Storythai

ณ ช่วงเวลานี้ (และหลังจากนี้ไปหนึ่งเดือน) จะกลายเป็นคนธรรมดา (ที่ไม่บ้าดารา)
โคดว่างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง  หมดทริปแบทเทิ้ลไปแล้วอ่ะ

มีอะไรให้ทำอีกทีก็อาทิตย์นี้.. (งานจับมือกอล์ฟไมค์)
วันจันทร์ ไปอัดมิวสิคเจแปน (ดั๊บ)
..เดือนหน้ามีตารางแค่เนี้ยยยยย
(จริงๆมีปลายเดือนอีก  ยี่สิบเก้ากะสามสิบ  มีคอนที่ดงบังไปออก
แต่กูจะไปหรือไหม..  ขอคิดดูก่อน)

ใช้เงินไปเยอะมาก  กะทริปแบทเทิ้ล ค่ารถนี่บานตะไท
กะดงบังและดั๊บ ในญีปุ่นกูยังไม่เคยตามแบบเสียค่ารถเยอะขนาดนี้มาก่อนเลยเหอะ
ไหนๆก็ผ่านมาแล้ว..เอาเงินคืนกลับมาไม่ได้ ฮ่าๆๆ
ดังนั้นช่วงนี้ต้องรีบเมคมันนี่ก่อน  ที่แน่ๆ ..เดือนมิ.ย....
เดือนนี้กูเอาแต่ลางานตามดารา... ทำงานไม่ครบกำหนดสัญญาด้วยเหอะ
ดังนั้น..เงินเดือนเดือนนี้ได้ไม่ถึงหกหมื่นบาท  ...กูเครียด T-T
เดือนนี้ส่งเงินให้ป๊า หมื่นห้าพอได้ป่ะ    ไม่งั้นชั้นอดตายอยู่ญี่ปุ่นแหงมๆ
ต้องเก็บเงิน...เพื่อเดือนสิงหาอีก ทั้งดงบัง ดั๊บ พารัน ....(แบทด้วย แต่แบทท่าจะใช้เงินเยอะสุดเว้ย)
ลัลลา  ปีนี้จะกลับไทยเดือนไหนดีกว่า 
(แต่ที่แน่ๆ คอนดงบังตปท.ชั้นไม่บินแล้วนะเว้ย  ชั้นยากจน ไม่มีเงินบินไปไหนมาไหนละ
ต้องเอาเงินไปผ่อนบ้าน  เฮ้อออออ)

อัลบั้ม เอสเอ็ม ซัมเมอร์ ออกต้นเดือนก.ค.แล้วนะ(น่าจะวันเกิดจิน.สี่ก.ค.ใช่ไหม)..
ใครจะเอารีบบอกละกัน ราคายังไม่รู้เลย  แต่ไม่เกินแปดร้อยบาท
(เหมือนราคาอัลบั้มทั่วไป) 


อยากไปโอกินาว่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
ตอนนี้ดงบังไปถ่ายโฟโต้บุ๊ค(ที่จะออกเดือนกันยา) กันอยู่ที่โอกินาว่า
อยากไป..แต่ไม่มีเงิน (ตามเคย ฮ่าๆ)
บินไปบินมาเป็นว่าเล่น ไม่มีเวลาไปรับไปส่งสนามบินละ กูต้องทำงาน
วันเสาร์พึ่งกลับเกาหลี (ไปเล่นซัมเมอร์เฟส)
...เมื่อวันจันทร์บินกลับมาละ..ถึงฮาเนดะปุ๊ป นั่งเครื่องไปโอกินาว่าต่อ โคดแรงงง


ไปดีกว่า ช่วงนี้เบื่อๆ ไม่รู้จะอัพไดไรด้วย
นั่งดูฮานะคะมิกะฟืล์มดีกว่า..
เราสองคนต้องดูรีรัน ฮ่าๆ เมื่อวานเรย์กะนัทแม่งนั่งดูกันอยู่ข้างบน
แผ่นหนึ่งพึ่งตกถึงเราวันนี้..ต้องเปิดรีรัน ดูกันสองคนอีกรอบ อิอิ

ปล. ถึงฝ้าย โทดที วันนี้ไม่มีเวลาให้เลย..
เลยได้นั่งกินนั่งคุยกันแค่ครึ่งชม. แต้งกิ้วสำหรับ แมงโก้ซันเดย์
และสมุดและพัดกอล์ฟไมค์ (กูกลายเป็นแฟนกม.เต็มตัวละ ฮ่าๆ)


30june07  2:35am

ให้ตายเหอะ ช่วงนี้เหนื่อยแบบ...สุดๆ  อยากนอนแต่ก้ไม่มีเวลานอน เหอะๆๆT-T
(ทำตัวเองแท้ๆ)  ตั้งแต่วันอังคารละ    ที่แทบจะไม่ได้นอนกลางวันเลย
เพราะตอนพัก  วันอังคารก็ต้องไปเอาซีดีกอล์ฟไมค์
วันพุธนี่นัดเจอฝ้าย (ไปด้วยสภาพเหมือนศพ เพราะง่วง)
เมื่อวาน..ตอนพัก  ก็ต้องมานั่งแข่งเกมส์ดีเอส (มาริโอ้คาร์ท)
กะซาโต้กะบี  ..(เราชนะโว้ย)  .. วันนี้ ก็อีก
.. ท้าแข่งกันจัง (เราอยากนอนนะ ฮึกๆๆ)  แต่ก็ต้องนั่งเบลอๆแข่งด้วย แต่ก็ชนะโว้ย เหอๆ
แต่วันนี้เล่นได้แค่ครึ่งชม.  ที่เหลือ..นอนหลับ..
วันนี้ฝนเสือกตก  เลยไม่รู้จะบอกว่าโชคดีหรือโชคร้าย
เพราะลูกค้าไม่ได้ล้นร้าน  ..ดังนั้น..
อย่างที่รู้ๆกัน ฮี่ๆๆๆ  ดงบังบินกลับจากโอกินาว่าวันนี้
ศิวาพรเลย เอาซะเลย  บ่นๆๆ อยากไปสนามบิน อยากเจอแจจุง
ไม่ได้เจอเป็นอาทิตย์แล้ว ให้เรารีบออกงานซะดีๆ...
และแล้ว คุณท่านหัวหน้า ก็ปล่อยให้เราไปตามแจจุง
ฮ่าๆๆๆ โคดโจ๊กเลย จริงๆกะอยู่ต่ออีกหน่อยก็ได้
นี่มีการเช็คเวลาให้เรียบร้อย รีบๆไปได้แล้ว
ถ้าไปถึงเลทไม่เจอแจจุงอย่ามาบ่นละกัน  มีด่าเรียบร้อย
ไล่ให้รีบไปตามแจจุงอีก  เหอๆๆๆ

และแล้ว..ไม่เลทหรอก  กูไปก่อนเวลาเป็นชม.เลยเหอะ
แต่วันนี้คนก็ไม่เยอะเหมือนทุกครั้ง เพราะมันเป็นไซชูบิน..
เที่ยวบินสุดท้าย คือ คนอยู่รอไม่ไหว ต้องรีบกลับบ้านก่อนก็เยอะเหมือนกัน
(ทั้งๆที่ ถ้ารออีกไม่ถึงสิบนาทีก็จะเจอน้อง) แต่ก็ต้องกลับกันไปก่อน
ไม่งั้นแม่งไม่ได้กลับบ้านอ่ะ รถไฟหมด  เหอๆๆๆ

ไอ้บีต้องอยู่ทำงาน  เลยซวยไป  ไม่ได้ไปรับน้องๆ..
มีกูเนี่ยแหละ ถึงสนามบินแล้วก็นั่งเล่นเกมส์..
ไม่ค่อยเข้าใจตัวเองเหมือนกัน เด๋วนี้ไม่ค่อยตื่นเต้นกะดงบังละ
(แต่ก็ยังชอบอยู่นะ)  เจอก็ดีไม่เจอก็ไม่เป็นไร ฮ่าๆ
แต่วันนี้เร็วมากเลยว่ะ  คราวนี้นั่งสายการบินนั้น เลยต้องไปรอที่เทอมินัลนั้น...
น้องออกมาปุ๊ปต้องเดินขึ้นลิฟท์ไปลานจอดรถเลย  เลยได้เห็นไม่นานอ่ะ
แม่ง..ไม่ถึงห้านาที  ที่สำคัญ แจจุงเดินก้มหน้างุดๆ  กูยังไม่เห็นหน้าเลยเหอะ
เห็นแต่หมวกบังหน้า  เสื้อกล้ามสีเขียว (เห็นรอยสักด้านหลัง)
กางเกงนี่ไม่รู้ว่ะ เพราะมองแต่ด้านบน ฮ่าๆ  แล้วก็ใส่หมวก
อีลายทหารๆหน่อย แล้วมีตัวเอ (อาคานิชิ  ฮี่ๆๆ)
ชางมินก็มัดผม..เสื้อกล้าม
เซียก็หน้าแป๊ะๆ แล้วหน้าบู้ๆด้วย
ยูโนก็โจ๊ก  ตลกอ่ะ เก๊กใหญ่ฮ่าๆ
ใส่เสื้อสีเหลือง (ตัวเดียวกะที่ใส่บินกลับญี่ปุ่นเมื่อวันจันทร์)
(แล้วเหมือนเห็นมีสีชมพูๆไรแล่บมาด้วย กูตาฝาดป่าววะ  ชมพูเหลือง ฮ่าๆ)
กางเกงยีนส์สามส่วนขาดๆ ...ใส่แว่นดำเรย์แบนด์..แล้วก็หมวกประหลาดๆ
มิกกี้...ขอบอกว่า ฮีหล่อที่สุดในวันนี้ กูยกให้เป็นเอ็มวีพี
ใส่แว่นดำ ใส่หมวก  เสื้อยืด..ไรซักอย่าง ด้านหลังเขียนว่ารีสอร์ท เหอะๆๆ
แต่ที่แน่ๆ  ดำขึันกันทุกคน โดยเฉพาะชางมิน  ดำๆๆๆ แจจุงยังดำเล้ยยย
วันนี้คนยืนรอไม่ถึงยี่สิบคนอ่ะ
เราเลยเสนอหน้าไปอยู่หน้าลิฟท์  (มีแต่ยูโนเนี่ยแหละที่เห็น เพราะมุมมันตรงกัน)
แจจุงนี่เดินเข้าลิฟท์เสร็จ มันก็หันหน้าเข้าลิฟท์ตลอด  (กูเลยเห็นแต่หลัง)
แล้วที่โจ๊กคือ  พวกสต๊าฟก็พยายามไล่ๆแฟนแบบว่าไม่ให้เข้าใกล้ ไม่ให้ตามแล้ว
สรุปว่า พอจะกดปิดลิฟท์  โจ๊กกกก
มีตายายจากไหนไม่รู้สองคน เดินลากกระเป๋าอยู่
แล้วตะโกนบอกให้รอก่อน จะขึ้นลิฟท์ด้วย  อีสต๊าฟก็ต้องกดลิฟท์รอ
กลัวโดนคนแก่ด่า ฮ่าๆๆๆ 
กูรักคนแก่ก็งานนี้แหละวะ  เลยได้เห็นดงบังยาวนาน  คือ..
ตัวดงบังเองยังขำอ่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

จบข่าว  กลับบ้าน...ต้องมานั่งแดกมัตสึยะแถวบ้าน
กว่าจะถึงบ้านตัวเองนี่ปาเข้าไปจะตีสอง
วันพรุ่งนี้กูจะตื่นไหมเนี่ย  ถ้าไม่ตื่นก็...บีไปคนเดียวนะ
แค่ทำงานก็จะตายห่าละ ยังต้องปฏิบัติภารกิจบ้าดาราอีก..
งานนี้กูเหนื่อยยยย  (เพราะคนที่ไปสนามบินวันนี้ พรุ่งนี้ไม่มีใครไปซักคนเหอะ
แล้วทำไมทุกคนต้องโยนมาให้เรา บอกให้..ยุ้ยไปด้วยนะ แฟชั่นเช็คๆๆ)
กูคงเช็คได้หรอก ไม่ตื่นแหงอย่างชั้นเนี่ย
ดังนั้น ความหวังสุดท้ายฝากไว้ที่บี ฮ่าๆๆๆ

ชั้นไปดูฮานะคิมิต่อดีกว่า ลัลลา
ผู้ชายห่าอะไร เพอเฟ็กได้ขนาดนี้ ...
ไม่ไหวแล้ว อยากไปไต้หวัน อยากเจออจ. (อู๋จุน มิใช่อาคานิชิจิน ฮ่าๆ)

T-T  นานๆทีชั้นจะชอบผู้ชายอายุมากกว่านะเนี่ย...
อยากเจอตัวเป็นๆบ้างอ่าาาา มาญี่ปุ่นหน่อยดิ  ฮึกๆๆ 

ห่ากิน ช่วยกูด้วย วันนี้กระอักเลือดตาย กูดีใจเกินเหตุ   แบบว่า ได้เต็มๆ จากทุกวง จากคนที่กูชอบ   กู..ไม่ไหวแล้ว ต้องตาย..เท่านั้น (เหรอวะ)

ตอนเช้า ไปส่งดงบังกลับเกาหลี   นั่นแน่ะ   กูตื่นได้ (เพราะฟิล์มปลุก) คือตื่นมาแล้วแบบปวดท้องเมนส์
อยากนอนต่อไม่อยากไปอ่ะ แต่..สงสารฟิล์ม   นั่งปลุกชั้นแบบว่า พี่ยุ้ยตื่นได้แล้ว(เสียงอ่อยๆ )
ห่ากิน กูตื่นก็ได้   ไม่เชื่อก็้ต้องเชื่อ   วันนี้ชั้นไปถึงสนามบินก่อนใครเลย (หกโมงครึ่ง) เหอะๆๆ
คือ ตอนเดินขึ้นบันไดเลื่อน จะไปกกไซเทอมินัล..มันโจ๊ก   ยืนเม้าท์ๆกันอยู่...   แล้วมันรู้สึกแปลกๆ
เหมือนมีไรแบบเสียวสันหลังวาบๆ   กูเลยหันหลังไป   ไอ้เชี่ยยยยยยยยยยย
อีอุรุไซ่ (ผจก.ดงบัง)   มันยืนจ้องกูอยู่ แบบว่า ...หันไปสบตาพอดี โฮๆๆๆๆ
คือกระจายเลยอ่ะ   ชั้นไม่อยากให้มันรู้ว่าเราเป็นเพื่อนกัน เพราะชั้นกะบีนี่แบล็คลิสต์แล้วไง
ไอ้นัทเรย์ฟิล์ม ยังผ่านฉลุย   ยังซิงๆอยู่กะดงบัง มันไม่เคยเห็น..   คือชั้นวางแผนอย่างดี
เพราะรู้ว่าวันนี้ต้องโดนไล่ออกนอกสนามบิน ให้รอข้างนอกแน่ๆ   แต่กูสั่งไว้แล้ว
ให้พวกมันเนี่ยน   นั่งดูในสนามบินได้   (สุดท้ายก็ตามแผน เนียนกันได้ด้วย เหอะๆๆ)
คือ วันนี้กว่าจะเดินเข้าสนามบินได้..ได้ข่าวว่า ตอนเจ็ดโมงสี่สิบห้าได้   คือกูเหนื่อยยืนรอนานมาก
ตื่นเต้นตกใจมาก   คจจ.ใส่กางเกงขาสั้น(สามส่วน) กูไม่เคยเห็น  
แต่ชอบมาก   ยูโน หล่อลากดิน ออร่ากระจาย แต่งตัวได้แบบ ไม่หล่อนี่มึงลาวเลยนะ
เค้าใส่แล้วแบบว่าแอบดูดี   กางเกงยืนส์ขาสามส่วน เสื้อกล้ามแล้วสูทสีขาวทับ แล้วก็ใส่หมวกแก๊ป
ไงล่ะ   ฟังดูแล้วรู้สึกลาวๆเสี่ยวๆไหม   แต่ยูโนใส่แล้ว ห่ากิน ทำไมหล่อได้เช่นนี้ มันมีแสงออกมาจากตัวด้วย
ออร่ากระจายเลยทีเดียว

เดินผ่านไป ชั้นเป็นแฟนคลับเลยได้ดูไกลๆ   กูไม่สามารถทำไรได้ละ เสือกจำหน้ากูได้หมด เนียนไม่ได้
(วันหลังต้องบอกว่า   กูเลิกชอบดงบังละ วันนี้กูมารับแบทเทิ้ล มันคงงงอ่ะ ฮ่าๆ)

เวลาผ่านไป   ชั้นกะบีรีบวิ่งไปด้านข้าง ตรงลานจอดรถ รอน้องเดินขึ้นเครื่อง   แบบว่า..
ตอนเดินผ่านงวงช้างเนี่ย มันก็เห็นเป็นปกติอยู่แล้วล่ะ   ตลกมาก   กูยืนตั้งกล้องนานมาก
เมื่อยแขนสุดๆ   คือแบบ..คราวนี้ถ่ายวีดีโอดีกว่า มันส์ดี   เหอๆๆๆ
คือ   ยูโนเดินมาคนแรก   โบกมือด้วย แล้วทำท่าคิมิก๊ะสุคิอ่ะ ไม่ไหวละๆๆ
ทำใส่พวกแฟนๆ (พวกกูเนี่ยแหละมีอยู่สิบกว่าคนได้)   ประสาทแดก โหยหันกันตรงนั้นเลยทีเดียว
แจจุงก็เดินตามมา ต่อด้วยเซีย หันมาบ๊ายบายให้ทั้งคู่อ่ะ   (ถ่ายวีดีโอไว้..แต่เอาลงไม่ได้ว่ะ ทำไม่เป็น อิอิ)
มิกกะมิน ก็เล่นเหมือนกัน คือเล่นทุกคนเลยทีเดียว ดงบังวันนี้ไม่ไหวแล้วนะคะ
เล่นกันดีเหลือเกิน คุ้มกะที่กูต้องตื่นเช้า ถึงกูจะป่วยก็เหอะ
(จบโหมดดงบัง)

ส่วนคิฮยอน ละไว้ในฐานที่เข้าใจ   มันพลาดไปแล้ว
คือแอบช็อคอ่ะ   ..ไม่เจอ   คิฮยอนกูไม่เจอ เสือกเจอแต่คิมแรวอน โจ๊กไหมล่ะ
คือเค้าก็งงๆ เพราะเค้ามาแบบไพรเวท   พวกเรานี่แบบ เตรียมตั้งกล้อง
พอเดินออกมา ชั้นนี่ปากหมาเลย   ห่า ไม่ใช่..   คือเค้าดูหม่นๆ ไม่มีออร่าเลยอ่ะ
ซักพัก   ไอ้เรย์แบบ   เฮ้ยยยยย นั่นมันคิมแรวอน   กูก็ไม่รู้หรอกว่าใคร
ก็ต้องวิ่งตามไป คือเดินขนาบกันไปแล้วไปถ่ายวีดีโอจ่อหน้าเค้า โคดโจ๊กอ่ะ
เค้าก็ไม่ว่าไร ไอ้นัทก็ไปยืนจ่อหน้าถ่ายรูปมา ฮ่าๆๆ ตลกดี ...มีหันมามองกล้องทำหน้างงๆด้วยอ่ะ
ตอนหลัง ๆตลกไม่ออก   ..กูขอสรุปว่า...
แหล่งข่าวบอกกูมาผิด   คิฮยอนไปลงนาริตะ..มิใช่ฮาเนดะ   วันนี้พวกกูเลยโจ๊ก
อยู๋รอรับคิมแรวอน โฮๆๆๆๆ   คือ บรรยากาศเปลี่ยนเลยอ่ะ ....เศร้าเสียใจเป็นแถว
คือเครียดว่าตกลงอะไรกันแน่ เลยต้องโทรเช็คกะนาเดีย   ขอบคุณนาเดียมา
โทรเช็คมาให้หมด   ฮ่าๆๆ   งานนี้กระจ่างเลย   โฮๆๆ  
สำนักข่าวซีเอ็นเอ็นประจำเกาหลีเลยทีเดียว   นาเดียแรงโคด   ฮ่าๆๆ

(จบโหมดคิมแรวอน)

หลังจากนั้น   จากกันด้วยบรรยากาศเศร้าๆ   กูกะเรย์ต้องไปดูคันริวเฟส
ซึ่งสถานที่จัดบ้านนอกมาก ไกลสุดลูกหูลูกตา   ไปเสร่อกันสองคน ด้วยบัตรวีไอพี
ราคาสองหมื่นห้าต่อใบ....   นัทและฟิล์มกลับไปทำใจที่บ้าน   บีก็..ไปไหนวะ ไม่รู้เหมือนกัน แต่แยกย้ายกันหมด
ชั้นกะเรย์หลับกันยัน ถึงที่แสดง   ไปถึงตามเวลานะ แต่แม่งเสือกแสดงก่อนเวลาเว้ย
เดินเข้าฮอลล์ไป ไอ้เรย์พูดแบบมึนๆ...   ทำไมเพลงคุ้นๆวะ..
ก็ไม่ได้ไรกัน เดินไปซักพัก ไอ้ห่า   ชายยุลร้องเพลงแล้ว..   เหอๆๆ
ชายยุลร้องสองเพลง... จบ จากไป ชายยุลน่ารักมาก  อิๆๆ
ต้องดูกันต่อไป  ..เวลาผ่านไป  บ่นๆอยู่กะเรย์..แม่ง ไม่ใช่แบทจะเล่นแล้วนะ
ไม่ทันขาดคำ มัลเลขึ้นเลยเหอะ  กูจะบ้า ควักป้ายแทบไม่ทัน
แล้วมันโจ๊ก  คนที่เล่นก่อนแบทเนี่ย...  คือ ถ้าไม่ใช่แฟน ทุกคนก็นั่งสงบเสงี่ยม
กูกะเรย์นี่มองหน้ากันแบบ ไอ้ห่า งานนี้กูเกิดแน่  แฟนแบทเหมือนมีแค่พวกเรา..
ถึงเวลาจริง หอยหลอดมาก  แบทออก เสือกยืนกันทั้งฮอลล์ กูเครียดอ่ะ  มึง..จะลุกกันทำไม
กูอยากเกิด  เลยไม่เด่นเลย แต่ก็ไม่เป็นไร  ป้ายชื่อน้องๆ เหมือนก็มีแค่พวกเรา
น้องร้องเพลงเดียว น่ารักมาก  คือ ฮวิชันก็เหมือนเห็นป้ายแล้วล่ะนะ
พอร้องจบ ฮี  ไม่มีพลาด  จัดการกูเรียบร้อย หันมาโบกมือ.. เต็มสตรีม เอาไปเลยน้องคะแนนเต็มร้อย ..
เวลาผ่านไป  แบทเทิ้ลขึ้นสมอง  (อารมณ์นั้น เกิดอาการเพ้อ  ดงบัง ดั๊บ กูไม่เอาแร้วว)
แบทเล่นจบ มีคนอื่นต่ออีกซักพัก แล้วมีเบรค ยี่สิบนาที ก่อนที่จะเป็นดั๊บ  ตอนนั้นก็ยืนส่องจากด้านบนกันแหละ
ก็เห็นแบบไกลๆ  ดั๊บทั้งห้าคน เล่นกะแฟนๆดีเหลือเกิน  แฟนเซอวิสดีจัด    คยูจงก็ออกมาเดินอ่อยให้พวกแฟนๆได้ส่อง...
คือเห็นไกลๆ เลยยังไม่อะไรเท่าไหร่  พอขึ้นเวทีเท่านั้นแหละ  ห่ากิน แบทเทิ้ลกระเด็น
ความหล่อกระจาย  แบทเทิ้ลชิดซ้ายเว้ย  สาบานได้ ตอนนั้นกูกะเรย์นี้แบบ เหี้ยยยยยย
ทำไมมันหล่อขึ้นขนาดนี้วะ  กูไม่อยากเชื่อ  ขอยอมรับแต่โดยดี ชั้นไม่เคยเห็นคยูจงหล่อ (แต่คือเค้าเป็นคนดีอ่ะเลยชอบ)
เจอวันนี้เข้าไป  พูดได้คำเดียว คยูจงหล่อว่ะ (ถามเรย์ได้ ปกติมันไม่เคยชมอ่ะ  วันนี้หล่อจริงๆ แล้วหล่อทุกคนด้วย กูอยากจะบ้าาาา)
ดั๊บร้องสองเพลง 4chance  กะ coward  น่ารักมาก  เชี่ยกูไม่ไหวละ ไม่เจอกันสองอาทิตย์ หล่อขึ้นได้ขนาดนี้  คือ  ป้ายคยูจงที่ฟ้าทำให้ ใหญ่พอควร ใหญ่พอที่จะเป็นจุดสนใจ
คือ..ลีดเดอร์หันมาเห็นแล้วยิ้ม  จองมินอีกคน  คยูจงนี่หันมายืนจ้องได้ซักพัก โคดโจ๊ก
กูว่ามันก็เห็นกูกันทุกคนล่ะนะ ฮ่าๆๆ  (ไม่รับรู้กะยองแซงนะ  ไม่เคยมอง)
เด๋วกูต้องกลับไปตามใหม่  ไม่ได้การอ่ะ  (แต่ต้องให้แบทกลับก่อนนะ เหอๆ)
คือตอนนั้น...หันไปบอกเรย์ทันที...กู..ไม่เอาละนะ แบทเบิ้ดห่าไรอ่ะ  กูขอสติลบ้าดั๊บต่อไปละกัน (เปลี่ยนใจไวมาก)
..
แบทร้องจบ  ตอนแรกว่าจะรอดูจอนจินกันก่อน แล้วค่อยไป..สรุป  สติแตกกะดั๊บ
วิ่งออกนอกฮอลล์ไปเลย ตั๋วเต๋อห่าไร สองหมื่นห้า กูไม่สน วิ่งตามดั๊บก่อน
เค้านั่งรถกลับเข้าไปตึกที่พัก ...  ก็ได้เห็นได้เล่น (กะแฟนๆทั่วๆไป ไม่ได้เจาะจงกูหรอก)
เค้าเดินเข้าไปในตึกซักพัก เราเลยไปเดินเล่น เจอรถดั๊บพอดี ยืนส่องกันอยู่ โจ๊กดี
แม่ง มีหนังสือเรียนภาษายี่ปุ่นอยู่หน้ารถเลย ฮ่าๆๆ
(ปล. ลืมเล่า เอ็มซีเป็นภาษาญี่ปุ่นกันแล้วน้าาาา แอบโจ๊กด้วย
คยูจง  เค้าบอกชอบกินกิวด้งมาก ตอนนี้ทุกคนเปลี่ยนชื่อให้เค้าแล้ว
จากคิมคยูจง ให้เรียกคิมกิวด้งแทน ต่อไปกูต้องทำป้ายชื่อใหม่ กิวดงคุง เหอะๆ
แต่แอบโจ๊ก  คือ..ต้องบอกกิวด้งโออิชี่กัตตะ  ฮีบอก  กิวด้งทาโนชี่กัตตะ คือกูงง
กิวด้งสนุกตรงไหน ฮ่าๆๆๆ)
(จบโหมดดั๊บ)

คือนอนนั้นพวกเรามั่นใจว่า แบทคงกลับไปแล้วล่ะ  รอแค่ดั๊บก็พอ
นี่ก็แรงอยู๋ ตอนออกมา ก็อย่างว่า ก็เห็นกันอีก  หันมาเล่นอีก ฮ่าๆๆๆ
จนรถออก เชื่อไหม..กูไวมาก ชั้นควรไปแข่งวิ่งวะ  กูพึ่งรู้สึกว่าไวสุดๆ
วิ่งไปทันรถเว้ย  ไปส่งถึงทางออกทัน (กูคนเดียวเลย)
คยูจงนี่หันมาโบกมือเลย  ตอนแรกกะกลับเลยนะ แต่เรย์มันยังอยู่ที่เดิม เลยเดินกลับไปหา
แค่นั้นแหละ.. แบทเทิ้ล..พึ่งออกมาขึ้นรถบัส  โฮๆๆๆ
แค่นั้นแหละ สติหลุด  คือมุมที่ยืนกันเจอแต่แทส  ก็ยืนถือป้ายแทสกันไปตามอารมณ์
แต่อย่างว่า..ก็มองอย่างเดียวไม่ค่อยมีปฏิกิริยา  ชั้นเลยเอาป้ายคิฮยอนให้เรย์ถือ
คือแค่นั้นแหละ  คิฮยอนแรงงงง  เล่นตลอดดดดดดดดดดดด
คนแถวนั้นกรี๊ดกร๊าด  พวกกูรับหน้าไปเต็มๆ  (พวกนั้นแฟนดั๊บกันหมด)
แฟนแบทมีนิดเดียว แล้วคนมีป้ายก็เสือกมีแต่พวกกู 
ตอนนั้น หาวี่ไม่เจอจริงๆ  แต่แบบ.กูต้องถือวี่แล้วล่ะ  กูวี่มาหลายวันแล้ว ควรวี่ต่อไป
อย่าเป็นผู้หญิงหลายใจ วี่ไม่ชอบ ฮ่าๆๆๆ   
ก็ยืนถือไปเรื่อยๆ ตาก็สอดส่องหาวี่ จนกูหาเจออ่ะ วี่นั่งอยู่กะซึงแจเว้ย
กุ๊กกิ๊กกันสองคน ไม่มองมาข้างนอกเลย นั่งเล่นกล้องกันอยู่ ดูรูปไรซักอย่างของกล้องซึงแจ
แล้วซักพัก ตอนรถถอย เค้าก็เลยมองออกมาข้างนอก  แค่นั้นแหละ
เต็มตีนนนน  หันมามอง แล้วชี้ด้วย (เพราะเห็นชื่อตัวเอง)
นั่งยิ้มใหญ่ แล้วสะกิดเรียกรยูให้ดูชั้น  (สต๊าฟแบททั้งรถต้องหันมามองกูเลย ป้ายมีแค่พวกกูสองคน เหอะๆ) แล้วตอนรถจะออก ที่ต้องผ่านหน้าชั้น  คือ... เค้ามองตั้งแต่อยู่ไกลๆ
จนผ่านมาหน้า นั่งมองตลอด  กูเชื่อละ ว่ามันเล่นกะแฟนตัวเองจริงๆ 
มองแบบจิกไม่ปล่อย  ไม่แปลกใจ ทำไมคนหลงวี่กันจัด  (กูยังหลงเลยเหอะ)
พอมาอยู่ข้างหน้านี่  โบกมือบ๊ายบายไม่หยุด  กูอยากบ้า..
ตอนนั้น...ดั๊บก็ดั๊บเหอะ กระเด็นเหมือนกันว่ะ
(คือ ถ้าเกิด แบทออกมาก่อน คาดว่า คงมาปิดท้ายที่บ้าดั๊บ
แต่นี่ดั๊บดันออกก่อนแบท  กูเจอแบทสุดท้าย  กูเลยหลงแบทยาว)

พอเห็นรถแบทออก โทรบอกนัทกะฟิล์ม ไปดักรอโรงแรมได้เลย
ปกติใช้เวลาสองชม.นะ  จากที่แสดงถึงโรงแรม (เราเลยเดินอ้อยอิ่งอ่ะ)
(เราเลยคลาดจากแบท  แค่ห้านาที โฮๆ)
งานนี้ ไอ้บีเลยได้เจอก่อนคนเดียว เจออยู่หน้าลิฟท์  แทฮวากะวี่
หลังจากนั้น ..เงียบ..หาย ไม่มีไรเกิดขึ้น จนนึกว่า มันแอบออกด้านหลังโรงแรมกันอีกเหมือนเมื่อวาน
กะลังจะเดินจากไป แต่ว่าดันเห็นสต๊าฟกู๊ดเว้ย  (เพราะเมื่อเช้าสามคนนี้บินมาลงฮาเนดะ จำหน้าได้อ่ะ)
เลยกะรอรถสต๊าฟ เผื่อจะพาเราไปเจอน้องๆ ....   
อากาเนะจัดการ เรียกแท๊กซี่ตาม ชั้นสแตนบายหน้าโรงแรม
ตอนนั้นแฟนแบทไม่อยู่กันละ เต็มไปด้วยแฟนชินวาอ่ะ
ไอ้พวกเรย์บีนัทฟิล์ม ก็หายไปไหนกันก็ไม่รู้  (อยู่ด้านหน้าโรงแรม แบบออกไปรอข้างนอกเลย)
ชั้นก็ยืนส่องรถอยู่คนเดียว..ซักพัก  ..มีคนตัวสูงๆเดินมาเป็นกลุ่ม
ไอ้เชี่ย  นั่นมันแบท  หกคนครบ พร้อมหน้าพร้อมตา
คิฮยอน ...  แล้วอีกสี่คนเรียงไงไม่รู้ รู้แค่ปิดท้ายที่วี่
คือกูก็แรงอยู่ อีป้าพวกนั้นก็ยืนสงบเสงี่ยม ไม่เรียกอะไร
(เพราะมันคงไม่รู้จักชื่อกันหรอก  ยืนถ่ายรูปกันไปงั้นแหละ)
มีกูเนี่ยแหละโจ๊ก ยืนหน้าประตูรถเล้ย  วี่เดินมา ตะโกนเรียกวี่ก่อน
เหมือนฮีจะจำได้  พอเรียกปุ๊ป หันมา แล้วส่งเสียงตอบรับ กูเลยตามฟอร์ม
แทกุกเพนๆๆ    แค่นั้นแหละ  แม่งหันมายิ้มแล้วหัวเราะ โบกมือให้  ......
กูต้องตาย  ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
พอรถแบทออก ชั้นวิ่งลงไปด้านล่างหาไอ้พวกนั้น..
สรุป รถแบทติดไฟแดง  ไอ้พวกนั้นก็ยืนขนาบรถน้องอยู่
ชั้นเดินไปยังทันเลย ติดไฟแดงนานเลย
โคดโจ๊ก พวกเรายืนอยู่ตรงนั้นกันห้าคน แล้วยืนเล่นๆเรียกๆน้องในรถ
วี่แม่งก็เล่นใหญ่ กูจะบ้าตาย  ไอ้พวกนี้พูดแบบว่า ไทยแลนด์ๆไรซักอย่าง
คริสมีแปลให้คนในรถฟัง (เห็นปาก)  ไทยแลนด์ๆ แทกุก  ฮ่าๆๆๆ
แล้วก็เล่นกันแบบเฮฮาปาร์ตี้  โคดโจ๊กอ่ะ เล่นกันตอนติดไฟแดงเนี่ยแหละ
วี่นี่อย่างฮา เล่นไม่เลิก  ไอ้ห่า..กูชอบบบบ
เราก็เดินกันต่อไป อากาเนะตามเกาะติดสุดท้าย ตามคาด ไปกินอาหารเกาหลี แถวนั้นแหละ
เข้าไปกินกันที่ร้านนุรุนจิ    ตอนเราไป คือแบทน่ะเข้าไปแล้วเราก็ไปยืนๆส่องๆข้างหน้า
สรุป..จอนจินเดินมา เชี่ย ตกใจ  เดินแบบตัดหน้า แล้วเค้าหน้าแหกเว้ย เดินเข้าผิดทาง โคดโจ๊กเลยอ่ะ
น่ารักดี  เปล่งปลั่งออร่ากระจาย  (ลืมบอก ว่าที่แบทออกช้า สงสัยลีโอไปเต้นเปิดให้จอนจินด้วยหรือเปล่าวะ)
พอไปกันหมด  แฟนๆทั้งหลายก็ยืนออๆกันหน้าร้าน รอเค้ากินกันเสร็จ  แต่พวกกูไม่
.. เพื่อนคนญี่ปุ่น  เดินๆหามุม..จนเจออ่ะ ตอนแรกนี่เห็นหัวซึงแจก่อน ซึ่งก็ไม่แน่ใจเท่าไหร่
แต่พอหันข้าง เห็นหน้าผากเท่านั้น ไอ้เชี่ย ใช่เลยนะนั่นนน พวกเราเลยยืนคากันตรงนั้นแหละ
เห็นหมด ตลกดี  ครบเลยจริงๆ (ยกเว้น วี่กะแทสว่ะ เพราะแม่งเสือกนั่งตรงหน้าต่างพอดี กูอดเห็น)
ก็เดินหามุมกันเรื่อยๆ จนเจอมุมดีๆ  ไปนั่งบนตึกข้างๆแล้วส่องเข้าไป  คิฮยอนนี่เต็มตาเต็มตีน
แล้วเค้าก็เห็นเว้ย ว่าพวกเรานั่งจ้องเค้าอยู่  เค้าก็โบกมือให้เว้ย โคดโจ๊ก  แล้วเค้าก็ไปเรียกวี่
บอกวี่อีก  น่ารัก  หลังจากรู้ว่าพวกเราอยู่ เก๊กใหญ่  ดื่มน้ำอยู่นั่นแหละ  ดื่มทั้งๆที่ไม่มีน้ำ
แต่ก็ตลกดีนะ น่ารัก  เหมือนเด็กๆ  ทำไรโจ๊กๆให้เราหัวเราะ  ฮ่าๆๆ

ส่วนลีโอเนี่ย อย่างฮา  แม่งเสือกหันมาเห็นตอนที่ไอ้เรย์ถ่ายรูป แค่นั้นแหละมึงเอ๊ย
หัวมันหายไปเลย แล้วกลายเป็นสต๊าฟมานั่งแทนที่มันซะ  โคดตลก  ฮ่าๆๆ
(ไว้จะเอาภาพลง มีแต่คิฮยอน)  คือ  พวกแบทเทิ้ลให้ถ่ายรูป  คงลงรูปได้ไม่มีปัญหา(ใช่ไหม  ฮี่ๆ)
นั่งมองน้องๆทั้งหลายแดกอาหารกันไป ตั้งแต่สี่ทุ่มครึ่งยันเที่ยงคืน ..
(ระหว่างนั้น มีมินวูเดินเข้าร้านมาอีกคน  วันนี้กูเจอดารากี่คนแล้ววะเนี่ย)
มีเดินกันไปเข้าห้องน้ำแว้บนึง แล้วกลับมากินต่อ สรุปว่า เที่ยงคืนออก ชั้นเห็นวี่เดินถือกระเป๋า
เลยมั่นใจว่าคงกลับละ  เลยเดินไปดักหน้าร้าน  สำรวจพื้นที่ไรนิดหน่อย
สรุปว่า..กูสำรวจไปสำรวจมา  ไปยืนด้านหน้าประตูทางที่เค้าจะออกเลย  เปิดมานี่เจอหน้ากูก่อน 
(โจ๊กตลอดอ่ะ)  อยากบอกว่ารยูหล่อมาก เค้าผมยาวขึ้นแล้วเว้ย แล้วแบบ (กูบรรยายไม่ถูก มันดูดีมากถึงมากที่สุดอ่ะ)
คริสก็โผล่หน้าออกมาเล่น วี่ก็ด้วย  แฟนญี่ปุ่นที่ยืนอยู่ด้วย เหมือนว่ามีอยู่อีกสามคนได้
นอกนั้นก็พวกกู พวกนั้นก็ยืนห่างๆไป  มีพวกเรา ยืนประชิดมาก น้องเดินออกมากันหมดหกคน  ยืนหน้าร้าน
ไอ้นัทนี่วิ่งเอาของไปให้ก่อนเลย เข้าทางผจก.  เดินเข้าหา  แบทเทิ้ลไทยแลนด์ดอทคอม ..แค่นั้นแหละ
แม่งปล่อยให้เข้าไปหาน้องเลย  ยังกะออลแอเรีย  ฮ่าๆๆ  ส่วนฟิล์มนี่ ..อย่างแรง 
ตอนไอ้นัทไปหาผจก. มันมุดๆ แล้วไปยืนหน้าคิฮยอนเฉ้ย  เอาของให้ตรงนั้นกันเลย จับมือกันเลยทีเดียว ฮ่าๆๆ
ชั้นยืนมองวี่อยู่  กูว่ามันจำกูได้แล้วล่ะวะ      โจ๊กอยู่หลายงาน ฮ่าๆ
จน ตอนที่เค้าต้องเดินผ่านหน้าเรา ..ชั้น..เรียกชื่อวี่..ฮีหันมา..(แค่เรียกเฉยๆแหละ อยากเรียก)
อยู่ๆ  หันมาแล้วแบบ ยื่นมือมาจับกู  อ่าว ห่ากิน  กูงงมาก จะเอาไงกะชีวิตดีวะวี่
วี่ยื่นมือขวา แล้วมาจับมือซ้ายกู  กูก็งง ขวาต้องจับกะขวาสิวะ  ยืนงงกะการจับมือกันอยู่สองคน
มันก็ขำกูก็ขำ  โจ๊กกันสองคน อย่างฮา  ไม่ไหวละ      เชี่ยมาก โจ๊กๆเนี่ยกูชอบ  ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แล้วน้องก็ขึ้นรถกันไป วี่ขึ้นคนสุดท้ายตามเคย.. ขณะนั้น..เที่ยงคืนนิดๆ  พวกเราต้องกลับบ้านแล้ว ไม่งั้นรถไฟหมด
ไม่มีเงินนั่งแท๊กซี่กันอีก  ไม่อยากจนกันไปกว่านี้    ไว้..พรุ่งนี้ค่อยเอาแรงๆกันใหม่  ตลกดีว่ะ
ปล. ขอบคุณนาเดีย สำหรับข้อมูลต่างๆในเกาหลี  กะแบทนี่เราป่วงมาก
เพราะเราพึ่งชอบได้ไม่นาน  ข้อมูลยังไม่แน่นพอ  ฮ่าๆๆ แต้งกิ้ว


24jun07 11:06am
กูตายตาหลับจริงๆเลยอ่ะ หลับไม่ตื่นเลย ไม่ไหว รู้สึกว่าถ้าไม่นอนกูต้องตายแน่ๆ
เลยให้สามคนนั้นไปส่ง... น้องกลับเกาหลีแล้วอ่ะ (เครื่องออกประมาณบ่ายโมงนิดๆ)
งานนี้ส่งแค่โรงแรม  ไปสนามบินคงไม่ไหว น่าจะแว้บๆเหมือนกัน เสียดายเงิน เหอะๆๆ
กู...นอน...อย่างเดียว เหอะๆๆๆ สภาพกูไม่เอื้ออำนวยอย่างแรง  ใกล้ตายแล้วโว้ย 
กูเหนื่อยมากกกกก 

วันนี้เริ่มต้นได้ไม่ค่อยสวยเท่าไหร่นะ ...เริ่มจาก จริงๆต้องตื่นกันเจ็ดโมง
สรุปว่า..เวลาเสือกชนกะไอ้โย ...คนที่ต้องปลุกพวกเรา(ฟิล์ม)
มันเลยหลับต่อ เพราะเห็นโยเข้าห้องน้ำอยู่..ทีนี้เสือกหลับเพลิน  
มันตื่นมาก็เกือบแปดโมง แล้วก็ล่กกันสุดชีวิต   เพราะต้องออกก่อนแปดครึ่ง
กว่าจะเดินไปถึงเอกิ (เก้าโมงนิดๆได้)   แล้วคือ ถ้าได้นั่งรถไฟตามปกติ
มันจะไม่พลาด มันจะตามเวลาพอดี   (เพราะคาดว่าเครื่องต้องลงสิบเอ็ดโมงยี่สิบ)
สรุปว่า เกิดอาเพท รถไฟทั่วโตเกียวเสือกไม่วิ่ง งานนี้พวกกูเหนื่อย
คือเหนื่อยตั้งแต่ขึ้นรถไฟ วันนี้วันศุกร์ แล้วรถไฟไม่วิ่ง
พอได้ขึ้นรถที   ห่ากิน   คนแน่นเป็นปลากระป๋องยืนกันแบบไม่ได้ขยับ
ของที่จะให้แบทคือแบบ อย่างเละ   ฮ่าๆๆๆๆ
สุดท้าย จากจะไปอย่างประหยัด   แบบคนจนๆ   ห่ากิน ถ้าไปแบบจนๆ
งานนี้คือไม่ได้เจอแบท   เลยต้องกัดฟันนั่งสกายไลเนอร์กันเว้ย..
แบท บินออกจากอินชอนตอน เก้าโมงสิบห้า   จะมาถึงนาริตะ ประมาณสิบเอ็ดโมงยี่สิบ
พวกเราไปถึงสนามบินกันสิบเอ็ดโมงสิบได้ แต่พอดี เครื่องแบทมันดีเลย์
เปลี่ยนเป็นลงสิบเอ็ดโมงสี่สิบ... ยืนรอกันแบบ   กูเหนื่อย  
แฟนๆที่สนามบินก็แบบ แอบเหนื่อยหน่อย ป้าๆทั้งนั้น เห็นแล้วแบบ
โอ้...มีดาราพระเอกบินมาพร้อมน้องกูแน่(แต่อารมณ์นั้นยังไม่แน่ใจด้วยเหอะว่าแบทบินหรือเปล่า)
เพราะ.....มันเงียบมาก กูไม่เห็นแฟนแบทซักตัวเล้ย มีแต่พวกกูจริงๆอ่ะ
(ตอนหลังเห็นถือป้ายแบทอีกสองคน เลยแอบมีกำลังใจว่ากูไม่พลาด เหอะๆ จริงๆเดากันนะเนี่ย)

เวลาผ่านไป..(ซึ่งนานพอควร)   เที่ยงนิดๆได้   คนแรกเริ่มเสด็จออกมา
ห่ากิน กูไม่รู้จักใครซักคนเลยเหอะ   หนังเกาหลีกูไม่เคยดู
รู้แต่คนแรก...เป็นพระเอกแดจังกึม   หล่อ.....
คนที่สอง......ชั้นก็ไม่รู็จักชื่อ....
คนที่สาม........ชั้นก็ไม่รู้จักชื่อ ... (ไว้ว่างๆกูจะอัพไฟล์ให้ดู ไม่รู้จักชื่อเลยซักคนจริงๆ)
นักร้องที่ไม่ดัง..ก็เหมือนมาด้วย แต่ก็อย่างว่า ไม่ดังชั้นก็ไม่รู้จักอยู่ดี
(วันนี้วันเดียวกูเจอดาราเกินสิบ กูจะบ้าาาา)

ดาราไปหมด   แต่พวกอีป้ายังรออยู่   ชั้นเริ่มผวา  
(เพราะถ้าดาราที่เราชอบไปแล้ว มันก็ควรแตกกันได้ละ แต่นี่เสือกตั้งกล้องกันอยู่
คือแบบ ห่า อย่าบอกนะอีป้าชอบแบทเทิ้ลกันด้วยเนี่ย...........)
ระหว่างรอ....แบทเทิ้ล   ทางประตูทางออกด้านซ้าย
มีสิ่งมีชีวิตที่มีออร่ารังสีความหล่อเปล่งออกมาอีกคน
ก็ยืนมองอยู่ หล่อดี   .ใครวะ   ซักพักอีเรย์ตะโกน...
เฮ้ย   เฮซอง .....คือแบบอย่างโจ๊กอ่ะ   ฮีเดินออกมา แล้วเดินทางปกติ
ออกไปนอกประตูเลยเว้ย   คือไม่มีใครรู้ซักคน มีอีเรย์วิ่ง
พวกกูวิ่งต่อ   (ถ่ายทำรายการตามไปดูกันอยู่)
อยากบอกว่า อีป้าๆที่ตั้งแถวรอกันอยู่ แฟนเฮซองกันทั้งนั้นเลยว่ะ
มันแบบ เริ่มวิ่งกรูกันไป รวมทั้งสต๊าฟของงานด้วย
คือโจ๊กกกกกกกกกกกกก   เฮซองหน้าแหก ..
เค้าต้องเดินผ่านตรงที่ทำข่าวแล้วไปพร้อมกะคนอื่น
ฮีต้องเดินกลับมาทางเดิม ผ่านหน้าเราใหม่ แล้วเดินจากไป   ฮ่าๆๆ

จบ...คราวนี้จบของจริง.......นักข่าวสลาย.........แฟนๆสลาย แยกย้ายกันกลับ
ห่ากิน เหลือแต่พวกกู   เริ่มเหงื่อตก...คือ..แบท.......แบทกูไปไหน..
ดังจัดหรือเปล่า แอบหนีออกทางพิเศษเหรอวะ...หรือมันนั่งไปลงฮาเนดะ
หรือว่า..มันนั่งเที่ยวบินอื่น   พวกกูอย่างเครียด   เหอะๆๆๆ
ยืนล่กๆกันซักพัก   ผจก.แบทเทิ้ลโผล่ออกมายืนดู   ฮี่ๆๆ ใจชื้นละๆ
คือ ผจก.โผล่ พวกกูปฏิบัติการทันที ยืนเกาะอยู่ด้านหน้า
ป้ายชื่อน้องๆทั้งหลาย ยืนเรียงเป็นแถว จนอีผจก.แม่งหัวเราะ
แล้วฮีก็เดินกลับเข้าไป ...ยืนรอซักพัก..อืม...
มาละ มาแบบไม่ได้ตั้งตัว   รยูนี่ออกมาก่อนเลย   ออร่าแรงมาก
คือ ชั้นก็ไม่รู้ว่าตอนอยู่ไทยเป็นไง  
แต่อีเจ๊แบทเทิ้ลสามตัวพวกนี้ มันบอกว่า ไปไทยอย่างเหียก
มาญี่ปุ่นนี่ออร่าแรงจัดเปล่งปลั่งเป็นประกาย   หล่อนรกเลยทีเดียว
อีพวกนี้ด่าวี่กู บอกว่าตอนไปไทย   แบบว่าฮีดูบ้านนอก
แต่ตอนมาญี่ปุ่นนี่ไม่ไหวละนะ   ไฮโซไฮซ้อ   ฮีเป็นหนุ่มโซลแล้วนะ   ดูไม่เสร่อ   ฮ่าๆๆ
น้องๆแบทอารมณ์ดีกันหมด   รู้แค่... ตอนนั้นพวกกูยืนเด่นเป็นสง่า
คือเด่นสุดในสนามบินตอนนั้น   (แฟนแบทคนอื่น   ต้องรู้จักพวกกูหมด
มีคนมาชวนคุยตอนหลัง   อยากรู้จักพวกกูจัด   เหอะๆๆ)
ป้ายแบท มีแต่พวกเรา...คือ น้องเดินออกมานี่   หันมามองป้าย หันมาขำๆ
วี่นี่ฮีมองตั้งแต่พึ่งเดินออกมา   มองแล้วนินทากูอีก   หันไปเม้าท์แตกกะแทส
(กูถ่ายไฟล์วีดีโอไว้เป็นหลักฐาน เด๋วอัพให้ดู แต่มันสั้นมาก)

(ช็อทนี้กูโดนแทสวี่นินทา T-T ถ้าดูเป็นไฟล์วีดีโอจะเห็นเต็มตา มองเสร็จหันไปคุยหัวเราะกันเนี่ย)

คือถ่ายไรไม่ค่อยได้หรอกนะเริ่มรู้สึกว่าจะชอบแบทจริงๆจังๆซะแล้วน่ะสิ
สติเลยแตก   อยู่ใกล้ๆไม่สามารถถ่ายได้   คือกูขอเล่น
เพราะพวกนี้มันก็รีแอคชั่นแรงพอตัวอยู่   (งานนี้ได้กันเต็มๆ   เค้าจำอีพวกนั้นได้อ่ะ)
น้องเหมือนจะเดินออกมากัน แต่ว่า...สต๊าฟกัน เพราะคนมันวิ่งกรูมา
ซึ่งคนที่กรูๆมาดูน้องกูเนี่ย......... มันเป็นอีป้าทั้งหลายที่ไม่รู้จักแม้กระทั่งแบทเทิ้ล
ดูกันแบบไม่รู้ว่าใคร   แต่ออๆมุงดูกันงั้นแหละ   ดังนั้น.......
แรงสุดก็ยังเป็นพวกกูอยู่ดี   มันโจ๊กอ่ะ   คือชั้นไปยืนตรงมุมนักข่าวเลย
แล้วถ่ายเข้าไปตรงที่เค้าหลบกันอยู่   ถือป้ายฮวิชันไว้บนหัว
วี่หันมามอง   แล้วหันมาแบบโบกๆมือ   เหอะๆๆๆ   รยูก็โผล่มามองด้วยอีกคน
เพราะพวกกูก็ยืนถือป้ายกันตรงนั้นเป็นแถบเลยทีเดียว
ซักพักตอนจะเดินออก   ตั้งแต่เริ่มก้าวเท้าออกมา
ชั้นสาบานได้ ว่าไม่มีคนเรียกแบทเลย มีแต่พวกกู   แล้วกูวิ่งไปอยู่ข้างหน้ามา
โหยหวนมาก   ฮวิชันๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
คือทั้งสนามบิน ต้องได้ยิน ..กูแรงเลยทีเดียว   คือเก็บกะวี่ได้ทุกช็อท
พอเดินเลยไปหน่อย   กูวิ่งตาม แล้วปากกูตะโกนฮวิชันตลอดทาง
คือ..กูก้ไม่รู้ตัวหรอก โจ๊กๆไปงั้นแหละไปหาที่ตั้งหลัก
หารู้ไหม ตอนกูตะโกนไป   อีพวกเรย์นัทฟิล์ม   มันบอกว่า..
อีพี่ยุ้ย มึงตะโกนแล้วไม่ดูผลงานตัวเอง   วี่มองตามตลอดอารมณ์ว่า..
เรียกกู แต่ตัววิ่งไปแล้ว   ไม่มองมันเลย   (มันต้องมองกู)
อารมณ์ เหมือนกูวิ่งตามรยูและลีโอ (มันเดินไปกันก่อนอ่ะสองคนนั้น)
(อารมณ์กูจำชื่อคนที่ชอบผิด   ฮ่าๆๆๆ)   วิ่งนำวี่ไป แล้วเรียกตลอดทาง
เสียงกูนี่แอบแรง (ซึ่งไม่รู้ตัวหรอก)   ชั้นเลยพึ่งรู้ว่ากูก็โจ๊ก
กูรู้แต่   กูหันไปมองวี่   กูก็เห็นมันมองกูแล้วหัวเราะ  
(กูเป็นตัวตลกของทุกวงจริงๆ   กะดาราเกาหลี   คือ..กูไม่สวย   มันไม่สนแน่
แต่กูโจ๊กได้   มันสนว่ะ ฮ่าๆๆ เรียกเสียงหัวเราะได้ แถมแม่งจำกูขึ้นใจอีก   เหอะๆ)

จบในสนามบิน เตรียมออกไปต่อกันที่โรงแรม..
คือแท็กซ๊่ไปคันเดียวพอ เพราะจนๆกันอยู่ แท๊กซี่หมดไปสองหมื่น
แล้วชั้น นัท ฟิล์ม นั่งรถไฟกลับกัน   แล้วไปเจอกันที่โรงแรม
(เรื่องปาร์ก...ผ่านไปละกันเนอะ   ฮ่าๆ มันโจ๊ก)
คือยืนรอที่หน้าโรงแรมกันซักพัก มีแฟนแบทเทิ้ลเดินมาทัก
ถามว่า คนไทยใช่ไหม ตะกี้อยู่ที่สนามบินใช่ไหม
เค้าเห็น   ถือป้ายกัน จำได้ เลยมาชวนคุย..อยากรู้จัก.. เหอะๆๆๆ
คือ   เดินเข้าโรงแรมไปคือ ทุกคนรู้ว่าพวกกูแฟนแบทเลย  
ที่สนามบิน เสร่อกันมาก   ฮ่าๆๆๆ
ระหว่างนั้น คิดแผนได้...แต่กูไม่ทำ   ให้เรย์กะนัทไป
กูกะฟิล์มนั่งเฝ้า..เลยซวยกันสองคน   สาบานได้ว่า............
มีแค่พวกเราเท่านั้นที่ได้   แล้วคนนอกไม่มีทางรู้เรื่องนี้ด้วย ฮ่าๆๆๆ
ไอ้การขึ้นลิฟท์พร้อมน้องๆทั้งหลาย   เบียดกันเข้าไป อีห่า (ทำไมกูต้องนั่งเฝ้าอยู่ข้างล่างด้วย กรี๊ดด)
แก๊งค์พวกเราทั้งหกคน   (คือบีกลับไปก่อนเพราะต้องทำงาน)
อากาเนะ มายะ   เรย์ นัท   ขึ้นลิฟท์พร้อมน้องๆ   คือ...
ผจก.เห็นแล้วยิ้ม ...แทสนี่เห็นแล้วขำ   จำกันขึ้นสมองทุกคนเลยเหอะ
คือ..ถ้าเป็นดั๊บกูนึกสภาพออก ว่าถ้าอีหมูป่าเห็นพวกกู มันปิดลิฟท์หนี แถมด่าก่อนปิดลิฟ่ท์แน่
แต่..ของแบท.........   ยืนยิ้มยืนขำ แถมกดลิฟท์รอให้ขึ้นลิฟท์ด้วยกันอีกแน่ะ   ฮ่าๆๆๆ
แล้วพวกมันก็ประชิดกันไป ..จากชั้นสามสิบแปด ลงมาชั้นหนึ่ง
(ระยะเวลายาวนาน กูอิจฉา ทุกคน..สำนึกบุญคุณกูกันด้วยนะ ฮือๆๆ
ชั้นตามเช็คข่าวให้ทุกคนได้ใกล้ แต่กูเสือกไม่ได้ใกล้คนเดียว กรี๊ดๆๆ)
จบข่าว แล้วน้องก็หนีออกไปทางด้านหลัง   ออกไปซ้อม ...
ซึ่งไม่มีใครรู้ซักคน (ยกเว้นพวกเรา)   แต่พวกเราสี่คนไม่ได้ไป
เราให้อากาเนะกะมายะไปตามแล้วค่อยส่งข่าว คือ...
มันไกลมากนะ ที่แสดงอ่ะ   จากโรงแรมไปสองชม.เลยอ่ะ   คือกูเหนื่อย
แต่....ถ้าไป..ก็ไม่ได้เจอแบทนะ แต่ว่าได้เจอดั๊บว่ะ โคดโจ๊ก
คือรถอากาเนะ ขับตามแบทไป  
แบทเข้าที่แสดงก่อน ตามด้วยรถอากาเนะ ต่อด้วย รถดั๊บ
งานนี้ถูกขนาบด้วยดารา   แล้วไม่มีใครอยู่ที่ซ้อมไง
แม่ง..ชีลัลลากันกะศิลปินสนุกสนาน โทรมารายงานสด
กูล่ะหน่าย ขอกระเป๋าโดราเอม่อนด่วน กูอยากไปอยู่ตรงนั้นทันทีน่ะ..
คือเห็นดั๊บทุกคนแบบประชิด....  
(เวลาตอนเข้าซ้อม ประมาณสองทุ่ม   แล้วซ้อมเสร็จสี่ทุ่มนิดๆ)
ตอนนี้น้องๆกะลังกลับกันอยู่ (อยู่บนรถแน่นอน ตอนกูอัพเนี่ย)
แต่พวกกู พรุ่งนี้คิวรัดตัวน่ะค่ะ   รีบกลับบ้านนอน ไม่งั้น ตาค้าง
หรือไม่ก็สลบตายกันแถวนั้นแหละ   จำเป็นต้องนอนจริงๆ
แค่วันนี้กูก็เหนื่อยมากละ  
(แต่ก็คุ้ม   เพราะโจ๊กดี   เวลาตามดารามันหนุกจริงๆว่ะ ยิ่งมีเพื่อนยิ่งมันส์ ฮ่าๆ)
(อีสามเจ๊แบท บอกว่า..สนุก และโจ๊กกว่าที่ไทยเยอะเลยว่ะ   ฮ่าๆๆ)

ps.ชั้นปากดี ก่อนแบทออกมา ยังแบบ หรือชั้นจะชอบแทสดี
หรือลีโอดี..สรุป พอเดินมาปุ๊ป  กูไม่เห็นเหี้ยไรเลย นอกจากวี่...
จำคนอื่นไม่ได้เลยเหอะ  ในหัวกูมีแต่วี่  ฮ่าๆๆๆๆ 
ดังนั้น เพื่อนกูทุกคน วางใจได้  กูไม่แย่งเพื่อนหรอก 
เลิกด่ากู เลิกกันกูจากเด็กตัวเองได้แล้ว  ชิ

พรุ่งนี้ เตรียมออกรบกะดงบัง   อีสามเจ๊แบท ..มันไม่เคยเจอดงบังตัวเป็นๆ
พรุ่งนี้ต้องให้มันเจอกันซักหน่อย เผื่อมันจะหลงเทพทั้งห้าเป็นเพื่อนกู  
ล้างสมองกูมากันเยอะ พรุ่งนี้ตากูล้างสมองบ้างล่ะนะ   ฮิๆ)
ดงบังจบ เดินสายต่อ   รับคิฮยอน   กูว่ากะคิฮยอนก็คงโจ๊กล่ะนะ
แฟนคงน้อยอยู่ เพราะทุกคนคงไปอยู่แถวโรงแรม แต่พวกกูขอสแตนบายเพื่อคิฮยอน
ขอทำไรเพื่อไอ้ฟิล์มมันหน่อย   ชั้นว่าคิฮยอนคงโจ๊กๆแน่   อิๆๆ

ปล. เรื่องเสร่อของเราสามคน ..ยุ้ย นัท ฟิล์ม ลืมมันไปซะ
หวังว่าคงไม่มีใครไปขุดคุ้ยอะไรมานะ กูด่าจริงๆด้วย เรื่องที่กูอยากลืมที่สุดในตอนนี้

เตรียมนอนละ ไม่งั้น แจจงแจจุง..กูคงไม่ได้เจอแน่ๆอ่ะ เหอๆๆ


กูว่างานนี้ พวกกูโจ๊กยันจบงานแน่ๆเลย   ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เหนื่อยโว้ย   กูลางาน มาตามดารานี่เหนื่อยกว่าทำงานอีก   เฮ้อ

ขณะนี้เวลา ตีสี่กว่าๆ...
ได้ข่าวว่าตอนเช้าต้องรีบตื่นไปตามแบทเทิ้ล......เหอะๆๆๆๆ

งานนี้ได้ทำชื่อเสีย ให้บีทีไทยแลนด์แน่ พูดซะดิบดี..
จะไปรับน้องๆแบทเทิ้ล ทั้งห้าคน  (คิฮยอนยังไม่มา ฟิล์มซวยไป ฮ่าๆๆ)
มากันแค่ห้าคนก่อน  คือ  ต้องตื่นเจ็ดโมงนะเนี่ย  ......
นั่งดูดงบังกัน ขอโทษนะโมะ  กูล้างสมองแฟนแบทเทิ้ล ด้วยดงบังชินกิละ
กูมิได้ตั้งใจจริงๆ  (มันโดนล้างสมองมากันสองคืนละเนี่ย  ได้ยินแว่วๆ
ว่าอยากตามดงบังบ้าง ฮ่าๆๆๆๆ)

แค่คิดก็เหนื่อย ดันบินกันจากอินชอน กูจะบ้าาาาา
บินจากคิมโปได้ไหม (ขอร้องเหอะ  )
(คิฮยอนบอกว่า รับคำร้องขอ  ตามสั่ง  เหอะๆๆๆ วันเสาร์ฟิล์มสบายไป)
วันพรุ่งนี้ ฟิล์มมีหน้าที่ถ่ายรูปไปนะคะ  เพราะที่รักมันไม่อยู่
พวกเรานี่ ..แยกกันเป็นจุดๆ
กูไปวี่  เรย์ไปลีโอ นัทไปรยู  ไอ้บีมันเลือกคริส..
แทฮวา............(ไม่มีใครเอา)  แทฮวาคงงงอ่ะ
กูออกจะหล่อ  กูออกจะดังที่สุดในวง ทำไมไม่มีใครมาหากูบ้างวะ ฮ่าๆๆ
(ปล.อากาเนะก็ไปลีโอนะ  ลีโอคงดีใจ  มีแฟนมันมากสุดเลยเว้ย)

ทำเป็นพูดไป ถ้าไม่ตื่นทุกอย่างก็จบ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


นอนดีกว่า กูปวดหัวกะค่าแท๊กซี่ จากสนามบินตามกลับโรงแรมจริงๆเลยว่ะ...
สามหมื่นเยน ..อีห่าา    แค่ค่าแท๊กซี่ตามกลับตัวเมือง ต้องเสียเงินหนึ่งหมื่นบาท
คุ้มไหมวะเนี่ย  เฮ้อ

ไปล่ะ  พรุ่งนี้ตามเสร็จ..อาจจะได้มาเล่าต่อ ฮี่ๆๆ
(หรืออาจจะหายหัวไปเลย เพราะไปนอนโรงแรมเดียวกะบีที  เหอะๆๆ
แต่ได้ข่าวว่าไม่มีตังค์นะ  )

 

สองวัน อันแสนทรมาน  (เพราะชั้นนอนไม่พอรวมทั้งเป็นหวัด ไอไม่หยุดเลยเหอะ)
คอนเสิร์ตที่บุโดคังสนุกมาก  คือไม่อยากบอกเลยว่าที่โคดห่วย บนยอดดอย (แต่ก็ไปดูงั้นแหละ)
สนุก เพราะเราฟังรู้เรื่องไง    มุขเสี่ยวๆนี่แรงดี  เรียกเสียงหัวเราะได้  ฮ่าๆๆ

คอนที่บุโดคัง  มีไรเพิ่มมานิดๆหน่อยๆ 
มีร้องเพลงอะแคปเปล่าเพิ่มเพลงนึง (what ever they say)
แล้วตอนเข้าเพลงdead end  ก็มีชุดใหม่เพิ่ม (ชุดคลุมดำ)
แล้วตอนปิดท้าย ก็ร้องเพลง พราว เพิ่มมาอีกเพลง
ปิดท้ายด้วยน้ำตา  (ของมิกกี้ในวันแรก  และของมิกกี้และเซียในรอบสุดท้าย)

คอนวันแรก (คือเมื่อวันจันทร์)  เซียแอบร้องผิด 
ผิดแล้วผิดเนียนด้วยนะ  ฮ่าๆๆ  ไม่ดิ  เค้าเรียกว่าลืมเนื้อ    แจจุงร้องเสร็จ
ต้องเป็นเซีย ..แต่แบบว่า ชิ้ง.. (จนเรานึกว่า เค้าตั้งใจเปลี่ยนจังหวะใหม่)
สรุป..ลืมจริงๆ  มิกกี้นี่ยืนขำเลย เหอะๆๆ

ขอเล่ามุขเสร่อ โอยะจิแก๊กหนอ่ย กันตัวเองลืม ชั้นชอบน่ะ เหอๆๆ
มุขคิมิ  มันก็ยังใช้จนทุกวันนี้ แต่ที่บุโดคัง  ทุกคนพร้อมใจกันทำท่านี้เลยเหอะ
น่ารักมาก  เซียยืนข้างหน้า อีกสี่คนอยู่ข้างหลังแล้วทำท่าเดียวกัน อิอิ
แล้วตอนบอกเซียเป็นเซ็กซี่ทันโตอีก....คือแบบ.. เซียโดนลวนลาม
ทางสายตา จากสามคน (มิกกี้ แจจุง ยูโน)  ไม่ใช่แค่นั้น
ยูโนเดินไปจับตูดเซียด้วยเหอะ มิกกี้ไปจับแถวพุง  ตลกดี

แล้วมุขใหม่ที่พึ่งคิดค้นได้ ..  ..อิโนชิชิ  ...
เพลงไรซิ่งซัน ..........  จริงๆต้องร้องว่า
คิมิวะ ไทโย..............  อินโนเซ้น
เซ๊ยเปลี่ยนเนื้อ เป็น คิมิวะไทโย.........อิโนชิชิ.
แล้วตอนร้องว่าอิโนชิชิ  ..ก็ทำท่าเป็นหมูป่าแทน เหอะๆๆ
ได้ข่าวว่ามีผู้ร่วมเล่นมุขนี้ด้วยอีกสองคนคือมิกกี้และแจจุง  (เต้นอยู่หลังเซ๊ย แล้วทำท่าอิโนชิชิด้วยกัน)
พอเล่นมุขนี่เสร็จ ยูโนเอาต่อด้วยอีกคน ...
คุสึวะทัตเตะ...... (แล้วก็ทำท่าแบบให้รองเท้าตั้งขึ้นมา....  คุสึ รองเท้า ทัตเตะ ยืน,ตั้ง) 
ตรงตัวดี 
สองมุขข้างบน เล่นเมื่อวานกะวันนี้  สองวันเลย
แต่ของวันนี้ มีเพิ่มมาอีกอัน คือยืนเถียงกันตั้งนาน เซ๊ยกะแจจุง
จะเล่นจริงๆเหรอจะดีเหรอ    (สุดท้ายก็เล่นน่ะแหละ)
คราวนี้เพลง อะสุวะ  เปลี่ยนเนื้ออีก  (งานนี้ต้องเล่นกันสองคน  เซียกะแจจุง ร้องประสานเสียงกัน)
แต่เซียพูดแต่แรกเลยนะ ว่ามุขนี้ อาจจะกระทบกระทั่งมิกกี้ เหอะๆ
จริงๆต้องร้อง ฮารุกะนะ................
เปลี่ยนเป็น  ฮานะเดกะ............ (จมูกใหญ่จมูกบาน ....กระเทือนมิกกี้จริงๆด้วย ฮ่าๆๆ)

แล้วอยากบอกว่า วันนี้มิกกี้น่ารักมากๆ ชั้นว่า..
ชั้นอาจจะชอบมิกกี้แล้วก็ได้นะ เริ่มรู้สึกว่า หลังๆนี่ดวงเหมือนจะเจอแต่มิกกี้ๆๆ
วันนี้ก็แอบหลง  ไม่แอบหรอก ตั้งใจส่องมิกกี้เลยเหอะ  โคดชอบๆๆ
หล่อจริงๆ แล้วโจ๊กด้วย 
(ตอนเพลงสกาย  เต้นๆอยู่ มีแอบเป่ายิ้งฉุบกะยูโนด้วย มิกกี้แพ้  เหอะๆ)

แล้วตอนจะเริ่มร้องเพลงช้า น้องๆบอกให้นั่งลง
แจจุงแม่ง..  สั่งแฟนๆ ให้นั่งลง  แต่ขำเมื่อวาน  อยู่ๆหันไปทางแฟนๆแล้วชี้ (เหมือนเห็นอะไร)
แล้วบอกว่า นั่งลงสิ ...  วันนี้ก็ไม่เลิก  แม่ง กูอยากโดนชี้ ฮ่าๆๆ

 

อ่อ วันนี้มีเซอไพรส์น้องๆ    ตอนร้องเพลงอะสุวะ
เค้าให้แฟนๆทุกคน ปิดเพนไลท์ แล้วใช้เพนไลท์สีขาวที่ทางบริษํทแจกให้
สวยงามอลังการดาวล้านดวง น้องๆก็ประทับใจ  (เราเห็นแล้วก็ยังประทับใจเลยเหอะ)
ข่าวดีประจำวัน โอริกอนวีคลี่  ดงบังได้ที่สองล่ะ

ไม่รู้จะเล่าไร ปวดหัว แต่คอนเสิร์ตสนุกดีนะ 
ชอบ อยากดูอีก  แล้วน้องๆก็พูดเป็นลาง...  ว่าจะเล่นคอนเสิร์ตที่ใหญ่กว่าเดิม
(พอเหอะ แค่นี้ชั้นก็ยอดดอยพอละ อย่าให้ยอดดอยไปกว่านี้เลย )
น้องแม่งพูดไรแต่ละอย่าง  คือ..เป็นสิ่งที่เคกเทแล้วทั้งนั้น  กูปวดหัว
ตอนบอกอยากไปดูบอลโลก..(เป็นไงล่ะ)
อยากเล่นคอนทั่วประเทศญี่ปุ่น (เป็นไงล่ะ)
นี่บอกอยากเล่นที่ใหญ่  กูล่ะกลัวโตเกียวโดมจริงๆ 
(ถ้าเล่นที่นั่น..นรกมีจริง  ขอกล้องส่องทางไกล ขยายสามสิบเท่าด่วน รู้ตัวว่าต้องอยู่บนยอดดอยแน่ๆ)

จำไม่ค่อยได้ละ รู้แต่ว่า วันนี้เพ้อๆถึงแจจุง
พึ่งรู้สึกว่าเค้าก็เป็นคนดีมากๆเลยนะ  ไอ้บีต้องคอยตอกย้ำความหลังของเรา
(เวลาที่แจจุงเค้าดีด้วย)  ...อืม..เค้าดีจริงๆน่ะแหละ  แจจุงคนดี กรี๊ดๆๆ

ไว้นึกไรได้เพิ่มแล้วจะมาเขียนใหม่ สมองตันๆ (แอบหลับในคอนอีก  เราเหนื่อยมากๆ)
(เออ คอนวันนี้ชั้นเข้าไปดูไม่ทันด้วย ... ไปเลทสิบกว่านาทีได้ ไม่ทันเพลงแรก
คือตอนถึงหน้าฮอลล์ได้ยินเสียงมันเล่นละ แต่กูเหนื่อยย เล่นไปเหอะ  ค่อยๆเดินเข้าฮอลล์ละกัน
ช้าเพราะใคร..ต้องโทษเจ้าแม่แบทเทิ้ลสามคน  ทำให้เราดูคอนดงบังไม่ทันเลย
พากลับไปส่งบ้าน  บอกแล้ว บ้านกูอยู่แล้วเหนื่อยยยย ฮ่าๆๆ)

ปล. พุธพฤหัส พักการบ้าดาราสองวัน (กูไม่ไปสนามบินหรอกนะ  เหนื่อย )

ต้องเก็บแรงไว้เพื่อแบทเทิ้ล  ......คือศุกร์นี้กูเหนื่อยแน่
ทำไมกม.ไม่บินมาวันนั้นด้วยเลยล่ะ ..ชั้นจะได้ไปสนามบินทีเดียว ..
กูเหนื่อยย  กะการไปสนามบิน  เฮ้อ
โมะ มันเป็นโอกาสที่ดี ทำไมมึงไม่บินม๊าาาาาาาาาาาาาา  (ไปดักเจอในเกทสิมึง เหอๆๆ)

 

ขอเล่าความเสร่อของตัวเอง... เมื่อวานไอ้โยจักรยานล้ม กระดูกไหล่แตก..
วันนี้กูเลียนแบบมัน..   เสือกหกล้ม จับกบ..แถไปกะพื้น เข่าถลอก มือเลือดออก   กูจะบ้าตายยย
(โง่กว่าไอ้โยอีก   โฮๆๆ)   หน้าบุโดคังเลยด้วยยยยย

ถ้าล้มในหน้านี่ยังพอเข้าใจ นี่กูล้มแบบไร้สาระมาก (บอกแล้วว่าวันนี้กูเบลอมากๆ)
แต่ก็อย่าเลย อย่าล้มในหน้าที่เลย (หมายถึงเวลาตามดารา)
มันโจ๊ก   ถ้าไปล้มหน้าศิลปิน คงขายขี้หน้าน่าดูเลย
(ยกเว้นต่อหน้าคยูจง เพราะฮีจะเข้ามาพยุง ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ)

มาอัพเดทใหม่ แมกกาซีนดงบัง   
คนที่สั่งไว้แล้วน่ะ  ก่อนวันศุกร์วานโอนเงินมาด้วยนะคะ
ถ้าโอนช้า  วันเสาร์ตัดชื่อทิ้ง  แล้วให้คนที่อยากได้แล้วพร้อมจ่ายเงินไปเลยละกัน
ปล.นัดเอาของได้เสาร์หน้า   
สรุปว่า เล่มละ  550บาทนะ  ถ้าให้ส่ง บวกค่าส่งเพิ่มอีก30บาทด้วย

วันนี้ต้องขอยกความดีความชอบให้ห้องสูบบุหรี่(เกี่ยวไหมวะ)

หลังจากร้างรา..กะการตามดงบัง (เพราะกูขี้เกียจชิปหาย)  
ไอ้เช้าๆเนี่ยขอบาย ถ้าดึกๆนี่บ่มีปัญหา (เพราะเราเป็นค้างคาว)
แล้วตารางงานไรก็ตามของดงบัง   ไว้ตามเสร็จก่อนแล้วจะมาเล่า
ไม่บอกไรล่วงหน้าแล้ว เพราะเบื่อพวกขี้ก๊อป ชอบทำไรเลียนแบบ
มิค่อยชอบ   ฮี่ๆๆ  

ตอนนี้คิดถึงฮ.มาก   ถ้ายังอยู่คงตามเป็นแก็งค์สามคนเหมือนเดิม
วันนี้เด็กแจจุง..มันหันมายิ้มทักเราด้วยว่ะฮ.   ปกติมันไม่ค่อยจะสนใจชั้น
เพราะเราชอบคนเดียวกัน   วันนี้หันมายิ้มให้ แอบงงนิดหน่อย เหอๆ

สนามบินวันนี้คนเป็นร้อย   น่าเบื่อเล็กน้อย (เพราะคนมันเยอะเกิน)
คือไปตามๆกันเนี่ย มันเห็นๆกันก็รู้เลยแหละ   (ถ้าตามกันตั้งแต่รุ่นแรกๆ)
เด๋วนี้พวกหน้าใหม่มาเยอะ (เบื่อจริงๆ)   แต่ก็เอาเหอะ คนดัง..
คนก็ต้องตามเยอะเป็นธรรมดา ชั้นนี่หายหัวไปเป็นเดือน
พึ่งคัมแบ็ค   อีพวกที่ตามประจำก็คงนึกว่าชั้นไปตายแล้วล่ะ หายไปเลย ฮ๋าๆ
วันนี้กูกลับมาอีกครั้งแล้วเว้ย (เพราะมันเป็นกลางคืนไง เลยไปได้ เหอๆ)

คือ..วันนี้..ตามแผนตอนเที่ยงๆควรจะไปส่งกอล์ฟไมค์.....
(ไม่ไปสนามบินละ กะส่งจากโรงแรมก็พอ...)
แต่ชั้นก็ไม่ตื่น ยังไม่สบายไอค่อกแค่กอยู่เลย ใกล้ตายละ
แผนแรกเลยล้มไป(เพราะตื่นมาก็บ่ายสามละ)

ตื่นมาก็..ต้องออกจากบ้านไปโตเกียวโดม (เพื่อซื้อของหน้าคอนคัตตุนเพิ่มอีกรอบ...)
(คัตตุนเสือกออกรูปสเตจใหม่อีก   ชั้นเลยต้องไปเสียค่ารถไฟใหม่เลย ชิชะ)

ซื้อของเสร็จกลับบ้าน..ไปล้างห้องน้ำ   โยมันสั่งแต่เช้าก่อนออกไปทำงาน
(ไม่งั้นอาจจะโดนโยฆ่าตายได้ เพราะวันนี้หยุดงาน แต่ชั้นไม่ทำเหี้ยไรเลย)

และแล้ว..แค่ล้างห้องน้ำเสร็จ ก็ต้องออกจากบ้านต่อ  
เพราะ..เราอยากกินชาบุชาบุ   ฮ่าๆๆ   กินแบบสบายอารมณ์มาก
รอเพื่อนเมล์มาบอกเที่ยวบิน คือกูก็ประสาทแดก นั่งกินอยู่ชั้นใต้ดิน
ไม่มีคลื่น เค้าก็เมล์มากันแต่ไม่รู้ตัว   คือ...
ถ้ามัวแต่กิน ลืมเวลา ชั้นว่างานนี้ชั้นโดนไอ้บีด่าอีกรอบแน่ๆ
(เหมือนคราวก่อน   มัวแต่ลัลลา..   เลยซึ้งเลยอ่ะ สามนาทีก็มีค่า
เราคลาดกะดงบังไปแค่สามนาที ฮึกๆ)

สรุปว่า ..คราวนี้..บินจากสนามบินคิตะคิวชู..
โคดงง (เค้าหนีแฟนๆละ   เพราะรู้ว่าแฟนๆส่วนมากเดาว่าน้องต้องนั่งจากสนามบินฟุกแน่ๆ)
คือ..ไม่ขำเลยงานนี้   ... สนามบินนั้นน่ะ..
มีเที่ยวเดียวเท่านั้นที่สามารถนั่งได้
เพราะเที่ยวก่อนสุดท้าย ออกทุ่มสี่สิบ (แต่คอนจบทุ่มยี่สิบ ไม่ทันแน่ๆ)
แล้วเที่ยวสุดท้าย ออกสามทุ่มสิบห้า แล้ว..มันเป็น...
สายการบินสกายฟลายเยอร์... กูเครียดมาก
เชิญนึกสภาพกันเอาเอง ชั้นไม่อยากจะเปรียบเทียบ เพราะ..
กูเคยนั่งสายการบินราคาถูก บินไปฮอกไกโดมาก่อน
ทั้งเครื่อง มีแอร์สจ๊วตแค่สามคน ..
ที่นั่งก็แถวนึงมีสี่(หรือห้า)ที่นั่ง คือมันเล็กมาก เครื่องบินมันลำเล็ก
จะเปรียบไงดี... ถ้าอยู่เมืองไทย เหมือนนั่งนกแอร์ละมั้ง (อารมณ์สายการบินราคาถูก)

กูเครียดดดดดดด   อิจฉาคนนั่งรอบนั้นมาก   คือ..
ต่อให้นั่งแถวหลังสุดของเครื่องบิน ยังมองเห็นคนที่นั่งแถวหน้าสุดอ่ะ
เฟิร์สคลาสบิสิเนสห่าไร ไม่มี๊   อีโค่ล้วน ..
(ทึ้งหัวตัวเองอีกรอบ)   นั่นแหละ   ผ่านไป
จริงๆเครื่องต้องลง สี่ทุ่มห้าสิบ แต่ลงเร็วกว่ากำหนดน่ะ
มาถึง 4ทุ่ม43นาที   ก็ดี จะได้กลับบ้านเร็วๆ(เหรอ)
วันนี้แฟนเกือบร้อยคนเลยมั้งที่ไปสนามบิน
(คือวันนี้เถียงกะมายูมินานมาก ชีพยายามจะบอกว่ามีเครื่องบินเวลานั้นหลายเครื่อง อะนะก็มี
คือ..เจ๊... มันโค้ดแชร์ สกายฟลาย กะ อะนะ   โคกัน มันก็เครื่องสกายฟลายน่ะแหละ เหอะๆ)

เวลาผ่านไป   ประมาณ   สี่ทุ่ม ห้าสิบได้มั้ง น้องๆเดินออกมาละ
(แฟนที่อยู่ด้านนอกนี่เห็นได้ตลอดเลยเหอะ เพราะมันเป็นกระจกใส)
ก็เดินตามกันไป   จากประตูหก   ย้อนมาประตูสี่   ตามแบบไหลไปเรื่อยๆ
น้องเดินไป เราก็เดินตามไปด้วย ขนาบกันไป (แต่มีกระจกกั้น ฮ่าๆ)
ซักพัก..แจจุง..ไปเข้าห้องน้ำ..แฟนๆนี่ไปดักรอตรงทางประตูสี่ที่น้องจะออกละ
ชั้นยังขอสติลมองตรงแถวหน้าห้องน้ำ กะถ่ายไฟล์วีดีโอเต็มที่
ซักพัก..ฮิซาโยะกะมายูมิ   ชีค้นพบว่า..ถ้าเข้าไปยืนตรงห้องสูบบุหรี่ มันจะเห็นแบบชัดมาก
แล้วมันก็ชัดจริงๆ เค้าเลยลากเราไปด้วย ระหว่างเดินไป
กูกะลังตั้งกล้องมือถือถ่ายวีดีโออยู่พอดี..แจจุงแม่งเดินออกมาพอดีเว้ย
แล้ว.........ผจก.เอสซัง..มันเดินมาตรงหน้าแล้วบอกว่า..ห้ามถ่าย
ทำไมกูแจ็คพอตแตกงี้เนี่ย เหอๆๆๆ ไอ้บีนี่ยืนขำเลย ห่ากิน กูไม่ถ่ายละก็ได้
ไปยืนจ้องอย่างเดียว ยืนเกาะกระจกไป   คือ..สิบนาทีได้ล่ะมั้ง
เกาะอยู่ตรงนั้น แล้วเห็นหมดด้วย คนที่รอตรงทางออกไม่เห็นไรเลย
ได้แต่รอกันไป   ชั้นนี่แบบ โอ้วๆๆๆ   มันใกล้มาก   เค้ายืนกันอยู่ทั้งหมด(รวมทั้งสต๊าฟ)
(เออ ตอนแรกไอ้คนขับรถมันมองแฟนๆที่อยู๋ในห้องสูบบุหรี่ แล้วแม่งไล่ไม่ให้อยู่ด้วย
แต่ตอนเรากะบีไปยืน ..เป็นคนคุ้นเคยเหรอ หันมามองหน้า แล้วก็หันไปยิ้มๆอารมณ์ดีกะดงบังต่อ
มันไม่เห็นด่าไม่เห็นไล่ไรพวกเราเลยว่ะ)
ชั้นเข้าไปแบบตรงที่ใกล้น้องมากที่สุด   (ห่างกันไม่ถึงสองเมตรอ่ะ   เพียงแค่มีกระจกกั้น)
ตลกดีอ่ะ   คือ   น้องๆสองคน (คู่โซลเมท) มิกกี้กะแจจุง เค้าเอากล้องถ่ายรูปของสต๊าฟ
มาถ่ายเล่น คือถ่ายคนที่นั่งอยู่อ่ะ   ตอนนั้นก็พยายามส่องกะบี ว่าถ่ายใครวะ
พอถ่ายเสร็จเลยรู้..ว่าเป็นชางมิน เพราะชางมินลุกมาดูกล้อง ว่าถ่ายออกมาแล้วเป็นไง
(คือชางมิน ยูโน   เซีย นั่งยองๆ กะนั่งกะพื้น หันหลังให้ผนังอยู่ไง ชั้นเลยไม่เห็น
เห้นแต่มิกกี้กะแจจุง   เพราะยืนอ่อยอยู่ โคดขำ ตอนแรกยืนมุมที่มองไม่เห็นนะ
ชั้นกะบีไปยืนเสนอหน้าชะเง้อ อยากเสือกด้วย แจจุงหันมามองหน้านะ
แล้วแจจุงก็ถอยหลังออกมา ชั้นกะบีนี่เต็มตาเลย   คือถอยออกมาให้เห็นชัดๆ
อีคนขับรถก็คอยหันมามองเป็นระยะๆ   ไม่ว่าไรเลยซักกะคำ   (แต่อีพวกที่อยู่ก่อนกู โดนไล่ให้ออกไปเลยทีเดียว)

อะริกาโต้แจจุง ฮี่ๆๆ   คือแจจุงนี่ยืนเซอวิสแฟนตัวเอง(อย่างเราและบี)เต็มสตรีม
ยืนตลอด ไม่ไปนั่งเลยนะ มิกกี้นี่ยังผลุบๆโผล่ๆอ่ะ ชางมินด้วย (แต่มิกกี้ก็มายืนนานเหมือนกันนะ)
เพราะตอนช็อตในห้องสูบบุหรี่ที่เรายืน ...  แจจุงกะมิกกี้เนี่ยเห็นแน่ๆ
(ในนั้นมีกันอยู่แค่หกคนอ่ะ ฮ่าๆๆ)  แจจุงหันมาหยุดมองเลย
มิกกี้ก็อีกคน ..(ชั้นมั่นใจละว่ามิกกี้จำได้  เหอะๆๆๆๆๆๆๆๆ)
ซักพัก  รถมาละ  ผจก.เรียกให้เดินออก..ตอนนั้นคือ..ต้องตั้งสติดีๆ...
แฟนรอตรงทางออกเยอะ.. ชั้นกะบีเลยวิ่งไปอีกทาง (สวนทางชาวบ้าน)
อ้อมไปออกประตูอีกอันเพื่อที่จะไปดักรอตรงรถ
ได้ตำแหน่งดีมาก  เกาะหน้ารถเลยเหอะ  เหอๆๆๆ
โคดโจ๊ก  โคดแรง (ไอ้บีนะ)  มันยืนข้างประตูที่นั่งข้างคนขับเลยเว้ย
เต็มตา (ชั้นต้องคอยดึงมันให้มันขึ้นมาบนฟุตบาท  กลัวตายก่อนกำหนด)
ยูโนนี่เดินมาก่อนคนแรก.. ขึ้นมาปุีปไปนั่งข้างหลังคนขับ  แล้วล้มตัวเอนบนเบาะ
แล้วหลับตานอนไปเลยว่ะ  (คงเหนื่อย)  ต่อมาเซียกะชางมิน ไม่รู้ใครเข้าไปก่อน 
รู้แต่แจจุงเข้าไปคนที่สี่อ่ะ นั่งด้านหลังแถวที่สอง (ริมซ้ายสุด) ก็เลยได้เห็นเต็มๆตา
ยืนโบกมือบ๊ายบายอยู่  ฮ่าๆๆ  ปิดท้ายด้วยมิกกี้ นั่งตรงประตูเลย
แล้วขำ ... ประตูมันไม่ปิดเว้ย  ..ชั้นก็ยืนจ้องๆ แล้วขยับไปขยับมา
(พยายามจะมองแจจุง เพราะมิกกี้บังอยู่)  มิกกี้ก็ยืนจ้องหน้าแบบ..
งงๆ  (จะเอาไงกะชีวิตกู)  ตลกดี หน้ามิกกี้ฮามาก  ฮ่าๆๆๆ

จบข่าว  สนามบินฮาเนดะ  ตั้งแต่พรุ่งนี้ต้องทำงานทุกวันอีกละ  เบื่อๆๆ
หยุดอีกทีวันศุกร์เสาร์อาทิตย์เลย (เตรียมลุยกะการตามแบทเทิ้ลต่อ ฮ่าๆ)

คิดดู  ไปดูคอนดงบังที่บุโดคัง ..ก่อนดูคอนชั้นยังต้องไปทำงานก่อนอีก ทั้งสองวันเลย
เฮ้ออออออ

..ถ้าวันนี้ชั้นไม่ไปตาม..ไม่อยากนึกสภาพ  เพื่อนดงบัง
ตัดชื่อชั้นออกจากลิสต์แฟนดงบังแน่
(คือมีไรคงไม่บอกชั้นแน่ๆ เหอๆๆ รู้เต็มอกแต่กูก็ขี้เกียจเหลือเกิ๊นนนน)

ปล. คือวันนี้กินเยอะมาก ชาบุชาบุโฮได  ..คือกินเยอะจริงๆ ปวดขี้มาก
ถึงสนามบินนี่วิ่งไปขี้ก่อน ..แอมพี  กะมายูมิ  โทรมาตอนเราขี้ ฮ่าๆๆ
โคดไม่มีอารมณ์ขี้เลย ขัดขวางเรา ขี้ไม่ออกเลยเนี่ยยย!!!


หนังสือเอสเอ็มแมกกาซีน ไม่ต้องเมล์มาสั่งแล้วนะ 
ครบโควต้าที่เราจองแล้ว    หาซื้อจากทางอื่นกันละกันนะ เหอๆๆ

รายละเอียดเรื่องขายของ  ย้อนไปอ่านหน้าที่แล้วเอาละกัน

ปล.ในเอเนชั่น เห็นเสื้อชั้นที่ให้แจจุง(ที่มิกกี้ใส่) เต็มๆละ เต็มตาดี
ใช่แนนอน มิได้มั่วนิ่ม ฮ่าๆๆ

วันนี้พึ่งบ่นกะบี..  ว่า ดงบังรีแอคชั่นไม่แรงเลย
(แต่รู้เลยว่าเค้าจำได้  เพราะตอนแรกมองผ่านๆ แล้วเสือกมาหยุดมองตรงชั้น ฮ่าๆ)
ถ้าเป็นดั๊บนะ  ไม่อยากจะคิด  เหอๆๆๆๆๆๆ  รุนแรงเต็มสตรีมแน่ๆ

วันนี้ไปดูบุไตของเคจังมา  ฮิซาชิบุริ้  ไม่ได้เจอเคจังเป็นปีเลยอ่ะ
ได้ตั๋วฟรี ต้องไปหน่อย  ราคาจริงตั้งหมื่นหนึ่ง  ของฟรีน่ะชอบอยู๋แล้ว
เคจัง ยังหล่อ..ยังผอม ยังเต้นยึกยือเหมือนเดิม น่าร้ากกก
เด๋วก็กลับมาชอบใหม่ซะเลยนี่..นี่ขนาดชั้นทิ้งไปเลยนะเนี่ย เห็นแล้วยังแบบ โอ้ๆๆ

เรย์ ถ้าเธอมาดูเนี่ยเธอต้องตายเท่านั้นเด๋วชั้นจะบอกตอนให้เธอจับตามอง
ตอนมันจูบกะยัยนามิ  ..คือวันนี้ชั้นไปแบบรู้ว่ามันมีดูดปากกันแน่ๆ..
แต่ชั้นไม่รู้ว่ามีตอนไหน เลยไม่ทันตั้งตัว ชิชะ 

..มันเป็นละครที่ไม่สนุกเลย ... ดูแล้วไม่สามารถบรรยายอะไรได้ซักอย่าง
จับเนื้อหาไม่ค่อยได้ รู้แค่..มันไร้สาระดีเนอะ  แต่เคจังนี่โคดเท่ห์ ฮ่าๆ

ปล. วันที่7/7 เพลงที่ เฮ้เซย์เซเว่น..ร้องอ่ะ..
จะเป็นเพลงประกอบการ์ตูนเรื่องเลิฟคอนนี่หว่า  วันนั้นออนแอร์วันแรก
ทาคากิคุ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงง (ชั้นชอบนะเว้ย ขอบอกเหอะๆ)

ขายของ
ซิงเกิ้ลดั๊บ ในญี่ปุ่น  หกปก (กลุ่มและเดี่ยว)   แผ่นละ 630บาท
(ออกหนึ่งสิงหา) (รับจองก่อน15 ก.ค.)

ซิงเกิ้ลที่สิบสองของดงบังlove in the ice 
มีสามแบบ เหมือนเลิฟวิงยู   แบบแถมดีวีดี   แบบแถมบุ๊คเลท และแบบที่สกรีนรูปดงบังที่แผ่น
ถ้าจะเอารีบบอกก่อนสิ้นเดือนนี้ พร้อมจ่ายตังค์ด้วยล่ะ   
แบบดีวีดีกะบุ๊คเลท แถมโปสเตอร์นะ  แต่ต้องรีบบอกก่อน ไม่งั้นก็อด เหอะๆ)
(แบบเอ   950   แบบบี 520   แบบซี370) (ออกหนึ่งสิงหา)
รับจองแค่ก่อน 25มิ.ย.

ซิงเกิ้ลของเทนโจชิกิ  (มีแจจุงร่วมร้องด้วย)
แผ่นละ เจ็ดร้อยห้าสิบบาท&nb