มิชชั่น
เมื่อวานพึ่งบอกว่าจะงดตาม ไม่ไปเจอซักพัก..ทนไม่ได้อ่ะ ไปจนได้ เหอะๆๆ
วันนี้เลยพลาด..ไปอัดมิชชั่นมา จริงๆเค้าเอาร้อยคน ให้สมัครทางเวปออฟิเชียลมั้ง
ชั้นไม่รู้เรื่องหรอก ทำแต่งาน จะรู้ได้ไงวะ กลับมาถึงบ้าน มันก็ปิดรับไปหมดละ
รับแค่ร้อยคน ..ก็นะ เอาเหอะ ชั้นต้องทำงาน ถึงได้ก็คงไปอัดตามเวลาเค้าไม่ได้หรอก
ตอนเช้า เกิดบ้าๆไรไม่รู้ อยู่ๆก็บ่นๆ อยากไป ..แต่ไม่รู้ที่ พอเมล์บอกเพื่อนแต่ละคน
จะไปนะ บอกที่มาด้วย ทีนี้บอกมากันใหญ่อ่ะ คือ มีแต่คนอยากไป แต่ไม่มีเพื่อนไป
แล้วก็นะ....ถ้ายุ้ยจังไป ชั้นไปด้วย ห่าาาาา คือถ้าชั้นไม่ไปคือไม่มีใครไป
ทำไมชั้นต้องคอยกำหนดชะตาชีวิตคนอื่น เหอะๆๆ แต่ก็เอาเหอะ ชั้นก็บ้าแต่เช้า
บอกทุกคนว่าจะไป ตอนพักจะไป ทีนี้ก็เลยไปกันหมด
(ก็มีแค่สองคนแหละ) แฟนคยูจง ทำไมชีวิตชั้นวนเวียนกะแฟนคยูจงวะเนี่ย
มายะ กะโยชิเอะ มารวมตัวกันได้ไงไม่รู้ แฟนคยูจงกันหมด
อุซาโกะมาไม่ได้ ติดงาน บ่นใหญ่ ทำไมคนของบริษัทพารันต้องมาวันนี้ด้วย
เค้าต้องเซ็นต์สัญญาเรื่องคอนที่ญี่ปุ่น ฮ่าๆๆ (บ่นพารันใหญ่เลยเหอะ)
บ่ายสองครึ่งเราหนีงานละ จะไปอัดรายการทีวี ปล่อยเราไปเถอะะะะะ
สุดท้ายก็หนีออกมา ไปถึงนิชิคะไซตอนบ่ายสามโมงสิบห้าได้
คือ คราวนี้เค้าไปถ่ายทำกันที่เซมมงแถวนั้น ที่โรงเรียนโตเกียวสคูลออฟมิวสิค
ตอนแรกก็กลัวๆ คนน้อยมาก แล้วเค้าให้แค่แฟนที่ส่งไปแล้วได้แค่ร้อยคนเท่านั้น
แต่อย่างว่า ศิวาพรซะอย่าง มีงานไหนที่เราเข้าไม่ได้บ้างงงงงง มีเหรอออ (มี เหอะๆๆ)
คือ ไปแบบไม่รู้ไรเลย จะถามสต๊าฟก็กลัวโดนไล่ แล้วมีชั้น ที่ดูหน้าตาเป็นเด็กเซมมงที่สุดอ่ะ
คือมายะก็ผู้ใหญ่ โยชิเอะนี่ยิ่งผู้ใหญ่หนักกว่า ศิวาพรรับศึกหนัก เนียนค่ะๆๆ
เป็นเด็กโรงเรียนนี่ ฮ่าๆๆๆ ไม่หรอก บังเอิญเจอมาริอยู่ กูสะกดรอยตามอีผจก.เนี่ยแหละ
แอบดูว่ามันไปชั้นไหน พอไปถึงตรงนั้นปุ๊ป เนียนๆอยู่แถวนั้นอ่ะแหละ
จนเค้าต้อนใหลบในห้องน้ำ ยังไม่กล้าให้คนอื่นเห็น)
พอเข้ากันหมด ชั้นก็มายืนหน้าห้องอัดเหมือนเดิม เต็มตาเต็มตีน
เดินกันดุ๊กดิ๊กๆหน้าห้องเลยเห้อออออ (ยืนมองอยู่ห่างๆ) ดั๊บห้าคนเลย
อีพวกแฟนพวกนั้นอดเห็น อิๆๆ มีแต่พวกกูที่เห็น ฮี่ๆๆๆ
ซักพัก เหมือนจะเริ่มรายการ ...เริ่มละ ...อยากเข้าไปดูอ่ะ
ขาอ้อนอยู่ละกู เดินไปหาอาจารย์ของโรงเรียนนั้นอ่ะแหละ
เอาเป็นว่า กูเอาจนเข้าไปอัดด้วยได้อ่ะ ฮ่าๆๆๆๆ
เข้าห้องอัดปุ๊ป อีแก๊งค์อริชั้นมองกันแบบ..(มึงมาได้ไง) อ่าวห่า ช่วยไม่ได้เว้ย
สรุปว่า วันนี้ก็ร้องเต้น เพลง be a star, distance,alice
ที่แรงกว่า..ยืนอยู่แบบกลางๆ คือแค่ได้เข้ากูก้พอใจละ..
มัน..เห็นได้ไงวะ แล้ววันนี้ไม่ได้ใส่แว่นด้วย มันจำได้ไงวะ
... มันเล่นตลอดดดดดดดดดดด จนกูแบบหันไปมองหน้าเพื่อน..
ทำไมคยูจงมันไฮเปอร์เล่นกะกูจังวะ????
คือ งานนี้หันไปถามเพื่อนได้ แฟนคยูจงกันหมด..
แล้วมันก็หันมาเล่นกะกูจัง คือชั้นเองยังงง.. เกิดไรขึ้นวะเนี่ยย
แหม ทำแบบนี้.. สองสามวันก่อน ลีดเดอร์นิมุจู ..
วันนี้คยูจงคัมแบ็คเลย ทำเอาชั้นสติแตกไปพักนึง ฮ่าๆๆ
คยูจงงงงงงง เลยเหอะ (หรือวันก่อนมันเห็นชั้นลีดเดอร์ๆๆๆ มันเลยต้องเรียกคะแนนคืนวะ)
อัดรายการเสร็จ รีบกลับร้านไปทำงานต่อ ไม่ได้อยู่รอตอนขาออก
..ตกค่ำ หนึ่งทุ่ม ลีดเดอร์ออกจากบ้าน ไปไหนมิทราบ
สองทุ่มครึ่ง คยูจง มันเนะ ยองแซง ออกไปข้างนอก
ห้าทุ่มกว่าๆ คยูจง มันเนะ ยองแซง กลับมา ได้ยินว่าคยูจงกะยองแซง หน้าตูด ไม่รู้อารมณ์เสียไรกันมา
..ขณะนี้ ตีสี่ครึ่ง (บีนั่งดูดีวีดีคอนดงบังอยู่) ลีดเดอร์ยังไม่กลับบ้าน เหอะๆๆ
ปล.ก่อนชั้นไปถึงโรงเรียน ตอนประมาณบ่ายโมง
ดั๊บไปยืนแจกชิราชิที่หน้าเอกิกันเองเลยอ่าาา
ทำงานอยู่ ไปไม่ทัน เฮ้ออออ ถ้าไปทัน คยูจงคงวิ่งรี่เอามาให้ เหอะๆๆ
อันข้างล่าง ชิราชิคยูจง (ถ่ายคนเดียวพอ คนอื่นขี้เกียจ)

เลยทีเดียว ซื้อนาฬิกามาหม่า
แล้วของห่าเหวไรอีกไม่รู้เยอะแยะ สรุปว่าวันนี้หมดไปสามหมื่นค่ะ
(แค่ค่า ช็อกโกล่าซีซี ที่กินแล้วขาว..ก็หมดไปหมื่นละ กูอยากขาวววว
ไม่อยากเป็นอีดำอีถึกแบบทุกวันนี้ ฮือๆๆ)
นาฬิกานี่เป็นสิ่งจำเป็น เพราะโอดีเอ็ม(ที่เขียนว่ายุ้ยเลิฟแจจุง)
มันตายไปพร้อมกะความรักที่กูมีให้แจจุง(อ้วกกก)
คือมันพังละ ชั้นเลยต้องซื้อใหม่ เหอๆๆ สีชมพูแปร๋น ..ฮี่ๆๆ

เจอของดี พวงกุญแจสตริชอ่ะ มีชื่อพวกเราหมดเลยเว้ย
เลยซื้อมาซะ มิโอะ อ้อย ยุ้ย เรย์ ห่า มีได้ไงเนี่ย ฮ่าๆๆๆ

ฮี่ๆๆ ไปซื้อตุ๊กตามากอดเล่น น้องพุดดิ้งสีเขียว (ต้องสีเขียวเท่านั้น) โคดนิ่มเลย อิๆ

โอยาสุมิ พรุ่งนี้กูจะไม่ไปดงกี้ ..
ไอ้โยมันพึ่งด่าชั้น ดองกี้มันเช็คคะแนนเข้าห้องเรียนมึงหรือไง ไปอยู่ได้ทุกวัน ฮ่าๆๆ
วันนี้เลยพลาด..ไปอัดมิชชั่นมา จริงๆเค้าเอาร้อยคน ให้สมัครทางเวปออฟิเชียลมั้ง
ชั้นไม่รู้เรื่องหรอก ทำแต่งาน จะรู้ได้ไงวะ กลับมาถึงบ้าน มันก็ปิดรับไปหมดละ
รับแค่ร้อยคน ..ก็นะ เอาเหอะ ชั้นต้องทำงาน ถึงได้ก็คงไปอัดตามเวลาเค้าไม่ได้หรอก
ตอนเช้า เกิดบ้าๆไรไม่รู้ อยู่ๆก็บ่นๆ อยากไป ..แต่ไม่รู้ที่ พอเมล์บอกเพื่อนแต่ละคน
จะไปนะ บอกที่มาด้วย ทีนี้บอกมากันใหญ่อ่ะ คือ มีแต่คนอยากไป แต่ไม่มีเพื่อนไป
แล้วก็นะ....ถ้ายุ้ยจังไป ชั้นไปด้วย ห่าาาาา คือถ้าชั้นไม่ไปคือไม่มีใครไป
ทำไมชั้นต้องคอยกำหนดชะตาชีวิตคนอื่น เหอะๆๆ แต่ก็เอาเหอะ ชั้นก็บ้าแต่เช้า
บอกทุกคนว่าจะไป ตอนพักจะไป ทีนี้ก็เลยไปกันหมด
(ก็มีแค่สองคนแหละ) แฟนคยูจง ทำไมชีวิตชั้นวนเวียนกะแฟนคยูจงวะเนี่ย
มายะ กะโยชิเอะ มารวมตัวกันได้ไงไม่รู้ แฟนคยูจงกันหมด
อุซาโกะมาไม่ได้ ติดงาน บ่นใหญ่ ทำไมคนของบริษัทพารันต้องมาวันนี้ด้วย
เค้าต้องเซ็นต์สัญญาเรื่องคอนที่ญี่ปุ่น ฮ่าๆๆ (บ่นพารันใหญ่เลยเหอะ)
บ่ายสองครึ่งเราหนีงานละ จะไปอัดรายการทีวี ปล่อยเราไปเถอะะะะะ
สุดท้ายก็หนีออกมา ไปถึงนิชิคะไซตอนบ่ายสามโมงสิบห้าได้
คือ คราวนี้เค้าไปถ่ายทำกันที่เซมมงแถวนั้น ที่โรงเรียนโตเกียวสคูลออฟมิวสิค
ตอนแรกก็กลัวๆ คนน้อยมาก แล้วเค้าให้แค่แฟนที่ส่งไปแล้วได้แค่ร้อยคนเท่านั้น
แต่อย่างว่า ศิวาพรซะอย่าง มีงานไหนที่เราเข้าไม่ได้บ้างงงงงง มีเหรอออ (มี เหอะๆๆ)
คือ ไปแบบไม่รู้ไรเลย จะถามสต๊าฟก็กลัวโดนไล่ แล้วมีชั้น ที่ดูหน้าตาเป็นเด็กเซมมงที่สุดอ่ะ
คือมายะก็ผู้ใหญ่ โยชิเอะนี่ยิ่งผู้ใหญ่หนักกว่า ศิวาพรรับศึกหนัก เนียนค่ะๆๆ
เป็นเด็กโรงเรียนนี่ ฮ่าๆๆๆ ไม่หรอก บังเอิญเจอมาริอยู่ กูสะกดรอยตามอีผจก.เนี่ยแหละ
แอบดูว่ามันไปชั้นไหน พอไปถึงตรงนั้นปุ๊ป เนียนๆอยู่แถวนั้นอ่ะแหละ
จนเค้าต้อนใหลบในห้องน้ำ ยังไม่กล้าให้คนอื่นเห็น)
พอเข้ากันหมด ชั้นก็มายืนหน้าห้องอัดเหมือนเดิม เต็มตาเต็มตีน
เดินกันดุ๊กดิ๊กๆหน้าห้องเลยเห้อออออ (ยืนมองอยู่ห่างๆ) ดั๊บห้าคนเลย
อีพวกแฟนพวกนั้นอดเห็น อิๆๆ มีแต่พวกกูที่เห็น ฮี่ๆๆๆ
ซักพัก เหมือนจะเริ่มรายการ ...เริ่มละ ...อยากเข้าไปดูอ่ะ
ขาอ้อนอยู่ละกู เดินไปหาอาจารย์ของโรงเรียนนั้นอ่ะแหละ
เอาเป็นว่า กูเอาจนเข้าไปอัดด้วยได้อ่ะ ฮ่าๆๆๆๆ
เข้าห้องอัดปุ๊ป อีแก๊งค์อริชั้นมองกันแบบ..(มึงมาได้ไง) อ่าวห่า ช่วยไม่ได้เว้ย
สรุปว่า วันนี้ก็ร้องเต้น เพลง be a star, distance,alice
ที่แรงกว่า..ยืนอยู่แบบกลางๆ คือแค่ได้เข้ากูก้พอใจละ..
มัน..เห็นได้ไงวะ แล้ววันนี้ไม่ได้ใส่แว่นด้วย มันจำได้ไงวะ
... มันเล่นตลอดดดดดดดดดดด จนกูแบบหันไปมองหน้าเพื่อน..
ทำไมคยูจงมันไฮเปอร์เล่นกะกูจังวะ????
คือ งานนี้หันไปถามเพื่อนได้ แฟนคยูจงกันหมด..
แล้วมันก็หันมาเล่นกะกูจัง คือชั้นเองยังงง.. เกิดไรขึ้นวะเนี่ยย
แหม ทำแบบนี้.. สองสามวันก่อน ลีดเดอร์นิมุจู ..
วันนี้คยูจงคัมแบ็คเลย ทำเอาชั้นสติแตกไปพักนึง ฮ่าๆๆ
คยูจงงงงงงง เลยเหอะ (หรือวันก่อนมันเห็นชั้นลีดเดอร์ๆๆๆ มันเลยต้องเรียกคะแนนคืนวะ)
อัดรายการเสร็จ รีบกลับร้านไปทำงานต่อ ไม่ได้อยู่รอตอนขาออก
..ตกค่ำ หนึ่งทุ่ม ลีดเดอร์ออกจากบ้าน ไปไหนมิทราบ
สองทุ่มครึ่ง คยูจง มันเนะ ยองแซง ออกไปข้างนอก
ห้าทุ่มกว่าๆ คยูจง มันเนะ ยองแซง กลับมา ได้ยินว่าคยูจงกะยองแซง หน้าตูด ไม่รู้อารมณ์เสียไรกันมา
..ขณะนี้ ตีสี่ครึ่ง (บีนั่งดูดีวีดีคอนดงบังอยู่) ลีดเดอร์ยังไม่กลับบ้าน เหอะๆๆ
ปล.ก่อนชั้นไปถึงโรงเรียน ตอนประมาณบ่ายโมง
ดั๊บไปยืนแจกชิราชิที่หน้าเอกิกันเองเลยอ่าาา
ทำงานอยู่ ไปไม่ทัน เฮ้ออออ ถ้าไปทัน คยูจงคงวิ่งรี่เอามาให้ เหอะๆๆ
อันข้างล่าง ชิราชิคยูจง (ถ่ายคนเดียวพอ คนอื่นขี้เกียจ)

เลยทีเดียว ซื้อนาฬิกามาหม่า
แล้วของห่าเหวไรอีกไม่รู้เยอะแยะ สรุปว่าวันนี้หมดไปสามหมื่นค่ะ
(แค่ค่า ช็อกโกล่าซีซี ที่กินแล้วขาว..ก็หมดไปหมื่นละ กูอยากขาวววว
ไม่อยากเป็นอีดำอีถึกแบบทุกวันนี้ ฮือๆๆ)
นาฬิกานี่เป็นสิ่งจำเป็น เพราะโอดีเอ็ม(ที่เขียนว่ายุ้ยเลิฟแจจุง)
มันตายไปพร้อมกะความรักที่กูมีให้แจจุง(อ้วกกก)
คือมันพังละ ชั้นเลยต้องซื้อใหม่ เหอๆๆ สีชมพูแปร๋น ..ฮี่ๆๆ

เจอของดี พวงกุญแจสตริชอ่ะ มีชื่อพวกเราหมดเลยเว้ย
เลยซื้อมาซะ มิโอะ อ้อย ยุ้ย เรย์ ห่า มีได้ไงเนี่ย ฮ่าๆๆๆ

ฮี่ๆๆ ไปซื้อตุ๊กตามากอดเล่น น้องพุดดิ้งสีเขียว (ต้องสีเขียวเท่านั้น) โคดนิ่มเลย อิๆ

โอยาสุมิ พรุ่งนี้กูจะไม่ไปดงกี้ ..
ไอ้โยมันพึ่งด่าชั้น ดองกี้มันเช็คคะแนนเข้าห้องเรียนมึงหรือไง ไปอยู่ได้ทุกวัน ฮ่าๆๆ



