counter 930,637

เอียน

ปากดีชิป  บอกจะงดตามดารา (ตั้งชื่อเอ็มไว้)
เมื่อวันวานนี้ ไปอีกจนได้  ไปรับดั๊บที่ชินคังเซน  มันกลับมากันตอนบ่ายสามกว่า
คือก็รอข่าวแต่เช้าล่ะนะ  แต่ก็คิดอยู่ พวกนี้เหรอ ฝันไปเหอะว่าจะตื่นเช้า ฮ่าๆๆ
สุดท้ายก็กลับมาบ่ายสาม (ตามที่ชั้นคาด)

แล้วโคดขำ  แฟนทุกคนไปยืนรอตรงทางบันได (กะวิ่งตาม)
ชั้นไม่อ่ะ ไปเกาะชินคังเซนเลย (รู้อยู่ละว่านั่งโบกี้ไหน โบกี้เดิมๆ กรีนเหมือนดงบัง เหอะๆ)
คือ ถ้ายืนมองปกติ มันจะไม่เห็นหน้าน้องๆไง  จะเห็นแค่เอวกะขา
ชั้นก็อยากรู้ว่าใครเป็นใครใครจะออกมาก่อน เลยไปเกาะหน้าต่างก้มๆดู
ห่า โคดโจ๊ก  เสร่อมาก  คือ  ในรถมันก็มองออกมาเว้ย
คยูจงนี่ มองขำๆ แล้วก้มหัวลงมาโบกมือให้  ฮ่าๆๆๆ 
จองมินมันเนะ  ยองแซงด้วยเหอะ หันมาเล่นด้วยหมด
(ลีดเดอร์แม่งงัวเงียไม่มองไรเลย  เฮ้อ)

คือชั้น..กะคยูจงนี่แบบ..(เบื่อเหอะ)  พอลงจากรถไฟ
คยูจงอ่ะเดินนำไปก่อนเลย..ชั้น..มัวแต่มองลีดเดอร์
ห่าวันนี้กูยังไม่ได้ไรจากลีดเดอร์ แล้วมันก็ดูเอ๋อๆด้วยอ่ะ
สรุป..ศิวาพรเลยต้องกลับไปตายรัง วิ่งลงบันไดไปตามคยูจงต่อ
วันนี้แฟนแม่งเสือกน้อยอีก  ก็เดินขนาบข้างกันไปตลอด.. หันมายิ้มโบกมือพยักหน้าให้เฉยๆ
(โดยที่ไม่มีคำพูด  ห่าเจอกันแทบทุกวันจนไม่รู้จะสรรหาไรมาพูดด้วยละ)
แล้วก็เดินกันไปเรื่อยๆ จนส่งขึ้นแท็กซี่ .. (จำไม่ได้ละ ช่วงนี้ก๊งๆ)
ลีดเดอร์ คยูจง ยองแซง นั่งคันแรกไปด้วยกัน
คันหลังเป็นจองมินมันเนะ ..  เด๋วนี้แฟนดั๊บแม่งเริ่มเยอะขึ้นละ
ตามพวกนี้  แฟนพอๆกะดงบังแล้วว่ะเนี่ย

ผ่าน  ไปหน้าบ้านต่อ  นั่งรถไฟ  แล้วเดินไปบ้านดั๊บ แฟนแม่งหายหัวไปไหนหมด
..หรือว่าได้เจอที่ชินคังเซน แล้วเพียงพอเต็มอิ่มกันแล้วเหรอวะ  แฟนหายเกลี้ยง
(แต่สุดท้ายก็ตามมากันตอนหลัง)  วันนั้น สรุปว่า..
หกโมงสิบนาที คยูจง ยองแซง หมูป่า เดินออกจากบ้าน นั่งแท็กซี่ไปที่ไหนมิทราบ
(เหมือนเสาร์ที่แล้วเลยว่ะ แก๊งค์เดิม ฮ่าๆ)
สองทุ่มครึ่ง ลีดเดอร์ออกมาคนเดียว..คือ มีรถบีเอ็มมารับอ่ะ
เป็นครอบครัวด้วย พ่อ แม่ลูกสองคน..ลีดเดอร์มันไปรู้จักกะพวกนี้ได้ไงวะ
แล้วที่โจ๊กคือ  ตอนนั้นชั้นไม่ได้อยู่หน้าบ้าน ออกไปกินอาหารเกาหลีเว้ย
แล้วพอลีดเดอร์ออกมาแล้วมีคนมารับ มีแต่คนโทรหา..แล้วถามๆแบบว่า
ลักษณะแบบนี้ๆ..  ยุ้ยรู้จักหรือเปล่า  รู้ใช่ไหม..
ห่า กูงง  ทำไม..ต้องคิดว่าชั้นจะรู้จักด้วยวะ  บ้าไปกันใหญ่ละพวกนี้

สรุป วันนั้นชั้นไม่ได้อยู่ต่อแต่อย่างใด  คือ..ทุกวันนี้ไปบ้านดั๊บ
ไม่คิดว่าจะเจอไรหรอกนะ คือไม่เจอจะดีใจด้วยซ้ำ เพราะถ้าเจอกูก้โผล่หน้าไปไม่ได้
ชั้นยังเป็นคนดีในสายตาดั๊บทุกคน ไม่อยากให้เจอหน้าบ้าน  ..
ที่ไปนี่คือ ไปนั่งสุมหัวนินทา  คุยเล่นกะเพื่อน แค่นั้นแหละ เด๋วนี้ติดเพื่อน ฮ่าๆ
ชอบดั๊บแล้วไม่มีคนคบเว้ย ฮือๆๆ 

จะว่าไป ชั้นไม่ได้เจอดงบังนานแล้วเหมือนกันนะเนี่ยยยย
ตั้งแต่ตอนเอเนชั่นเลยวุ้ย  (มีโอกาสให้เจอ แต่กูก็เสือกขี้เกียจไม่ไปเอง เฮ้อ)
เอาเหอะ เด๋วในเร็ววันนี้เราคงจะได้เจอกัน (ซักวันแหละวะ 
ชั้นคงต้องบอกแจจุง ชั้นไปอยู่คูเวตมา  เลยไม่ได้ตาม มันจะเชื่อกูไหมวะ
เจอห เด๋วแม่งต้องฮิซาชิบุริกะกูอีกแน่ เฮ้ออออ)
ปล. ที่กลับเกาหลีไปล่าสุด ก็ดันออกจากนาริตะ ..(ปกติจะฮาเนดะ
ตอนนี้หนีแฟนสุดฤทธิ์เลยเว้ย  วันนี้ก็พึ่งบินกลับมา เที่ยวบินสุดท้าย ..เอาเข้าไป)

ปล. วันที่แปด ดั๊บแม่งจะมีงานที่นาโกย่าอีกละ  ห่า กูล่ะเซ็ง เงินเดือนก็เสือกได้วันที่สิบห้า
...  วันนั้นมีงานอีก ทำไงดีๆๆๆๆๆ  จะไปตามดีไหมวะ  เฮ้อออออออออ
มีแต่คนยุให้ชั้นไปตามด้วย ไอ้ตามก็อยาก แต่เงินไม่มีนี่ดิปัญหา  ฮือๆๆ

วันนี้เสร่อมาก นั่งรถไฟมาทำงาน ..แล้วทำมือถือตกเว้ย ไม่ได้รู้สึกตัว
คือแบบ..มารู้อีกทีถึงร้านแล้ว โทรไปก็ไม่มีคนรับ เครียดมาก.. กะจะไปปิดทิ้งละ
เลิกใช้แม่งซะ แล้วไปใช้ซอฟแบงค์แทน ฮ่าๆๆๆ
สรุป เดินไปถามป้อมตำรวจ ไปถามที่เอกิ ..สรุปว่า แม่งเสือกตกอยู่เอกิ
มีคนเก็บได้ เลยเอาไปฝากไว้ที่พนักงาน เฮ้ออ  เกือบต้องซื้อมือถือใหม่ละกู


ทำไมทุกคนคิดว่าชั้นเลิกรักดงบังแล้วนะ  รักอยู่นะ
แต่อยู่เบอร์สอง ตอนนี้นัมเบอร์วันขอเป็นดั๊บก่อนละกัน
มีเวลาตามอีกไม่นาน จะกลับเกาหลีกันอยู่ละ  เฮ้อ
ไม่เป็นไร กลับไปก็ดี เราจะได้มีเวลาทำงานเก็บเงิน
ท่องไว้  พ.ย. อู๋จุน
ธ.ค. เอฟที
ปีหน้า บิ๊กแบงค์ ฮ่าๆๆๆๆ

ใช้ชีวิตแบบนี้ก็มีความสุขดีแฮะ  ชั้นคงอยู่ญี่ปุ่นตลอดชีวิตละ
ไม่กลับไปทำงานที่ไทยดีกว่า เรื่อยเปื่อยไปวันๆ  เหอๆๆ
ถ้าแม่ป๊าอยากเจอ..รอวันดาราที่เราชื่นชอบ(ในขณะนั้น) ไปไทย คงได้เจอกันแหละวะ



มีคนฝากแปะ  ใครสนใจจะไปดูคอนอังกอร์ของดงบังก็..ติดต่อไปละกัน ฮิๆ

ตารางคร่าวๆนะ
 
วันพุธที่ 24 ตุลาคม 2550

23.00 น.คณะมาพร้อมกันที่สนามบินสุวรรณภูมิ

วันพฤหัสที่ 25 ตุลาคม 2550

เกาะนามิ - Kyobo Book ช้อปปิ้งตลาดเมียงดง - Seoul N Tower Kiss The Radio ( KBS )

วันศุกร์ที่ 26 ตุลาคม 2550

Korea Wave Museum -Han Kang River Cruise - Lotte World TVXQs Encore Concert

วันเสาร์ที่ 27 ตุลาคม 2550

บลูเฮ้าส์พิพิธภัณฑ์คติชนพื้นเมือง พระราชวังเคียงบ็อค-ศูนย์ กิมจิ-ช้อปปิ้งทงแดมุน

วันอาทิตย์ที่ 28 ตุลาคม 2550

ศูนย์โสม-บ้านสี่ฤดู อินซาดง Misarang Pizza Super market - กรุงเทพ

 
ราคาตอนนี้น่าจะ 32,900บ. แต่อาจจะลดเป็น 31,900อ่ะ คุ้มนะ ที่นั่งใกล้มาก แถวหน้าๆเลยโรงแรมก็ดีด้วย ไปทั้ง kiss the radio, คอนฯอังกอร์ ละก็ Misarang Pizza ของป๊าเซีย โปรแกรมน่าไปมากๆคุ้มมากๆ อยากให้คนไปเยอะๆนะ ไม่งั้นเสียดายบัตรคอนฯ
 
สนใจติดต่อที่นัท 081-8822714 หรือที่ Happy Korea 02-5397157 ด่วนมีจำนวนจำกัด


นอกเรื่อง
วันนี้ทำงาน ..แล้วโดนบังคับให้ทำของหวาน(ผลไม้และไอติม)ให้ลูกค้า
ชั้นนี่อย่างเซ็ง..แค่มีดกูยังจับไม่เป้น  ต้องมาทำไรที่..เฮ้อออ
ชั้นไม่มีเซ้นท์ทางด้านนี้จริงๆนะ  โดนบังคับให้ทำตลอด
แต่ชั้นก็ไม่ยอมทำ (เพราะหัวหน้าอยู่) วันนี้..ทำกะเจ้าของร้านไง
คือ..เค้าบอกจะเอาอ่ะ ห่า..ทำไมได้ก็ต้องได้ล่ะวะ
เลยได้เป็ฯสภาพเถื่อนๆ  สั่วๆแบบนี้ ในตู้เย็นผลไม้ก็ไม่ค่อยจะมี
มะม่วงแม่งก็เสีย อดไป  เหลือแต่ส้ม แอปเปิ้ล องุ่น ..ดูดิ
.. แม้กระทั่งมะนาวกูยังเอามาแต่งด้วย ฮ่าๆๆ  จานผลไม้ที่เถื่อนที่สุด
     


คือ ถ้าเทียบกะที่หัวหน้าสอนๆให้ชั้นนั่งทำ..(แต่กูไม่ทำ และไม่จำด้วย วิ่งหนีตลอด)
..ดูของเค้าเด่ะ เริ่ดหรูอลังการดาวล้านดวง เทียบกันไม่ติด  เฮ้อ
กูคงไม่ทำจานผลไม้อีกต่อไป  เหอๆๆ



แต่ก็เอาเหอะ  ถ้าแม่กะป๊าเห็นชั้นทำได้แบบนี้  คงไปทำบุญตักบาตรเลยล่ะมั้ง
ชาตินี้ชั้นไม่คิดจะทำอ่ะ  ฮ่าๆๆๆๆ    วันนี้เสือกโดนบังคับให้ทำจนได้ เฮ้อ

เอียน

ปากดีชิป  บอกจะงดตามดารา (ตั้งชื่อเอ็มไว้)
เมื่อวันวานนี้ ไปอีกจนได้  ไปรับดั๊บที่ชินคังเซน  มันกลับมากันตอนบ่ายสามกว่า
คือก็รอข่าวแต่เช้าล่ะนะ  แต่ก็คิดอยู่ พวกนี้เหรอ ฝันไปเหอะว่าจะตื่นเช้า ฮ่าๆๆ
สุดท้ายก็กลับมาบ่ายสาม (ตามที่ชั้นคาด)

แล้วโคดขำ  แฟนทุกคนไปยืนรอตรงทางบันได (กะวิ่งตาม)
ชั้นไม่อ่ะ ไปเกาะชินคังเซนเลย (รู้อยู่ละว่านั่งโบกี้ไหน โบกี้เดิมๆ กรีนเหมือนดงบัง เหอะๆ)
คือ ถ้ายืนมองปกติ มันจะไม่เห็นหน้าน้องๆไง  จะเห็นแค่เอวกะขา
ชั้นก็อยากรู้ว่าใครเป็นใครใครจะออกมาก่อน เลยไปเกาะหน้าต่างก้มๆดู
ห่า โคดโจ๊ก  เสร่อมาก  คือ  ในรถมันก็มองออกมาเว้ย
คยูจงนี่ มองขำๆ แล้วก้มหัวลงมาโบกมือให้  ฮ่าๆๆๆ 
จองมินมันเนะ  ยองแซงด้วยเหอะ หันมาเล่นด้วยหมด
(ลีดเดอร์แม่งงัวเงียไม่มองไรเลย  เฮ้อ)

คือชั้น..กะคยูจงนี่แบบ..(เบื่อเหอะ)  พอลงจากรถไฟ
คยูจงอ่ะเดินนำไปก่อนเลย..ชั้น..มัวแต่มองลีดเดอร์
ห่าวันนี้กูยังไม่ได้ไรจากลีดเดอร์ แล้วมันก็ดูเอ๋อๆด้วยอ่ะ
สรุป..ศิวาพรเลยต้องกลับไปตายรัง วิ่งลงบันไดไปตามคยูจงต่อ
วันนี้แฟนแม่งเสือกน้อยอีก  ก็เดินขนาบข้างกันไปตลอด.. หันมายิ้มโบกมือพยักหน้าให้เฉยๆ
(โดยที่ไม่มีคำพูด  ห่าเจอกันแทบทุกวันจนไม่รู้จะสรรหาไรมาพูดด้วยละ)
แล้วก็เดินกันไปเรื่อยๆ จนส่งขึ้นแท็กซี่ .. (จำไม่ได้ละ ช่วงนี้ก๊งๆ)
ลีดเดอร์ คยูจง ยองแซง นั่งคันแรกไปด้วยกัน
คันหลังเป็นจองมินมันเนะ ..  เด๋วนี้แฟนดั๊บแม่งเริ่มเยอะขึ้นละ
ตามพวกนี้  แฟนพอๆกะดงบังแล้วว่ะเนี่ย

ผ่าน  ไปหน้าบ้านต่อ  นั่งรถไฟ  แล้วเดินไปบ้านดั๊บ แฟนแม่งหายหัวไปไหนหมด
..หรือว่าได้เจอที่ชินคังเซน แล้วเพียงพอเต็มอิ่มกันแล้วเหรอวะ  แฟนหายเกลี้ยง
(แต่สุดท้ายก็ตามมากันตอนหลัง)  วันนั้น สรุปว่า..
หกโมงสิบนาที คยูจง ยองแซง หมูป่า เดินออกจากบ้าน นั่งแท็กซี่ไปที่ไหนมิทราบ
(เหมือนเสาร์ที่แล้วเลยว่ะ แก๊งค์เดิม ฮ่าๆ)
สองทุ่มครึ่ง ลีดเดอร์ออกมาคนเดียว..คือ มีรถบีเอ็มมารับอ่ะ
เป็นครอบครัวด้วย พ่อ แม่ลูกสองคน..ลีดเดอร์มันไปรู้จักกะพวกนี้ได้ไงวะ
แล้วที่โจ๊กคือ  ตอนนั้นชั้นไม่ได้อยู่หน้าบ้าน ออกไปกินอาหารเกาหลีเว้ย
แล้วพอลีดเดอร์ออกมาแล้วมีคนมารับ มีแต่คนโทรหา..แล้วถามๆแบบว่า
ลักษณะแบบนี้ๆ..  ยุ้ยรู้จักหรือเปล่า  รู้ใช่ไหม..
ห่า กูงง  ทำไม..ต้องคิดว่าชั้นจะรู้จักด้วยวะ  บ้าไปกันใหญ่ละพวกนี้

สรุป วันนั้นชั้นไม่ได้อยู่ต่อแต่อย่างใด  คือ..ทุกวันนี้ไปบ้านดั๊บ
ไม่คิดว่าจะเจอไรหรอกนะ คือไม่เจอจะดีใจด้วยซ้ำ เพราะถ้าเจอกูก้โผล่หน้าไปไม่ได้
ชั้นยังเป็นคนดีในสายตาดั๊บทุกคน ไม่อยากให้เจอหน้าบ้าน  ..
ที่ไปนี่คือ ไปนั่งสุมหัวนินทา  คุยเล่นกะเพื่อน แค่นั้นแหละ เด๋วนี้ติดเพื่อน ฮ่าๆ
ชอบดั๊บแล้วไม่มีคนคบเว้ย ฮือๆๆ 

จะว่าไป ชั้นไม่ได้เจอดงบังนานแล้วเหมือนกันนะเนี่ยยยย
ตั้งแต่ตอนเอเนชั่นเลยวุ้ย  (มีโอกาสให้เจอ แต่กูก็เสือกขี้เกียจไม่ไปเอง เฮ้อ)
เอาเหอะ เด๋วในเร็ววันนี้เราคงจะได้เจอกัน (ซักวันแหละวะ 
ชั้นคงต้องบอกแจจุง ชั้นไปอยู่คูเวตมา  เลยไม่ได้ตาม มันจะเชื่อกูไหมวะ
เจอห เด๋วแม่งต้องฮิซาชิบุริกะกูอีกแน่ เฮ้ออออ)
ปล. ที่กลับเกาหลีไปล่าสุด ก็ดันออกจากนาริตะ ..(ปกติจะฮาเนดะ
ตอนนี้หนีแฟนสุดฤทธิ์เลยเว้ย  วันนี้ก็พึ่งบินกลับมา เที่ยวบินสุดท้าย ..เอาเข้าไป)

ปล. วันที่แปด ดั๊บแม่งจะมีงานที่นาโกย่าอีกละ  ห่า กูล่ะเซ็ง เงินเดือนก็เสือกได้วันที่สิบห้า
...  วันนั้นมีงานอีก ทำไงดีๆๆๆๆๆ  จะไปตามดีไหมวะ  เฮ้อออออออออ
มีแต่คนยุให้ชั้นไปตามด้วย ไอ้ตามก็อยาก แต่เงินไม่มีนี่ดิปัญหา  ฮือๆๆ

วันนี้เสร่อมาก นั่งรถไฟมาทำงาน ..แล้วทำมือถือตกเว้ย ไม่ได้รู้สึกตัว
คือแบบ..มารู้อีกทีถึงร้านแล้ว โทรไปก็ไม่มีคนรับ เครียดมาก.. กะจะไปปิดทิ้งละ
เลิกใช้แม่งซะ แล้วไปใช้ซอฟแบงค์แทน ฮ่าๆๆๆ
สรุป เดินไปถามป้อมตำรวจ ไปถามที่เอกิ ..สรุปว่า แม่งเสือกตกอยู่เอกิ
มีคนเก็บได้ เลยเอาไปฝากไว้ที่พนักงาน เฮ้ออ  เกือบต้องซื้อมือถือใหม่ละกู


ทำไมทุกคนคิดว่าชั้นเลิกรักดงบังแล้วนะ  รักอยู่นะ
แต่อยู่เบอร์สอง ตอนนี้นัมเบอร์วันขอเป็นดั๊บก่อนละกัน
มีเวลาตามอีกไม่นาน จะกลับเกาหลีกันอยู่ละ  เฮ้อ
ไม่เป็นไร กลับไปก็ดี เราจะได้มีเวลาทำงานเก็บเงิน
ท่องไว้  พ.ย. อู๋จุน
ธ.ค. เอฟที
ปีหน้า บิ๊กแบงค์ ฮ่าๆๆๆๆ

ใช้ชีวิตแบบนี้ก็มีความสุขดีแฮะ  ชั้นคงอยู่ญี่ปุ่นตลอดชีวิตละ
ไม่กลับไปทำงานที่ไทยดีกว่า เรื่อยเปื่อยไปวันๆ  เหอๆๆ
ถ้าแม่ป๊าอยากเจอ..รอวันดาราที่เราชื่นชอบ(ในขณะนั้น) ไปไทย คงได้เจอกันแหละวะ



มีคนฝากแปะ  ใครสนใจจะไปดูคอนอังกอร์ของดงบังก็..ติดต่อไปละกัน ฮิๆ

ตารางคร่าวๆนะ
 
วันพุธที่ 24 ตุลาคม 2550

23.00 น.คณะมาพร้อมกันที่สนามบินสุวรรณภูมิ

วันพฤหัสที่ 25 ตุลาคม 2550

เกาะนามิ - Kyobo Book ช้อปปิ้งตลาดเมียงดง - Seoul N Tower Kiss The Radio ( KBS )

วันศุกร์ที่ 26 ตุลาคม 2550

Korea Wave Museum -Han Kang River Cruise - Lotte World TVXQs Encore Concert

วันเสาร์ที่ 27 ตุลาคม 2550

บลูเฮ้าส์พิพิธภัณฑ์คติชนพื้นเมือง พระราชวังเคียงบ็อค-ศูนย์ กิมจิ-ช้อปปิ้งทงแดมุน

วันอาทิตย์ที่ 28 ตุลาคม 2550

ศูนย์โสม-บ้านสี่ฤดู อินซาดง Misarang Pizza Super market - กรุงเทพ

 
ราคาตอนนี้น่าจะ 32,900บ. แต่อาจจะลดเป็น 31,900อ่ะ คุ้มนะ ที่นั่งใกล้มาก แถวหน้าๆเลยโรงแรมก็ดีด้วย ไปทั้ง kiss the radio, คอนฯอังกอร์ ละก็ Misarang Pizza ของป๊าเซีย โปรแกรมน่าไปมากๆคุ้มมากๆ อยากให้คนไปเยอะๆนะ ไม่งั้นเสียดายบัตรคอนฯ
 
สนใจติดต่อที่นัท 081-8822714 หรือที่ Happy Korea 02-5397157 ด่วนมีจำนวนจำกัด


นอกเรื่อง
วันนี้ทำงาน ..แล้วโดนบังคับให้ทำของหวาน(ผลไม้และไอติม)ให้ลูกค้า
ชั้นนี่อย่างเซ็ง..แค่มีดกูยังจับไม่เป้น  ต้องมาทำไรที่..เฮ้อออ
ชั้นไม่มีเซ้นท์ทางด้านนี้จริงๆนะ  โดนบังคับให้ทำตลอด
แต่ชั้นก็ไม่ยอมทำ (เพราะหัวหน้าอยู่) วันนี้..ทำกะเจ้าของร้านไง
คือ..เค้าบอกจะเอาอ่ะ ห่า..ทำไมได้ก็ต้องได้ล่ะวะ
เลยได้เป็ฯสภาพเถื่อนๆ  สั่วๆแบบนี้ ในตู้เย็นผลไม้ก็ไม่ค่อยจะมี
มะม่วงแม่งก็เสีย อดไป  เหลือแต่ส้ม แอปเปิ้ล องุ่น ..ดูดิ
.. แม้กระทั่งมะนาวกูยังเอามาแต่งด้วย ฮ่าๆๆ  จานผลไม้ที่เถื่อนที่สุด
     


คือ ถ้าเทียบกะที่หัวหน้าสอนๆให้ชั้นนั่งทำ..(แต่กูไม่ทำ และไม่จำด้วย วิ่งหนีตลอด)
..ดูของเค้าเด่ะ เริ่ดหรูอลังการดาวล้านดวง เทียบกันไม่ติด  เฮ้อ
กูคงไม่ทำจานผลไม้อีกต่อไป  เหอๆๆ



แต่ก็เอาเหอะ  ถ้าแม่กะป๊าเห็นชั้นทำได้แบบนี้  คงไปทำบุญตักบาตรเลยล่ะมั้ง
ชาตินี้ชั้นไม่คิดจะทำอ่ะ  ฮ่าๆๆๆๆ    วันนี้เสือกโดนบังคับให้ทำจนได้ เฮ้อ

มิชชั่น

เมื่อวานพึ่งบอกว่าจะงดตาม ไม่ไปเจอซักพัก..ทนไม่ได้อ่ะ ไปจนได้ เหอะๆๆ
วันนี้เลยพลาด..ไปอัดมิชชั่นมา จริงๆเค้าเอาร้อยคน ให้สมัครทางเวปออฟิเชียลมั้ง
ชั้นไม่รู้เรื่องหรอก ทำแต่งาน จะรู้ได้ไงวะ กลับมาถึงบ้าน มันก็ปิดรับไปหมดละ
รับแค่ร้อยคน ..ก็นะ เอาเหอะ ชั้นต้องทำงาน ถึงได้ก็คงไปอัดตามเวลาเค้าไม่ได้หรอก

ตอนเช้า เกิดบ้าๆไรไม่รู้ อยู่ๆก็บ่นๆ อยากไป ..แต่ไม่รู้ที่ พอเมล์บอกเพื่อนแต่ละคน
จะไปนะ บอกที่มาด้วย ทีนี้บอกมากันใหญ่อ่ะ คือ มีแต่คนอยากไป แต่ไม่มีเพื่อนไป
แล้วก็นะ....ถ้ายุ้ยจังไป ชั้นไปด้วย ห่าาาาา คือถ้าชั้นไม่ไปคือไม่มีใครไป
ทำไมชั้นต้องคอยกำหนดชะตาชีวิตคนอื่น เหอะๆๆ แต่ก็เอาเหอะ ชั้นก็บ้าแต่เช้า
บอกทุกคนว่าจะไป ตอนพักจะไป ทีนี้ก็เลยไปกันหมด
(ก็มีแค่สองคนแหละ) แฟนคยูจง ทำไมชีวิตชั้นวนเวียนกะแฟนคยูจงวะเนี่ย
มายะ กะโยชิเอะ มารวมตัวกันได้ไงไม่รู้ แฟนคยูจงกันหมด
อุซาโกะมาไม่ได้ ติดงาน บ่นใหญ่ ทำไมคนของบริษัทพารันต้องมาวันนี้ด้วย
เค้าต้องเซ็นต์สัญญาเรื่องคอนที่ญี่ปุ่น ฮ่าๆๆ (บ่นพารันใหญ่เลยเหอะ)

บ่ายสองครึ่งเราหนีงานละ จะไปอัดรายการทีวี ปล่อยเราไปเถอะะะะะ
สุดท้ายก็หนีออกมา ไปถึงนิชิคะไซตอนบ่ายสามโมงสิบห้าได้
คือ คราวนี้เค้าไปถ่ายทำกันที่เซมมงแถวนั้น ที่โรงเรียนโตเกียวสคูลออฟมิวสิค
ตอนแรกก็กลัวๆ คนน้อยมาก แล้วเค้าให้แค่แฟนที่ส่งไปแล้วได้แค่ร้อยคนเท่านั้น
แต่อย่างว่า ศิวาพรซะอย่าง มีงานไหนที่เราเข้าไม่ได้บ้างงงงงง มีเหรอออ (มี เหอะๆๆ)

คือ ไปแบบไม่รู้ไรเลย จะถามสต๊าฟก็กลัวโดนไล่ แล้วมีชั้น ที่ดูหน้าตาเป็นเด็กเซมมงที่สุดอ่ะ
คือมายะก็ผู้ใหญ่ โยชิเอะนี่ยิ่งผู้ใหญ่หนักกว่า ศิวาพรรับศึกหนัก เนียนค่ะๆๆ
เป็นเด็กโรงเรียนนี่ ฮ่าๆๆๆ ไม่หรอก บังเอิญเจอมาริอยู่ กูสะกดรอยตามอีผจก.เนี่ยแหละ
แอบดูว่ามันไปชั้นไหน พอไปถึงตรงนั้นปุ๊ป เนียนๆอยู่แถวนั้นอ่ะแหละ
จนเค้าต้อนใหลบในห้องน้ำ ยังไม่กล้าให้คนอื่นเห็น)
พอเข้ากันหมด ชั้นก็มายืนหน้าห้องอัดเหมือนเดิม เต็มตาเต็มตีน
เดินกันดุ๊กดิ๊กๆหน้าห้องเลยเห้อออออ (ยืนมองอยู่ห่างๆ) ดั๊บห้าคนเลย
อีพวกแฟนพวกนั้นอดเห็น อิๆๆ มีแต่พวกกูที่เห็น ฮี่ๆๆๆ
ซักพัก เหมือนจะเริ่มรายการ ...เริ่มละ ...อยากเข้าไปดูอ่ะ
ขาอ้อนอยู่ละกู เดินไปหาอาจารย์ของโรงเรียนนั้นอ่ะแหละ
เอาเป็นว่า กูเอาจนเข้าไปอัดด้วยได้อ่ะ ฮ่าๆๆๆๆ

เข้าห้องอัดปุ๊ป อีแก๊งค์อริชั้นมองกันแบบ..(มึงมาได้ไง) อ่าวห่า ช่วยไม่ได้เว้ย
สรุปว่า วันนี้ก็ร้องเต้น เพลง be a star, distance,alice
ที่แรงกว่า..ยืนอยู่แบบกลางๆ คือแค่ได้เข้ากูก้พอใจละ..
มัน..เห็นได้ไงวะ แล้ววันนี้ไม่ได้ใส่แว่นด้วย มันจำได้ไงวะ
... มันเล่นตลอดดดดดดดดดดด จนกูแบบหันไปมองหน้าเพื่อน..
ทำไมคยูจงมันไฮเปอร์เล่นกะกูจังวะ????
คือ งานนี้หันไปถามเพื่อนได้ แฟนคยูจงกันหมด..
แล้วมันก็หันมาเล่นกะกูจัง คือชั้นเองยังงง.. เกิดไรขึ้นวะเนี่ยย
แหม ทำแบบนี้.. สองสามวันก่อน ลีดเดอร์นิมุจู ..
วันนี้คยูจงคัมแบ็คเลย ทำเอาชั้นสติแตกไปพักนึง ฮ่าๆๆ
คยูจงงงงงงง เลยเหอะ (หรือวันก่อนมันเห็นชั้นลีดเดอร์ๆๆๆ มันเลยต้องเรียกคะแนนคืนวะ)

อัดรายการเสร็จ รีบกลับร้านไปทำงานต่อ ไม่ได้อยู่รอตอนขาออก
..ตกค่ำ หนึ่งทุ่ม ลีดเดอร์ออกจากบ้าน ไปไหนมิทราบ
สองทุ่มครึ่ง คยูจง มันเนะ ยองแซง ออกไปข้างนอก
ห้าทุ่มกว่าๆ คยูจง มันเนะ ยองแซง กลับมา ได้ยินว่าคยูจงกะยองแซง หน้าตูด ไม่รู้อารมณ์เสียไรกันมา
..ขณะนี้ ตีสี่ครึ่ง (บีนั่งดูดีวีดีคอนดงบังอยู่) ลีดเดอร์ยังไม่กลับบ้าน เหอะๆๆ


ปล.ก่อนชั้นไปถึงโรงเรียน ตอนประมาณบ่ายโมง
ดั๊บไปยืนแจกชิราชิที่หน้าเอกิกันเองเลยอ่าาา
ทำงานอยู่ ไปไม่ทัน เฮ้ออออ ถ้าไปทัน คยูจงคงวิ่งรี่เอามาให้ เหอะๆๆ
อันข้างล่าง ชิราชิคยูจง (ถ่ายคนเดียวพอ คนอื่นขี้เกียจ)



เลยทีเดียว ซื้อนาฬิกามาหม่า
แล้วของห่าเหวไรอีกไม่รู้เยอะแยะ สรุปว่าวันนี้หมดไปสามหมื่นค่ะ
(แค่ค่า ช็อกโกล่าซีซี ที่กินแล้วขาว..ก็หมดไปหมื่นละ กูอยากขาวววว
ไม่อยากเป็นอีดำอีถึกแบบทุกวันนี้ ฮือๆๆ)
นาฬิกานี่เป็นสิ่งจำเป็น เพราะโอดีเอ็ม(ที่เขียนว่ายุ้ยเลิฟแจจุง)
มันตายไปพร้อมกะความรักที่กูมีให้แจจุง(อ้วกกก)
คือมันพังละ ชั้นเลยต้องซื้อใหม่ เหอๆๆ สีชมพูแปร๋น ..ฮี่ๆๆ


เจอของดี พวงกุญแจสตริชอ่ะ มีชื่อพวกเราหมดเลยเว้ย
เลยซื้อมาซะ มิโอะ อ้อย ยุ้ย เรย์ ห่า มีได้ไงเนี่ย ฮ่าๆๆๆ


ฮี่ๆๆ ไปซื้อตุ๊กตามากอดเล่น น้องพุดดิ้งสีเขียว (ต้องสีเขียวเท่านั้น) โคดนิ่มเลย อิๆ



โอยาสุมิ พรุ่งนี้กูจะไม่ไปดงกี้ ..
ไอ้โยมันพึ่งด่าชั้น ดองกี้มันเช็คคะแนนเข้าห้องเรียนมึงหรือไง ไปอยู่ได้ทุกวัน ฮ่าๆๆ

เอียน

ปากดีชิป  บอกจะงดตามดารา (ตั้งชื่อเอ็มไว้)
เมื่อวันวานนี้ ไปอีกจนได้  ไปรับดั๊บที่ชินคังเซน  มันกลับมากันตอนบ่ายสามกว่า
คือก็รอข่าวแต่เช้าล่ะนะ  แต่ก็คิดอยู่ พวกนี้เหรอ ฝันไปเหอะว่าจะตื่นเช้า ฮ่าๆๆ
สุดท้ายก็กลับมาบ่ายสาม (ตามที่ชั้นคาด)

แล้วโคดขำ  แฟนทุกคนไปยืนรอตรงทางบันได (กะวิ่งตาม)
ชั้นไม่อ่ะ ไปเกาะชินคังเซนเลย (รู้อยู่ละว่านั่งโบกี้ไหน โบกี้เดิมๆ กรีนเหมือนดงบัง เหอะๆ)
คือ ถ้ายืนมองปกติ มันจะไม่เห็นหน้าน้องๆไง  จะเห็นแค่เอวกะขา
ชั้นก็อยากรู้ว่าใครเป็นใครใครจะออกมาก่อน เลยไปเกาะหน้าต่างก้มๆดู
ห่า โคดโจ๊ก  เสร่อมาก  คือ  ในรถมันก็มองออกมาเว้ย
คยูจงนี่ มองขำๆ แล้วก้มหัวลงมาโบกมือให้  ฮ่าๆๆๆ 
จองมินมันเนะ  ยองแซงด้วยเหอะ หันมาเล่นด้วยหมด
(ลีดเดอร์แม่งงัวเงียไม่มองไรเลย  เฮ้อ)

คือชั้น..กะคยูจงนี่แบบ..(เบื่อเหอะ)  พอลงจากรถไฟ
คยูจงอ่ะเดินนำไปก่อนเลย..ชั้น..มัวแต่มองลีดเดอร์
ห่าวันนี้กูยังไม่ได้ไรจากลีดเดอร์ แล้วมันก็ดูเอ๋อๆด้วยอ่ะ
สรุป..ศิวาพรเลยต้องกลับไปตายรัง วิ่งลงบันไดไปตามคยูจงต่อ
วันนี้แฟนแม่งเสือกน้อยอีก  ก็เดินขนาบข้างกันไปตลอด.. หันมายิ้มโบกมือพยักหน้าให้เฉยๆ
(โดยที่ไม่มีคำพูด  ห่าเจอกันแทบทุกวันจนไม่รู้จะสรรหาไรมาพูดด้วยละ)
แล้วก็เดินกันไปเรื่อยๆ จนส่งขึ้นแท็กซี่ .. (จำไม่ได้ละ ช่วงนี้ก๊งๆ)
ลีดเดอร์ คยูจง ยองแซง นั่งคันแรกไปด้วยกัน
คันหลังเป็นจองมินมันเนะ ..  เด๋วนี้แฟนดั๊บแม่งเริ่มเยอะขึ้นละ
ตามพวกนี้  แฟนพอๆกะดงบังแล้วว่ะเนี่ย

ผ่าน  ไปหน้าบ้านต่อ  นั่งรถไฟ  แล้วเดินไปบ้านดั๊บ แฟนแม่งหายหัวไปไหนหมด
..หรือว่าได้เจอที่ชินคังเซน แล้วเพียงพอเต็มอิ่มกันแล้วเหรอวะ  แฟนหายเกลี้ยง
(แต่สุดท้ายก็ตามมากันตอนหลัง)  วันนั้น สรุปว่า..
หกโมงสิบนาที คยูจง ยองแซง หมูป่า เดินออกจากบ้าน นั่งแท็กซี่ไปที่ไหนมิทราบ
(เหมือนเสาร์ที่แล้วเลยว่ะ แก๊งค์เดิม ฮ่าๆ)
สองทุ่มครึ่ง ลีดเดอร์ออกมาคนเดียว..คือ มีรถบีเอ็มมารับอ่ะ
เป็นครอบครัวด้วย พ่อ แม่ลูกสองคน..ลีดเดอร์มันไปรู้จักกะพวกนี้ได้ไงวะ
แล้วที่โจ๊กคือ  ตอนนั้นชั้นไม่ได้อยู่หน้าบ้าน ออกไปกินอาหารเกาหลีเว้ย
แล้วพอลีดเดอร์ออกมาแล้วมีคนมารับ มีแต่คนโทรหา..แล้วถามๆแบบว่า
ลักษณะแบบนี้ๆ..  ยุ้ยรู้จักหรือเปล่า  รู้ใช่ไหม..
ห่า กูงง  ทำไม..ต้องคิดว่าชั้นจะรู้จักด้วยวะ  บ้าไปกันใหญ่ละพวกนี้

สรุป วันนั้นชั้นไม่ได้อยู่ต่อแต่อย่างใด  คือ..ทุกวันนี้ไปบ้านดั๊บ
ไม่คิดว่าจะเจอไรหรอกนะ คือไม่เจอจะดีใจด้วยซ้ำ เพราะถ้าเจอกูก้โผล่หน้าไปไม่ได้
ชั้นยังเป็นคนดีในสายตาดั๊บทุกคน ไม่อยากให้เจอหน้าบ้าน  ..
ที่ไปนี่คือ ไปนั่งสุมหัวนินทา  คุยเล่นกะเพื่อน แค่นั้นแหละ เด๋วนี้ติดเพื่อน ฮ่าๆ
ชอบดั๊บแล้วไม่มีคนคบเว้ย ฮือๆๆ 

จะว่าไป ชั้นไม่ได้เจอดงบังนานแล้วเหมือนกันนะเนี่ยยยย
ตั้งแต่ตอนเอเนชั่นเลยวุ้ย  (มีโอกาสให้เจอ แต่กูก็เสือกขี้เกียจไม่ไปเอง เฮ้อ)
เอาเหอะ เด๋วในเร็ววันนี้เราคงจะได้เจอกัน (ซักวันแหละวะ 
ชั้นคงต้องบอกแจจุง ชั้นไปอยู่คูเวตมา  เลยไม่ได้ตาม มันจะเชื่อกูไหมวะ
เจอห เด๋วแม่งต้องฮิซาชิบุริกะกูอีกแน่ เฮ้ออออ)
ปล. ที่กลับเกาหลีไปล่าสุด ก็ดันออกจากนาริตะ ..(ปกติจะฮาเนดะ
ตอนนี้หนีแฟนสุดฤทธิ์เลยเว้ย  วันนี้ก็พึ่งบินกลับมา เที่ยวบินสุดท้าย ..เอาเข้าไป)

ปล. วันที่แปด ดั๊บแม่งจะมีงานที่นาโกย่าอีกละ  ห่า กูล่ะเซ็ง เงินเดือนก็เสือกได้วันที่สิบห้า
...  วันนั้นมีงานอีก ทำไงดีๆๆๆๆๆ  จะไปตามดีไหมวะ  เฮ้อออออออออ
มีแต่คนยุให้ชั้นไปตามด้วย ไอ้ตามก็อยาก แต่เงินไม่มีนี่ดิปัญหา  ฮือๆๆ

วันนี้เสร่อมาก นั่งรถไฟมาทำงาน ..แล้วทำมือถือตกเว้ย ไม่ได้รู้สึกตัว
คือแบบ..มารู้อีกทีถึงร้านแล้ว โทรไปก็ไม่มีคนรับ เครียดมาก.. กะจะไปปิดทิ้งละ
เลิกใช้แม่งซะ แล้วไปใช้ซอฟแบงค์แทน ฮ่าๆๆๆ
สรุป เดินไปถามป้อมตำรวจ ไปถามที่เอกิ ..สรุปว่า แม่งเสือกตกอยู่เอกิ
มีคนเก็บได้ เลยเอาไปฝากไว้ที่พนักงาน เฮ้ออ  เกือบต้องซื้อมือถือใหม่ละกู


ทำไมทุกคนคิดว่าชั้นเลิกรักดงบังแล้วนะ  รักอยู่นะ
แต่อยู่เบอร์สอง ตอนนี้นัมเบอร์วันขอเป็นดั๊บก่อนละกัน
มีเวลาตามอีกไม่นาน จะกลับเกาหลีกันอยู่ละ  เฮ้อ
ไม่เป็นไร กลับไปก็ดี เราจะได้มีเวลาทำงานเก็บเงิน
ท่องไว้  พ.ย. อู๋จุน
ธ.ค. เอฟที
ปีหน้า บิ๊กแบงค์ ฮ่าๆๆๆๆ

ใช้ชีวิตแบบนี้ก็มีความสุขดีแฮะ  ชั้นคงอยู่ญี่ปุ่นตลอดชีวิตละ
ไม่กลับไปทำงานที่ไทยดีกว่า เรื่อยเปื่อยไปวันๆ  เหอๆๆ
ถ้าแม่ป๊าอยากเจอ..รอวันดาราที่เราชื่นชอบ(ในขณะนั้น) ไปไทย คงได้เจอกันแหละวะ



มีคนฝากแปะ  ใครสนใจจะไปดูคอนอังกอร์ของดงบังก็..ติดต่อไปละกัน ฮิๆ

ตารางคร่าวๆนะ
 
วันพุธที่ 24 ตุลาคม 2550

23.00 น.คณะมาพร้อมกันที่สนามบินสุวรรณภูมิ

วันพฤหัสที่ 25 ตุลาคม 2550

เกาะนามิ - Kyobo Book ช้อปปิ้งตลาดเมียงดง - Seoul N Tower Kiss The Radio ( KBS )

วันศุกร์ที่ 26 ตุลาคม 2550

Korea Wave Museum -Han Kang River Cruise - Lotte World TVXQs Encore Concert

วันเสาร์ที่ 27 ตุลาคม 2550

บลูเฮ้าส์พิพิธภัณฑ์คติชนพื้นเมือง พระราชวังเคียงบ็อค-ศูนย์ กิมจิ-ช้อปปิ้งทงแดมุน

วันอาทิตย์ที่ 28 ตุลาคม 2550

ศูนย์โสม-บ้านสี่ฤดู อินซาดง Misarang Pizza Super market - กรุงเทพ

 
ราคาตอนนี้น่าจะ 32,900บ. แต่อาจจะลดเป็น 31,900อ่ะ คุ้มนะ ที่นั่งใกล้มาก แถวหน้าๆเลยโรงแรมก็ดีด้วย ไปทั้ง kiss the radio, คอนฯอังกอร์ ละก็ Misarang Pizza ของป๊าเซีย โปรแกรมน่าไปมากๆคุ้มมากๆ อยากให้คนไปเยอะๆนะ ไม่งั้นเสียดายบัตรคอนฯ
 
สนใจติดต่อที่นัท 081-8822714 หรือที่ Happy Korea 02-5397157 ด่วนมีจำนวนจำกัด


นอกเรื่อง
วันนี้ทำงาน ..แล้วโดนบังคับให้ทำของหวาน(ผลไม้และไอติม)ให้ลูกค้า
ชั้นนี่อย่างเซ็ง..แค่มีดกูยังจับไม่เป้น  ต้องมาทำไรที่..เฮ้อออ
ชั้นไม่มีเซ้นท์ทางด้านนี้จริงๆนะ  โดนบังคับให้ทำตลอด
แต่ชั้นก็ไม่ยอมทำ (เพราะหัวหน้าอยู่) วันนี้..ทำกะเจ้าของร้านไง
คือ..เค้าบอกจะเอาอ่ะ ห่า..ทำไมได้ก็ต้องได้ล่ะวะ
เลยได้เป็ฯสภาพเถื่อนๆ  สั่วๆแบบนี้ ในตู้เย็นผลไม้ก็ไม่ค่อยจะมี
มะม่วงแม่งก็เสีย อดไป  เหลือแต่ส้ม แอปเปิ้ล องุ่น ..ดูดิ
.. แม้กระทั่งมะนาวกูยังเอามาแต่งด้วย ฮ่าๆๆ  จานผลไม้ที่เถื่อนที่สุด
     


คือ ถ้าเทียบกะที่หัวหน้าสอนๆให้ชั้นนั่งทำ..(แต่กูไม่ทำ และไม่จำด้วย วิ่งหนีตลอด)
..ดูของเค้าเด่ะ เริ่ดหรูอลังการดาวล้านดวง เทียบกันไม่ติด  เฮ้อ
กูคงไม่ทำจานผลไม้อีกต่อไป  เหอๆๆ



แต่ก็เอาเหอะ  ถ้าแม่กะป๊าเห็นชั้นทำได้แบบนี้  คงไปทำบุญตักบาตรเลยล่ะมั้ง
ชาตินี้ชั้นไม่คิดจะทำอ่ะ  ฮ่าๆๆๆๆ    วันนี้เสือกโดนบังคับให้ทำจนได้ เฮ้อ

มิชชั่น

เมื่อวานพึ่งบอกว่าจะงดตาม ไม่ไปเจอซักพัก..ทนไม่ได้อ่ะ ไปจนได้ เหอะๆๆ
วันนี้เลยพลาด..ไปอัดมิชชั่นมา จริงๆเค้าเอาร้อยคน ให้สมัครทางเวปออฟิเชียลมั้ง
ชั้นไม่รู้เรื่องหรอก ทำแต่งาน จะรู้ได้ไงวะ กลับมาถึงบ้าน มันก็ปิดรับไปหมดละ
รับแค่ร้อยคน ..ก็นะ เอาเหอะ ชั้นต้องทำงาน ถึงได้ก็คงไปอัดตามเวลาเค้าไม่ได้หรอก

ตอนเช้า เกิดบ้าๆไรไม่รู้ อยู่ๆก็บ่นๆ อยากไป ..แต่ไม่รู้ที่ พอเมล์บอกเพื่อนแต่ละคน
จะไปนะ บอกที่มาด้วย ทีนี้บอกมากันใหญ่อ่ะ คือ มีแต่คนอยากไป แต่ไม่มีเพื่อนไป
แล้วก็นะ....ถ้ายุ้ยจังไป ชั้นไปด้วย ห่าาาาา คือถ้าชั้นไม่ไปคือไม่มีใครไป
ทำไมชั้นต้องคอยกำหนดชะตาชีวิตคนอื่น เหอะๆๆ แต่ก็เอาเหอะ ชั้นก็บ้าแต่เช้า
บอกทุกคนว่าจะไป ตอนพักจะไป ทีนี้ก็เลยไปกันหมด
(ก็มีแค่สองคนแหละ) แฟนคยูจง ทำไมชีวิตชั้นวนเวียนกะแฟนคยูจงวะเนี่ย
มายะ กะโยชิเอะ มารวมตัวกันได้ไงไม่รู้ แฟนคยูจงกันหมด
อุซาโกะมาไม่ได้ ติดงาน บ่นใหญ่ ทำไมคนของบริษัทพารันต้องมาวันนี้ด้วย
เค้าต้องเซ็นต์สัญญาเรื่องคอนที่ญี่ปุ่น ฮ่าๆๆ (บ่นพารันใหญ่เลยเหอะ)

บ่ายสองครึ่งเราหนีงานละ จะไปอัดรายการทีวี ปล่อยเราไปเถอะะะะะ
สุดท้ายก็หนีออกมา ไปถึงนิชิคะไซตอนบ่ายสามโมงสิบห้าได้
คือ คราวนี้เค้าไปถ่ายทำกันที่เซมมงแถวนั้น ที่โรงเรียนโตเกียวสคูลออฟมิวสิค
ตอนแรกก็กลัวๆ คนน้อยมาก แล้วเค้าให้แค่แฟนที่ส่งไปแล้วได้แค่ร้อยคนเท่านั้น
แต่อย่างว่า ศิวาพรซะอย่าง มีงานไหนที่เราเข้าไม่ได้บ้างงงงงง มีเหรอออ (มี เหอะๆๆ)

คือ ไปแบบไม่รู้ไรเลย จะถามสต๊าฟก็กลัวโดนไล่ แล้วมีชั้น ที่ดูหน้าตาเป็นเด็กเซมมงที่สุดอ่ะ
คือมายะก็ผู้ใหญ่ โยชิเอะนี่ยิ่งผู้ใหญ่หนักกว่า ศิวาพรรับศึกหนัก เนียนค่ะๆๆ
เป็นเด็กโรงเรียนนี่ ฮ่าๆๆๆ ไม่หรอก บังเอิญเจอมาริอยู่ กูสะกดรอยตามอีผจก.เนี่ยแหละ
แอบดูว่ามันไปชั้นไหน พอไปถึงตรงนั้นปุ๊ป เนียนๆอยู่แถวนั้นอ่ะแหละ
จนเค้าต้อนใหลบในห้องน้ำ ยังไม่กล้าให้คนอื่นเห็น)
พอเข้ากันหมด ชั้นก็มายืนหน้าห้องอัดเหมือนเดิม เต็มตาเต็มตีน
เดินกันดุ๊กดิ๊กๆหน้าห้องเลยเห้อออออ (ยืนมองอยู่ห่างๆ) ดั๊บห้าคนเลย
อีพวกแฟนพวกนั้นอดเห็น อิๆๆ มีแต่พวกกูที่เห็น ฮี่ๆๆๆ
ซักพัก เหมือนจะเริ่มรายการ ...เริ่มละ ...อยากเข้าไปดูอ่ะ
ขาอ้อนอยู่ละกู เดินไปหาอาจารย์ของโรงเรียนนั้นอ่ะแหละ
เอาเป็นว่า กูเอาจนเข้าไปอัดด้วยได้อ่ะ ฮ่าๆๆๆๆ

เข้าห้องอัดปุ๊ป อีแก๊งค์อริชั้นมองกันแบบ..(มึงมาได้ไง) อ่าวห่า ช่วยไม่ได้เว้ย
สรุปว่า วันนี้ก็ร้องเต้น เพลง be a star, distance,alice
ที่แรงกว่า..ยืนอยู่แบบกลางๆ คือแค่ได้เข้ากูก้พอใจละ..
มัน..เห็นได้ไงวะ แล้ววันนี้ไม่ได้ใส่แว่นด้วย มันจำได้ไงวะ
... มันเล่นตลอดดดดดดดดดดด จนกูแบบหันไปมองหน้าเพื่อน..
ทำไมคยูจงมันไฮเปอร์เล่นกะกูจังวะ????
คือ งานนี้หันไปถามเพื่อนได้ แฟนคยูจงกันหมด..
แล้วมันก็หันมาเล่นกะกูจัง คือชั้นเองยังงง.. เกิดไรขึ้นวะเนี่ยย
แหม ทำแบบนี้.. สองสามวันก่อน ลีดเดอร์นิมุจู ..
วันนี้คยูจงคัมแบ็คเลย ทำเอาชั้นสติแตกไปพักนึง ฮ่าๆๆ
คยูจงงงงงงง เลยเหอะ (หรือวันก่อนมันเห็นชั้นลีดเดอร์ๆๆๆ มันเลยต้องเรียกคะแนนคืนวะ)

อัดรายการเสร็จ รีบกลับร้านไปทำงานต่อ ไม่ได้อยู่รอตอนขาออก
..ตกค่ำ หนึ่งทุ่ม ลีดเดอร์ออกจากบ้าน ไปไหนมิทราบ
สองทุ่มครึ่ง คยูจง มันเนะ ยองแซง ออกไปข้างนอก
ห้าทุ่มกว่าๆ คยูจง มันเนะ ยองแซง กลับมา ได้ยินว่าคยูจงกะยองแซง หน้าตูด ไม่รู้อารมณ์เสียไรกันมา
..ขณะนี้ ตีสี่ครึ่ง (บีนั่งดูดีวีดีคอนดงบังอยู่) ลีดเดอร์ยังไม่กลับบ้าน เหอะๆๆ


ปล.ก่อนชั้นไปถึงโรงเรียน ตอนประมาณบ่ายโมง
ดั๊บไปยืนแจกชิราชิที่หน้าเอกิกันเองเลยอ่าาา
ทำงานอยู่ ไปไม่ทัน เฮ้ออออ ถ้าไปทัน คยูจงคงวิ่งรี่เอามาให้ เหอะๆๆ
อันข้างล่าง ชิราชิคยูจง (ถ่ายคนเดียวพอ คนอื่นขี้เกียจ)



เลยทีเดียว ซื้อนาฬิกามาหม่า
แล้วของห่าเหวไรอีกไม่รู้เยอะแยะ สรุปว่าวันนี้หมดไปสามหมื่นค่ะ
(แค่ค่า ช็อกโกล่าซีซี ที่กินแล้วขาว..ก็หมดไปหมื่นละ กูอยากขาวววว
ไม่อยากเป็นอีดำอีถึกแบบทุกวันนี้ ฮือๆๆ)
นาฬิกานี่เป็นสิ่งจำเป็น เพราะโอดีเอ็ม(ที่เขียนว่ายุ้ยเลิฟแจจุง)
มันตายไปพร้อมกะความรักที่กูมีให้แจจุง(อ้วกกก)
คือมันพังละ ชั้นเลยต้องซื้อใหม่ เหอๆๆ สีชมพูแปร๋น ..ฮี่ๆๆ


เจอของดี พวงกุญแจสตริชอ่ะ มีชื่อพวกเราหมดเลยเว้ย
เลยซื้อมาซะ มิโอะ อ้อย ยุ้ย เรย์ ห่า มีได้ไงเนี่ย ฮ่าๆๆๆ


ฮี่ๆๆ ไปซื้อตุ๊กตามากอดเล่น น้องพุดดิ้งสีเขียว (ต้องสีเขียวเท่านั้น) โคดนิ่มเลย อิๆ



โอยาสุมิ พรุ่งนี้กูจะไม่ไปดงกี้ ..
ไอ้โยมันพึ่งด่าชั้น ดองกี้มันเช็คคะแนนเข้าห้องเรียนมึงหรือไง ไปอยู่ได้ทุกวัน ฮ่าๆๆ

จบ

ห่า เหนื่อยยย เดือนนี้ทั้งเดือน  เหนื่อยมาตลอด  พอละ จบทริปตามดาราช่วงนี้
ชั้นต้องหายหน้าไปบ้าง  เจอบ่อยๆแล้วเบื่อออ  (มันเบื่อนะไม่ใช่เราเบื่อ)
เด๋วช่วงนี้จะหายหน้าไปจากน้องๆที่รัก..เด๋วจะเอาให้ถามถึงกันเอง (เหรอ)

กะลังลดละเลิก(จากการตามแบบรุนแรง)  เหนื่อยอ่ะ
สังคมการตามดารานี่ก็เหนื่อย  มันน่ากลัว  ชั้นเข้ามาอยู่ในวังวนแฟนดั๊บ..
แฟนแบบกลุ่มแรงๆ  รู้สึกได้เลย ชีวิตไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไหร่
มีภัยรอบตัว ห่า เรย์..มึงกลับมาเด๋วกูจะเล่า เอารายตัวเลย
คือ...  ไม่รู้ว่าใครดีใครเลว พร้อมจะมาดึงข้อมูลจากเราตลอดเวลา
(กูไม่หลุดพูดไร ให้ใครฟังทั้งนั้นอ่ะ ยกเว้นพวกตัวเอง)
ผ่านๆ  มีเรื่องซีเรียส 
(วันนี้มีแต่เรื่องจะตบตีกัน  ปวดกบาล แค่ชอบดาราขำๆ ทำไมต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่โต
ห่า เด๋วกูก็เลิกชอบ เปลี่ยนตลอดเวลาน่ะแหละ จะมาจับผิดไรชั้นนักหนา)

คืนวันเสาร์ หลังจากบินกลับจากโอซาก้า
วันนั้นชั้นตั้งรกรากอยู่หน้าบ้านดั๊บ
สี่ทุ่มครึ่ง คยูจง ยองแซง  หมูป่า  เดินออกจากที่พัก  ขึ้นแท็กซี่..ไปเที่ยวไหนชั้นไม่รู้
ห้าทุ่มสิบห้า  จองมิน เดินออกจากที่พัก ไปคอนวินี่.. ...กลายเป็นงานแจกลายเซ็นต์ย่อมๆ
อยู่หน้าคอนวินี่  จองมินคนดีอยู่ละ (แต่ตอนนั้นชั้นไม่อยู่นะ ไปล่าคยูจง แต่กูหาไม่เจอ ไม่รู้ว่าร้านไหน ฮ่าๆๆ  สุดท้ายเลยกลับมาหน้าบ้านเหมือนเดิม)
แจกลายเซ้นต์ไปก็บอกไป  มันเนะวันนี้คงไม่ลงนะ  นั่งเล่นเนตอยู่ เด๋วคงจะนอนหลับแล้ว....
เวลาผ่านไป... 
ตีหนึ่งครึ่ง  คือชั้น มายะ  อุซาโกะ  กะลังนั่งๆง่วงๆ นินทาด่าคนกันอยู่
นั่งบ่นกันแบบว่า ลีดเดอร์ ออกมาซะทีเหอะ อย่าเล่นตัวๆ..
ซักพัก ได้ยินเสียง กรุ๊งกริ๊งๆๆ  เดินมาใกล้ๆห่า มายะก็แบบ เฮ้ย มาแล้วๆๆ
แล้วนั่งตาค้าง  ห่าาา กูไม่รู้ล่ะ วิ่งหลบหลังต้นไม้ก่อนเลย
ชั้นคิดว่าเป็นอีหมูป่ามันกลับมา แล้วมันจะเดินมาด่า.........
ป่าวอ่ะ  ลีดเดอร์...คือชั้นไม่ได้ฟังมายะอ่ะ ว่าเค้าบอกว่า ลีดเดอร์ๆ มาแล้วๆ..
กูเดาไปก่อน อีหมูป่าป่าววะ  โดนด่าไปนี่ ..ถ้ามันฟ้องฉะโจนี่กูจบชีวิตเลยเหอะ
(คือ ชั้นไปหน้าบ้านดั๊บก็เท่านั้น ต้องหลบทุกคนอยู่ดี  ไม่อยากโดนด่า
จริงๆต้องหลบแต่อีผจก.  เพราะตัวศิลปินมันเจอชั้นอยู่หน้าบ้านกันหมดละ
ตัวน้องอ่ะไม่ด่าไร  แต่..ไม่ด่าไม่พอ เสือกหันมาเล่นอีก  เฮ้อ)
ช่วงนี้ไปหน้าบ้านก็เท่านั้น ไม่มีทางได้เจอคยูจงประชิด เพราะอีหมูป่าอยู่
ก็ได้แต่ยืนมอง(ก็ไม่ห่างอ่ะ แต่ต้องมองแบบทรมาน..ต้องหามุมที่หมูป่าไม่สามารถเห็นเรา ฮ่าๆๆ)
ตอนคยูจงเรียกแท็กซี่ ยังไปยืนสบตากันอยู่  ฮ่าๆๆ  ต้องหามุมที่ไม่มีหมูป่า เฮ้อ

แล้วขำมาก  ลีดเดอร์มันไฮเปอร์แล้วอ่า ที่สนามบินเหมือนเหนื่อยๆ
สงสัยได้พัก..เลยไฮเปอร์เหมือนเดิม เดินออกมาสภาพเถื่อนๆเหมือนปกติ(ซึ่งโคดหล่อ เหอๆ)
หมวกไหมพรม เสื้อยืดแขนยาวสีออกเทาเข้มๆ กางเกงสามส่วน 
เดินไปเต้นไป  (กูวิ่งหลบหลังต้นไม้ทำไมวะ ทุกคนงง  )
สรุปว่า มันเดินไปเอกิ  ไปเสร็จแล้วหายไปไหนไม่รู้  หาตัวกันไม่เจอ
นึกสภาพออกเลย ลีดเดอร์แม่งคงหัวเราะอย่างสะใจตอนหลัง  กูสะบัดแฟนหลุดละ ฮ่าๆๆ
สุดท้าย ตีสามครึ่งลีดเดอร์ก็กลับมา เดินกลับเข้าแมนชั่น แต่เดินจากทางด้านหลัง
สรุปว่ามันไปไหนวะ    แล้วตอนตีห้าไฟห้องลีดเดอร์ถึงดับ (สงสัยคงหลับไปล่ะ)
หกโมงเช้า ยองแซงนั่งแท็กซี่กลับมาคนเดียว
แล้วคยูจงกะหมูป่าละ...........ละไว้ในฐานที่เข้าใจ    (กูรักโฮโม  โฮๆๆๆๆ)

เวลาผ่านไป ชั้นกลับบ้าน..นอนได้ซักพัก ต้องออกมาทำงานต่อตอนเย็น
ทำงานเสร็จ ไปนอนต่อ  (สภาพตัวเองเหมือนโฮมเลสอ่ะ ไม่มีบ้านต้องนอนข้างถนน)
แล้วคืนวันอาทิตย์อย่างหนาว  ...ใส่แจ๊กเก็ตไปยังรู้สึกหนาวๆเลยเหอะ
คือ คยูจงอ่ะ  ตอนเย็นๆออกไปกะหมูป่า...เดินไปทางเอกิ  แล้วไปหยุดแถวสึทายะ
..คือฉะโจขับรถมารับไปกินข้าวด้วยกัน  (แต่กูข้องใจ  ทำไมต้องมีกอดกันหน้าเอกิ  โฮๆๆๆ)
สองทุ่มกว่าคยูจงกลับมา ...........แล้วก็ไม่ออกอีกเลย
แต่ชั้นก็ยังเสร่อไป  ไปอยู่เป็นเพื่อนคนอื่นไง  เด็กตัวเอง รู้ว่าไม่ออกละ
แต่ไปนั่งคุยกะเพื่อนขำๆ สนุกดี  สรุปว่าตอนนี้กูติดเพื่อน ไม่ได้ติดดาราหรอกนะ  เหอๆ
ลีดเดอร์นี่ออกไปตั้งแต่สองทุ่มนิดๆเหมือนกัน  (เดาว่าต้องนัดแจจุงแน่นอน)
ยองแซงไปกี่โมงไม่รู้  แต่ว่ากลับมาตอนหกโมงสี่สิบ (เต็มตาเลยอ่ะ)
เดินกลับมา จากเอกิ ต๊อกแต๊กๆเดินกลับแมนชั่น
คือเหมือนตอแหลแต่เรื่องจริง  ระหว่างที่นั่งไม่มีไรทำ  ยังนินทาอยู่เลย
ขอให้ยองแซงเดินกลับมาจากเอกิ  จะต้องผ่านพวกเราก่อน เราจะดักยองแซงไว้
แล้วไปบอกว่า ให้เดินเข้าด้านหลังเถอะ พวกนั้นอันตราย (สันดานเหี้ยๆของพวกกู ฮ่าๆ)
สรุปคือไม่อยากให้อีกกลุ่มเห็น (กลุ่มอริ)  ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อมันเป็ฯจริงว่ะ
ยองแซงเดินกลับมา แต่ก็นะ..มุชิ...ชิ้งงงง 
แต่ที่โจ๊กสุด  อีกลุ่มอริ ..ที่นั่งทางด้านหน้าแมนชั่นเลยนะ ดักตรงนั้นเลย
แม่งเสือกไม่มีใครเห็นเลยซักตัววววววว
มันหลับโงนเงนอ้าปากหวอกันหมด  นึกสภาพดิ ยองแซงยังหันไปมองอ่ะ
อีห่า..นั่งรอกูแต่หลับไหลกันหมด  ฮ่าๆๆๆ
ชั้นรอถึงเจ็ดโมง แล้วกลับบ้าน  สรุป..วันนั้นอีลีดเดอร์กลับมาบ่ายโมงครึ่ง
แถมนั่งรถไฟอีกสายนึง..แล้วเข้าบ้านไป  ไงล่ะ  สมกะเป็นลีดเดอร์จริงๆ
ดีนะกูไม่อยู่รอ ...ไม่งั้นนอยด์อ่ะ 
มันทำได้ไงวะ...  มีอัดรายการวิทยุ(ที่ชั้นก็ต้องไปเหมือนกัน) ตอนสี่โมง
แต่กลับบ้านบ่ายโมง กูล่ะเชื่อเล้ยยยย  (เถื่อนแบบนี้ล่ะชอบบบบ)

รายการวิทยุก็เฉยๆ ไม่ค่อยมีไร ไฟมันจ้ามาก ส่องที่ตัวศิลปิน
พอไฟส่อง ศิลปินก็จะมองแฟนไม่ค่อยเห็น กูเลยไม่หนุกไง
เพราะถ้ามันเห็น ..เสร็จกูหมดอ่ะ  เหอะๆๆๆ
อัดรายการเสร็จ รถออกมาสองคัน ..คันแรกสี่คนนั่งกันไป
อีกคันคยูจงนั่งไปคนเดียว คยูจงไปอัดรายการของเอ็นเคต่อคนเดียว
วันก่อนยังบ่นอยู่เลย ทำไมจองมินได้ออกคนเดียว คยูจงภาษาก็โอเคละให้มันออกคนเดียวบ้างดิ
ไงล่ะ  ได้ออกเลย ที่สำคัญ รายการที่ยัยป้ามิโดริไปออกด้วย เฮ้อ
ตกดึกคืนนั้น....คยูจงลงมาสูบบุหรี่ และแน่นอน..คจ.อยู่ไหน หมูป่าอยู่นั่น...
กูว่า..กูรอให้อีหมูป่ากลับเกาหลี แล้วเป็นเฮียบิสมาคุมดั๊บเนี่ย
ชีวิตชั้นจะรุ่งเรืองกว่านี้นะ เพราะเฮียบิสแกอยู่กะยองแซงตลอด
บิสมาเร็วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  แต่คงไม่แล้วว่ะ  ดั๊บอยู่อีกไม่นาน จะกลับเกาหลีกันละ
รีบๆกลับกันไปเลยเหอะ ชั้นจะได้ทำงานหาเงินบ้าง ช่วงนี้ใช้แต่เงิน ไม่มีจะแดกละเนี่ย

พรุ่งนี้ก็มีอัดมิชชั่น (ซึ่งชั้นไม่ได้ไป ชอบทำไรกระทันหัน คนเราต้องทำงานทำการนะเว้ย)
มะรืนก็เกสต์...ของโรงเรียนนั้น กูก็ไม่ไป ขายตั๋วทิ้งไปละ
วันศุกร์นาโกย่า..ก็ไปไม่ได้ ต้องทำงานอีก
วันจันทร์..คอนโพนี่ จริงๆว่างนะ แต่ก็ไม่ไปอีกแหละ เสียดายเงิน

ไงล่ะ  ศิวาพรงดทุกงานอ่ะ (เพราะหมดตัว)

เวลาตามหน้าบ้าน หรือสตูดิโอ  ..รู้สึกได้ว่า แฟนคยูจงมันเยอะ
ชูคุฉะเรทสึทาไก้  แต่แฟนปกติ  ...เรทสึโคดฮิคุ่ยเลยว่ะ  เหอๆๆ

ที่แน่ๆรายการวิทยุชั้นเรียกแต่ลีดเดอร์....  ช่วงนี้มีแต่คนงง
ทิ้งคยูจงกันง่ายๆเลยเหรอวะเนี่ย (เด๋วก็แบ็คเองแหละ)

ปล.อารมณ์รักลีดเดอร์เลยอยากได้กระเป๋าเลอ..ลายกระโหลก...
อยากได้จัดจริงๆนะ  ดูดิ เงินไม่มีแต่ก็เอาจนได้
พึ่งวิ่งออกไปซื้อมาตะกี้เอง    หมดไปสองหมื่นหก สบายใจจจจ
(ไม่ใช่รุ่นนี้ แต่รุ่นคล้ายๆอันนี้อ่ะ ของเรารุ่นZUCCA)


ถึงเรย์ ไอ้บีมันไม่รักดี  มันชมแต่อีสวย โฮๆๆๆๆๆ
คือ..จริงๆชั้นก็ไม่ได้อะไรกะมันหรอกนะ ถ้ามันไม่เอาแต่มองชั้น แล้วนินทาชั้น
กูจะเชียร์ให้มันเป็นเมียคยูจงไปเลย  เพราะมันน่ารัก..แต่สันดานเสีย เอาแต่นินทากูเนี่ย
ไปตายซะ  อีเวร  เฮ้อ

ปล. วันนี้ชั้นไฮเปอร์...ซนนานิคันเคเน่.............ทำท่านี้ตลอดเลยชั้น ฮ่าๆๆ
วันหลังกูไปตามดงบัง  จะไปทำท่านี้หน้าอุรุไซ่เลย ถ้ามันจะด่า...
ต้องท่านั้นเท่านั้น กูว่ามันหลุดหัวเราะแน่อ่ะ  (แต่หลังจากนั้นชั้นจะไม่สามารถ
โผล่ไปได้อีก เพราะคงขายขี้หน้าประชาชี ฮ่าๆๆ
ปล.เดือนหน้ากลับไทยดีไหมอ่าาา  อยากทำท่านี้ใส่หน้าแจจุง เหอะๆ)

และที่สำคัญ  เจอลีดเดอร์ครั้งหน้า ชั้นจะไปบอกลีดเดอร์ว่า....
คยูจงโตะโอนาจิกุไร  ไอชิเตมัส  อิๆๆๆๆ
ลีดเดอร์............คิมินิมุจู    จุ๊บๆ

ps.ซิงเกิ้ลใหม่ดงบัง ฟอเอเวอร์เลิฟ ที่จะออกวันที่14พ.ย.
เมล์มาสั่งได้ล่ะนะ  แบบเอ950บาท  บี520บาท ซี370บาท
ถ้าจะเอา รีบเมล์บอกก่อนวันที่10ตุลา (พร้อมจ่ายเงิน  เฉพาะแบบซีนะที่ต้องจ่ายก่อนสิบต.ค.)
ถ้าเอาแบบเอหรือบี จ่ายก่อนสิ้นเดือนตุลา  ไปล่ะ...นอนจริงๆละ
พรุ่งนี้ช้ำใจ..จะไม่โผล่หน้าไปที่อัดรายการดั๊บ  โฮๆๆๆๆ ช้ำใจๆๆๆ

เอียน

ปากดีชิป  บอกจะงดตามดารา (ตั้งชื่อเอ็มไว้)
เมื่อวันวานนี้ ไปอีกจนได้  ไปรับดั๊บที่ชินคังเซน  มันกลับมากันตอนบ่ายสามกว่า
คือก็รอข่าวแต่เช้าล่ะนะ  แต่ก็คิดอยู่ พวกนี้เหรอ ฝันไปเหอะว่าจะตื่นเช้า ฮ่าๆๆ
สุดท้ายก็กลับมาบ่ายสาม (ตามที่ชั้นคาด)

แล้วโคดขำ  แฟนทุกคนไปยืนรอตรงทางบันได (กะวิ่งตาม)
ชั้นไม่อ่ะ ไปเกาะชินคังเซนเลย (รู้อยู่ละว่านั่งโบกี้ไหน โบกี้เดิมๆ กรีนเหมือนดงบัง เหอะๆ)
คือ ถ้ายืนมองปกติ มันจะไม่เห็นหน้าน้องๆไง  จะเห็นแค่เอวกะขา
ชั้นก็อยากรู้ว่าใครเป็นใครใครจะออกมาก่อน เลยไปเกาะหน้าต่างก้มๆดู
ห่า โคดโจ๊ก  เสร่อมาก  คือ  ในรถมันก็มองออกมาเว้ย
คยูจงนี่ มองขำๆ แล้วก้มหัวลงมาโบกมือให้  ฮ่าๆๆๆ 
จองมินมันเนะ  ยองแซงด้วยเหอะ หันมาเล่นด้วยหมด
(ลีดเดอร์แม่งงัวเงียไม่มองไรเลย  เฮ้อ)

คือชั้น..กะคยูจงนี่แบบ..(เบื่อเหอะ)  พอลงจากรถไฟ
คยูจงอ่ะเดินนำไปก่อนเลย..ชั้น..มัวแต่มองลีดเดอร์
ห่าวันนี้กูยังไม่ได้ไรจากลีดเดอร์ แล้วมันก็ดูเอ๋อๆด้วยอ่ะ
สรุป..ศิวาพรเลยต้องกลับไปตายรัง วิ่งลงบันไดไปตามคยูจงต่อ
วันนี้แฟนแม่งเสือกน้อยอีก  ก็เดินขนาบข้างกันไปตลอด.. หันมายิ้มโบกมือพยักหน้าให้เฉยๆ
(โดยที่ไม่มีคำพูด  ห่าเจอกันแทบทุกวันจนไม่รู้จะสรรหาไรมาพูดด้วยละ)
แล้วก็เดินกันไปเรื่อยๆ จนส่งขึ้นแท็กซี่ .. (จำไม่ได้ละ ช่วงนี้ก๊งๆ)
ลีดเดอร์ คยูจง ยองแซง นั่งคันแรกไปด้วยกัน
คันหลังเป็นจองมินมันเนะ ..  เด๋วนี้แฟนดั๊บแม่งเริ่มเยอะขึ้นละ
ตามพวกนี้  แฟนพอๆกะดงบังแล้วว่ะเนี่ย

ผ่าน  ไปหน้าบ้านต่อ  นั่งรถไฟ  แล้วเดินไปบ้านดั๊บ แฟนแม่งหายหัวไปไหนหมด
..หรือว่าได้เจอที่ชินคังเซน แล้วเพียงพอเต็มอิ่มกันแล้วเหรอวะ  แฟนหายเกลี้ยง
(แต่สุดท้ายก็ตามมากันตอนหลัง)  วันนั้น สรุปว่า..
หกโมงสิบนาที คยูจง ยองแซง หมูป่า เดินออกจากบ้าน นั่งแท็กซี่ไปที่ไหนมิทราบ
(เหมือนเสาร์ที่แล้วเลยว่ะ แก๊งค์เดิม ฮ่าๆ)
สองทุ่มครึ่ง ลีดเดอร์ออกมาคนเดียว..คือ มีรถบีเอ็มมารับอ่ะ
เป็นครอบครัวด้วย พ่อ แม่ลูกสองคน..ลีดเดอร์มันไปรู้จักกะพวกนี้ได้ไงวะ
แล้วที่โจ๊กคือ  ตอนนั้นชั้นไม่ได้อยู่หน้าบ้าน ออกไปกินอาหารเกาหลีเว้ย
แล้วพอลีดเดอร์ออกมาแล้วมีคนมารับ มีแต่คนโทรหา..แล้วถามๆแบบว่า
ลักษณะแบบนี้ๆ..  ยุ้ยรู้จักหรือเปล่า  รู้ใช่ไหม..
ห่า กูงง  ทำไม..ต้องคิดว่าชั้นจะรู้จักด้วยวะ  บ้าไปกันใหญ่ละพวกนี้

สรุป วันนั้นชั้นไม่ได้อยู่ต่อแต่อย่างใด  คือ..ทุกวันนี้ไปบ้านดั๊บ
ไม่คิดว่าจะเจอไรหรอกนะ คือไม่เจอจะดีใจด้วยซ้ำ เพราะถ้าเจอกูก้โผล่หน้าไปไม่ได้
ชั้นยังเป็นคนดีในสายตาดั๊บทุกคน ไม่อยากให้เจอหน้าบ้าน  ..
ที่ไปนี่คือ ไปนั่งสุมหัวนินทา  คุยเล่นกะเพื่อน แค่นั้นแหละ เด๋วนี้ติดเพื่อน ฮ่าๆ
ชอบดั๊บแล้วไม่มีคนคบเว้ย ฮือๆๆ 

จะว่าไป ชั้นไม่ได้เจอดงบังนานแล้วเหมือนกันนะเนี่ยยยย
ตั้งแต่ตอนเอเนชั่นเลยวุ้ย  (มีโอกาสให้เจอ แต่กูก็เสือกขี้เกียจไม่ไปเอง เฮ้อ)
เอาเหอะ เด๋วในเร็ววันนี้เราคงจะได้เจอกัน (ซักวันแหละวะ 
ชั้นคงต้องบอกแจจุง ชั้นไปอยู่คูเวตมา  เลยไม่ได้ตาม มันจะเชื่อกูไหมวะ
เจอห เด๋วแม่งต้องฮิซาชิบุริกะกูอีกแน่ เฮ้ออออ)
ปล. ที่กลับเกาหลีไปล่าสุด ก็ดันออกจากนาริตะ ..(ปกติจะฮาเนดะ
ตอนนี้หนีแฟนสุดฤทธิ์เลยเว้ย  วันนี้ก็พึ่งบินกลับมา เที่ยวบินสุดท้าย ..เอาเข้าไป)

ปล. วันที่แปด ดั๊บแม่งจะมีงานที่นาโกย่าอีกละ  ห่า กูล่ะเซ็ง เงินเดือนก็เสือกได้วันที่สิบห้า
...  วันนั้นมีงานอีก ทำไงดีๆๆๆๆๆ  จะไปตามดีไหมวะ  เฮ้อออออออออ
มีแต่คนยุให้ชั้นไปตามด้วย ไอ้ตามก็อยาก แต่เงินไม่มีนี่ดิปัญหา  ฮือๆๆ

วันนี้เสร่อมาก นั่งรถไฟมาทำงาน ..แล้วทำมือถือตกเว้ย ไม่ได้รู้สึกตัว
คือแบบ..มารู้อีกทีถึงร้านแล้ว โทรไปก็ไม่มีคนรับ เครียดมาก.. กะจะไปปิดทิ้งละ
เลิกใช้แม่งซะ แล้วไปใช้ซอฟแบงค์แทน ฮ่าๆๆๆ
สรุป เดินไปถามป้อมตำรวจ ไปถามที่เอกิ ..สรุปว่า แม่งเสือกตกอยู่เอกิ
มีคนเก็บได้ เลยเอาไปฝากไว้ที่พนักงาน เฮ้ออ  เกือบต้องซื้อมือถือใหม่ละกู


ทำไมทุกคนคิดว่าชั้นเลิกรักดงบังแล้วนะ  รักอยู่นะ
แต่อยู่เบอร์สอง ตอนนี้นัมเบอร์วันขอเป็นดั๊บก่อนละกัน
มีเวลาตามอีกไม่นาน จะกลับเกาหลีกันอยู่ละ  เฮ้อ
ไม่เป็นไร กลับไปก็ดี เราจะได้มีเวลาทำงานเก็บเงิน
ท่องไว้  พ.ย. อู๋จุน
ธ.ค. เอฟที
ปีหน้า บิ๊กแบงค์ ฮ่าๆๆๆๆ

ใช้ชีวิตแบบนี้ก็มีความสุขดีแฮะ  ชั้นคงอยู่ญี่ปุ่นตลอดชีวิตละ
ไม่กลับไปทำงานที่ไทยดีกว่า เรื่อยเปื่อยไปวันๆ  เหอๆๆ
ถ้าแม่ป๊าอยากเจอ..รอวันดาราที่เราชื่นชอบ(ในขณะนั้น) ไปไทย คงได้เจอกันแหละวะ



มีคนฝากแปะ  ใครสนใจจะไปดูคอนอังกอร์ของดงบังก็..ติดต่อไปละกัน ฮิๆ

ตารางคร่าวๆนะ
 
วันพุธที่ 24 ตุลาคม 2550

23.00 น.คณะมาพร้อมกันที่สนามบินสุวรรณภูมิ

วันพฤหัสที่ 25 ตุลาคม 2550

เกาะนามิ - Kyobo Book ช้อปปิ้งตลาดเมียงดง - Seoul N Tower Kiss The Radio ( KBS )

วันศุกร์ที่ 26 ตุลาคม 2550

Korea Wave Museum -Han Kang River Cruise - Lotte World TVXQs Encore Concert

วันเสาร์ที่ 27 ตุลาคม 2550

บลูเฮ้าส์พิพิธภัณฑ์คติชนพื้นเมือง พระราชวังเคียงบ็อค-ศูนย์ กิมจิ-ช้อปปิ้งทงแดมุน

วันอาทิตย์ที่ 28 ตุลาคม 2550

ศูนย์โสม-บ้านสี่ฤดู อินซาดง Misarang Pizza Super market - กรุงเทพ

 
ราคาตอนนี้น่าจะ 32,900บ. แต่อาจจะลดเป็น 31,900อ่ะ คุ้มนะ ที่นั่งใกล้มาก แถวหน้าๆเลยโรงแรมก็ดีด้วย ไปทั้ง kiss the radio, คอนฯอังกอร์ ละก็ Misarang Pizza ของป๊าเซีย โปรแกรมน่าไปมากๆคุ้มมากๆ อยากให้คนไปเยอะๆนะ ไม่งั้นเสียดายบัตรคอนฯ
 
สนใจติดต่อที่นัท 081-8822714 หรือที่ Happy Korea 02-5397157 ด่วนมีจำนวนจำกัด


นอกเรื่อง
วันนี้ทำงาน ..แล้วโดนบังคับให้ทำของหวาน(ผลไม้และไอติม)ให้ลูกค้า
ชั้นนี่อย่างเซ็ง..แค่มีดกูยังจับไม่เป้น  ต้องมาทำไรที่..เฮ้อออ
ชั้นไม่มีเซ้นท์ทางด้านนี้จริงๆนะ  โดนบังคับให้ทำตลอด
แต่ชั้นก็ไม่ยอมทำ (เพราะหัวหน้าอยู่) วันนี้..ทำกะเจ้าของร้านไง
คือ..เค้าบอกจะเอาอ่ะ ห่า..ทำไมได้ก็ต้องได้ล่ะวะ
เลยได้เป็ฯสภาพเถื่อนๆ  สั่วๆแบบนี้ ในตู้เย็นผลไม้ก็ไม่ค่อยจะมี
มะม่วงแม่งก็เสีย อดไป  เหลือแต่ส้ม แอปเปิ้ล องุ่น ..ดูดิ
.. แม้กระทั่งมะนาวกูยังเอามาแต่งด้วย ฮ่าๆๆ  จานผลไม้ที่เถื่อนที่สุด
     


คือ ถ้าเทียบกะที่หัวหน้าสอนๆให้ชั้นนั่งทำ..(แต่กูไม่ทำ และไม่จำด้วย วิ่งหนีตลอด)
..ดูของเค้าเด่ะ เริ่ดหรูอลังการดาวล้านดวง เทียบกันไม่ติด  เฮ้อ
กูคงไม่ทำจานผลไม้อีกต่อไป  เหอๆๆ



แต่ก็เอาเหอะ  ถ้าแม่กะป๊าเห็นชั้นทำได้แบบนี้  คงไปทำบุญตักบาตรเลยล่ะมั้ง
ชาตินี้ชั้นไม่คิดจะทำอ่ะ  ฮ่าๆๆๆๆ    วันนี้เสือกโดนบังคับให้ทำจนได้ เฮ้อ

มิชชั่น

เมื่อวานพึ่งบอกว่าจะงดตาม ไม่ไปเจอซักพัก..ทนไม่ได้อ่ะ ไปจนได้ เหอะๆๆ
วันนี้เลยพลาด..ไปอัดมิชชั่นมา จริงๆเค้าเอาร้อยคน ให้สมัครทางเวปออฟิเชียลมั้ง
ชั้นไม่รู้เรื่องหรอก ทำแต่งาน จะรู้ได้ไงวะ กลับมาถึงบ้าน มันก็ปิดรับไปหมดละ
รับแค่ร้อยคน ..ก็นะ เอาเหอะ ชั้นต้องทำงาน ถึงได้ก็คงไปอัดตามเวลาเค้าไม่ได้หรอก

ตอนเช้า เกิดบ้าๆไรไม่รู้ อยู่ๆก็บ่นๆ อยากไป ..แต่ไม่รู้ที่ พอเมล์บอกเพื่อนแต่ละคน
จะไปนะ บอกที่มาด้วย ทีนี้บอกมากันใหญ่อ่ะ คือ มีแต่คนอยากไป แต่ไม่มีเพื่อนไป
แล้วก็นะ....ถ้ายุ้ยจังไป ชั้นไปด้วย ห่าาาาา คือถ้าชั้นไม่ไปคือไม่มีใครไป
ทำไมชั้นต้องคอยกำหนดชะตาชีวิตคนอื่น เหอะๆๆ แต่ก็เอาเหอะ ชั้นก็บ้าแต่เช้า
บอกทุกคนว่าจะไป ตอนพักจะไป ทีนี้ก็เลยไปกันหมด
(ก็มีแค่สองคนแหละ) แฟนคยูจง ทำไมชีวิตชั้นวนเวียนกะแฟนคยูจงวะเนี่ย
มายะ กะโยชิเอะ มารวมตัวกันได้ไงไม่รู้ แฟนคยูจงกันหมด
อุซาโกะมาไม่ได้ ติดงาน บ่นใหญ่ ทำไมคนของบริษัทพารันต้องมาวันนี้ด้วย
เค้าต้องเซ็นต์สัญญาเรื่องคอนที่ญี่ปุ่น ฮ่าๆๆ (บ่นพารันใหญ่เลยเหอะ)

บ่ายสองครึ่งเราหนีงานละ จะไปอัดรายการทีวี ปล่อยเราไปเถอะะะะะ
สุดท้ายก็หนีออกมา ไปถึงนิชิคะไซตอนบ่ายสามโมงสิบห้าได้
คือ คราวนี้เค้าไปถ่ายทำกันที่เซมมงแถวนั้น ที่โรงเรียนโตเกียวสคูลออฟมิวสิค
ตอนแรกก็กลัวๆ คนน้อยมาก แล้วเค้าให้แค่แฟนที่ส่งไปแล้วได้แค่ร้อยคนเท่านั้น
แต่อย่างว่า ศิวาพรซะอย่าง มีงานไหนที่เราเข้าไม่ได้บ้างงงงงง มีเหรอออ (มี เหอะๆๆ)

คือ ไปแบบไม่รู้ไรเลย จะถามสต๊าฟก็กลัวโดนไล่ แล้วมีชั้น ที่ดูหน้าตาเป็นเด็กเซมมงที่สุดอ่ะ
คือมายะก็ผู้ใหญ่ โยชิเอะนี่ยิ่งผู้ใหญ่หนักกว่า ศิวาพรรับศึกหนัก เนียนค่ะๆๆ
เป็นเด็กโรงเรียนนี่ ฮ่าๆๆๆ ไม่หรอก บังเอิญเจอมาริอยู่ กูสะกดรอยตามอีผจก.เนี่ยแหละ
แอบดูว่ามันไปชั้นไหน พอไปถึงตรงนั้นปุ๊ป เนียนๆอยู่แถวนั้นอ่ะแหละ
จนเค้าต้อนใหลบในห้องน้ำ ยังไม่กล้าให้คนอื่นเห็น)
พอเข้ากันหมด ชั้นก็มายืนหน้าห้องอัดเหมือนเดิม เต็มตาเต็มตีน
เดินกันดุ๊กดิ๊กๆหน้าห้องเลยเห้อออออ (ยืนมองอยู่ห่างๆ) ดั๊บห้าคนเลย
อีพวกแฟนพวกนั้นอดเห็น อิๆๆ มีแต่พวกกูที่เห็น ฮี่ๆๆๆ
ซักพัก เหมือนจะเริ่มรายการ ...เริ่มละ ...อยากเข้าไปดูอ่ะ
ขาอ้อนอยู่ละกู เดินไปหาอาจารย์ของโรงเรียนนั้นอ่ะแหละ
เอาเป็นว่า กูเอาจนเข้าไปอัดด้วยได้อ่ะ ฮ่าๆๆๆๆ

เข้าห้องอัดปุ๊ป อีแก๊งค์อริชั้นมองกันแบบ..(มึงมาได้ไง) อ่าวห่า ช่วยไม่ได้เว้ย
สรุปว่า วันนี้ก็ร้องเต้น เพลง be a star, distance,alice
ที่แรงกว่า..ยืนอยู่แบบกลางๆ คือแค่ได้เข้ากูก้พอใจละ..
มัน..เห็นได้ไงวะ แล้ววันนี้ไม่ได้ใส่แว่นด้วย มันจำได้ไงวะ
... มันเล่นตลอดดดดดดดดดดด จนกูแบบหันไปมองหน้าเพื่อน..
ทำไมคยูจงมันไฮเปอร์เล่นกะกูจังวะ????
คือ งานนี้หันไปถามเพื่อนได้ แฟนคยูจงกันหมด..
แล้วมันก็หันมาเล่นกะกูจัง คือชั้นเองยังงง.. เกิดไรขึ้นวะเนี่ยย
แหม ทำแบบนี้.. สองสามวันก่อน ลีดเดอร์นิมุจู ..
วันนี้คยูจงคัมแบ็คเลย ทำเอาชั้นสติแตกไปพักนึง ฮ่าๆๆ
คยูจงงงงงงง เลยเหอะ (หรือวันก่อนมันเห็นชั้นลีดเดอร์ๆๆๆ มันเลยต้องเรียกคะแนนคืนวะ)

อัดรายการเสร็จ รีบกลับร้านไปทำงานต่อ ไม่ได้อยู่รอตอนขาออก
..ตกค่ำ หนึ่งทุ่ม ลีดเดอร์ออกจากบ้าน ไปไหนมิทราบ
สองทุ่มครึ่ง คยูจง มันเนะ ยองแซง ออกไปข้างนอก
ห้าทุ่มกว่าๆ คยูจง มันเนะ ยองแซง กลับมา ได้ยินว่าคยูจงกะยองแซง หน้าตูด ไม่รู้อารมณ์เสียไรกันมา
..ขณะนี้ ตีสี่ครึ่ง (บีนั่งดูดีวีดีคอนดงบังอยู่) ลีดเดอร์ยังไม่กลับบ้าน เหอะๆๆ


ปล.ก่อนชั้นไปถึงโรงเรียน ตอนประมาณบ่ายโมง
ดั๊บไปยืนแจกชิราชิที่หน้าเอกิกันเองเลยอ่าาา
ทำงานอยู่ ไปไม่ทัน เฮ้ออออ ถ้าไปทัน คยูจงคงวิ่งรี่เอามาให้ เหอะๆๆ
อันข้างล่าง ชิราชิคยูจง (ถ่ายคนเดียวพอ คนอื่นขี้เกียจ)



เลยทีเดียว ซื้อนาฬิกามาหม่า
แล้วของห่าเหวไรอีกไม่รู้เยอะแยะ สรุปว่าวันนี้หมดไปสามหมื่นค่ะ
(แค่ค่า ช็อกโกล่าซีซี ที่กินแล้วขาว..ก็หมดไปหมื่นละ กูอยากขาวววว
ไม่อยากเป็นอีดำอีถึกแบบทุกวันนี้ ฮือๆๆ)
นาฬิกานี่เป็นสิ่งจำเป็น เพราะโอดีเอ็ม(ที่เขียนว่ายุ้ยเลิฟแจจุง)
มันตายไปพร้อมกะความรักที่กูมีให้แจจุง(อ้วกกก)
คือมันพังละ ชั้นเลยต้องซื้อใหม่ เหอๆๆ สีชมพูแปร๋น ..ฮี่ๆๆ


เจอของดี พวงกุญแจสตริชอ่ะ มีชื่อพวกเราหมดเลยเว้ย
เลยซื้อมาซะ มิโอะ อ้อย ยุ้ย เรย์ ห่า มีได้ไงเนี่ย ฮ่าๆๆๆ


ฮี่ๆๆ ไปซื้อตุ๊กตามากอดเล่น น้องพุดดิ้งสีเขียว (ต้องสีเขียวเท่านั้น) โคดนิ่มเลย อิๆ



โอยาสุมิ พรุ่งนี้กูจะไม่ไปดงกี้ ..
ไอ้โยมันพึ่งด่าชั้น ดองกี้มันเช็คคะแนนเข้าห้องเรียนมึงหรือไง ไปอยู่ได้ทุกวัน ฮ่าๆๆ