Storythai

สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น

ช่วงนี้ก๊งละ ลืมวันลืมคืน  เหมือนมีเรื่องจะเขียนลงได แต่ผ่านมานาน..ก็ลืมหมดแล้วว่ะ  เหอๆๆ

วันนี้ก็หลับซะ  ยันห้าโมงเย็น ตื่นมาคืองงเลยทีเดียว นี่วันไหนแล้ววะ แต่เป็นวันที่แฮปปี้ที่สุด
เพราะหลับแบบลืมโลก ใครจะเมล์ตามโทรตามให้กูตามดั๊บ กูไม่สนละ  มือถือร้องไปละกัน กูจะนอนนนน 

ออกจากบ้านห้าโมงครึ่ง  ..เอาเข้าไป ยังได้ตามอีกอ่ะ  แต่เจอแต่ลีดเดอร์กะมันเนะ
เพราะคยูจงมันเข้าไปอัดตั้งแต่เมื่อวานแล้ว (ซึ่งกูทำงาน โฮๆ)
อยากจะบอกว่า โดนแจจุงสาปแช่งแน่ๆ
ตั้งแต่กลับจากไทย คยูจงยังไม่เห็นกูเลย นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น..
ใครสาปแช่งไรกูไว้ป่าววะ  เฮ้อ
กะมันเนะนี่เจอจัง  เจอตลอด  แล้วไอ้เราก็ยืนเฉยๆ..
มองๆโบกมือเล่น  มันเนะก็ต้องเห็นตลอด
แล้วเค้าจะต้องหันมา  โอ๊ะๆๆๆ แล้วก็พูด สวัสดีครับ (ภาษาไทยเลยนะ)
ทุกครั้งอ่ะ  เรานี่แบบ..มันเนะอีกละ ห่า เด๋วกูก็เปลี่ยนไปชอบมันเนะซะหรอก
คยูจงไม่ได้เจอเชี่ยไรเลยเนี่ย

ระหว่างที่วันนี้รอดั๊บ ถ้าสละเวลาซักหน่อยปลีกตัวไปเดินเล่น..กูว่าคงได้เจอยามะพี..
แต่เอาเหอะ  ลีดเดอร์ไปก่อนละกัน แทนกันได้ หน้าคล้ายๆกัน เหอๆๆ

ตอนนี้ลีดเดอร์พี่แดกราเมงเสร็จ ..จะเป็นไงต่อไป คืนนี้เที่ยวแน่..
แต่กูกลับบ้านล่ะ  รอข่าวเข้ามาก่อน  กูตามแน่ ไหนๆวันนี้ก็หลับทั้งวันละเนี่ย   

สแตนด์บายก่อน..ตอนนี้นั่งอัดดีวีดีไปพลางๆ คืนนี้ คจ.ออก กูออกเช่นกัน  เหอๆๆ

แจจุงรีบกลับมาซักที  อุตส่าห์รู้ที่เที่ยวจจ.ละ ...จะไปตามถึงผับเลยทีเดียว อิๆๆ

งงที่สอง  เกิดไรขึ้น วันนี้แจจุงตกเวทีเหรอ  กูล่ะงง
ถามมายูมิละ  ตอนเพลงสุดท้าย  เด๋วก็คงรู้ว่าเป็นไรมากไหม ตอนนี้ไม่รู้ว่าแจจุงเจ็บหรือเปล่า
เพลงสุดท้าย แจจุงตกเวที ตอนแรกก็เห็นยืนอยู่กันน่ะแหละ
ชางมินแจจุง (ชั้นก็มั่วๆนะ ไม่ได้ไปดูเอง)
มองๆไปอีกที เหลือแต่ชางมิน แจจุงหาย เพื่อนในวงก็ไม่มีใครสังเกต
จนจบเพลง ถึงพึ่งรู้สึก..ว่าแจจุงหายไป  แล้วแฟนๆเรียกแจจุงเหรอ..
ตอนจบก็โผล่มาอีกที  เค้าก็ไม่ได้บอก ว่าเป็นไงบ้าง  แต่โผล่มาได้ ไม่เดินกระเผลก..
ก็คงไม่เป็นไรมั้ง(หรือเปล่าวะ) งานนี้ต้องถามคนที่ไปดูคอนล่ะ  ชั้นไม่ได้ไปดู
ไม่รับรู้เว้ย  เหอๆๆๆ 
วงนี้เป็นไรเนี่ย เจ็บตัวกันเป็นประจำ  อย่าเจ็บมาก หายกันเร็วๆ
  เด๋วคอนที่ไทยจะไม่สนุกเอา เหอๆๆ

ใกล้ถึงวันเกิดแร้ววว  วันเกิดทุกปีต้องได้เจอดงบัง (เจอมาสองปีละ ทุกวันเกิด)
ปีนี้หวังว่าคงได้เจออีกนะ มีรายการวิทยุด้วย ...เหอๆๆ

ปล.เด๋วลงรูปที่สนามบินตอนบินจากไทยกลับญี่ปุ่นละกัน
ว่างจัด เอาเป็นรูปไปดู ไฟล์วีดีโอไม่ให้ ฮ่าๆๆ

ปล.เซ๊ยมัวแต่อยู่กะถังขยะ..ทิ้งซัมติงอยู่  เฮ้อออ  มีใครได้ให้ไรเซ๊ยบ้างป่าวเนี่ย
พวกฝากของมาอ่ะ  ..  แต่อย่ารับรู้เลย เซียมิกกี้  ...
ดีนะแจจุงเก็บหมด  เหอะๆๆ







จริงๆมัน..มีตอนที่แจจุงกะมิกกี้บ๊ายบายให้กล้องอ่ะ แคปมาแล้วภาพเบลอ  เหอะๆๆ
เอาไปแค่นี้ล่ะ  สุดท้าย ขอปิดภาพด้วยหนูน้อยกระเป๋าสีแดง..
นังน้องบี..เดินตามยูโนต้อยๆขึ้นเครื่องไปเลยเลยเหอะ  ฮ่าๆๆๆ

ปล.ก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำไมในสนามบินที่ไทยถึงมีแต่พวกเราที่เจอวะ
ฮ่าๆๆๆๆ  ก็เห็นกันอยู่แคปรูปให้ดูละ  จะว่าตอแหลก็เอาเหอะ  เชิญหลอกตัวเองกันต่อไป อิๆๆ
คือเค้าก็เดินขึ้นเครื่องกันปกติเลยนะ เหอะๆ  ก่อนเวลาเครื่องออกด้วยเหอะ
ไม่ได้ขึ้นคนสุดท้ายนะ เพราะยังมีคนอื่นช้ากว่าดงบัง
แต่ถ้าจากญี่ปุ่นมาไทยคนสุดท้ายแน่นอน (กูกะดงบังเองล่ะ วิ่งกันอย่างเหนื่อย)

ที่สำคัญไม่ได้อยากลงรูปหรอก ..ทำไมเพื่อนๆเรารีเควสกันจังวะ
อยากให้ลง  เพราะสมเพชคนปากหมา เหอะๆ  เอาไงก็เอาวะ 
เราไม่ได้ไรอยู่ละ  ช่วงนี้ทำแต่งาน ไดยังไม่มีเวลาจะอัพเลย เฮ้อออ


30oct07 5:44am
ขณะนี้เวลา..ตีห้ากว่าๆ  ชั้นรอลีดเดอร์แค่ตีสี่ครึ่ง  ไม่รู้แม่งกลับกี่โมง เอาเหอะ ขำๆ(ตามฟอร์ม)
รู้แค่วันนี้วิ่งเหนื่อยมากอ่ะ โจ๊กดี ฮ่าๆๆ  สรุป...ไปรอหน้าบ้าน เจอแต่คยูจงกะหมูป่า
เดินไปคอนวินี่ตอนเที่ยงคืนครึ่ง และยองแซง เดินกลับบ้านตอนตีสามสิบห้านาที จบข่าว
แล้วกูก็ไม่ได้สนใจด้วย มัวแต่คุยโทรศัพท์อ่ะ  เอาเหอะ กูไม่ได้ชอบ ฮ่าๆๆ
อุตส่าห์อยากเจอลีดเดอร์ลีดเดอร์คนดี  เหมือนในดั๊บจะชอบลีดเดอร์มากสุดละเนี่ย ฮ่าๆๆ

วันนี้ก็นะ  ...ไปรับดงบังมา  เพราะวันนี้บินกลับญี่ปุ่น เที่ยวบินสุดท้าย
คือชั้นลางานล่วงหน้าเลยขอบอก  วันอาทิตย์หลับยาว  ยันห้าโมงเย็น 
วันจันทร์ไปทำงานตอนเช้า  แล้วขอเลิกแค่บ่ายสาม กลับบ้านมาสแตนด์บาย..
นอนหลับอ่ะ  หลับให้อิ่มค่ำๆต้องรอรับดงบังที่สนามบิน แล้วดึกๆต้องไปนั่งหน้าบ้านดั๊บต่อ
(ชีวิตกูเถื่อนจริงๆ) หลับอิ่มจริงๆนะ ตอนนี้ก็ยังไม่ง่วงนอนเลยว่ะ

สี่ทุ่มยี่สิบนาที เครื่องต้องลง แต่นู่นนน กว่าดงบังจะเสด็จออกมา
สี่ทุ่มห้าสิบเลย รอกันอยู่ข้างในอ่ะ  เอาเชือกมากั้นๆแฟน
แต่แฟนไม่เยอะนะ สามสิบคนเอง  หรือมากกว่านั้นนิดหน่อย
แล้วเพื่อนชั้นนี่บอกเลย ยุ้ยโชคดีอ่ะ  ปกติไม่เป็นแบบนี้ ปกติลากจิกรายตัว ไม่ให้อยู่ในสนามบิน
ไล่ให้ออกไปข้างนอก  แต่คราวนี้  ปล่อยให้อยู่  แล้วคนมันน้อยด้วยแหละ
เซียเดินออกมาคนแรก..  ผ่านไป
มิกกี้..เดินตอนไหนไม่รู้ ไม่ได้อยู่ในความทรงจำเลยว่ะ
แล้วก็  เป็นแจจุงกะชางมิน เดินมาติดๆกัน      รู้แค่...ชางมินยังใช้กระเป๋าเราอยู่ จบข่าว
ใช้ไปเยอะๆก็ดี กูเสียดายเงิน  สี่หมื่นกว่าบาท  กะกระเป๋าใบนึง  ชั้นเอาไปซื้อตั๋วเครื่องบิน
บิสิเนสคลาสจะดีกว่าไหม เหอๆๆๆๆ  (ช่วยไม่ได้ตอนนั้นรวย เงินเหลือ ตอนนี้จนไม่มีจะแดกเลยเนี่ย)
ชางมินน่ารักเชียว  ใส่แว่นด้วย ถือกระเป๋าสองใบ กระเป๋าชั้น กะกระเป๋าใส่โน้ตบุ๊ค หนักไหมน่ะ
คือที่แน่ๆ กระเป๋ากูอ่ะหนักมาก แล้วของนี่เต็มกระเป๋าเลย น่าสงสาร ฮ่าๆ
ปิดท้ายด้วยยูโน ค่อยๆเดินมา ลากขาเดินมเลย น่าสงสารรรรรรรร
บรรยากาศค่อนข้างเงียบ  แฟนญี่ปุ่นมารยาทดี ไม่เถื่อน คือในสนามบินเงียบกริบ
คนพูดกันยังไม่ค่อยจะมีเลย  เรากะบีก็ผู้หญิงแถวหน้ากัน..
แล้วสภาพยูโนน่าสงสารมากๆ  หน้าเค้าก็เป็ฯรอยอีก ตรงใต้ตาอ่ะ  รอยแดงๆ
ชั้นนี่แบบ..เฮ้ย ยูโน  น่าสงสาร แค่พูดๆอยู่หันไปมองไอ้บี ห่าาา
ไอ้บียืนร้องไห้ (กูงงว่ามันแฟนใครกันแน่ ฮ่าๆๆๆ)
ก็เรื่อยๆ  พอดงบังขึ้นรถ  แฟนเริ่มไปยืนกันทางหน้ารถกะหลังรถ เพราะมันส่องเข้าไปได้
แต่กูไม่อ่ะ ยืนข้างประตูเลย เหอะๆๆๆ  คือถ้าเห็นก็คือเห็น ไม่เห็นก็คือจบ
แต่วันนี้คือดี เปิดประตูทิ้งไว้นาน ห่าเอ๊ย แล้วแฟนก็ไม่มียืนตรงนั้นเลยด้วยนะ
ชางมินเซียไปนั่งด้านหลัง
แจจุงกะมิกกี้ นั่งหลังคนขับ  แจจุงอ่ะหลังคนขับเลยมิกกี้ตรงกลาง..
แล้วประตูก็เปิดค้าง  แจจุงเนี่ยมองออกมา..ก็มองไป..ชั้นอ่ะมองเค้าไม่เห็นเท่าไหร่
เพราะในรถมืด  เรามองเข้าไปไม่ค่อยเห็น แต่เห็นแค่ว่า เค้ามองออกมา
แต่มองออกมามันจะเห็ฯไรวะ...นอกจากชั้นกะบี ยืนหน้าเสร่อกันอยู่แถวนั้นเนี่ย เหอะๆๆ

ที่น่าแฮปปี้สุดๆ ยูโนนั่งข้างคนขับ  ไม่มีฟิล์มไง ใสๆเลยเต็มตา
ตอนแรกยูโนหน้าเหมือนบึ้งๆอ่ะ  .. ก็ไม่ได้ไร  ก็มองเห็นเค้าแบบด้านข้าง
เพราะเค้าหันหน้าไปทางด้านหน้าอยู่แล้ว แต่ซักพัก เค้าหันไปคุยกะคนข้างหลัง ..
คือ แล้วเสือกหันมาทางฝั่งที่เรายืนอยู่ คือหันออกนอกรถ 
(ปกติมันควรจะหันเข้าหาทางฝั่งคนขับป่ะ งงๆอยู่)
คุยเสร็จ  กูก็เสร่อเลย ยืนโบกมือ (ตามสเตป)  เห็นไม่เห็นไม่รู้ กูโบกไว้ก่อน
คือ... ยูโนน่ะยิ้มอยู่แล้ว ตั้งแต่หันไปคุยกะคนข้างหลัง  แล้วมันหันกลับมาทางด้านหน้า
ยังไง๊ยังไงก็ต้องเห็นเราอ่ะ  เค้าหยุดมองนะ  เห็นชั้นบ้าพลังโบกมือบ๊ายบายอยู่
เค้าก็ขยับหัวออกมามองชัดๆ  แล้วโบกมือให้เหมือนกัน  โห ไงล่ะ งานนี้จบข่าว
แฟนยืนรอด้านหน้าด้านหลังกันบึ้ม ไม่ได้เชี่ยไรอ่ะ  มีกูได้คนเดียว  เหอๆๆๆ
งานนี้สะใจที่สุด  แหม ไม่ได้ตามซะนาน กลับมาทีก็ยังได้อยู่เว้ย

แต่ที่แน่ๆ....อาทิตย์นี้อดลางานละ  เฮ้อออ วันเกิดยังต้องทำงานอ่ะ..ซวยไหมล่ะ
แต่ไม่รู้แหละ เสาร์อาทิตย์ตอนกลางวันไม่ทำงานเว้ย จะไปตามดงบัง
บอกละว่าดงบังคัมแบ็ค  หัวหน้ากุมขมับ มีลูกน้องแบบนี้เครียดอ่ะ
เค้าบอก..หลังจากคอนดั๊บ  ยุ้ยเหมือนเป็นคนปกติอยู่พักนึง
ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้น น่าจะเลิกบ้าดาราได้ละ..ที่ไหนได้..ปล่อยให้กลับไทยไป
กลับกลายเป็นว่าบ้าหนักกว่าเก่า ฮ่าๆๆ
ตอนแรกบอกลางานจะบินไปคอนที่มาเลย์ คงไม่ได้ไปอ่ะ (ลาได้แล้วนะ)
สรุปว่าข้าพเจ้า อยู่ญี่ปุ่นอ่ะแหละ..ตามอู๋จุนเนี่ยแหละ ไม่เปลืองเงิน
ไม่ต้องเสียค่าเครื่องบิน ฮ่าๆๆ



ปล. คนที่สั่งออลอะเบ้าท์เนี่ยนัดเอาของกะพี่ตาได้แล้วนะ
ถึงตั้งแต่อาทิตย์ก่อนแล้วอ่ะ
ส่วนเอสแมกกาซีน  คนที่สั่งประจำ  ไปนัดเอาได้ละ ถึงไทยหมดแล้วเหมือนกัน
แล้วยังมีแมกกาซีนเหลืออยู่บ้าง ถ้าใครจะเอาเมล์มาได้   


ดั๊บก็รีบๆกลับไปซะที ชั้นจะได้ทำงานทำการบ้าง เหอๆๆๆ
ตอนนี้ดั๊บชอบแบบขำๆละ ไม่ซีเรียส ไม่เสียน้ำตาให้ละ  กูเหนื่อย
กะแจจุงยังไม่เคยร้องไห้ให้เลย ทำไมเสือกไปร้องไห้กะคจ.วะเนี่ย

ฟิ้ว หกโมงเช้านอนดีกว่าพรุ่งนี้ทำงานเช้าอีกละ เฮ้อ

30oct07 10:56am
งานนี้งงกันต่อ ตามหัวเรื่อง..  จนตอนนี้ยังงงอยู่
กูไปรอดั๊บแต่เสือกได้ลายเซ็นต์มิกกี้ เอาเข้าไป๊

ไม่รู้จะว่าไงละ  เอาเป็นว่า เด็กในเครือข่ายที่สั่งๆกันไว้
(เด็กชงเหล้าทั่วราชอาณาจักร ฮ่าๆๆ)
คือสั่งไว้เลย ตามผับเนี่ย เจอดงบังชินกิ ติดต่อด่วน ..
คือนี่ก็คือพึ่งรู้ตอนเช้านะ  ตอนที่มิกกี้อยู่ผับ กูยังไม่รู้เรื่องงงง
มารู้เอาเมื่อถึงบ้านหัวถึงหมอนละ  ห่า สรุปว่าไปสองคน
หรือว่ามิกกี้คนเดียวตอนนี้ยังไม่รู้เลยเนี่ย
ต้องขอบคุณหลายๆฝ่าย ตอแหลกันเป็นกรุ๊ป..
น้องคนชงเหล้า(เพื่อนเว)บอกมิกกี้ วันเกิดพี่สาว ขอลายเซ็นต์หน่อย 
เลยได้ลายเซ็นต์มาตามรูป มีค้งมีเค้กด้วย
แต่เอาเหอะใกล้วันเกิดกูจริงๆเว้ย ฮ่าๆๆๆ
ทูยุ้ย.. (ถ้าชื่อกูไทยแท้ๆ.. คาดว่ามิกกี้คงไหวตัวทัน กูเซ็นต์ชื่อนี้บ่อยมาก
โชคดี ชื่อเสือกคล้ายคนญี่ปุ่น เหอๆๆ)
วันที่ยังสติลเป็น 2007.10.29  ฮ่าๆๆๆ


คือ ถ้าเกิด..ไม่มีว่าทูยุ้ย  กูว่ากูยกให้ปอยให้ฟ้าได้อีก ..
มิกกี้ได้เยอะแล้ว  แต่ก็เอาอ่ะ อุตส่าห์แฮปปี้เบิร์ทเดย์ให้เว้ย

เด๋วเจอเวคราวหน้าต้องไปกราบตีนซะละ  ช่วยกูเหลือเกิน ฮ๋าๆๆ

มาขึ้นหน้าใหม่ก่อน  ...หน้าที่แล้วยาวเกินไปแล้วอ่ะ


ถ้าวันนี้เลิกงานเร็วจะมาอัพต่อ

วันหยุดเมื่อวาน....เหมือนไม่ใช่วันหยุด 
เฮ้ออ

ปากบอกรักแจจุง  ทำไมกูต้องไปตามดั๊บด้วย โฮๆๆๆ

พีเอส
เมื่อวาน 
คนหล่อที่ร้านอาหารนั่นไม่ไหวแล้วววววว
เจอหล่อๆแบบนั้น   
...ยอมเลิกบ้าดาราเลยว่ะ เหอๆๆๆ


ปล. ให้รางวัลแก่ชีวิต
ด้วยไอพอททัชเครื่องใหม่ ฮี่ๆๆๆ 
ตามร้านของขาดตลาด
เลยต้องสั่งซื้อทางเนตเลย เหอๆๆ..
สลักชื่อไปว่า ..ยุ้ย แจจุง
(กูจะรักแจจุงได้อีกยาวนานไหมวะ
กลัวตัวเอง)

ไปทำงานดีกว่า
 
23oct07 22:45
โหมดไม่สบาย 
สงสัยจะเหนื่อยเกินไป
ตั้งแต่กลับจากไทยยังไม่ได้พักเลย
ทำงานทุกวันสิบเอ็ดโมงยันเกือบเที่ยงคืน
ห่าเอ๊ย กูมีชีวิตรอดอยู่ได้ยังไงเนี่ย
ฮือๆๆๆ
วันอาทิตย์วันหยุดนะ แต่เสือกไม่ได้หยุด  เพราะไปตามดั๊บ
(กูทำไรวะเนี่ย)

ทริปดงบัง  สนุกสนาน ชั้นว่า
คนที่โชคดีที่สุดเป็นเว(น้องชายเรย์)
คือ ต้องบินกลับญี่ปุ่นอยู่ละ 
คือมันไม่รู้เรื่องไรเลยนะ
นั่งเอเอ็นเอเป็นปกติอยู่ละ
แล้วก็นั่งบิสิเนส..โดยที่ไม่รู้ไรทั้งนั้น
กะเวคือทุกอย่างมันบังเอิญ
(แต่ของกูนี่ไม่บังเอิญไง เหอะๆ)
แล้วบังเอิญขนาดไหน
คนที่นั่งติดกะมันดันเป็นมิกกี้ ฮ่าๆๆ
คือบนเครื่องบิน ก็โจ๊กๆขำๆ
เวไม่รู้จักดงบังหรอก รู้จักแค่ไอ้ผมทอง(แจจุง)
คือชั้นเนื้อๆเน้นๆเลย
ไอ้ผมทองคนเดียวเลยน้อง  ฮ่าๆๆ
แอร์เอเอ็นเอก็โหดอีก 
ยุนแจนั่งหน้าสุด(ของล็อกสอง)  ล็อคตรงกลางอ่ะนะ
ที่เป็นสามที่นั่งติด
แล้วข้างๆแจจุงมันว่าง (เพราะแจจุงนั่งกลาง) 

มันอุตส่าห์บอกแอร์ว่าอยากนั่งกะเพื่อน แอร์เสือกไม่ให้นั่ง ฮ่าๆๆๆๆ

เอาเหอะ นั่งข้างมิกกี้ไปน่ะดีละ  คือ 
ก็พอรู้ล่ะว่าเป็นดารา(ต่อให้จำไม่ได้)
เพราะขึ้นมาตอนหลังกันห้าคน 
แล้วพูดเกาหลีกัน  (เวเลยรู้ว่าข้างๆเป็นเกาหลี)
ก็นั่งๆกันไป 
เหมือนมิกกี้มันสื่อสารกะแอร์ไม่ค่อยได้เหรอวะ 

ภาษาญี่ปุ่นมิกกี้เน่าขนาดนั้นเลยเหรอวะ  ไม่รู้เหมือนกันนะ
ฮ่าๆๆ
คือ  จะเรียกแอร์ แอร์ก็ดันเดินผ่าน (สงสัยไม่ได้ยิน) 

เวเลยจัดให้
...คือมันจัดการให้ทุกอย่างยังกะผจก.ส่วนตัวเลยเว้ย
เรียกแอร์สั่งน้ำให้มิกกี้
มิกกี้อยากเอาไรแม่งเป็นคนบอกแอร์ให้หมดอ่ะ
(มิกกี้นี่ได้แต่หันมายิ้ม 
ฮ่าๆๆ  ขอบคุณเหลือเกิน)
แล้วตอนเวเอาบุหรี่เก็บเข้ากระเป๋าตัวเองอีก 
มาโบโร่ไลท์
มิกกี้มองตาเป็นมัน.. 
มองจนเวแบบว่า..ต้องการอะไรจากกู
เลยให้มาโบโร่เป็นของขวัญซะ 
อิๆๆๆ
สุดท้าย  ..เวถาม เป็นดาราหรือเปล่า พี่สาวชอบ
ขอลายเซ้นต์หน่อย
แต่เหมือนก็ฟังไม่รู้เรื่องนะ  มันเลย อ่ะ 
กระดาษปากกา
ถ้าใช่ดารามันคงเซ็นต์ล่ะวะ เหอๆๆๆ

ไปล่ะ 
ได้เวลากินข้าว เด๋วมาอัพต่อ  ออกไปนั่งกินอาหารเกาหลีร้านพี่สาวแจจุงดีกว่า
ลัลลา

25oct07  1:29am
เฮ้อ 
ทุกวันนี้นี่ไปกินข้าวหรือไปหาผู้ชายหล่อวะเนี่ย 
เมื่อวันอาทิตย์
ไปนั่งกินร้านเกาหลี เจอผู้ชายเกาหลี อย่างหล่อ
ยังเด็กๆอยู่ด้วย 
หน้าเหมือนซีวอนเลย แต่หล่อกว่าาาา  เน้นว่าหล่อกว่า

โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ  ตายกันหมด ชั้น เรย์ บี 
..หล่อจริงๆ

เมื่อวาน ไปนั่งกินร้านพี่สาวแจจุง เอาอีก 
เสือกเจอคนนั่งอยู่ในร้าน
หน้าเหมือนฮยอนบิน คือ  เหมือนอ่ะ เหมือนเลย
เหมือนจนชั้นคิดว่า ใช่แน่ๆ
แล้วในร้านติดโปสเตอร์ฮยอนบินเยอะมาก 
ชั้นสะกิดถามเรย์อยู่เลย
ไอ้โต๊ะนั้น มันฮยอนบินหรือเปล่าวะ
พูดไม่ทันขาดคำ
อีพนักงานสุดหล่อเดินมาคุยด้วย
เหมือนมันรู้ว่าชั้นคิดไรอยู่
มาพูดๆ บอกว่า รู้จักฮยอนบินไหม.. 
แล้วบอกว่า เห็นโต๊ะข้างๆไหม
นั่นแน่ะ ..แค่นั้นแหละ กูตาโต 
อย่าบอกนะว่าใช่  ....
สรุปแค่ เหมือน แต่มันเหมือนมากถึงมากที่สุด
จนชั้นตกใจ
แต่พี่ฮยอนบินน่ารักนะ  เค้าเป็นคนดี
คอยสังเกตการณ์ตลอด
พวกเราแดกผิด แม่งยังไม่สุก  มีการบอกอีก ให้รออีกหน่อย
อย่าพึ่งกิน
ฮ่าๆๆๆๆ    แล้วตอนหลัง เราออกจากร้านละ แต่ยังเดินผ่านอีก

พี่ฮยอนบินออกจากร้านพอดี  ..........เจอก่อนกลับบ้าน
มีความสุข

พรุ่งนี้มีอีเว้นท์ดั๊บ  เลิกงานแล้วค่อยไป รอบเดียวพอ 
เปลืองงงง
คือ มันแถวๆบ้านเคจังเลยนะ  แบบว่า  กะว่าจบอีเว้นท์ 
ไปหาแม่เคจังดีกว่า
ไม่ได้ไปหานานมาก เด๋วคุณแม่จะลืม (ลืมๆไปเหอะ 
ฮ่าๆๆ)
สุดท้าย ไปๆมาๆ..อยากไปร้านพี่แจจุงอีก  ติดใจหมู (หรือผู้ชาย)

เอาเป็นว่าเด๋วพรุ่งนี้ค่อยคิดละกัน เหอๆๆ

คือ กลับบ้านมา
ก็นั่งคุยห่าไรกันไม่รู้ ไร้สาระ
หนังผี  (เหรอวะ)   
กว่าจะนอนก็ตีห้ากว่า
จริงๆไม่ต้องนอนก็ได้นะ  ไปสนามบินเลยก็ได้นะ 
ฮ่าๆๆ
(แต่ไม่ไป) คือ..ยังไม่ค่อยไว้ใจสถานการณ์สนามบินในญี่ปุ่น
ห่า
กลัวอีผจก.เดินมาจิกด่ารายตัว (เหมือนที่คนอื่นเค้าโดนกัน
เฮ้อ)
ได้แต่โทรหาฮุง..กรุณาไปรับดงบังด้วย
เที่ยวบินแรก..
ฮ่าๆๆๆๆ

เอาล่ะสิ เดือนหน้าค่อนข้างเครียด 
อู๋จุนจะมาแล้ว..
วันชนกันเลย
เราควรจะแจจุงหรืออู๋จุนดีวะ
เกิดมายังไม่เคยเจออู๋จุนเลยนะ
โฮๆๆ
เดือนธันวาเครียดกว่า ตาราง...แบบว่าแน่นเอี๊ยด
ยี่สิบสองธ.ค. 
คอนเอฟที
ยี่สิบสามธ.ค. แฟนอีเว้นท์ดงบัง(โอซาก้า)
ยี่สิบสี่ธ.ค.
  คอนพารัน...
ยี่สิบเจ็ดธ.ค. 
แฟนอีเว้นท์ดงบัง(โตเกียว)

ควรทำไงกะชีวิตวะเนี่ย

เมื่อวานนี่โคดเถื่อน
รอดั๊บ แต่รอแบบเบื่อๆ
เด๋วนี้ คือแบบไม่เจอก็ได้  รอกันซักพัก
กลับดีกว่า
พอจะกลับเสือกเจอรถลีมูซีนยาวๆ...
เลยคิดว่าต้องมีใครแน่ๆ
วิ่งตามรถไป..
สรุปว่า..เป็นกู่เทียนเล่อ ฮ่าๆ หล่อนะเว้ย
หล่อดำๆ
จบจากกู่เทียนเล่อ  กะลังเดินกลับไปเอกิ
อยากกลับบ้านนอนมาก
อ่าวตายห่า มีลีมูซีนมาอีกคัน..
วิ่งกลับไปที่เดิมอีก
...คราวนี้เซียะถิงฟง  กะลูกเฉินหลง
กูล่ะปวดกบาล
แต่ก็ถ่ายวีดีโอมานะ 
เด๋วนี้ชั้นพกกล้องติดตัวตลอดเวลา
รู้สึกว่าดวงดารา(ที่ไม่ได้ชื่นชอบ)กะลังขึ้น

เมื่อวันจันทร์เดินไปจองซีดี กูยังเจอโชอนเลย
เดินตามได้ซักพัก
กูจะตามทำไมวะ ชอบก็ไม่ได้ชอบ
กลับร้านไปนอนดีกว่า เหอๆๆๆ

ปล.
อยากกินมาคารอนมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
ขนมเชี่ยไรไม่รู้ (ของฝรั่งเศส) ก้อนเล็กนิดเดียว
เล็กเท่าไข่นกกระทา
..แต่ชิ้นละร้อยบาท ห่าเอ๊ยยยย
แต่มันอร่อยจริงๆนะ 
อาทิตย์ที่แล้ว ซื้อมากล่องนึง
แดกให้หายอยาก  (สิบหกชิ้น) 
ไม่ถึงชม.กินหมด
เงินกู..พันหกร้อยบาท...แทนที่จะได้ตามดารา
ดันมาหมดกะขนมมาคารอน โฮๆๆ

27oct07  1:09am
อาทิตย์นี้มีแต่ดั๊บ
แต่ตามแบบ..คจ.ไม่เห็นกู..
เป็นไรที่ทรมาน เมื่อวานอุตส่าห์อยากให้เห็น
เสือกที่ห่วยอีก  สรุปทุกวันนี้
มันยังไม่เห็นชั้นเลยนะ 
แต่ก็ดีละ..
เหมือนโดนแจจุงสาปส่ง  กลับมาจากไทย
กูยังไม่ได้เชี่ยไรจากคจ.เลยว่ะ เฮ้อออ

ฤดูเสียเงินค่าคอนอีกละ 
ว่าจะไปดูคอนนิวส์ซักรอบ..
และ..ต้องไปงานแฟนอีเว้นท์ของดงบัง มันมีสี่รอบ
แต่คงไปดูสองหรือสามรอบ
แฟนคลับเบอร์นึงได้แค่รอบเดียว
ดีนะกูเป็นสมาชิกสามเบอร์ 
(ไอ้บีก็เช่นกัน)
ค่าตั๋วเอฟที..ก็เหมือนจะต้องจ่ายแล้วหรือเปล่าวะ..
ตอนนี้เริ่มไม่อยากได้ละ 
เอารอบเดียวพอนะ  อีกวันต้องไปดูดงบังที่โอซาก้า

ปล. เดือนพ.ย.
สงสัยต้องทำงานหัวโต  ไปไหนไม่ได้ละ ลางานบ่ได้ เฮ้อออ
ก็ดี ทำงานเยอะๆ
จะได้รวยๆเหมือนคนอื่นบ้าง โฮฮฮฮ

วันอาทิตย์นี้
วันหยุดของชั้นอยากนอนตื่นมาซักห้าโมงเย็น
(เวลากะลังดี)
กูว่าจะปิดมือถือไม่รับรู้ไรทั้งนั้น
อย่าโทรหรือเมล์มาลากกูให้ไปตามดั๊บละกันนะ
วันพักผ่อนของกูนะะะะะะะะ
ดึกๆค่อยออกไปหาซีวอนหรือฮยอนบิน
ต้องไปส่องหน้าร้านก่อน มีใครอยู่ไหม
อยากเจอคนหล่อ เหอะๆๆ


อิจฉาคนไปดูคอนที่เกาหลี อยากบินไปบ้าง แต่ไม่มีตังค์ 
และไม่มีคนทำงานแทนให้
ซวยชิปอยากดูจริงๆนะ  ฮือๆๆๆ  ฟ้าและฮุง
เป็นไงบ้าง ทราบแล้วเปลี่ยน
แต้งกิ้วที่ซื้อของหน้าคอนให้ 
มายูมิต้องแบกเป็นอีบ้ามาให้ชั้นที่ญี่ปุ่นอีกละ
ฮ่าๆๆน่าสงสาร
ทำไมกูต้องเก็บของสองสามชุดด้วยวะ ไม่เข้าใจจจ

ฮี่ๆๆ เมื่อเช้าเรย์กะพี่ผึ้งมาถึงแล้ว แล้วคือแบบ..
ตั้งใจจะไปตอนอัดเอ็มออนเว้ย ฮ่าๆๆๆๆ สรุป เป็นไงล่ะมึง
มัวแต่นั่งเม้าท์แตกอยู่ที่บ้าน (รายการเริ่มเที่ยง)
ห่า ดงบังเสือกออกวงแรก สุดท้ายเลย..นั่งดูอยู่บ้านได้ครึ่งนึง
แล้วถึงเสด็จออก กว่าจะเสด็จไปถึง นู้นๆๆๆๆๆดงบังกลับไปแล้ว ฮ่าๆๆ
คือแผนวันนี้ล้มหมด กะไว้ว่า ช่วงเที่ยงจะไปอัดเอ็มออน
แวะซื้อของนิดหน่อย แล้วตอนเย็นหลังบ่ายสาม จะไปดิสนีย์
ตกค่ำไปหน้าบ้านดั๊บ .......................

สุดท้าย ล้มทุกงาน วันนี้หมดตัวกันไปเป็นแถว
ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ พอมีเพื่อนช็อป มันยิ่งชวนกันหมดตัว
ปกติกูซื้อเสื้อผ้าที่ไหนล่ะ วันนี้ได้ทั้งเสื้อ ได้ทั้งรองเท้าบู๊ต เอาเข้าไป

แต่วันนี้ไปซื้อพวงกุญแจมา น่ารักที่สุดอ่ะ
(ช่วงนี้ชั้นบ้าสกั๊ม และ กระเป๋าเลอรุ่นโทคิโดคิ)
ใครให้เป็นของขวัญวันเกิด จะกรี๊ดกร๊าดมากเลยนะ
แต่กว่าจะถึงวันเกิดชั้น... คาดว่า..ชั้นคงซ์้อเองครบทุกเซตแล้วแน่ว่ะ




ซื้อของเสร็จ เอาของกลับมาวางที่บ้าน คือแบบ..
อยากจะบอกว่า ถ้าอยู่บ้านเก่า มาเก็บของที่ลานจอดรถเลยดีกว่า
นี่ขนาดบ้านใหม่แล้วนะเว้ย ห่ากิน ยังไม่มีที่วางของอ่ะ มันไรกันนักหนาวะเนี่ย
ที่สำคัญ...มีห้าชีวิตอยู่ในห้อง ฮ่าๆๆๆ เกลือกกลิ้งกันเกลื่อนห้องเลย

เก็บของเสร็จ ออกจากบ้าน ไปนั่งกินอาหารเกาหลี ...
ร้านพี่สาวแจจุงน่ะแหละ ตายล่ะ พนักงานที่ร้าน
ค ไม่ไหวๆ จะตบตีกันกะไอ้เรย์ตาย
คือคาดว่า หลังจากนี้คงต้องมากินบ่อยๆ เพื่อพี่พนักงานสุดหล่อ ฮี่ๆๆ
คือ พี่สาวแจจุง เหมือนว่าจะลาออกไปแล้วจริงๆนะเนี่ย เอาเหอะ
... บ้านอยู่ใกล้ๆบ้านชั้นเด๋วก็คงได้เจอกันน่ะแหละ
ปล. ลีดเดอร์ก็แว้บมากินที่นี่ แต่นานแล้วว่ะ



กินเสร็จ ท้องอืดเดินกลับบ้าน......... คือ ละแวกนั้นมีแต่ม่านรูด
และที่สำคัญ อีตัวเกลื่อนมาก มีให้เลือกเลยอีตัวประเทศไหน
น่ากรัววว ที่สุด จะไทย จีน เกาหลี ไต้หวัน บรื้ออออ
มาอยู่นี่ทั้งที เสือกมาขายตัวกันเกลื่อน.. พูดถึงไทย เค้าถึงได้นึกถึงอีตัว เฮ้ออ อนาถจริงๆ

ตอนเดินจะกลับบ้านนะ .... ดันเจอคนหล่อ หล่อแบบ เฮ้ย..
คงต้องเดินตามแล้วว่ะ และแล้ว จากชินโอคุโบะ ทำเอากูต้องเดินตามไปถึงชินจูกุ
คือมันหล่ออ่าาาาาาาาาาาาา โดนใจ พวกเราทั้งสี่คน
มันเป็นดาราหรือเปล่าวะ นี่ยังข้องใจอ่ะ (คนเกาหลีด้วย)

ไปนอนดีกว่า มีเวลานอนไม่ถึงสองชม. ตีห้าต้องออกไปสนามบินละ เฮ้อออ
พรุ่งนี้คงสนุกสนานอ่ะ แค่คิดก็ขำละ ...
บนเครื่องคงไม่เห็นยุนแจ คู่รักคู่พิศวาส นั้น..ดันนั่งอยู่แถวสองซะได้
คาดว่า..คงเห็นแค่ มิกเซียมิน...(เพราะสามคนนี้นั่งบิสแถวสุดท้าย)
พรุ่งนี้ต้องไฟท์เอาอีโค่แถวหน้าสุด ไม่แน่อาจจะได้นั่งหลังเลย.. (หรือเปล่าวะ)
ยังไงก็ส่องเห็นละวะ บิสกะอีโค่..มันมองเห็นกันเลย สายการบินเอสคิวก็ดีอย่างนี้แหละ ไม่มีไรกั้น เ ดีนะ ไม่ได้นั่งเฟิร์สคลาสกันเนี่ย ..............ไม่งั้นคงโคดจะห่างกัน
คงไม่ได้นั่งหลังแน่ๆ ฮ่าๆๆ

ปล. ในเล้าจ์..ก็คงได้เจอกันอีก คือกูจนแล้วน่ะ ไม่นั่งบิสด้วยหรอก
แต่ชั้นชม.บินบ่อยในปีที่แล้ว (เฉกเช่นดงบัง) เลยส่งผลบุญมาตอนนี้
บัตรทอง..ช่วยชีวิต เข้าเล้าจ์ ได้ตลอดเวลา ฮิๆๆ

นอนน๊อนนอน..กลัวอย่างเดียว นอนแล้วไม่ตื่น..
ตกเครื่องบิน............กูเป็นมาหลายรอบแล้วด้วย เฮ้อออ
ดงบังไร ไม่ได้เจอเลยนะอย่างนั้น ฮ่าๆๆ

ปล. ดีนะเนี่ย ที่น้องบีคนสวยของเรา..ยืนยัน จะบินกลับเที่ยวบินเดิม
(จริงๆชั้นก็จะกลับตอนนั้น โคดแจ็คพอตอ่ะ) ไปๆมาๆ ขอเปลี่ยนขาดีกว่า
เอาเป็นว่าขอออกจากญ๊่ปุ่นพร้อมกันละกัน ส่วนตอนออกจากไทย..ให้บีไปฉายเดี่ยว
แต่คาดว่าคงไม่ได้รายละเอียดไร นอกจากแจจุง บีแม่ง..แจจุงโอนลี่ ฮ่าๆๆๆ

ต่อเนื่องจากวันก่อน (คืนวันจันทร์)  ..หลังจากที่เราตัดใจ  เดินกลับไปทางเอกิ...
แล้วสวนทางกะคยูจงเนี่ย..เวลานั้น...ลีดเดอร์เสือกเดินออกมาคอนวินี่ ฮ่าๆๆๆ
ทำไมชั้นไม่เดินตามคจ.ไปวะ  คือ..ตอนไปคอนวินี่ ลีดเดอร์ออกมาคนเดียว
แล้วที่ชั้นสวนกะคจ.กะหมูป่า  เค้าก็เดินกลับบ้านกัน แล้ว..ไปเจอกันกันกะลีดเดอร์ที่คอนวินี่
จบข่าว เดินกลับเข้าแมนชั่นกันสามคน ฮ่าๆๆๆ

ส่วนเมื่อวานนี้  (คืนวันอังคาร)
ตอนห้าทุ่มครึ่งได้  คยูจงเดินออกมาคนเดียวแบบไร้หมูป่า  เฮ้อออออ
ก็เจอกันไป(ชั้นไม่เจอนะ เพราะชั้นไม่ได้ไป เหอะๆ) 
แต่ขำ มายะกุโยชิเอะ  คือ ไม่เหลือคราบความหล่อเลยว่ะ
ชั้นพอเข้าใจละ ที่เวบอกว่า เจอคนแต่งตัวสถุลๆอยู่บนแมนชั่น กูรู้ว่าใคร ฮ่าๆๆ
ใส่กางเกงวอร์ม  ออกมาคนเดียว ..ลากรองเท้าแตะ ..หมดกัน  สภาพดาราสุดที่รัก
เป็นคนปกติสุดๆ  ฮ่าๆๆ แต่เอาเหอะ  จะแบบไหนชั้นก็ว่าหล่อแหละวะ  ฮี่ๆๆ

วันนี้ ..พลาดพลั้ง รับปากว่าจะไปไง  กูก็งงว่าจะไปทำไม(อะสะมาเดะ คอร์ส)
ไปเล่นกะนั่งอุเทนะ  เพื่อ..    สรุปว่า วันนี้ ชั้นซวย มัวแต่เล่นกะเด็ก
วันนี้เลยเจอแต่ นาเมะกุจิ  (หอยทาก) อิราเน่  และ  หมูป่า ฮ่าๆๆ
นี่กูอยู่หน้าบ้านดั๊บเพื่อหมูป่าเหรอวะ  คือ ที่เสร่อคือ ..
ตอนชั้นไปแรดๆ เดินเล่นที่คอนวินี่กะนังอุเทนะ .. ตอนนั้น
แท็กซี่มาจอดหน้าบ้าน  (ตีสามครึ่ง)  ลีดเดอร์ คยูจง หมูป่า พึ่งกลับมากันอ่ะ โฮๆๆ
(พลาดตลอดกาลอ่ะกู แต่เวลาอย่างนั้นก็ไม่อยากให้เจอเท่าไหร่ ยิ่งหมูป่าอยู่ด้วย กูยอมไม่เจออ่ะ)
แล้วที่โจ๊ก  ตอนรอรถไฟเที่ยวแรก..เห็นลิฟท์ขยับละ จากชั้นที่ดั๊บพักอยู่น่ะแหละ
แหม ลุ้นกันตั้งนาน  (แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะลงมาหรอกนะ ตอนนั้น..หลังจากสามคนนั้นกลับมา
ประมาณ.... เกือบหนึ่งชม.ได้)  เค้าดาวน์เลยกู  ชั้นห้า ..สี่ สาม  สอง หนึ่ง
ชิ้ง...............  กระจายยยยยยยยยยย
อีหมูป่า เดินออกมาจากลิฟท์ ห่า  แตกหมดอ่ะ  ชั้นก็ไม่อยากเจอ
อีอุเทนะยิ่งไปกันใหญ่ เด็กไง พึ่งหกขวบ..เด๋วแม่มันโดนด่า พาลูกมาตามดึกๆดื่นๆ
หนีกันไปหมด  คือ  มันเดินออกไปอ่ะ  สงสัยจะเดินไปรับยองแซงมั้ง ..
เพราะยองแซงออกไปเที่ยวตั้งแต่หกโมงนิดๆได้  แล้วยังไม่กลับ
แต่ที่สงสัยคือ หมูป่า คยูจง ลีดเดอร์ มันหนีออกไปกันตอนไหนวะ...

ที่แน่ๆ..ไม่แปลกใจที่ดั๊บบอกว่า ชอบชีวิตที่ญี่ปุ่น
ห่า  เที่ยวทุกคืน ทุกคืนจริงๆเว้ย แทบไม่มีวันไหนที่มันไม่เที่ยว
เห็นกลับบ้านตีสามตีสี่กันตลอด กูล่ะเหนื่อยแทน
คยูจงนี่หน้าไม่ให้เลยนะ  ขาดริ๊งอ่ะ ...ชอบดื่มเหล้าเหลือเกิน
แต่ไม่เมานะ    วันนี้ลีดเดอร์เมาแน่  เดินๆกระโดดๆ หน้าตาอารมณ์ดีมาเชียว ฮ่าๆๆ
ขอยกตำแหน่งเด็กดีให้ มันเนะกะจองมินเลย แม่งไม่เคยเที่ยวไหนเลยเหอะ
..ยกเว้นโกคอนเสาร์ที่ผ่านมา...ห่า  นึกว่าควงแขนอย่างเดียว..
เสือกจูบกะอีนังนั่นด้วย เฮ้อออออ มันเนะคนดีของชั้น เสร็จ..ซะละ 
เอาเหอะ    ...  เอากะผู้หญิงยังดีกว่าเอากะหมูป่านะ ฮ่าๆๆๆ
หมูป่ารีบๆกลับไปซะ ..สงสารคยูจง ให้มันได้ใช้ชีวิตกะผู้หญิงบ้าง
ตอนหมูป่าไม่อยู่นี่คจ.อย่างร่าเริง  .....  กะผู้หญิงตลอดอ่ะ  เหอๆๆๆ
ไป๊ๆๆๆ หมูป่ากลับเกาหลีไปซะ 

ผ่านเรื่องดั๊บ  เวลาไปนั่งรอหน้าบ้าน มักจะได้ข้อมูลไรเพิ่มเติมมาประดับความรู้
..ชั้นเลยพึ่งรู้ว่า..พี่สาวแจจุงอยู่ญี่ปุ่นด้วยเหมือนกันเหรอวะ ????
ที่สำคัญญญญญญ  ทำงานอยู่แถวบ้านกู  ห่ากิน ร้านอาหารเกาหลีที่ชินโอคุโบะ
พี่สาวคนนั้นแหละ (พี่คนที่ชอบถ่ายรูปกะดงบัง ที่เห็นกันบ่อยๆอ่ะ)
ตอนแรกก็นึกอยู่ว่าคนไหน มายะกะอุซาโกะบังเอิญไปนั่งกินกันที่ร้านนั้นเว้ย
แล้วมันมีรูปดงบังแปะอยู่ (มีลายเซ็นต์ลีดเดอร์ด้วยเหอะ อีลีดเดอร์ก็มากินบ่อย)
ก็คุยๆกัน แล้วพี่สาวแจจุงอยู่แถวนั้นพอดี เค้าก็ถามว่าในดงบัง ชอบใครเหรอ
มายะนี่ก็หันไปเลย..ชั้นว่า...  ยูชอนหล่อที่สุดนะ    เหอะๆๆๆๆ
พี่สาวแจจุงนี่ยืนหัวเราะ  พนักงานคนอื่นเลยเดินมาบอก  คนนี้..พี่สาวแจจุงนะ 
แค่นั้นแหละ  มายะแบบ โอ้..ชั้นพลาดไปแล้ว  ฮ่าๆๆๆ 
สุดท้ายก็ถ่ายรูปมาด้วยกัน พอชั้นเห็นรูปชั้นเลย ...อ่า คนนี้นี่เอง
เพราะตอนคอนเสิร์ตชั้นก็เจอเค้า  ตอนอัดรายการวิทยุ ชีก็มาต่อแถวไปดูน้องตัวเองเหมือนกัน ตลกว่ะ

วันนี้ นังเบน มันมาถึงญี่ปุ่นละ  ห่ากิน หกโมงเช้าแล้วนะเนี่ย เครื่องมันจะลงละ
เด๋วชั้นต้องออกไปรับมันอีก  เฮ้ออออ    คืนนี้..ถ้าไม่ไปรอหน้าแมนชั่นดั๊บ
ชั้นชวนไอ้เบนไปร้านพี่สาวแจจุงดีกว่าแฮะ  ฮ่าๆๆๆ
(ปล. พี่สาวแจจุงไม่ได้อยู่ร้านแล้ว คือ..ไม่รู้ว่าลาออก เพราะจะกลับเกาหลี
หรือเพราะย้ายร้านก็ไม่รู้  เด๋วไปกินที่ร้านนั้นแล้วจะถามเค้าอีกที  เหอะๆ)

นอนดีกว่า  ..กูจะตาย ชีวิตกูนี่ทรหดเหลือเกิน

แต่ที่แน่ๆ..ชั้นอดตามบบ.  (อีเรย์มึงมาตามแทนกูด่วน)
จากจะกลับไทยวันพรุ่งนี้ ขอเปลี่ยนเป็นบินกลับไทยพร้อมซัมวัน ..
ต้องเลื่อนวันนัดหมอหมด ..แม่กะป๊านี่เซ็ง ...
โทรไปเลื่อนนัดหมอให้ แหม..ก็ปรึกษาแล้วว่าจะเอาไงดี
ดันบอกว่า ..บินทั้งที ก็บินๆไปกะมันน่ะแหละ  ชั้นขี้เกียจฟังเธอบ่นตอนหลัง ฮ่าๆๆ
ป๊ากะแม่นี่ใจดีที่สุดเลย (แต่ได้ข่าวว่ากูออกเงินค่าตั๋วเอง เฮ้ออออ)
มีลูกแบบชั้นก็เครียดเนอะ  บังคับไม่ได้เลยอ่ะ

ที่สำคัญ มีพนักงานแบบชั้นเป็นลูกจ้างนี่เครียดกว่า
วันนี้กูนอยด์  ..คือลางานไปแล้ว พฤหัสศุกร์ แล้วอยู่ๆจะเปลี่ยนเป็นบินพร้อมดงบัง
ต้องหาคนทำงานแทน แล้วไม่มีคนทำแทน กูเอาอีก  สำออยยยย
ทำเสียงจะร้องไห้ โทรหาเจ้าของบริษัท ทำงานแทนเราหน่อย ...
ไม่ไหวแล้ว  ต้องกลับไทยๆๆ ไม่กลับไม่ได้  ร้องไห้จริงๆด้วย
ตลอดกาลอ่ะกู  จนเจ้าของต้องเออๆๆ  เด๋วทำแทนให้ กลับไปซะ
อยากตามดงบังก็ตามไป    ............. 
(คือทุกคนรู้  ถ้าชั้นอยากตามแล้วไม่ได้ตาม ผลที่ตามมาจะเป็นยังไง
ถ้าชั้นอารมณ์เสีย บรรยากาศในร้านจะเปลี่ยน ..เพราะกูจะไม่โจ๊ก
แล้วจะไม่คุยกะใครเลยเหอะ  ฮ่าๆๆ)

สรุป  อยู่ใกล้ๆชั้นแล้วจะซวย  จบข่าว

นอนดีกว่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

เมื่อวานฝากเบนซื้อกระเป๋าเลอมาอีกสามใบ หมดไปหมื่นกว่าบาท
เครียดๆๆ ต้องขยันทำงานซะละ  ฮ่าๆๆๆ


ปล. หนึ่ง  ฟาเรนไฮด์ จะมาปลายเดือนพ.ย.  กูลางานละเรียบร้อย ฮี่ๆๆ
เด๋วจะไปเดบิวอีเว้นท์    (จะมีใครไปกะกูบ้างไหมเนี่ย)  อยากเจออู๋จุนโว้ยยย

ปล.สอง  คอนเสิร์ตของเอฟที  ที่ยี่ปุ่น ก็เคกเทเรียบร้อย  ชั้นจะต้องจองตั๋วกะเอ็มเนต
เพราะเฉพาะตั๋วของเอ็มเนตเท่านั้นว่ะ ที่พอดูคอนเสร็จ มันจะให้ไปจับมือกะเอฟทีต่อ
สนุกสนานนนน 22-23ธันวา (อาทิตย์ต่อจากคอนดงบังเลยเว้ย)
สรุป..กูไม่ทำงาน  หัวหน้ากุมขมับอีก  อียุ้ย..ลางานตลอด 
ช่วยไม่ได้นะของอย่างนี้ เหอะๆๆๆๆ 
(ตัวอย่างที่ไม่ดี  ห้ามลอกเลียนแบบ  เฮ้อ  ชั้นก็ไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้
แต่สันดานเสีย ... แก้ไขไม่ได้แล้วด้วยสิ ฮือๆๆ)

ถึงคนที่มีลิงค์บนหัวไดชั้น (และปูปูด้วยอีกคน)
ลิงค์ข้างบน   ยุ้ยคจ. มิโอะฮจ. เรย์ลด.   และปูปูฮก.
ชั้นพึ่งสำนึกว่า   เราสี่คน มีผู้ชายคนนึง ที่เราสี่คนเคยชอบเหมือนกันว่ะ
โคยาม่า เคอิจิโร่............... คนดี ที่ทุกคนลืม ฮ่าๆๆๆ
คือ..มีผู้ชายคนนี้เท่านั้น ที่เราสี่คนชอบเหมือนกัน
ห่า ที่เหลือมึงดูสิ ..คนละสเป็คอ่ะ   ไม่มีส่วนไหนเหมือนกันเลย
(ในดงบัง ยุ้ยจจ. มิโอะจซ. เรย์ชม. ปูปูยฮ.
ถ้าเป็นดั๊บ   ก็ยุ้ยคจ. มิโอะยซ. เรย์ลด. และปูปูมน.)
ถ้านิวส์นี่ มีแค่คนเดียวเลย ใช่ไหม ฮ่าๆๆ   เคจังเท่านั้นนนนน


12oct07  2:42am
น่ากลัววววววววววที่สุดดดดดดด
วันนี้ไปทำงานแบบงงๆ เพราะง่วงมาก ชั้นไม่ได้นอนเลย...
ทำยันห้าทุ่มครึ่ง กลับถึงบ้านก็นั่งกินข้าว แล้วชวนเบนไปดงกี้กัน..
ซวย ดงกี้เสือกปิด ...(ซวยกว่านี้มีอีกไหม ปกติมันเปิดยี่สิบสี่ชม.เลยนะ)
ขากลับบ้าน เลยลากเบนไปผ่านๆหน้าร้านที่พี่สาวแจจุงทำงาน
(เพราะวันที่สามต.ค. มายะเจออยู่ที่่ร้านแล้วถ่ายรูปด้วยกัน
แต่ตอนนั้น  คนที่ร้านบอกว่าพี่สาวแจจุงจะทำอีกแค่วันเดียว คือแค่ถึงวันที่สี่)
ชั้นก็ไม่ได้คิดไร  แค่อยากรู้ว่าร้านอยู่ไหนเฉยๆ  เพราะว่า
ลีดเดอร์มันก็มากินบ่อยไง แล้ววันที่สองต.ค. ลีดเดอร์มันก็พึ่งเดินผ่านหน้าร้านเอง ฮ่าๆ
ขี่จักรยาน..เข้าซอยร้านพี่สาวแจจุง...คือ..ขี่ๆกัน  แล้วเงียบกริบเลยเว้ย
.. มีผู้หญิงสองคน นั่งยองๆสูบบุหรี่อยู่..แล้วคือ..มันสบตากันพอดีว่ะ...
เอ่อม...............................
พี่สาวแจจุงน่ะแหละ  .... เหอะๆๆๆๆ  คือเค้าจะรู้สึกไหมวะ ว่าชั้นรู้จักเค้าเนี่ย
คงไม่หรอก เพราะเราเป็นกระเหรี่ยง  พอผ่านหน้าเค้าปุ๊ป ชั้นหันไปคุยกะเบนเลย..
ห่า  แค่คิดจะมา ก็เจอเลยเหรอวะ ทำไมกูแจ็คพอตแตกกันงี้เนี่ย
(พี่สาวคนนั้นแหละ  คนที่ชอบถ่ายรูปกะดงบังทั้งวงอ่ะ ตาแป๋วๆ แอ๊บแบ๊วหน่อยน่ะ)
แหม สวยๆอย่างนั้น ลืมไม่ลงหรอก ชั้นก็ขี่จักรยานวนไปสองรอบ..
คือเค้ารอเพื่อนเค้า เหมือนว่าจะเลิกงานตอนเที่ยงคืนสี่สิบห้าล่ะมั้ง ...หรือเที่ยงคืนครึ่งวะ จำไม่ได้
แต่พี่สาวน่ะ.อาจจะเลิกงานก่อน หรือมารอเพื่อน(กูไม่รู้รายละเอียด
โผล่มาทีก็เจอชีกะเพื่อนหญิงนั่งสูบบุหรี่กันอยู่สองคนเนี่ยแหละ)
คนที่รอกลับบ้านด้วยกัน เป็นผู้ชายอ่ะ.. คือเพื่อนผู้หญิงก็หน้าตาเกาหลีปกติ
ผู้ชายก็หน้ากิมจิๆอีกสองคนนะ แต่มีผู้ชายคนนึง เดินแยกไปอีกทาง
แล้วสามคนนั้น (พี่สาวแจจุง เพื่อนผู้หญิง และเพื่อนผู้ชาย)
เดินกลับกันสามคน ..คือ..กูก็เถื่อนๆ เดินตามเรื่อยๆ ไม่รู้ตัวหรอก
มั่นใจว่ากูเก่ง แต่..จนถึงทางช่วงนึง ชั้นขอหยุดไว้ตรงนั้น
ถ้าตามไปชั้นรู้สึกว่าเค้ารู้ตัวแน่ๆ  ไว้วันหลังค่อยเอาใหม่
แต่ก็ไม่อยากตามว่ะ รู้บ้านพี่แล้วจะได้ไรวะ มันก็คงไม่ได้ไรหรอกว่ะ
สู้ไปที่ร้าน นั่งกินแล้วเมคเฟรนด์คุยเล่นกะพี่สาว แบบนั้นท่าจะเวิร์คกว่านะ
(กูทำแน่  อีเรย์มึงรีบมาร่วมขบวนการกะกูด่วนนนน)
ทำไมจะดวงสมพงษ์กะครอบครัวนี้ขนาดนั้นวะเนี่ย
ทั้งพ่อ ทั้งแม่ (ของแจจุง คนที่เลี้ยงมาน่ะนะ) ชั้นก็เจอ เข้าไปคุยไปถ่ายรูปมาละ
ตอนนี้ พี่สาวเป็นรายต่อไป  เอาน่า ขำๆ คั่นเวลา
ตอนเดินตามอยู่ก็โทรเล่าให้เรย์กะป้าจิ๋มฟัง  ชั้นจำเบอร์โทรบีไม่ได้อ่ะ
เด๋วบีมันจะกลับญี่ปุ่นละ ให้แม่งมาตามกะชั้นดีกว่า ฮ่าๆๆๆ

ที่แน่ๆ..ชั้นเสือกบินกลับอังคาร อดตามบบ.เลย
งานนี้ต้องปล่อยให้บีกะเรย์ ไปลุยกะบบ.หน่อยละกัน ฮ่าๆๆ น่าสนุกเว้ย
ชั้นอยากเจอจีดีกะซึงริอ่ะ 

นอนดีกว่า  พรุ่งนี้ทำงานอีกทั้งวัน ก่อนที่จะตายทั้งเป็นเพราะนอนไม่พอ เฮ้อ

กลับมารักแจจุงละน้าาาาาาา

คยูจงก็ยังชอบอยู่  ก็ชอบพอกันทั้งคู๋  ได้เจอใครก็ชอบคนนั้นแหละวะ  เป็นวันๆไปละกัน

เรื่องที่ไต้หวัน...ทำเอากลับมาชอบไปได้พักนึง  ถึงจะเป็นเรื่องที่คิดกันไปเองก็เหอะ ตลกดีว่ะ ฮ่าๆ
แจจุงมันยังจำชั้นได้อยู่เหรอ ไม่ได้เจอกันจะสองเดือนเลยนะ อิๆๆ
(ตามกันมาจะสามปี ไม่เจอสองเดือน มันไม่ลืมหรอกใช่ไหม ฮ่าๆๆ)

ไม่รู้ล่ะ เอาเป็นว่า ตอนนี้ชอบแจจุงมาได้..  2ปีกะ8เดือนแล้วนะโว้ย   
แจจุงต้องลบสถิติจินให้ได้นะ (สี่ปี)  .....................
ถึงพี่ตาจะตัดช่วงที่เพ้อถึงคยูจงแบบไม่สนแจจุงเลย..สี่เดือนก็เหอะ ไม่รู้เว้ย
เรานับหมด  ตลอดสี่เดือนที่บ้าคยูจง ชั้นก็ยังซ์้อของแจจุงเก็บครบทุกอย่างเหมือนเดิมแหละวะ เหอๆ
กลับมารักแจจุงใหม่ เพราะแจจุงเป็นคนดี  ฮ่าๆๆๆๆ

ตั้งแต่เข้าเดือนตุลา ไม่ได้ตามใครซักคน  ดั๊บก็มีงานเยอะ..
แต่ชั้นก็ไม่โผล่หัวไปเลย เมื่อวันจันทร์ คอนโพนี่ชั้นก็ไม่ไป
ส่วนวันอังคาร  มีงานกินเลี้ยงของโพนี่ (งานนี้ไปไม่ได้อยู่ละ)
แล้วลีดเดอร์มันโผล่ไปเที่ยวชินจูกุตอนไหนวะ (กูยังงงอยู่เลยเรย์)
วันพุธ ดั๊บเข้าไปบริษัทซานริโอ.. เอาล่ะ  อย่าบอกนะจะสไตล์เดียวกะดงบัง
ดงบังร้องเพลงหนังซินนามอน  ดั๊บจะทำไรแต่งตัวเป็นคิตตี้กันหรือเปล่า ฮ่าๆๆ
แล้วมีไรอีกวะ ช่วงนี้..จำไม่ได้  มีคนรายงานตลอด ชั้นไม่ได้ไปอ่ะ  ขี้เกียจ
ต้องทำงานเก็บเงินละพรุ่งนี้เค้าจะไปนาโกย่ากัน ชั้นทนดักดานอยู่โตเกียว
เงินอ่ะมีแล้ว แต่ไม่อยากไป  เอาเงินค่าชินคังเซน สองหมื่นกว่า...เก็บไว้ซื้อเสื้อผ้าดีกว่าไหมวะ

อยากกลัยไทยไปตามดงบังจังเลยอ่ะ...ไม่ดิ มันคงไม่ได้ตามไรหรอก 
ไม่มีไรให้ตาม ฮ่าๆๆๆ  แต่คืออยากเจอเฉยๆ  ไม่ได้เห็นนานละ
ประจวบเหมาะ..กะ หมอตานัดอีกแล้ว (แต่ไปเมื่อไหร่ก็ได้แหละ ก่อนสิ้นปี)
เค้าบอก  ถ้านัดคราวนี้ ..ต้องตรวจละเอียดหน่อย ขอเวลาชม.ครึ่ง
เพราะอาจจะต้องเปิดกระจกตาแล้วยิงเลเซอร์ใหม่  ห่า..กูต้องโดนขึ้นเขียงอีกแล้วเหรอวะเนี่ย

วันนี้แม่ไปตจว. จะไปเอาทูทูมาเลี้ยงไว้ที่บ้าน (ลูกของเทนเทน)

ส่วนข้าพเจ้า...วันนี้ตื่นมาก็บ่ายสอง  ตามล่าซ์้อของให้เรย์  ไปทำผม(ตัดผมและทำสี)
หมดไปอีกวัน  คือ ก็นัดกะเพื่อนว่าจะไปรอหน้าบ้านดั๊บต่อ แต่สภาพไม่ค่อยจะไหว ง่วงนอน
แล้วเราคิดว่าดั๊บน่าจะไปนาโกย่าพรุ่งนี้ด้วยแหละ รีบกลับบ้านนอนดีกว่า พรุ่งนี้จะได้ไปดักแต่เช้า

วงการแฟนดั๊บ ตอนนี้กะลังลือกระฉ่อนเรื่องกู  (เรื่องจริงที่ถูกเปิดเผย ฮ่าๆ)  เอาเข้าไป 
ทีตอนแรกนินทากันนัก ตอนนี้ล่ะจะมาเข้าหา เอาตีนกูไปแดกก่อนไป๊
เรื่องที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกัน มันเสือกเอามาเกี่ยวข้องกันได้ ฮาชิปหาย


ถึงโมะ  ... เด๋วคืนนี้ชั้นจะไปซื้อช็อกโกล่าซีซีมาให้นะแม่งมีแต่ที่ดงกี้
ตามร้านขายยามีแต่ยี่ห้ออื่น(ที่คาดว่าน่าจะดีกว่าซีซีด้วยว่ะ)
ตอนนี้มียาตัวใหม่ออกมา แพงชิป แต่ท่าทางจะดีโคด  ถ้าอีซีซีกระปุกนี้หมด
ชั้นอาจจะเปลี่ยนยี่ห้อ  ถ้ากูขาวเหมือนมันเนะบวกแจจุงได้คงจะดี ฮ่าๆๆ

พรุ่งนี้นัดไปกินอาหารเกาหลีกะไอ้โย  นานๆสองพี่น้องจะว่างพร้อมกัน
(พรุ่งนี้กูไม่ตามดั๊บ  ระหว่างดั๊บมีงาน กูขอช็อปปิ้งก่อนเหอะ)

ถ้าได้กลับไทย คงได้เจอกัน ..ขอเวลาคิดสองสามวัน ชั้นมีตั๋วเครื่องบินอยู่ละ
อยากกลับเมื่อไหร่ก็กลับได้ ..แต่ถ้าลางานไม่ได้กูก็อด  ฮ่าๆๆๆ



9oct 1:35am
ขอคั่นหน่อย ถึงหัวข้อข้างบนจะบอกว่ากลับมารักแจจุงก็เหอะ..
คือก็กลับมารักแหละนะ แต่วันนี้ก็ขอไปตามดั๊บอีกเช่นเคย ฮ่าๆๆ
ตอนหกโมงกว่าๆ(เช้าเลยล่ะ)  อุซาโกะโทรมาปลุกเลย...รถผจก.มันมาจอดหน้าบ้านแล้ว..
คือ  ชั้นนอนหลับอยู่ งัวเงียมาก  เลยบอกไป ไม่ไปอ่ะ จะนอน ดั๊บจะไปไหนก็ไป
วันนี้ขี้เกียจ คงไม่ไปส่งแล้ว (ฮ่าๆๆๆ)
แปดโมงกว่า มิกิซัง เมล์มา...ดงบังเช็คอินเข้าไปแล้วนะ(นั่งเครื่องเดียวกันอีกตามเคย)
ชั้นก็แบบ...ห่า..เช้านี้มันอะไรกันนักหนา  บอกแล้วว่ากูจะนอนนนนน
ดังนั้นเลยไม่ได้ไปไหนทั้งนั้น ฮ่าๆๆ

ตื่นมาอีกที บ่ายโมงกว่า ออกไปซื้อของหน้าคอนอาราชิแบบอารมณ์เสีย
แล้วต้องไปสองรอบอีกต่างหาก คือ กำหนดการณ์วันนี้ ชั้นจะไปช็อปปิ้งให้ตัวเองโว้ย
เสือกต้องมาซื้อของให้คนอื่น แล้วแบบ..พอซื้อของอาราชิเสร็จ(รอบที่สอง)
เอาของมาเก็บที่บ้าน ยังไม่ทันทำห่าไรเลย อุซาโกะโทรมาละ ดั๊บขึ้นชินคังเซนมาแล้วนะ
เวลานี้ๆ  จะถึงชินากาว่า ..เวลานี้ๆๆ  (คืออีกชม.กว่าๆก็ถึง)  ชั้นนี่แบบ..
ห่าาาาา  กูไม่ทันทำไรเลย จะมากันอีกละ ไปทั้งทีกลับดึกๆหน่อยไม่ได้เหรอ โฮๆๆๆ

วันนี้ บนชินคังเซน มีแฟนห้าสิบคนได้  แล้วที่รอที่เอกิอีกสามสิบคนได้..
ชั้นก็เหมือนเดิมอ่ะ ส่องๆเข้าไป  ทุกคนก็เล่นด้วยเหมือนเดิม  ฮ่าๆ  (ยกเว้นลีดเดอร์กะยองแซงนะ)
วันนี้ลีดเดอร์ยองแซงเหมือนอารมณ์ไม่ดีแต่ลีดเดอร์โคดหล่อเลยเหอะแม่งเอ๊ยย

คยูจงก็เหมือนจะเหนื่อยๆ  ชั้นก็ไม่ได้ไร  มันก็กั้นๆแฟนไม่ให้มาอยู่ใกล้
แต่ชั้นก็ไม่เข้าใจ ทำไมชั้นเดินขึ้นบันไดเลื่อนพร้อมๆกะดั๊บเลยวะ แถมเดินด้วยกัน
เสียบบัตรออกพร้อมกันกะคยูจงอีก  คยูจงเดินไวชิป  ..แล้วแฟนคนอื่นมัน..ไม่ตามคจ.กันเลยเหรอวะ
มีแค่ชั้นกะคยูจงสองคนเนี่ย  ยืนรอกันอยู่ด้านนอก จนซักพักลีดเดอร์มาอีกคน..
(แต่สต๊าฟแล้วก็คนอื่นๆยังไม่โผล่มาเล้ยยย)  คือ..คยูจงก็ตะโกนเรียกลีดเดอร์ว่าอยู่นี่
ฮยองๆ อยู่นั่นแหละ มันก็ไม่ได้ยิน กูเลยต้องช่วยเรียก  ลีดเดอร์.... คยูจงอยู่ตรงนี้
ฮ่าๆๆ    ไปส่งถึงแท็กซี่  คยูจงก็โผล่หน้าออกมาเล่นอีก ทำไมเป็นคนดีอย่างนี้
(ไม่ได้เล่นกะชั้นคนเดียวนะ  เล่นกะทุกๆคน แต่มันก็เจาะจงตอนเล่นกะชั้นด้วยน่ะแหละ ฮี่ๆๆ)

จบข่าว ส่งขึ้นแท๊กซี่เสร็จ (เวลานั้น หกโมงสิบนาทีได้)  เดินไปขึ้นรถไฟ  ไปรอหน้าแมนชั่นต่อ
(ตามสเตป)  ไปถึงก็ไม่มีไรเคลื่อนไหว จนประมาณทุ่มนึง รถห้าศูนย์หนึ่งมา..
รอรับอยู่ด้านหลัง เหมือนจะออกไปไหนพร้อมๆกัน  คือแฟนก็เดินไปดูกันหมด 
แต่ก็มองไม่เห็นว่ามีใครอะไรยังไงบ้าง คือไม่มีใครรู้ไรเลยเว้ย แต่มีรถอีกคัน
(ที่ขับตาม) พวกนั้นตามทัน แล้วก็ชั้น ขึ้นแท็กซี่ไป  มั่วๆ แล้วเสือกเจอ
สรุปว่า ก็ไปกินยากินิขุกัน ..แถวๆ  อาคาซากะนั่นแหละ 
ชื่อร้าน ชอนจินดง    ประมาณนั้น
อีแก๊งค์รถที่ขับตามก็รู้ร้านนะ แต่ก็รอๆอยู่ด้านนอกกัน  คือ หน้าด้านเท่าเราไม่มีอีกแล้ว 
ก็จะเข้าอ่ะ กูเซนๆๆ  (ซึ่งจริงๆแล้ววาสะโตะต่างหาก ฮ่าๆๆ)

คือ..ในร้าน มีแค่พวกดั๊บ และก็พวกคนใหญ่คนโต คนเกียวข้องกะบริษัททั้งนั้นอ่ะ
ชั้นไม่อยากให้ฉะโจเห็นเท่าไหร่ เพราะอยู่กะอุซาโกะอุเทนะ คือถ้าสองคนนี้ไม่อยู่
ชั้นใจกล้าหน้าด้านไปคุยด้วยเลย เค้าไม่เคยด่าชั้นอยู่ละ มั่นใจ  ...แต่สองแม่ลูก
เป็นแบล็กลิสต์ของฉะโจ..ชั้นเลยขอนั่งหันหลัง แดกไปตามเรื่องตามราว หันไปเป็นระยะ
คือ มุมที่นั่ง..ตรงข้ามกันเลยนะ  แต่มีฉากกั้น ไม่ส่องดีๆไม่เห็น สรุปคือ
เรานั่งกินไป เห็นพวกน้องๆตลอด  แต่พวกนั้นไม่เห็นเรา เป็นไงล่ะ เป็นอะไรที่เจ๋งที่สุด
แล้วห้องน้ำ ก็เสือกอยู่ฝั่งเรา ..ใครเดินมาเข้าห้องน้ำก็ ..โอ้..หวานหมู
คือก็เห็นเต็มๆ  แต่ถ้าคนที่เดินมาเข้าห้องน้ำไม่สังเกต  มันก็ไม่เห็นหรอกนะ
ลีดเดอร์ จองมิน ยองแซง  มาเข้ากันสามคน มีแค่จองมินคนเดียว ที่เห็นแล้ว
มาทักทายด้วย เหอๆๆๆๆ 

ร้านนี้แพงชิปหาย อยากกินอีกนะ อร่อยจริงๆ แต่ก็แพงสุดๆ  อีหมูสามชั้น..
จานนี้เนี่ย..สี่พันสองนะ  แพงไหมล่ะ โฮๆๆ แต่มันอร่อยจริงๆนะเนี่ย 
คือ ดูเป็นหมูมีราคา หมูไฮโซอ่ะ ไม่ใช่หมูสั่วๆชั้นต่ำแถวชินโอคุโบะที่กูเคยกิน ฮ่าๆ




ดั๊บเข้าร้านกันตอนทุ่มครึ่งได้..กินกันไปเรื่อยๆ  จนประมาณสามทุ่ม เดินออกจากร้านกัน ..
แล้วหลังจากนั้นไปไหนต่อเราไม่รู้  แต่เดาว่าคงกลับบ้าน (สรุปว่า มีใครแอบลงตรงไหน ชั้นไม่รู้นะ)

เรากินเสร็จ ไปหน้าบ้านน้องกันต่อ..  ก็เงียบสงบ ไม่มีไรเกิดขึ้น
จนห้าทุ่มสิบห้า จองมินเดินกลับมา แต่เดินมาจากทางไหนก็ไม่รู้ งงๆ
ตะโกนเรียกจองมิน ตอนแรกเค้าเดินเข้าประตูไปแล้ว พอได้ยินเสียง
เค้าหันมาอ๊ะๆๆ เล่นด้วย คุยด้วย เพื่อนชั้นก็ให้ของไป (แฟนจองมิน)
คือจองมินก็ดีเป็นปกติอยู่แล้วน่ะ ฮ่าๆๆๆ
หลังจากนั้น..ก็นั่งรอไปเรื่อยๆ  คือตั้งใจจะกลับรถไฟเที่ยวสุดท้าย
ส่วนมาก ทุกคนพอเจอจองมินแล้วก็คือจบ  อย่างน้อยวันนี้เจอคนนึง 
แล้วคิดว่าคนอื่นก็คงไม่ออกมาแล้วล่ะว่ะ  หายหัวกันหมด
จนเที่ยงคืน ชั้นอยากกลับละ เลยชวนอุซาโกะกลับกัน
เดินไปเอกิกัน ก็บ่นกัน แหม อยากให้ลีดเดอร์เดินสวนมาจังเลย
คุยกันไม่ทันขาดทำ...มองไปข้างหน้า  ห่า ใครวะ สองคน
ใส่เสื้อชิมะชิมะ..แต่เสื้อลายนี้ มันต้องของกูนี่หว่า
คือยืนจ้องเสร็จ เงียบกันทั้งคู่ มองหน้ากันแบบ ห่าาาา
ทำไมมาโผล่เอาเวลานี้ พึ่งกลับกันเนี่ย นั่งรถไฟกลับกันมาเองแน่ๆ
คือเดินสวนกันบนสะพาน (ซึ่งทางแคบมากกก)
และแน่นอน คยูจงอยู่ไหน หมูป่าอยู่นั่น  ....
เดินมากันสองคน แต่คยูจงคุยโทรศัพท์อยู่ พอถึงระยะประชิด ..
ตอนแรกกะว่า โดนหมูป่าด่าแน่ แต่เค้าก็ไม่ได้อะไร เดินไปก่อน
แล้วพอสวนคยูจง  ฮีคุยโทรศัพท์อยู่ ก็ดี๊ดีเลยนะ  เหมือนหยุดพูดแป๊ป เอาหูโทรศัพท์ออก
แล้วหันมายิ้มให้  (ชั้นบอกโอยาสุมิไป) เค้าก็โอยาสุมิ แล้วโบกมือบ๊ายบาย ...
ตายตอนจบเลยเหอะ .. ว่าจะชอบให้น้อยลง
(พึ่งเขียนจดหมายให้คยูจงเว้ย  จดหมายเรียกร้องความสนใจ บอกว่า..
คงไม่ได้เจอกันอีกซักพัก จะกลับไทยเป็นเดือน ไงล่ะ ตอแหลชิปหายอ่ะกู
ต่อไปมันคงไม่เชือ่กูละเนี่ย  เพราะเด๋วแม่งมีอีเว้นท์อัลบั้ม ชั้นก็โผล่หน้าไปอีก ฮ่าๆ)
ดังนั้น..คยูจงอย่าอ่านจม.นั้นเลยว่ะ ขอร้องจากใจจริง ฉีกทิ้งเลยเหอะ ถือซะว่าชั้นไม่ได้เขียนละกัน)


พรุ่งนี้จะได้เจอเจ้าของบริษัท(ของตัวเอง)  ถ้าลาหยุดได้...ชั้นกลับไทยล่ะนะ
แต่ต้องรีบไปรีบกลับเลยทีเดียว เพราะวันที่สิบห้า บิ๊กแบงค์บินมาโว้ยยยยยย
กูอยากตามบบ.เหมือนกันนะ  โฮๆๆๆๆ คิดถึงจีดีสุดใจขาดดิ้น 


ไปนอนดีกว่า วันนี้อารมณ์ดี  แต่ถ้าตอนเช้าตื่นไปรับแจจุงที่สนามบิน คงจะดีกว่านี้ เฮ้อออ
 
ลืมๆๆ ต้องมาอัพเพิ่ม อันนี้ไม่นินทาไม่ได้ (ลืมมานานละ)
คือ..เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ดั๊บไปโกคอนมาอ่ะ  โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ
สมาชิกในวงที่ไป... จองมิน คยูจง มันเนะ  (และอีหมูป่า)
ส่วนพวกผู้หญิง คาดว่า จินกุ พิธีกรมิชชั่น เป็นคนพามานะ (เดาเอา)
คือ  ก็โกคอนกันที่คาราโอเกะ (แถวเอกิบ้านมันน่ะแหละ)
จองมินคงไม่มีไรมั้ง(ไม่มีใครบอกตอนจบของจองมิน)
มันเนะ..  สุดท้ายเดินออกมากะสาว ควงแขนกัน จับมือกัน กระหนุงกระหนิงออกมา (โฮก)
ส่วนคยูจง... คือกูก็ลุ้น ให้มันออกมากะผู้หญิง คือ ไปเอากะใครก็เอาเหอะ.. ขอแค่ว่า..
ออกมากะผู้หญิง (ให้กูรู้สึกมั่นใจอะไรบางอย่างหน่อย)
..ไม่เลย คยูจงไม่ออกมากะหญิง แต่ออกมากะหมูป่าสองคน เดินกลับบ้านกันไป  (กูเหนื่อยใจ)

หลังๆนี้คยูจงเป็นไรหรือเปล่าวะ เอโร่ยขึ้นทุกวัน..คือ..ขอแบบปกติก็ได้
ไอ้เวอร์ชั่นเอโร่ย ชั้นก็ชอบอยู่ ..แต่บางอารมณ์ก้ไม่ต้องการนะ เฮ้อ
(เพราะไม่อยากจะคิดว่าไปฝึกฝนมาจากไหน โฮๆๆ)

พีเอส  ให้ทายเล่นๆ  ในดั๊บ มีคนนึงที่ไม่สูบบุหรี่ ใครเอ่ย
(คือพวกชั้นไม่เคยเห็น คนนั้นสูบอ่ะ  เหอะๆๆ แต่ก็คิดว่าคนนั้นคงไม่สูบแหละ)

กลับเข้าสู่โหมดคนปกติ  คนทำงาน 
ตื่นเช้า(ตรงไหนวะ สิบโมงครึ่งเนี่ย)
ไปทำงาน(ตั้งแต่สิบเอ็ดโมงครึ่ง) 
ตอนพักก็นอนหลับ(สามโมงถึงห้าโมงครึ่ง)
แล้วตื่นมาทำงานต่อ เลิกงานกลับถึงบ้าน(เที่ยงคืนกว่า)
นั่งเล่นเนต  ไปเรื่อยๆ แล้วก็นอน(ตีห้า)..

คาดว่า ชีวิตเดือนนี้คงเป็นแบบนี้ตลอด  เบื่อแล้วอ่าาา
ดั๊บก็ขยันมีงาน จันทร์หน้าก็ไปนาโกย่าอีก ...
แล้วทำไมเพื่อนต้องชวนให้ชั้นไปตามด้วย (จะลากไปนั่งชินคังเซนเดียวกันกะดั๊บ)
คือ  พอเหอะว่ะ..อะไรที่มัน..ต้องเสียเงินเยอะๆเนี่ย
เดือนที่แล้วเสียไปกะดั๊บเกือบสองแสนแล้ว เงินติดลบจนไม่รู้จะติดยังไงแล้วว่ะ
งานนี้คาดว่าขอลา ไม่ไปตามถึงนาโกย่า รับส่งชินคังเซนพอได้ไหมอ่า
คือที่แน่ๆ อาทิตย์กะจันทร์นี้ศิวาพรขอลา เตรียมสแตนด์บายรับส่งดั๊บไปตจว.
(ลางานโคดไร้สาระ)  คือ นอกนั้นก็ทำงานไปละ  ช่วงนี้เบื่อๆเอียนๆ
อิ่มตัวละ  ทั้งดงบังทั้งดั๊บ รอฟาเรนไฮด์  มาเท่านั้นนน อารมณ์นี้
(แต่ก็ยังรักดั๊บนัมเบอร์วัน ดงบังนัมเบอร์ทู แต่อยากตามไรที่มันแปลกใหม่บ้างอ่ะ)

เบื่อละ แฟนดั๊บที่นี่ชอบ..เอาเรื่องชั้นไปนินทา นี่ก็พึ่งมาเข้าหู..
คือ จะไรนักหนา ชั้นจะไปไหนมาไหน จะมาเสือกไรด้วยนักเนี่ยยยย
ชั้นกะฉะโจ จะคุยไรกันทำไมต้องมาเสือก  ช่วยไม่ได้ ฉะโจเอ็นดูกูแล้วไงงงงงง เฮ้อ

ตอนนี้มาซีเรียสเรื่องไปกวมดีกว่านะคะ  เดือนหน้าต้องจัดการแล้ว เริ่มให้จองเดือนหน้าแล้วไง
ชั้นกะเรย์..จองไปสองคนเลยนะมึง นอนห้องเดียวกัน จะได้ถูกหน่อย แค่สองแสนสอง อิๆๆ
คือ จองกันอย่างดี จ่ายเงินไปหมด แต่วีซ่ากูจะผ่านหรือเปล่าก็ไม่รู้  เฮ้อ
วันนี้พึ่งบอกหัวหน้าไป  ปีหน้าจะไปกวม ออกเอกสารมาให้ด้วย
(ปีหน้าจะไปไต้หวันด้วยเหอะ  เรย์มึงไปเซ่นไหว้เต๊ะไว้เยอะๆด้วยนะ
ไปถึงไต้หวัน ขอตะลุยกองถ่ายหนังเลยละกัน ห่า กูจะจับดารามาถ่ายรูปด้วยให้หมด เหอๆ)
ตอนนี้ ..ได้แต่รอ ซักธันวาชั้นค่อยไปขอวีซ่าอเมกาละกัน
เจ้าหน้าที่สถานทูตอเมริกาเก่า..กรุณาบอกเอกสารที่อิชั้นต้องเตรียมด้วยนะคะ
บัญชงบัญชีไรพวกนี้ ถ้าชั้นกลับไทย จะได้ให้ป๊าขอไว้ให้ล่วงหน้าให้หมด
(ถ้าเอาโฉนดที่ดินที่กูเป็นเจ้าของ  เพิ่มไปด้วยมันจะมีโอกาสได้ไหมวะ
เงินกูในบัญชีที่ญี่ปุ่นก็มีอยู่น้อยนิด ห่ากิน  ..กลัวแม่งไม่ออกวีซ่าให้
แต่ก็แค่กวมมมม ไม่ใช่อเมกาซักหน่อย ไปกะทัวร์ด้วย ทัวร์มหาโหด แถมกูจ่ายเงินหมดแล้วนะ
คือถ้าไปเที่ยวเองจริงๆ  ไปกวมสามวันสองคืน เสียเงินแค่สี่หมื่นเยนเองเว้ย
นี่ไปกะทัวร์แฟนคลับดั๊บ ได้ถ่ายรูปกะดั๊บ ได้ไปไพรเวทบีทจัดปาร์ตี้ห่าเหวไรกัน..
สองแสนสองงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง  ...เอาเหอะ ช่วยไม่ได้ว่ะ   
ตอนนี้ต้องเก็บเงินเพื่อกวมเท่านั้น นาโกย่าห่าไร กูไม่ไปละ  ฮือๆ)


ดูตารางงานเดือนนี้แล้ว ท่าทางเงินเดือนจะได้ประมาณสองแสนสามถึงสองแสนห้า ฮี่ๆๆๆๆ
กูอัดงานเต็มที่อ่ะ  ตารางงาน ชั้นก็เป็นคนจัดเอง  อยากทำก็ทำ ไม่อยากทำก็ไม่ทำ โคดเชี่ย
คือเดือนที่แล้วกูเอาแต่ตามดารา เงินเดือน แสนห้าจะถึงหรือเปล่าไม่รู้ หนี้ท่วมหัวเลยตอนนี้
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด  T-T

ขอบคุณเจ้าหน้าที่สถานทูตอเมกาเก่าที่มาเม้นท์ให้...
คือ..ถ่ายรูปต้องเห็นหู ....คนไม่มีหูห้ามเข้าอเมกาเหรอวะ  เหอะๆ

ปล.วันนี้พึ่งบอกหัวหน้า คือ..หัวหน้ามองหน้าแบบ..มึงจะเที่ยวอีกแล้ว?????
กูคงโดนไล่ออกในเร็ววัน แต่คิดไปคิดมา สองแสนสอง..  เสียดายเงินเหมือนกันนะ ฮึกๆ

4oct  0:05am
ช่วงนี้เป็นเด็กดี จนคนที่ร้านงงอ่ะ  ..เพื่อนชวนไปตามดั๊บ ชั้นก็ไม่ไป
นาโกย่า  จันทร์หน้า ก็บอกเพื่อนละ ไม่ตาม...  แปลกไหมมมมมมมมม
ผิดปกติ  อยู่ๆก็เบื่ออ่ะ ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร คือเบื่อไปหมด
เริ่มรู้สึกละ ว่าเจอไปก็เท่านั้น ...นึกดูดิ ชั้นเจอดารา..จนชั้นยังเบื่อ
แล้วตัวดารามันจะไม่เบื่อกูบ้างเหรอวะ  ???  (กูว่ามันก็เบื่อกูเหมือนกันล่ะ เหอะๆๆ)

หรือเราเริ่มโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว กรี๊ดๆๆ เริ่มคิดได้ละ (คงไม่ใช่)
จริงๆแล้ว สาเหตุคือ เงินหมดอ่ะ  ช่วงต้นเดือน ชั้นจะไม่ค่อยมีอารมณ์ตามเท่าไหร่
เพราะ..ใช้เงินไปหมดแล้ว เงินเดือนออกวันที่สิบห้า  ..ต้องอดทน ต้องทำใจ 
เหลือเงินห้าพันกว่าเยน ห่ากิน เหลืออีกสิบวันได้นะเนี่ย  อนาถไหม

ปล.ตกลงดงบังไปไทยแน่ใช่ป่ะ  ห่า เพื่อนกูแต่ละคนนอกคอกหมด  (ไปเอสเจและดั๊บ)
ไม่เห็นมีใครพูดเรื่องดงบังเลย ไม่มีใครคิดจะไปตามเลยเหรอวะ ???


ออกไปดงกี้ดีกว่า ลัลลาาาาาา  (ไม่ได้ไปมาสามวันละ เด๋วโดนตัดคะแนนเข้าห้องเรียน ฮ่าๆ)