เอียน
ปากดีชิป บอกจะงดตามดารา (ตั้งชื่อเอ็มไว้)
เมื่อวันวานนี้ ไปอีกจนได้ ไปรับดั๊บที่ชินคังเซน มันกลับมากันตอนบ่ายสามกว่า
คือก็รอข่าวแต่เช้าล่ะนะ แต่ก็คิดอยู่ พวกนี้เหรอ ฝันไปเหอะว่าจะตื่นเช้า ฮ่าๆๆ
สุดท้ายก็กลับมาบ่ายสาม (ตามที่ชั้นคาด)
แล้วโคดขำ แฟนทุกคนไปยืนรอตรงทางบันได (กะวิ่งตาม)
ชั้นไม่อ่ะ ไปเกาะชินคังเซนเลย (รู้อยู่ละว่านั่งโบกี้ไหน โบกี้เดิมๆ กรีนเหมือนดงบัง เหอะๆ)
คือ ถ้ายืนมองปกติ มันจะไม่เห็นหน้าน้องๆไง จะเห็นแค่เอวกะขา
ชั้นก็อยากรู้ว่าใครเป็นใครใครจะออกมาก่อน เลยไปเกาะหน้าต่างก้มๆดู
ห่า โคดโจ๊ก เสร่อมาก คือ ในรถมันก็มองออกมาเว้ย
คยูจงนี่ มองขำๆ แล้วก้มหัวลงมาโบกมือให้ ฮ่าๆๆๆ
จองมินมันเนะ ยองแซงด้วยเหอะ หันมาเล่นด้วยหมด
(ลีดเดอร์แม่งงัวเงียไม่มองไรเลย เฮ้อ)
คือชั้น..กะคยูจงนี่แบบ..(เบื่อเหอะ) พอลงจากรถไฟ
คยูจงอ่ะเดินนำไปก่อนเลย..ชั้น..มัวแต่มองลีดเดอร์
ห่าวันนี้กูยังไม่ได้ไรจากลีดเดอร์ แล้วมันก็ดูเอ๋อๆด้วยอ่ะ
สรุป..ศิวาพรเลยต้องกลับไปตายรัง วิ่งลงบันไดไปตามคยูจงต่อ
วันนี้แฟนแม่งเสือกน้อยอีก ก็เดินขนาบข้างกันไปตลอด.. หันมายิ้มโบกมือพยักหน้าให้เฉยๆ
(โดยที่ไม่มีคำพูด ห่าเจอกันแทบทุกวันจนไม่รู้จะสรรหาไรมาพูดด้วยละ)
แล้วก็เดินกันไปเรื่อยๆ จนส่งขึ้นแท็กซี่ .. (จำไม่ได้ละ ช่วงนี้ก๊งๆ)
ลีดเดอร์ คยูจง ยองแซง นั่งคันแรกไปด้วยกัน
คันหลังเป็นจองมินมันเนะ .. เด๋วนี้แฟนดั๊บแม่งเริ่มเยอะขึ้นละ
ตามพวกนี้ แฟนพอๆกะดงบังแล้วว่ะเนี่ย
ผ่าน ไปหน้าบ้านต่อ นั่งรถไฟ แล้วเดินไปบ้านดั๊บ แฟนแม่งหายหัวไปไหนหมด
..หรือว่าได้เจอที่ชินคังเซน แล้วเพียงพอเต็มอิ่มกันแล้วเหรอวะ แฟนหายเกลี้ยง
(แต่สุดท้ายก็ตามมากันตอนหลัง) วันนั้น สรุปว่า..
หกโมงสิบนาที คยูจง ยองแซง หมูป่า เดินออกจากบ้าน นั่งแท็กซี่ไปที่ไหนมิทราบ
(เหมือนเสาร์ที่แล้วเลยว่ะ แก๊งค์เดิม ฮ่าๆ)
สองทุ่มครึ่ง ลีดเดอร์ออกมาคนเดียว..คือ มีรถบีเอ็มมารับอ่ะ
เป็นครอบครัวด้วย พ่อ แม่ลูกสองคน..ลีดเดอร์มันไปรู้จักกะพวกนี้ได้ไงวะ
แล้วที่โจ๊กคือ ตอนนั้นชั้นไม่ได้อยู่หน้าบ้าน ออกไปกินอาหารเกาหลีเว้ย
แล้วพอลีดเดอร์ออกมาแล้วมีคนมารับ มีแต่คนโทรหา..แล้วถามๆแบบว่า
ลักษณะแบบนี้ๆ.. ยุ้ยรู้จักหรือเปล่า รู้ใช่ไหม..
ห่า กูงง ทำไม..ต้องคิดว่าชั้นจะรู้จักด้วยวะ บ้าไปกันใหญ่ละพวกนี้
สรุป วันนั้นชั้นไม่ได้อยู่ต่อแต่อย่างใด คือ..ทุกวันนี้ไปบ้านดั๊บ
ไม่คิดว่าจะเจอไรหรอกนะ คือไม่เจอจะดีใจด้วยซ้ำ เพราะถ้าเจอกูก้โผล่หน้าไปไม่ได้
ชั้นยังเป็นคนดีในสายตาดั๊บทุกคน ไม่อยากให้เจอหน้าบ้าน ..
ที่ไปนี่คือ ไปนั่งสุมหัวนินทา คุยเล่นกะเพื่อน แค่นั้นแหละ เด๋วนี้ติดเพื่อน ฮ่าๆ
ชอบดั๊บแล้วไม่มีคนคบเว้ย ฮือๆๆ
จะว่าไป ชั้นไม่ได้เจอดงบังนานแล้วเหมือนกันนะเนี่ยยยย
ตั้งแต่ตอนเอเนชั่นเลยวุ้ย (มีโอกาสให้เจอ แต่กูก็เสือกขี้เกียจไม่ไปเอง เฮ้อ)
เอาเหอะ เด๋วในเร็ววันนี้เราคงจะได้เจอกัน (ซักวันแหละวะ
ชั้นคงต้องบอกแจจุง ชั้นไปอยู่คูเวตมา เลยไม่ได้ตาม มันจะเชื่อกูไหมวะ
เจอห เด๋วแม่งต้องฮิซาชิบุริกะกูอีกแน่ เฮ้ออออ)
ปล. ที่กลับเกาหลีไปล่าสุด ก็ดันออกจากนาริตะ ..(ปกติจะฮาเนดะ
ตอนนี้หนีแฟนสุดฤทธิ์เลยเว้ย วันนี้ก็พึ่งบินกลับมา เที่ยวบินสุดท้าย ..เอาเข้าไป)
ปล. วันที่แปด ดั๊บแม่งจะมีงานที่นาโกย่าอีกละ ห่า กูล่ะเซ็ง เงินเดือนก็เสือกได้วันที่สิบห้า
... วันนั้นมีงานอีก ทำไงดีๆๆๆๆๆ จะไปตามดีไหมวะ เฮ้อออออออออ
มีแต่คนยุให้ชั้นไปตามด้วย ไอ้ตามก็อยาก แต่เงินไม่มีนี่ดิปัญหา ฮือๆๆ
วันนี้เสร่อมาก นั่งรถไฟมาทำงาน ..แล้วทำมือถือตกเว้ย ไม่ได้รู้สึกตัว
คือแบบ..มารู้อีกทีถึงร้านแล้ว โทรไปก็ไม่มีคนรับ เครียดมาก.. กะจะไปปิดทิ้งละ
เลิกใช้แม่งซะ แล้วไปใช้ซอฟแบงค์แทน ฮ่าๆๆๆ
สรุป เดินไปถามป้อมตำรวจ ไปถามที่เอกิ ..สรุปว่า แม่งเสือกตกอยู่เอกิ
มีคนเก็บได้ เลยเอาไปฝากไว้ที่พนักงาน เฮ้ออ เกือบต้องซื้อมือถือใหม่ละกู
ทำไมทุกคนคิดว่าชั้นเลิกรักดงบังแล้วนะ รักอยู่นะ
แต่อยู่เบอร์สอง ตอนนี้นัมเบอร์วันขอเป็นดั๊บก่อนละกัน
มีเวลาตามอีกไม่นาน จะกลับเกาหลีกันอยู่ละ เฮ้อ
ไม่เป็นไร กลับไปก็ดี เราจะได้มีเวลาทำงานเก็บเงิน
ท่องไว้ พ.ย. อู๋จุน
ธ.ค. เอฟที
ปีหน้า บิ๊กแบงค์ ฮ่าๆๆๆๆ
ใช้ชีวิตแบบนี้ก็มีความสุขดีแฮะ ชั้นคงอยู่ญี่ปุ่นตลอดชีวิตละ
ไม่กลับไปทำงานที่ไทยดีกว่า เรื่อยเปื่อยไปวันๆ เหอๆๆ
ถ้าแม่ป๊าอยากเจอ..รอวันดาราที่เราชื่นชอบ(ในขณะนั้น) ไปไทย คงได้เจอกันแหละวะ
มีคนฝากแปะ ใครสนใจจะไปดูคอนอังกอร์ของดงบังก็..ติดต่อไปละกัน ฮิๆ
ตารางคร่าวๆนะ
วันพุธที่ 24 ตุลาคม 2550
23.00 น.คณะมาพร้อมกันที่สนามบินสุวรรณภูมิ
วันพฤหัสที่ 25 ตุลาคม 2550
เกาะนามิ - Kyobo Book ช้อปปิ้งตลาดเมียงดง - Seoul N Tower Kiss The Radio ( KBS )
วันศุกร์ที่ 26 ตุลาคม 2550
Korea Wave Museum -Han Kang River Cruise - Lotte World TVXQs Encore Concert
วันเสาร์ที่ 27 ตุลาคม 2550
บลูเฮ้าส์พิพิธภัณฑ์คติชนพื้นเมือง พระราชวังเคียงบ็อค-ศูนย์ กิมจิ-ช้อปปิ้งทงแดมุน
วันอาทิตย์ที่ 28 ตุลาคม 2550
ศูนย์โสม-บ้านสี่ฤดู อินซาดง Misarang Pizza Super market - กรุงเทพ
ราคาตอนนี้น่าจะ 32,900บ. แต่อาจจะลดเป็น 31,900อ่ะ คุ้มนะ ที่นั่งใกล้มาก แถวหน้าๆเลยโรงแรมก็ดีด้วย ไปทั้ง kiss the radio, คอนฯอังกอร์ ละก็ Misarang Pizza ของป๊าเซีย โปรแกรมน่าไปมากๆคุ้มมากๆ อยากให้คนไปเยอะๆนะ ไม่งั้นเสียดายบัตรคอนฯ
สนใจติดต่อที่นัท 081-8822714 หรือที่ Happy Korea 02-5397157 ด่วนมีจำนวนจำกัด
นอกเรื่อง
วันนี้ทำงาน ..แล้วโดนบังคับให้ทำของหวาน(ผลไม้และไอติม)ให้ลูกค้า
ชั้นนี่อย่างเซ็ง..แค่มีดกูยังจับไม่เป้น ต้องมาทำไรที่..เฮ้อออ
ชั้นไม่มีเซ้นท์ทางด้านนี้จริงๆนะ โดนบังคับให้ทำตลอด
แต่ชั้นก็ไม่ยอมทำ (เพราะหัวหน้าอยู่) วันนี้..ทำกะเจ้าของร้านไง
คือ..เค้าบอกจะเอาอ่ะ ห่า..ทำไมได้ก็ต้องได้ล่ะวะ
เลยได้เป็ฯสภาพเถื่อนๆ สั่วๆแบบนี้ ในตู้เย็นผลไม้ก็ไม่ค่อยจะมี
มะม่วงแม่งก็เสีย อดไป เหลือแต่ส้ม แอปเปิ้ล องุ่น ..ดูดิ
.. แม้กระทั่งมะนาวกูยังเอามาแต่งด้วย ฮ่าๆๆ จานผลไม้ที่เถื่อนที่สุด
คือ ถ้าเทียบกะที่หัวหน้าสอนๆให้ชั้นนั่งทำ..(แต่กูไม่ทำ และไม่จำด้วย วิ่งหนีตลอด)
..ดูของเค้าเด่ะ เริ่ดหรูอลังการดาวล้านดวง เทียบกันไม่ติด เฮ้อ
กูคงไม่ทำจานผลไม้อีกต่อไป เหอๆๆ
แต่ก็เอาเหอะ ถ้าแม่กะป๊าเห็นชั้นทำได้แบบนี้ คงไปทำบุญตักบาตรเลยล่ะมั้ง
ชาตินี้ชั้นไม่คิดจะทำอ่ะ ฮ่าๆๆๆๆ วันนี้เสือกโดนบังคับให้ทำจนได้ เฮ้อ
เมื่อวันวานนี้ ไปอีกจนได้ ไปรับดั๊บที่ชินคังเซน มันกลับมากันตอนบ่ายสามกว่า
คือก็รอข่าวแต่เช้าล่ะนะ แต่ก็คิดอยู่ พวกนี้เหรอ ฝันไปเหอะว่าจะตื่นเช้า ฮ่าๆๆ
สุดท้ายก็กลับมาบ่ายสาม (ตามที่ชั้นคาด)
แล้วโคดขำ แฟนทุกคนไปยืนรอตรงทางบันได (กะวิ่งตาม)
ชั้นไม่อ่ะ ไปเกาะชินคังเซนเลย (รู้อยู่ละว่านั่งโบกี้ไหน โบกี้เดิมๆ กรีนเหมือนดงบัง เหอะๆ)
คือ ถ้ายืนมองปกติ มันจะไม่เห็นหน้าน้องๆไง จะเห็นแค่เอวกะขา
ชั้นก็อยากรู้ว่าใครเป็นใครใครจะออกมาก่อน เลยไปเกาะหน้าต่างก้มๆดู
ห่า โคดโจ๊ก เสร่อมาก คือ ในรถมันก็มองออกมาเว้ย
คยูจงนี่ มองขำๆ แล้วก้มหัวลงมาโบกมือให้ ฮ่าๆๆๆ
จองมินมันเนะ ยองแซงด้วยเหอะ หันมาเล่นด้วยหมด
(ลีดเดอร์แม่งงัวเงียไม่มองไรเลย เฮ้อ)
คือชั้น..กะคยูจงนี่แบบ..(เบื่อเหอะ) พอลงจากรถไฟ
คยูจงอ่ะเดินนำไปก่อนเลย..ชั้น..มัวแต่มองลีดเดอร์
ห่าวันนี้กูยังไม่ได้ไรจากลีดเดอร์ แล้วมันก็ดูเอ๋อๆด้วยอ่ะ
สรุป..ศิวาพรเลยต้องกลับไปตายรัง วิ่งลงบันไดไปตามคยูจงต่อ
วันนี้แฟนแม่งเสือกน้อยอีก ก็เดินขนาบข้างกันไปตลอด.. หันมายิ้มโบกมือพยักหน้าให้เฉยๆ
(โดยที่ไม่มีคำพูด ห่าเจอกันแทบทุกวันจนไม่รู้จะสรรหาไรมาพูดด้วยละ)
แล้วก็เดินกันไปเรื่อยๆ จนส่งขึ้นแท็กซี่ .. (จำไม่ได้ละ ช่วงนี้ก๊งๆ)
ลีดเดอร์ คยูจง ยองแซง นั่งคันแรกไปด้วยกัน
คันหลังเป็นจองมินมันเนะ .. เด๋วนี้แฟนดั๊บแม่งเริ่มเยอะขึ้นละ
ตามพวกนี้ แฟนพอๆกะดงบังแล้วว่ะเนี่ย
ผ่าน ไปหน้าบ้านต่อ นั่งรถไฟ แล้วเดินไปบ้านดั๊บ แฟนแม่งหายหัวไปไหนหมด
..หรือว่าได้เจอที่ชินคังเซน แล้วเพียงพอเต็มอิ่มกันแล้วเหรอวะ แฟนหายเกลี้ยง
(แต่สุดท้ายก็ตามมากันตอนหลัง) วันนั้น สรุปว่า..
หกโมงสิบนาที คยูจง ยองแซง หมูป่า เดินออกจากบ้าน นั่งแท็กซี่ไปที่ไหนมิทราบ
(เหมือนเสาร์ที่แล้วเลยว่ะ แก๊งค์เดิม ฮ่าๆ)
สองทุ่มครึ่ง ลีดเดอร์ออกมาคนเดียว..คือ มีรถบีเอ็มมารับอ่ะ
เป็นครอบครัวด้วย พ่อ แม่ลูกสองคน..ลีดเดอร์มันไปรู้จักกะพวกนี้ได้ไงวะ
แล้วที่โจ๊กคือ ตอนนั้นชั้นไม่ได้อยู่หน้าบ้าน ออกไปกินอาหารเกาหลีเว้ย
แล้วพอลีดเดอร์ออกมาแล้วมีคนมารับ มีแต่คนโทรหา..แล้วถามๆแบบว่า
ลักษณะแบบนี้ๆ.. ยุ้ยรู้จักหรือเปล่า รู้ใช่ไหม..
ห่า กูงง ทำไม..ต้องคิดว่าชั้นจะรู้จักด้วยวะ บ้าไปกันใหญ่ละพวกนี้
สรุป วันนั้นชั้นไม่ได้อยู่ต่อแต่อย่างใด คือ..ทุกวันนี้ไปบ้านดั๊บ
ไม่คิดว่าจะเจอไรหรอกนะ คือไม่เจอจะดีใจด้วยซ้ำ เพราะถ้าเจอกูก้โผล่หน้าไปไม่ได้
ชั้นยังเป็นคนดีในสายตาดั๊บทุกคน ไม่อยากให้เจอหน้าบ้าน ..
ที่ไปนี่คือ ไปนั่งสุมหัวนินทา คุยเล่นกะเพื่อน แค่นั้นแหละ เด๋วนี้ติดเพื่อน ฮ่าๆ
ชอบดั๊บแล้วไม่มีคนคบเว้ย ฮือๆๆ
จะว่าไป ชั้นไม่ได้เจอดงบังนานแล้วเหมือนกันนะเนี่ยยยย
ตั้งแต่ตอนเอเนชั่นเลยวุ้ย (มีโอกาสให้เจอ แต่กูก็เสือกขี้เกียจไม่ไปเอง เฮ้อ)
เอาเหอะ เด๋วในเร็ววันนี้เราคงจะได้เจอกัน (ซักวันแหละวะ
ชั้นคงต้องบอกแจจุง ชั้นไปอยู่คูเวตมา เลยไม่ได้ตาม มันจะเชื่อกูไหมวะ
เจอห เด๋วแม่งต้องฮิซาชิบุริกะกูอีกแน่ เฮ้ออออ)
ปล. ที่กลับเกาหลีไปล่าสุด ก็ดันออกจากนาริตะ ..(ปกติจะฮาเนดะ
ตอนนี้หนีแฟนสุดฤทธิ์เลยเว้ย วันนี้ก็พึ่งบินกลับมา เที่ยวบินสุดท้าย ..เอาเข้าไป)
ปล. วันที่แปด ดั๊บแม่งจะมีงานที่นาโกย่าอีกละ ห่า กูล่ะเซ็ง เงินเดือนก็เสือกได้วันที่สิบห้า
... วันนั้นมีงานอีก ทำไงดีๆๆๆๆๆ จะไปตามดีไหมวะ เฮ้อออออออออ
มีแต่คนยุให้ชั้นไปตามด้วย ไอ้ตามก็อยาก แต่เงินไม่มีนี่ดิปัญหา ฮือๆๆ
วันนี้เสร่อมาก นั่งรถไฟมาทำงาน ..แล้วทำมือถือตกเว้ย ไม่ได้รู้สึกตัว
คือแบบ..มารู้อีกทีถึงร้านแล้ว โทรไปก็ไม่มีคนรับ เครียดมาก.. กะจะไปปิดทิ้งละ
เลิกใช้แม่งซะ แล้วไปใช้ซอฟแบงค์แทน ฮ่าๆๆๆ
สรุป เดินไปถามป้อมตำรวจ ไปถามที่เอกิ ..สรุปว่า แม่งเสือกตกอยู่เอกิ
มีคนเก็บได้ เลยเอาไปฝากไว้ที่พนักงาน เฮ้ออ เกือบต้องซื้อมือถือใหม่ละกู
ทำไมทุกคนคิดว่าชั้นเลิกรักดงบังแล้วนะ รักอยู่นะ
แต่อยู่เบอร์สอง ตอนนี้นัมเบอร์วันขอเป็นดั๊บก่อนละกัน
มีเวลาตามอีกไม่นาน จะกลับเกาหลีกันอยู่ละ เฮ้อ
ไม่เป็นไร กลับไปก็ดี เราจะได้มีเวลาทำงานเก็บเงิน
ท่องไว้ พ.ย. อู๋จุน
ธ.ค. เอฟที
ปีหน้า บิ๊กแบงค์ ฮ่าๆๆๆๆ
ใช้ชีวิตแบบนี้ก็มีความสุขดีแฮะ ชั้นคงอยู่ญี่ปุ่นตลอดชีวิตละ
ไม่กลับไปทำงานที่ไทยดีกว่า เรื่อยเปื่อยไปวันๆ เหอๆๆ
ถ้าแม่ป๊าอยากเจอ..รอวันดาราที่เราชื่นชอบ(ในขณะนั้น) ไปไทย คงได้เจอกันแหละวะ
มีคนฝากแปะ ใครสนใจจะไปดูคอนอังกอร์ของดงบังก็..ติดต่อไปละกัน ฮิๆ
ตารางคร่าวๆนะ
วันพุธที่ 24 ตุลาคม 2550
23.00 น.คณะมาพร้อมกันที่สนามบินสุวรรณภูมิ
วันพฤหัสที่ 25 ตุลาคม 2550
เกาะนามิ - Kyobo Book ช้อปปิ้งตลาดเมียงดง - Seoul N Tower Kiss The Radio ( KBS )
วันศุกร์ที่ 26 ตุลาคม 2550
Korea Wave Museum -Han Kang River Cruise - Lotte World TVXQs Encore Concert
วันเสาร์ที่ 27 ตุลาคม 2550
บลูเฮ้าส์พิพิธภัณฑ์คติชนพื้นเมือง พระราชวังเคียงบ็อค-ศูนย์ กิมจิ-ช้อปปิ้งทงแดมุน
วันอาทิตย์ที่ 28 ตุลาคม 2550
ศูนย์โสม-บ้านสี่ฤดู อินซาดง Misarang Pizza Super market - กรุงเทพ
ราคาตอนนี้น่าจะ 32,900บ. แต่อาจจะลดเป็น 31,900อ่ะ คุ้มนะ ที่นั่งใกล้มาก แถวหน้าๆเลยโรงแรมก็ดีด้วย ไปทั้ง kiss the radio, คอนฯอังกอร์ ละก็ Misarang Pizza ของป๊าเซีย โปรแกรมน่าไปมากๆคุ้มมากๆ อยากให้คนไปเยอะๆนะ ไม่งั้นเสียดายบัตรคอนฯ
สนใจติดต่อที่นัท 081-8822714 หรือที่ Happy Korea 02-5397157 ด่วนมีจำนวนจำกัด
นอกเรื่อง
วันนี้ทำงาน ..แล้วโดนบังคับให้ทำของหวาน(ผลไม้และไอติม)ให้ลูกค้า
ชั้นนี่อย่างเซ็ง..แค่มีดกูยังจับไม่เป้น ต้องมาทำไรที่..เฮ้อออ
ชั้นไม่มีเซ้นท์ทางด้านนี้จริงๆนะ โดนบังคับให้ทำตลอด
แต่ชั้นก็ไม่ยอมทำ (เพราะหัวหน้าอยู่) วันนี้..ทำกะเจ้าของร้านไง
คือ..เค้าบอกจะเอาอ่ะ ห่า..ทำไมได้ก็ต้องได้ล่ะวะ
เลยได้เป็ฯสภาพเถื่อนๆ สั่วๆแบบนี้ ในตู้เย็นผลไม้ก็ไม่ค่อยจะมี
มะม่วงแม่งก็เสีย อดไป เหลือแต่ส้ม แอปเปิ้ล องุ่น ..ดูดิ
.. แม้กระทั่งมะนาวกูยังเอามาแต่งด้วย ฮ่าๆๆ จานผลไม้ที่เถื่อนที่สุด
คือ ถ้าเทียบกะที่หัวหน้าสอนๆให้ชั้นนั่งทำ..(แต่กูไม่ทำ และไม่จำด้วย วิ่งหนีตลอด)
..ดูของเค้าเด่ะ เริ่ดหรูอลังการดาวล้านดวง เทียบกันไม่ติด เฮ้อ
กูคงไม่ทำจานผลไม้อีกต่อไป เหอๆๆ
แต่ก็เอาเหอะ ถ้าแม่กะป๊าเห็นชั้นทำได้แบบนี้ คงไปทำบุญตักบาตรเลยล่ะมั้ง
ชาตินี้ชั้นไม่คิดจะทำอ่ะ ฮ่าๆๆๆๆ วันนี้เสือกโดนบังคับให้ทำจนได้ เฮ้อ
