Storythai

ฮี่ๆๆ หมดฤดูตามดารา  ตอนนี้เลยต้องทำงานลูกเดียว เมคมันนี่ เอาไว้ตามดารา
และท่องเที่ยวต่อ  อยากลางาน แล้วไปเที่ยวตปท. ยังนึกไม่ออกว่าจะไปไหนดี
(ที่ไม่ใช่เกาหลี  ประเทศนั้นต้องไปอยู่แล้ว ไม่ถือว่าเป็นการท่องเที่ยว)
เอาจริงๆ เราไม่ได้ไปเที่ยว(แบบเที่ยวจริงๆ  ที่ไม่ใช่ทริปดูคอนเสิร์ต) มานานแล้วนะเนี่ย
...  ล่าสุดก็...แคนาดาเมื่อสองปีที่แล้ว..แล้วก็..ไม่เคยไปเที่ยวอีกเลย
ตอนนี้อยากไปไต้หวัน แต่..มันก็คงไม่ใช่ท่องเที่ยวอีกล่ะวะ 
เพราะจุดประสงค์ที่อยากไปคืออู๋จุนนั่เอง  เหอะๆๆ

วันก่อนได้หยุดงานช่วงบ่าย  เลยเอนจอยอีทติ้ง  แดกอย่างเดียว
บอกจะลดความอ้วน คาดว่าคงลดไม่ได้ เอาเหอะ  ทำชีวิตให้มีความสุขไว้ก่อน
จะอ้วนก็ช่างแม่ง  ได้กินอะไรอร่อยๆมีความสุขกว่าเว้ย เหอๆ



ประเดิมด้วยกินซูชิที่ชิบุย่า  คือเหมือนไม่ได้ไปนานมาก..แต่ก็นานจริงๆล่ะ
จนทั้งร้านทักว่า ฮิซาชิบุริ วันนี้จะกินไรดี  หายไปนานเลย  เหอะๆๆๆๆ
เด๋วนี้เลิกใส่แว่นตาแล้วนะ    แต่..แม่งก็ยังจำได้ทั้งร้าน หน้าเราไม่เปลี่ยนเหรอวะ
แต่ก็นะ  ไม่ต้องถึงร้านซูชิหรอก ขนาดจองมินยังจำได้ คนอื่นมันก็คงจำได้แหละวะ
และแล้ว ก็กินไปแค่สิบจาน (เพราะเหลือเงินแค่สองพัน ตอนนั้นเงินเดือนยังไม่ออก)


ต่อด้วย กินน้ำแข็งใส แมงโก้อะไรซักอย่าง ของไต้หวัน
ไม่เคยเห็นอ่ะ เค้าเอามาตั้งขายอยู่หน้าร้านขายยา แล้วมันถูกด้วย แค่สามร้อยเยนเองอ่ะ
อร่อยอีกต่างหาก (อยากไปกินอีก  แต่เมื่อไหร่กูจะได้หยุดอีกวะ)


ปิดด้วย อาหารเมนูใหม่ของเรา ฮี่ๆๆๆ  ยำอะโวกาโด
เมื่อวานก็กิน วันนี้ก็กิน (ชั้นทำกินเอง)คือแบบอาหารที่ชอบสุดในตอนนี้
อะโวกาโด  ห่าอะไรก็อะโวกาโดหมดอ่ะ  จะอะโวกาโดกิมจิ(สไตล์เกาหลี)
ซูชิอะโวกาโด  (สไตล์ญี่ปุ่น)  เบอร์เกอร์อะโวกาโด(สไตล์ฝรั่ง)
หรือจะเป็นยำอะโวกาโด(สไตล์ไทย)
ชีวิตชั้นตอนนี้มีแต่อะโวกาโด  เหอๆๆ


ยองแซงดูดี.. (หล่อกว่าคยูจงมากมาย เหอะๆๆ)
ตอนนี้ทุกคนรุมประนามว่า ชั้นต้องการอะไรจากคยูจง..
ห่า..  ต่อไปกูไม่เรียกร้องไรจากคยูจงก็ได้  จะยืนเฉยๆ
ไม่เรียกร้องความสนให้มันเล่นด้วยก็ได้วะ  ก่อนหน้านี้โรคจิตไปหน่อย
คือต้องเล่นด้วยตลอด ไม่งั้นกูนอยด์ ..  สงสารคยูจง 
ต่อไปไม่ต้องเล่นกะเราออกนอกหน้าแล้วก็ได้ ไม่โกรธแล้วอ่ะ  -_-"

ตอนนี้ ไม่ใช่ว่าไม่มีดาราให้ตามนะ  แต่ว่าหมดโควต้าที่จะตามแล้ว
ลางานแบบ ชิปหายวายวอด  เดือนนี้อดลาแล้ว (เก็บไว้ลาตอนเอเนชั่นทีเดียวพอ)
พารันมาเมื่อวาน ตัวเองไม่ได้ตามเลยไม่ค่อยกล้าโทรหาคุณชิม
แต่สุดท้ายก็เช็คๆให้เพื่อน (เพราะเพื่อนไปตาม) 
อยากตามนะ แต่ช่วยไม่ได้ เสือกมาติดๆกัน  มาแล้วมาอีก ชั้นไปตามบ่อยๆไม่ได้หรอก โฮๆ

การเรียนไม่มีที่สิ้นสุด ล่าสุดศิวาพร ทำอะไรเพื่อตัวเอง
ลงเรียนคอร์สทำอาหารไทย ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ ต่อไปชั้นอาจจะทำอาหารเก่งก็ได้
(ทุกวันนี้ มีดยังจับไม่เป็นเลย ฮ่าๆๆ)  เตรียมตัวเป็นเจ้าสาวที่ดี (เหรอ)
เรื่องของเรื่อง อยากเรียนทฤษฏีน่ะ  พวกนำเข้าส่งออกอาหาร
สุขาภิบาลอาหาร แล้วก็ระบบธุรกิจ  นั่งอ่านรายละเอียดอยู่
โลกมันกลม  สรุปว่า กรมการส่งออกเป็นคนร่วมด้วย แล้วคือ
เป็นหัวหน้าป๊าสมัยก่อน  มรว.จิราคม กิติยากร
ป๊าเคยบอกให้เราไปหาท่านตั้งแต่ปีที่แล้วแล้วนะแต่..
อยู่ๆจะให้เราโผล่ไป แล้วบอกว่า  เป็นลูกป๊า ..(แค่นี้เหรอวะ)
เสร่อที่สุด  แต่เด๋วคงต้องเข้าไปหาละ  รอไปฮอกไกโดก่อน 
จะซื้อของฝากไป  หาผู้ใหญ่ไปมือเปล่าไม่กล้าไปอ่ะ  เหอๆๆๆ
คอร์สนี้เรียนแปดเดือน  คาดว่า ศิวาพรคงโดดเรียนโลด 
นี่พึ่งโทรไปสมัครเรียนคือ..ยังไม่ทันเริ่ม แค่ตอนสมัคร
ชั้นก็บอกล่วงหน้าละ ..อาทิตย์แรกหนูโดดนะคะ (ไปดูเอเนชั่น)
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เรื่องน่ายินดีในช่วงนี้ เรทเงินขึ้นมาละ  แฮปปี้
เดือนนี้ได้เงินเดือนสองแสนสี่  ถ้าเป็นเดือนที่แล้ว คิดเป็นเงินไทย
ก็ได้หกหมื่นสามพันบาทเองป่ะ  แต่ตอนนี้ เงินขึ้นแล้ว
มาคิดเป็นเงินไทย กลายเป็นได้เจ็ดหมื่นสอง  ฮี่ๆๆ
เหมือนได้เงินเดือนเพิ่ม จริงๆแล้วป่าวอ่ะ เรทเงินมาขึ้น เหอๆๆ


ปล. อาทิตย์นี้ คงไม่ได้ไปส่งดั๊บกลับเกาหลี ...และก็คงไม่ได้รับตอนกลับมาญี่ปุ่นด้วยเหอะ
ตารางงานชั้นแน่นเอี๊ยด ถ้ายังขยันโดด เดือนนี้รายได้ไม่ถึงเจ็ดหมื่นบาทกูเครียดแน่อ่ะT-T
ปลายปี แพลนเต็มเลย  (คาดว่าแฟนมีตติ้งดงบังตอนปลายปีกูไม่ได้ไปด้วยเหอะ
เพราะกูจะหนีไปเกาหลี ตอนดงบังอยู่ญี่ปุ่น เชี่ยไหมล่ะ  กิ๊กเยอะก็เงี้ย เหอๆๆ)


เอาไป  หน้าปกเอสแมกเล่มใหม่เป็นดงบัง ตอนนี้ยังเหลืออยู่(ไม่กี่เล่ม)
จะเอาก็รีบเมล์มาสั่งละกัน  (ชั้นแทบไม่เห็นหน้าแจจุง เฮ้อ)