ยวบินแรก..
ฮ่าๆๆๆๆ

เอาล่ะสิ เดือนหน้าค่อนข้างเครียด 
อู๋จุนจะมาแล้ว..
วันชนกันเลย
เราควรจะแจจุงหรืออู๋จุนดีวะ
เกิดมายังไม่เคยเจออู๋จุนเลยนะ
โฮๆๆ
เดือนธันวาเครียดกว่า ตาราง...แบบว่าแน่นเอี๊ยด
ยี่สิบสองธ.ค. 
คอนเอฟที
ยี่สิบสามธ.ค. แฟนอีเว้นท์ดงบัง(โอซาก้า)
ยี่สิบสี่ธ.ค.
  คอนพารัน...
ยี่สิบเจ็ดธ.ค. 
แฟนอีเว้นท์ดงบัง(โตเกียว)

ควรทำไงกะชีวิตวะเนี่ย

เมื่อวานนี่โคดเถื่อน
รอดั๊บ แต่รอแบบเบื่อๆ
เด๋วนี้ คือแบบไม่เจอก็ได้  รอกันซักพัก
กลับดีกว่า
พอจะกลับเสือกเจอรถลีมูซีนยาวๆ...
เลยคิดว่าต้องมีใครแน่ๆ
วิ่งตามรถไป..
สรุปว่า..เป็นกู่เทียนเล่อ ฮ่าๆ หล่อนะเว้ย
หล่อดำๆ
จบจากกู่เทียนเล่อ  กะลังเดินกลับไปเอกิ
อยากกลับบ้านนอนมาก
อ่าวตายห่า มีลีมูซีนมาอีกคัน..
วิ่งกลับไปที่เดิมอีก
...คราวนี้เซียะถิงฟง  กะลูกเฉินหลง
กูล่ะปวดกบาล
แต่ก็ถ่ายวีดีโอมานะ 
เด๋วนี้ชั้นพกกล้องติดตัวตลอดเวลา
รู้สึกว่าดวงดารา(ที่ไม่ได้ชื่นชอบ)กะลังขึ้น

เมื่อวันจันทร์เดินไปจองซีดี กูยังเจอโชอนเลย
เดินตามได้ซักพัก
กูจะตามทำไมวะ ชอบก็ไม่ได้ชอบ
กลับร้านไปนอนดีกว่า เหอๆๆๆ

ปล.
อยากกินมาคารอนมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
ขนมเชี่ยไรไม่รู้ (ของฝรั่งเศส) ก้อนเล็กนิดเดียว
เล็กเท่าไข่นกกระทา
..แต่ชิ้นละร้อยบาท ห่าเอ๊ยยยย
แต่มันอร่อยจริงๆนะ 
อาทิตย์ที่แล้ว ซื้อมากล่องนึง
แดกให้หายอยาก  (สิบหกชิ้น) 
ไม่ถึงชม.กินหมด
เงินกู..พันหกร้อยบาท...แทนที่จะได้ตามดารา
ดันมาหมดกะขนมมาคารอน โฮๆๆ

27oct07  1:09am
อาทิตย์นี้มีแต่ดั๊บ
แต่ตามแบบ..คจ.ไม่เห็นกู..
เป็นไรที่ทรมาน เมื่อวานอุตส่าห์อยากให้เห็น
เสือกที่ห่วยอีก  สรุปทุกวันนี้
มันยังไม่เห็นชั้นเลยนะ 
แต่ก็ดีละ..
เหมือนโดนแจจุงสาปส่ง  กลับมาจากไทย
กูยังไม่ได้เชี่ยไรจากคจ.เลยว่ะ เฮ้อออ

ฤดูเสียเงินค่าคอนอีกละ 
ว่าจะไปดูคอนนิวส์ซักรอบ..
และ..ต้องไปงานแฟนอีเว้นท์ของดงบัง มันมีสี่รอบ
แต่คงไปดูสองหรือสามรอบ
แฟนคลับเบอร์นึงได้แค่รอบเดียว
ดีนะกูเป็นสมาชิกสามเบอร์ 
(ไอ้บีก็เช่นกัน)
ค่าตั๋วเอฟที..ก็เหมือนจะต้องจ่ายแล้วหรือเปล่าวะ..
ตอนนี้เริ่มไม่อยากได้ละ 
เอารอบเดียวพอนะ  อีกวันต้องไปดูดงบังที่โอซาก้า

ปล. เดือนพ.ย.
สงสัยต้องทำงานหัวโต  ไปไหนไม่ได้ละ ลางานบ่ได้ เฮ้อออ
ก็ดี ทำงานเยอะๆ
จะได้รวยๆเหมือนคนอื่นบ้าง โฮฮฮฮ

วันอาทิตย์นี้
วันหยุดของชั้นอยากนอนตื่นมาซักห้าโมงเย็น
(เวลากะลังดี)
กูว่าจะปิดมือถือไม่รับรู้ไรทั้งนั้น
อย่าโทรหรือเมล์มาลากกูให้ไปตามดั๊บละกันนะ
วันพักผ่อนของกูนะะะะะะะะ
ดึกๆค่อยออกไปหาซีวอนหรือฮยอนบิน
ต้องไปส่องหน้าร้านก่อน มีใครอยู่ไหม
อยากเจอคนหล่อ เหอะๆๆ


อิจฉาคนไปดูคอนที่เกาหลี อยากบินไปบ้าง แต่ไม่มีตังค์ 
และไม่มีคนทำงานแทนให้
ซวยชิปอยากดูจริงๆนะ  ฮือๆๆๆ  ฟ้าและฮุง
เป็นไงบ้าง ทราบแล้วเปลี่ยน
แต้งกิ้วที่ซื้อของหน้าคอนให้ 
มายูมิต้องแบกเป็นอีบ้ามาให้ชั้นที่ญี่ปุ่นอีกละ
ฮ่าๆๆน่าสงสาร
ทำไมกูต้องเก็บของสองสามชุดด้วยวะ ไม่เข้าใจจจ

อ่านไม่เม้นท์ ขอให้ซวยตลอดศก ชั้นก็ไม่ได้ไรหรอก
แต่รำคาญ เวลามาอ่านแล้วเอาไปพูดต่อ แต่ก็นะ อยากว่าไรว่าไป
เพราะเราไม่แคร์ เราแคร์แค่คนที่เป็นเพื่อนเราเท่านั้น ฮิๆๆ
ของทุกอย่างเห็นอยู่ตำตา ฮ่าๆๆ

เหมือนกลับมาเริ่มต้นนับหนึ่งใหม่อีกครั้งกะการชอบดงบัง (หรือเปล่าวะ)

คือ เราเองก็ไม่ใช่คนที่ชอบดงบังมาตั้งแต่เริ่มแรกเดบิว
(ปัจจุบันพวกที่ชอบแต่แรก หายตัวไปไหนกันหมดแล้วก็ไม่รู้)
อย่างเรานี่ คงถือว่าเป็นยุคกลางล่ะมั้ง เพราะมาชอบตอนที่เค้ามาญี่ปุ่นแล้ว
ช่วงไหนวะ ต้นๆปี2005 เอาเป็นว่า ชั้นก็ไปยุคแรกของการเดบิวญี่ปุ่น
เพราะกูก็ไปทุกงานไม่เคยขาด จะรายการวิทยุ เอ็มออน
อีพวกที่เอาคนน้อยๆ ห้าสิบคน ..ชั้นได้ตลอด (คงเป็นเพราะช่วงนั้นคนชอบน้อยล่ะมั้ง)

เอาเป็นว่า จนถึงต้นปี2007ชั้นชอบดงบังมาตลอดไม่มีวอกแวก อีเว้นท์ห่าไร
กูไปโลด (ยกเว้นช่วงกลับไทย เหมือนว่า มีแค่สองสามงานมั้งที่ไม่เคยไป)
จนช่วงมีนา หันไปหาดั๊บชั่วคราว แล้วดั๊บก็เป็นนัมเบอร์วันมาตลอด จนถึงวันที่...
13ต.ค. เพราะตั้งแต่14ต.ค.เป็นต้นมา.. ดงบังคัมแบ็ค แจจุงคัมแบ็ค
แล้วกลับมาอยู่ตำแหน่งเดิมแล้วด้วยเหอะ ฮ่าๆๆๆ

คือ จริงๆวงนี้ เค้าก็น่ารักมาแต่ไหนแต่ไรอยู่แล้วนะ
นิสัยดีกันหมดอ่ะ คือ ยูโนนี่ จำได้ตั้งแต่ตอนไปตามอีเว้นท์แรกๆ
(มั่นใจว่าจำได้) แต่แจจุงนี่พึ่งจำได้ไม่นานนี้เอง พึ่งจำได้ปีกว่าๆ
ตั้งแต่ตอนไปไทยครั้งแรก แล้วบินด้วยกันเนี่ย ค่อนข้างสนุกสนานดีนะ ฮ่าๆ
(คงไม่ต้องเล่า ก็รู้ๆกันอยู่ วีรกรรมเยอะ แล้วมีไรให้โจ๊กตลอด)

แล้วที่แฮปปี้กะแจจุงแบบรุนแรง ก็..เพราะความใจดีของแจจุง..
งานนี้เต็มที่เลยน้อง เค้าน่ารักนะ แฟนให้ของอะไรไปใช้หมดเลย
เราไม่รู้เหมือนกันว่า คนอื่นให้แล้วเป็นยังไง แต่คนรอบตัวเรา
(เพื่อนที่ยี่ปุ่น) ก็คือให้แล้วก็ใช้ (ถึงจะไม่ทุกชิ้นก็เหอะ) แต่ให้ไปก็ต้องมีใช้บ้าง
(หรือชั้นมีเพื่อนเป็นตัวแรงๆวะ ฮ่าๆๆ เพราะคนปกติมันก็เข้าไม่ถึง
แล้วประเภทเข้าถึง แล้วน้องไม่รับของ มันก็มีเหมือนกัน)


แหม งานนี้ก็ต้องมีรื้อฟื้นกันหน่อย เพราะ.. (บางอย่างชั้นเองก็ลืมแล้วเหมือนกัน เหอะๆ)

ตอนไปไทยครั้งแรก(งานแชนัลวี) ก็บินไปพร้อมกัน นั่งอยู่ข้างหลังแจจุงเนี่ยแหละ
คือก็เต็มที่ สอนภาษาไทยไป นั่งคุย(แต่ไม่นานหรอกกูไม่รู้จะคุยไรด้วย)
แล้วก็ให้ของ คือ ของที่ให้สภาพเถื่อนๆนะ ถุงก็เสร่อ ถุงก๊อปแก๊ปร้านซีดีที่เกาหลี
ข้างในเป็น เสื้อ(ร้อยเก้าเก้าบาทร้านพี่นิด) หมวก(ก็ไม่กี่ร้อยบาท) และแว่นตา(ก็ราคาประหยัด)
อย่างว่า ชั้นให้เป็นพิธีคือถ้าไม่มีของให้ มันไม่รู้จะเข้าหาศิลปินยังไง ฮ่าๆๆ
(ให้ของแพงเสียดายเงิน ให้ของถูกไป ไม่ถูกใจ ก็ทิ้งไป เราก็ไม่วอรี่ ฮ่าๆๆๆ)
ใครจะไปคิด.... คือ ใครจะว่าไงก็ช่าง ชั้นรู้แค่ เค้าก็ค่อนข้างแคร์แฟน(หรือมันงกวะ)
ของที่ให้ไป เค้าก็ใช้เ�